Sunday, March 03, 2024

Do not Disturb

In huize Nijssen is het een komen en gaan van drukte, maar altijd met het zonnige vooruitzicht van een aanstaande ontsnapping aan de dagelijkse sleur. Deze week is het niet anders, ondanks dat we onze Yelp-pagina niet eens hebben bijgewerkt, weten de huiseigenaren ons te vinden. Het is een mooie drukte, perfect getimed met de grotere projecten die op de agenda staan. Aramis geniet van zijn welverdiende vakantie tot en met dinsdag, en ik heb hem zoveel mogelijk in zijn waarde gelaten – mijn eigen uitje staat immers ook voor de deur. Voordat Lenore en onze vriendin Iris afreizen naar Belize, breng ik eerst vijf dagen door bij mijn moeder en de honden.

Maar laten we bij maandag beginnen. Samen met Alena heb ik een BNI Mixer georganiseerd in een lokale uitgaansgelegenheid in Berkeley, tot ieders tevredenheid. Dinsdag was het tijd voor een vergadering in Palo Alto, waar ik klip en klaar heb gemaakt dat de tijd van kiezen voorbij is. Mijn standvastigheid resulteerde verrassend genoeg de volgende dag in een handtekening – soms is directheid de sleutel.


Steven, mijzelf en William bij het Bocce Ball Court


Hoewel mijn zwemprestaties iets te wensen overlieten, heb ik toch tachtig baantjes kunnen trekken op dinsdag. Woensdag stond in het teken van bocce bal, een voorproefje op het toernooi waar Lenore en ik helaas moeten missen. Maar deze avond was er om Steven en Suzanne voor te bereiden.


De drukte houdt aan tot ik uiteindelijk donderdagnacht op mijn vlucht met United richting Houston stap. Ondanks de extra beenruimte was slapen in economy plus een uitdaging, maar eenmaal in de business class stoel voor het laatste traject viel ik als een blok in slaap – klaar voor de rit naar San Jose Succotz.


Foto eerlijk geleend


Eenmaal aangekomen, is het tijd voor rust. Mijn telefoon staat op 'niet storen', en ik geniet van mijn moeder, haar honden en een goed boek op vrijdagavond. Wat wil een mens nog meer?

Zaterdagochtend start vroeg, maar na een verfrissende douche en een tandenpoetsbeurt is het niet de Formule 1 die mijn ochtend vult, maar een drie uur durende boodschappenronde. Met een gehuurde auto is dat een fluitje van een cent, hoewel de eerste stop de apotheek is – een scherpe herinnering aan de verschillen in gezondheidszorgkosten. De route vervolgt langs Caribean Chicken, de supermarkt, de slager en eindigt bij de markt, voordat ik bij de pinautomaat de nodige Belizeaanse dollars pin. Thuisgekomen is het een uitdaging om wakker te blijven voor de herhaling van de Formule 1-race.


Tegen de avond wandel ik naar mijn eigen cabana naast het huis van Bep, waar een jonge kat besluit dat het tijd is voor aandacht en een gevuld buikje. De honden zijn minder enthousiast, maar tolereren onze nieuwe vriend. Na een paar uur gezelschap vertrekt hij weer – wie weet tot morgen.




Mijn tweede nacht in San Jose Succotz was onrustig, waardoor ik na een ontbijt bij Restaurant Hodes in San Ignacio besluit terug te keren naar mijn kamer om wat rust in te halen. 

1 comment:

Anonymous said...

Broer geniet ervan.