Sunshine after all

We kwamen afgelopen zondag terug van onze korte trip in Zuid Californië en mochten het meteen ontgelden. De temperaturen waren drastisch naar beneden gezakt en de wind en de wolken komend van de Pacific Oceaan maakte het er niet vrolijker op. Terwijl in Nederland de zon scheen moesten wij het hier even ontgelden.
Maar gelukkig was het van korte duur want midden in de week klaarde het al behoorlijk op en dat maakt een ritje rond om de baai dan toch wel wat gezelliger. Inderdaad opzoek naar jobs en verder met een eventueel projectje in de Antillen. Dat laatste ligt nog verweg echter je moet optimstisch blijven.

Ondanks dat de zomervakantie hier is aangebroken zijn er meer auto’s op de weg dan de afgelopen twee jaar. Zal de economie dan toch aantrekken? In San Francisco is het booming business voor de grote bedrijven maar ja daar kom je als kleine jongen gewoon niet tussen. Het is dan ook gewoon de moet er in houden.

En dat doet vriend Mark blijkbaar ook, de man ziet de toekomst wel zitten want die stapte afgelopen zaterdag met zijn vriendin het huwelijks bootje in. Lenore en ik waren ook uitgenodigd en de plechtigheid werd in en Boedha tempel gehouden. Zelf wist ik er niet wat ik er van moest denken maar het gezang, de plechtigheid en de drums maakte de trouwerij een prachtig geheel.
Daarna was richting restaurant waar we met zo’n 60 mensen nog een etentje hadden.

Dan ook een update wat betreft de uitbreiding in ons huis. Sinds twee weken hebben wij een klein katje in huis met de naam Mango. Echter het kleine lieve beestje heeft problemen met het eten binnen houden en het groeien. Eén ding is zeker, hij is Billy al de baas. Nu nog alleen hopen dat morgen de dierenarts iets simpel kan doen om hem weer de groeispurt en acitiveit in het beestje terug te krijgen.

En dan is het alweer zondag, vaderdag om precies te zijn. Tja en dan sta je toch even stil dat die “ouwe” er niet meer is. Mooie herineringen schieten voorbij en dan is het even zoeken waar ik een mooi plaatje van hem kan vinden.

Zuid Californië

Het blijft apart om richting de woestijn te rijden en daar paar dagen te gaan genieten. Vanuit het noorden van LA rijden we via de carpool lanes op de 210EB (East Bound) richting het dorre landschap in het oosten. Wij treffen het natuurlijk dat we net tijdens spitsuur de grote stad doorkruizen maar dat mag de pret niet drukken.

De laatste 24 mijl nemen wij de 10 als er een groot windmolenpark aan de horizon opduikt. Honderden staan in de Valley om de windstroom van LA op te vangen en energie op te wekken. We draaien rechts achter de heuvelrug en daar ligt het, Palm Springs. Er is praktisch geen hoogbouw te zien wat deze plaats uniek maakt te opzichte van Las Vegas.



Ons verblijf is een Bed & Breakfast Casa Cody wat net twee straten achter de downtown area is gelegen. De B&B is in de afgelopen 100 jaar opgebouwd en grootheden als Charlie Chaplin kwamen hier over de vloer. Wij krijgen van de gastheren Chris en Domeniq de sleutels kamer nummer 2 met een eigen keuken. Zowel aan de voorkant als de achterkant van de kamer heeft een zwembad wat erg vervelend is en we spenderen zoveel mogelijk tijd hier.

Met dank aan de airconditioning unit hebben wij een goede nachtrust en na het ontbijt is het tijd om richting Joshea Tree te rijden. Het park ligt op zo’n 45 minuten rijden van hier en dus tijd om een kijkje te nemen.
Met het inrijden van het park heb je echt zoiets van “Wow”. De bomen en de rots blokken geven het gevoel van totale serene rust terwijl de weg al kronkelend zich door het landschap begeeft. Rotsen zien eruit of kinderen met klei alles aan elkaar hebben geplakt. Of is het toch wachten op de Flinstones.

De parkranger had ons eerder in de visitor center aangegeven waar je het beste een wandeling kunt maken en dus parkeren we daar de auto. Een looptrail van 1.5 kilometer brengt ons in de Hidden Valley waar je elke 10 seconde weer een adembenemende verandering ziet. Het zal dan ook moeilijk worden om al die foto’s hier te posten.

Op onze weg terug kon ik het niet laten om even bij een restaurant / dive bar te stoppen met de toepasselijke naam “Willie boys”. Lenore twijfelt aangezien ik nog niet op Yelp.com heb gekeken of het überhaupt wel wat is. We lopen een praktisch lege toko binnen met een bull waar je op kunt rijden.

We nemen plaats aan de bar en ik kijk of men naast de Bud light wel echt bier hebben, en ik heb geluk. Screena die achter de bar staat adviseert ons nog even 10 minuten met het lunch menu te wachten aangezien happy hour zo meteen begint. De wings en de kleine hamburgers waren erg lekker dus we konden echt uitbuiken op ons laatste half uurtje richting Palm Springs om vervolgens direct aan het zwembad te liggen.

Een weekje erop uit

Het is maandag als ik net voor zeven langzaam wakker wordt. Langzaam aangezien de dag ervoor eerst de familie over de vloer kwam om even samen met nicht LaRocha die even terug is uit Afrika de familie kan zien. Mijn eigen gemaakte Saison vloeide rijkelijk en was blij dat ik optijd naar bed zou kunnen, of toch niet. Nee vriend Brian wilde nog even op zijn eigen verjaardag langskomen en een biertje drinken. En aangezien deze beste man hier voor maar liefst een uur moet rijden om hier te komen kon ik geen “Nee” verkopen.


In iedergeval is het maandag en heb ik vanmiddag een afspraak met John van het NL-Consulaat om richting Stanford University te gaan. Een groep studenten bouwen een duurzaam huis van de toekomst die ook nog eens betaalbaar moet zijn. Men is halvewege met de bouw en na de presentatie is het in drie groepen over het bouwproject lopen waar je vragen mag stellen. Welke domitica ga je gebruiken, hoe stop je de installatie in het huis etc. Een interesante bevinding aangezien ik zelf ook in de toekomst probeer te denken. Maar het blijft leuk als je wat tips met elkaar kunt uitwisselen.

Als ik ‘savonds thuis kom heb ik de knollen op maar stop toch alvast de kampeerspullen in de auto. Het is namelijk begin juni en dat betekend even een korte vakantie met mijn lieve schat. Dit jaar is het geen Belize maar gaat het richting het zuiden van California. Kings Canyon en Sequoia National park liggen aan elkaar vast en proberen daar voor de dinsdagnacht een campspot te krijgen.




Na een vier uur durend ritje komen wij aan bij de entree van Kings Canyon, de ranger zegt dat de campgrounds in Sequoia helemaal vol zitten maar dat er genoeg plek is hier in de Canyon. Al snel belanden wij bij het visitor center en vragen om advies. De ranger daar zegt dat er voldoende spots zijn hier op de vier dichtsbijzijnde campgrounds en het klopt. Wij kiezen voor Sunset Campground en zoeken een mooi plaatsje uit ver van alle mensen. Ons tentje staat tegen een ravijn aan die word afgeschermd door paar grote rotsblokken. Aan de andere kant allemaal lege kampeerplekken, de naast buren zijn ongeveer 300 meter verderop. Dus een eigen toilet voorziening en het enige wat ik vannacht misschien kan verwachten is een black bear bij onze Food lockbox.
Het vuurtje in de daarvoor geinstalleerde ring knappert lekker en het is nu nog even wachten op de zonsondergang en de daarbij behorende sterrenhemel. En dit alles ondergenot van een lekker lokaal biertje.

Vanmorgen hadden we onze spullen al rond 7 uur in de wagen en na een lekker ontbijtje was het richting Sequoia rijden waar we paar stops hebben gemaakt. Onder het rijden zagen we beiden een black bear de weg oversteken, maar ondanks Lenore's snelle aktie is hij niet op de gevoelige plaat terecht gekomen.

Op dit moment bevinden we ons tussen Bakersfield en Los Angeles met als eind bestemming Palm Springs.