In het Oosten van het land

Het is 3 januari als ik rond 2uur wakker schrik van de telefoon. Mijn roer belt mij nooit rond deze tijd of er moet stront aan de knikker zijn. En inderdaad een goed familielid is van ons heen gegaan. Marianne is een van de weinige aangetrouwde familieleden waar ik van dag één contact mee had. De laatste jaren was zijn ondanks het vechten tegen de klote ziekte kanker diegene die mensen hielp laat staan contact hield. Van slapen komt niets meer, en het malen wordt alleen maar erger. Gaan of niet gaan draait in mijn hoofd maar van wat?

De dag gaat voorbij en bel mijn neef Bert die nu tevens weduwnaar is geworden. Ik meld hem dat het er niet in zit om te komen ivm de cash flow. Mijn gevoel laat mij echter niet met rust en ik vervolg mij internet minuten naar de United Airines site. Ik moet even slikken van de vliegkosten maar gelukkig heb ik nog wat airmiles bij de maatschappij staan. Er zijn vluchten met de gespaarde miles beschikbaar en dus is het overleg met mijn lieve schat de doorslag “Gaan”

Zo gezegd zo gedaan kom ik maandag de 7e stilletjes in Enschede aan zodat ik vrienden niet teleur kan stellen. Het stroom leverend doet er nog een schepje boven op want ook ik mag genieten van de stroomuitval en het zuurkool eten bij kaarslicht. De toon is gezet en ik geniet van de gastvrijheid die mijn schoonzus Elsbeth, broer Wilbert en de kinderen geven.

De volgende ochtend zit ik naast mijn grote broer om een ritje te maken richting het “Schöne Limburg” waar de familie woont. Velen familie leden wisten niet dat ik zou komen en dus was het weer zien van de verschillende gezichten heerlijk. Na de mooie plechtigheid was er nog even een tijd om met de familie te kletsen bij de koffie tafel en even later nog bij mijn neef Bert thuis.

Het is woensdag als de pijn van mijn kies aardig begint op te lopen. Een combinatie van ibuprofen en de paracetamol had er moeite mee om mijn ontsteking te remmen. Nou zou je zeggen dan spreek je de reisverzekering aan maar daar zit nu et het addertje. Ik had eigenlijk deze week een behandeling moeten hebben in de States en kan dus geen aanspraak doen op de desbetreffende verzekering. Toch besluit ik na een gesprek met Gert en Henry toch te gaan. Het resultaat was een Consultant van E 35,55 en een antibiotica van E 11,-

De rest van mijn dagen heb ik uitgetrokken voor verrassings bezoekjes en natuurlijk genieten van Marloes, Vincent en Stefan. Voor de mensen die ik niet heb bezocht is er de volgende keer weer tijd voor.

Mijn NL reis sluit ik af met een dagje bij Biervriend Jan Ronald. Wij hebben heerlijk bij kunnen praten over het kostelijk vocht en en de situatie in de Nederlandse biermarkt die volgens mij nog steeds door de heren van AB Inbev, Heineken en SabMiller (Grolsch) worden gedomineerd.

Naast onze tweede bier uitwisselings programma was het ook nog even genieten bij Cafe ’t Arendstnest in Amsterdam. Dit keer had ik geluk dat ik bij het jaarlijkse Kika event kon zijn en heb met diverse heren uit bierland mogen kletsen.

Geen voortgang

De afgelopen week hebben Mark en ik vrij hard gewerkt op iets te bereiken. Maar het blijkt weer eens dat Amerikanen jou van alles positief kunnen zeggen en dan gewoon weken niets van zich laten horen. Dus je probeert het weer en nog steeds is het stroef. Inmiddels heb ik de startup bijbel al flink door geworsteld maar dat terzijde.
Het werk gaat nog steeds mondjes maat. Kleine dingen maar goed het brengt in iedergeval iets op tafel. Misschien toch maar eens een andere weg inslaan wat balen is.