Thursday, August 31, 2023

De week in vogelvlucht


De afgelopen week was het bij poten met het gevolg ook een blog in het midden van de week. Naast alle projecten te proberen af te ronden is het alweer tijd om vrijdag vroeg richting SFO te rijden echter eerst voor een Small Business Expo waar wij een booth hebben. Iedereen in het team was vol energie begonnen maar in mijn achterhoofd heb ik medelijden met hen want ik neem de shuttle richting de vertrekhal als wij drie uur op de vloer staan. In ieder geval was ik een blikvanger en voel mij er wel goed in, echter heb mij toch maar even de comfortabele kleren aangedaan voordat ik op de United vlucht richting Europa stap. 


We beginnen goed met een 90 minuten vertraging maar beperken de schade met de luchtstroom richting Europa met een uur. Het gevolg is dat je zaterdag rond het middag uur bij de douane op Schiphol staat en na het bekijken van de rij zie je dat de efficiëntie helemaal weg is, en dan hebben we het nog niet eens voor de lijn bij twee auto verhuur bedrijven. 
 
Eindelijk in het vervoermiddel doe ik mijn ronde richting Loosdrecht, Zoetermeer en vervolgens Enschede waar ik eerst mijn broer in het MST-ziekenhuis bezoek.  Een lange dag maar voldaan check ik in bij het hotel, snel een frisse douche voordat ik nog even geniet van de terrasjes op de Oude Markt die er weer bruisend bij liggen. 
 
Het is zondag en ik zit strak om 7.10uur aan het goed verzorgde ontbijt van het hotel om vervolgens weer een wandeling richting mijn broer te doen. Wel lekker zo op zondagmorgen rustig door de binnenstad te lopen om even mijn verplichtingen te doen. We lachen er wat af voordat ik een vriendin ophaal om even een ochtendwandeling te beginnen op landgoed het Twickel van de Deldense kant. Weer bijkletsen lachen en vervolgens richting Borne om samen met dochterlief Marloes en Stefan lunch te hebben. Het was zo lekker dat met de combinatie van eten en jetlag mijn oogjes even dicht gingen zelf tijdens de FIFA finale van de vrouwen voetbal.
 

Om toch even spijsvertering beter te laten werken is het deel twee van Twickel maar dan van de Bornese kant wat overigens ook verfrissend was. Terugkomend bij mijn avond verblijf parkeer ik de auto in de ondergronds garage en gooi de deur van mijn auto dicht met de keycard nog mooi op de midden consul. Dus Hertz verhuur bellen of ik zij de auto van een afstand kunnen ontgrendelen, ‘Huh?’ krijg ik te horen en ik moet uitleggen dat je een Tesla van een afstand kan openen. De behulpbareleg ik de persoon had daar geen kaas van gegeten maar kon mij wel de ANWB technician sturen, prima laten we dat maar even doen. En inderdaad een uur later ben ik de technician aan het uitleggen waar de ontgrendel knop zit. Al snel is de auto open en zo bedanken wij elkaar en vervolgen wij onze eigen weg weer. Het is optijd opstaan aa

Ngezien ik naar Eindhoven en Limburg moet rijden maar besluit dit met een omweg te doen. Twee-en twintig jaar geleden verruilde ik het mooie familie bedrijf Alferink Installatietechniek voor een nieuw avontuur maar stiekem is dit wel mijn beste werkgever in Nederland geweest en nog steeds timmeren zij aan de weg. Dus met de stoute schoenen aan sta ik bij de receptie met de vraag of Laurens ook aanwezig is terwijl ik de jonge dame vertelde dat ik hier een lange tijd geleden hebt gewerkt. En meteen zie ik twee gezichten richting de balie kijken en daar zitten twee oud collega’s die het even niet kunnen geloven dat ik hier sta. Met een kop koffie en weer up to date te zijn bedank ik Laurens voor zijn gastvrijheid en vervolg ik mijn weg richting Eindhoven. Daar heb ik een meeting met wat heren die graag hun producten in de VS kwijt willen maar willen graag weten wat de wensen zijn.


Door naar Heerlen waar neef Bert al op mijn wacht, wat eten en hups richting neef Jan en zijn vrouw Hilde die ik al jaren niet meer hebt gezien. Het is erg gezellig maar alles komt een einde en dus weer terug richting huis waar de dochter van Bert ons staat op te wachten, dachten wij beiden lekker op tijd richting bed te gaan, vergeet het maar. 
 
Met het gevolg dat ik bijna de volgende middag mijn lunchafspraak naast het stadhuis van Den Haag bijna mis, gelukkig was Aernout een beetje flexibel in zijn tijd. Maar na bij te hebben gekletst is het weer richting Schiphol waar ik mijn auto inlever en weer op mijn werk focussen voordat mijn eerste gasten morgen vroeg in de aankomsthal staan. Aaron komt uit de Balkan terwijl Richard uit de San Francisco Bay Area en nu is het afwachten hoe snel de lijn bij de douane is. Bij aankomst moest ik even de jongens de dorstlessen met een wit biertje voordat we de taxi richting Haarlem nemen waar wij onze bagage kunnen droppen. 
 
De locatie van het huis is praktisch gelegen en al snel verkennen wij de binnenstad van Haarlem met als uitgangspunt de kerk waar de Jopen Brouwerij is gevestigd en de jongens kijken de ogen uit. Chris en haar man John die komen die avond vanuit Frankfurt rijden, zij plakken namelijk er nog een vakantie in Duitsland aan vast. 
 
Het is donderdag als John onze chauffeur is en de auto in het museum garage parkeert die de auto met een lift laat zakken. Terwijl iedereen zit te smullen van alle Nederlandse schilderkunst en alle tentoonstellingen hebben gezien lopen we terug naar de auto, maar als de lift kapot is dan kun je het vergeten. Een monteur is onderweg horen wij door de telefoon maar zelfs een wandelingetje Albert Cuyp is niet genoeg om de servicemonteur te ontmoeten. Dus hups een taxi terug naar Haarlem en een nette email richting de firma die drie dagen op zich laat wachten om een antwoord te geven, een Tripadvisor is nog in de maak. Inmiddels heeft John een andere auto en heeft het verhuur bedrijf de shit overgenomen.
 
De Formule 1 zal ik een apart verslag gaan maken aangezien dit wel een uitdaging was met de mobiliteit in het geheel. 
 

De maandag breekt aan en het is hups naar Schiphol, Aaron was al vroeg opgestaan om zijn ochtend vlucht te halen en Richard en ik kijken lopen naar de Gates waar United en Easy Jet staan. Echter in de United Kingdom dachten ze grappig te zijn want het hele luchtruim zit dicht. Naar overleg met mijn dochter Marloes besluit ik om Easy Jet om te ruilen voor de Intercity richting het Oosten van het land. En dus weer even genieten van familie en vrienden maar wel inmiddels mijn terug vlucht twee dagen naar voren geschoven. Iedereen die ik heb gezien bedankt voor de gezelligheid met speciale dank aan Marloes en Stefan. 

Sunday, August 13, 2023

Even een weekje weg van de desk

De afgelopen weken had ik iets minder te melden en dus even een pas op de plaats. Maar dat geeft mij ook even tijd om een groot compliment naar de Amerikaanse Immigratie dienst te geven qua dienstverlening. Ik moest de Apostille stempel bij mijn naturalisatie papieren zien te regelen en tot mijn verbazing ging dit gesmeerd waar elke logge organisatie iets van kan leren. Na mijn aanmelding online kreeg ik binnen twee werkdagen een tekst bericht op mijn telefoon, bent U beschikbaar om te praten. Yes was mijn antwoord en vervolgens had ik een vriendelijke man aan de telefoon die mij een afspraak regelde voor de volgende werkdag. Die maandag morgen zie ik de ingang wat op mijn email staat met alleen beveiliging terwijl om de hoek de lange rij wachtende staat voor een interview afspraak. De beveiliging was zo netjes om mijn 30 minuten voor de tijd binnen te laten en zo sta je weer buiten voordat je het weet. Dus nu morgen richting het Consulaat om alles af te handelen wat mij weer lekker geruststelt. 

Wat mij niet geruststelt is dat geen contact kan vinden met de mensen waarvan ik de Condo in Maui zou gaan verblijven. Hopelijk loopt het voor hen met een sisser af maar ook dit keer kan ik deze vakantie mid september op mijn buik schrijven. Het stadje Lahaina is met de grond gelijk gemaakt en ik leef met de mensen mee.



Dan ander nieuws van de week, eindelijk konden we van start gaan met de twee projecten 5-6 uur noordelijk van de Bay Area. Twee hotels voorzien van laadpalen en dat geeft je dan het excuus om even niet achter je bureau te staan. De graaf troepen waren zondagmiddag al afgereisd terwijl deze jongen rond 2.22uur rustig op weg naar Eureka reed. Heer Douglas voegde zich ’s middags bij het spektakel aan en het was dan ook stug aan het werk. De inspecteur die dinsdag rond de middag zijn eerste check deed was verbaasd wat wij al in één dag geflikt hadden en het was dan donderdag nog maar een formaliteit om onze beide werken goed te keuren en dat de hoteleigenaar zelf nog de nieuwe asfalt toplaag met de nodige parkeer vakken opnieuw moest doen. 

 

Het is donderdag avond als ik nog even bij Lost Coast Brewery naar binnenloop voor de FIFA Women Worldcup, zoals jullie allen weten zijn wij niet door. Blijkbaar is Roord de belangrijk schakel van het elftal, in iedergeval heb ik genoten van de gehele partij. 

 


De vrijdagmorgen is het via de ‘Avenue of the Giants’ richting huis waar dit weekend twee avonden plezier was te beleven met de juiste gasten over de vloer.