Het is rustiger in huis

De eerste gasten zijn vertrokken, rond kwart voor zes 's morgens zaten de Gert, Henry, Lenore en ik.Richting Oakland Airport en niet zoals Lenore dacht richting SFO, ze zat al in de stress om de Bay Bridge over te komen. Gelukkig had Gert tijdens het boeken van de vlucht hier al rekening meegehouden. Daarna door richting Children's Hospital om Lenore af te zetten, ze verzocht mij echter er moest eerst een tussenstop bij Starbucks te maken voor een Late coffee. Ik zei; Ik wacht wel want ik krijg zo echte koffie bij Douglas thuis.Het was namelijk 7.00uur en we hadden afgesproken dat ik eerst een bak leut zou drinken voordat we naar het werk zouden gaan. Mijn telleurstelling was des te meer toen ik van hem ook een kop Starbucks kreeg. De volgende dag probeerde hij mijzelf te foppen met een Peet's Go-Cup met de troep van Starbucks erin.
Harold vermaakt zich prima nu hij hier nu nog alleen is, jammer is alleen dat Gert en Henry de zon mee naar Atlanta hebben genomen. By the way Henry bedankt voor je lege aansteker (was toch wel vroeg opstaan) die jullie hebben opgestuurd van de Airport, we zullen hem wel na Enschede te sturen. Donderdag heeft Harold de Civic meegehad en heeft een beetje rond getoerd, de auto bij BART geparkeerd en vervolgens de Subway richting SFO Downtown gepakt. Vrijdag wist Lenore hem te vermaken door hem mee te nemen naar Berkeley terwijl ik mijn acht uurtjes weer bij elkaar aan sprokkelen was. Ze zijn zelfs de Tower op de Call Campus omhoog geklommen en hadden het geluk dat ze dit rond 1uur deden. Ze schrokken zich namelijk rot toen de bel flak boven hun luidde.
De vrijdagavond stond in het teken van honkbal SFO-Giants en LA-Dodgers voor Harold en James. Lenore, Erika en ik hebben een rit naar Concord gemaakt waar John Mayer en Sheryl Crow optraden. Voor de heren was het een spannende wedstrijd echter de Gaints verloren in de negen inning.Het concert was een geslaagde, we kwamen laat en hebben maar een consumptie genuttigd waardoor een avondje uit binnen de perken viel. Ze durven daar namelijk voor een bier of wijntje U$ 8,- te vragen terwijl je zelfs geen flesje water mee naar binnen mag nemen.
De zaterdag staat in het teken van American Football, Erika's Highschool team moet spelen waarvan zij de kicker is. Vanavond is het Formule 1 avond maar nu vanuit een Kart centrum. De race wordt dit keer in China gereden en dus kunnen we dit live volgen via de schermen. Een pluspuntje is dat Red bull in SFO is voor de Airraces van volgende week en zij hebben dit samen met de San Francisco formula 1 organisatie geregeld. Tegen elkaar racen etc.

Alcatraz by night

Maandag, eindelijk weer aan het werk. David heeft weer wat bij elkaar gesprokkeld zal ik maar zeggen.Dat hield voormij in, geen uitstapje met onze gasten richting San Francisco en Alcatraz. Lenore was omringd door drie mannen en wist zich aardig te vermaken. Eerst de Japanse tuin (ben ik nog nooit geweest) bekeken, door naar de Wilhelmina garden met molen en tulpen die er niet waren, vervangen door andere bloemen. Vervolgens uitwaaien op het strand en pootje baden maar dit bleek toch erg koud te zijn. Daarna zijn ze gaan lunchen bij de Mexicaan, gevoed en wel gingen ze door naar de kade om uit te buiken onder het genot van Peet's ijskoffie. Vanaf kade 35 gingen ze met de boot richting Alcatraz waar ze een avondtoer hebben genoten. Dit alles heb ik GVD moeten missen want A. ik moet ook wat geld verdienen en B. ik had 'savonds school. Moet dan ook maar wachten totdat de volgende gasten langskomen.

Dinsdagmorgen, ik bel het baasje en hij heeft maar twee kleine klusjes dus ik vraag om deze te bewaren voor morgen zodat ik vandaag met Harold een waterleiding in de tuin kan leggen voor het sprinkler systeem. Het gras wordt al jaren gesproeit echter voor de planten moeten we steeds met de tuinslang lopen. Dit betekend ruim 12meter graven en vervolgens de sprinkler slang uitleggen over de grond. Gert en Henry hebben de tijd genomen om boodschappen, de was te doen en vervolgens de nodige emailtje te versturen. Ja het is maar waar je druk mee bent. Om de avond af te sluiten gingen we uit eten bij Thai's Restaurant Soboy Soboy in Oakland.

Vandaag heb ik weer een volle werkdag achter de rug (werd ook wel eens tijd), nu is het nog wachten op het eten wat de gasten gaan maken. Lenore komt echter pas om 20.00uur thuis dus het wordt wel weer een latertje, hoewel?Gert en Henry moeten morgen al om 6.15uur op het vliegveld zijn snik, snik. Het is namelijk erg gezellig met dat zootje uit Enschede. Harold blijft alleen over en die zal waarschijnlijk maandag richting New York vertrekken.

Yosemite Part III

Zondag 24 September.Harold is vannacht op de kamer bij Gert en Henry gaan slapen, hij schijnt de truc van Lenore nog niet onder de knie te hebben. Namelijk eerder in slaap zijn dan mij. Na een uur wakker te zijn blijkt ook dat de lui geen wekker hadden gezet. Geef mij in iedergeval tijd om dit alles te schrijven. Vandaag hebben we nog een korte trip vlak bij de ingang van de San Francisco site. Ook in Yosmite staan namelijk Sequoia bomen, de meeste in het zuiden van het park maar toch nog 2 keer 25 stuks in het noorden. Daarna is het tijd om naar huis te gaan en dit verhaal aan te vullen.

Na het ontbijt bij de bekende toko was het tijd om nogmaals het park in te rijden en de benenwagen te nemen ter hoogte van Merced Grove. Er was nog een waarschuwingsbord voor een Mountain Lion wat hier rond liep te dwalen maar helaas zag hij in ons geen lekker hapje. Na zo'n 1 1/2 mijl worden we beloond met een paar prachite rijen Sequoia bomen. Tevens was dit een mooie cooldown wat betreft onze tochten in Yosemite National Park. Na 3 1/4 uur zitten we nu weer thuis en ik ga maar eens aan mijn huiswerk van morgen beginnen.

Yosemite Part II

Zaterdag 23 September. Ik heb aardig liggen ronken ondanks dat ik last had van mijn geïrriteerde oog.In iedergeval was dat geen excuse om rond 7.00uur richting ontbijttafel te gaan en vervolgens rond 9.45uur met onze eerste hike in Yosemite. We hadden gekozen voor Yosemite Upper Falls, tevenseen route als je richting de diverse toppen wil lopen. De totale hoogte verschil is ruim 1000mtr en het wordt een pittige klim. Met de rugzak vol met nootjes, fruit, gedroogde beef yerk en voldoende water maakte wij onze weg omhoog. Onderweg vertelde Henry dat hij 22 jaar en 10 jaar geleden ook inYosemite was geweest maar de hikes te steil vond. Hoe oude hoe gekker zullen we maar zeggen want vandaag gaat hij het wel doen op zijn 50ste jaar.
Dit alles is niet zonder slag of stoot echter het uitzicht geeftons de motivatie om door te blijven lopen met de nodige stops. Of waren het de andere groepen die ook de nodige stops moesten maken? In 3uur en 15 minuten staan we er dan, boven aan de Falls met een fraai uitzicht. Jammer alleen dat de waterval bijna helemaal droog stond met als resultaat dat de Dutchies even van de route afgaan en afdalen naar een van de pools die nog wel zijn gevuld. Na een uurtje genieten is het tijd om terug te gaan, het blijkt dat Gert toch enige moeite heeft aangezien hij op gympies liep, die weinig profiel hadden en dus gladde zool. Ik heb hem dan ook maar mijn sticks gegeven waardoor hij nog normaal naar beneden kon komen.Ook de water voorraad bleek een probleem te zijn, ieder van ons had een fles van 7dl bijzich en als backup had ik er nog 2 in de rugzak. Helaas was het door de uitputting slag halve wege de terugweg op. Harold en ik die aardig de vaart erin hadden en ik zij de gek die de nodige spastische glijers maakt besluiten om naar de camping te lopen om zelf ons vocht aan te vullen en de flessen te vullen voor Gert en Henry. Al met al een uitputtings slag met een mooie herinnering en wat is dan lekkerde dan onze 5 liter pak wijn open te maken en te genieten.

Yosemite Part I

Vrijdagmorgen is het dan zover, Gert, Henry, Harold en ik rijden naar Yosemite toe.De avond daarvoor hadden we nog een hotelletje geboekt dat net 12 mijl buiten het park ligt en we legde de rit ook in 3 1/2 uur af. Wat blijkt onze kamers zijn nog niet schoondus wij hups de auto in om te verkennen. Het pasje dat we in maart voor de Nationaal parken hadden gekocht verschafte ons gratis toegang waarna iedereen driftig in de informatie bladen ging lezen. Aangekomen in het midden van de vallei staat El Capitan links van ons, kleertje wat een wand. Wij met de foto camera's natuurlijk direct in deaanslag net zoals al die andere toeristen. De verkijker was ook mooi om bij mij te hebben,je kon zien hoe de klimmers in de wand een bivak maakten en nog een paar fanatiekelingen zichverder naar boven probeerde te komen. Natuurlijk is er mee te zien en dus besluiten we naarhet Visitors Center te gaan waar we een gedetaileerde kaart en boek kopen om zo onzetoch van morgen uit te stippelen. Echter we krijgen van de ranger te horen dat we nognet optijd de zonsondergang op de Half Dome kunnen zien als we direct met de auto naar Glacier Point rijden. Het wordt echter een race tegen de klok en kijk niet naar de bordjes met maximale snelheid 25 en 35 Mph. Ondanks dat konden we de Half Dome net alleen vande zijkant fotograferen met een zonnige gloed. Maar nu nog terug naar het hotel, mijnlinker lens ging zo irriteren dat ik vroeg of Harold wilde rijden, en dan te bedenken dat Harold 7 maand in Australië links heeft gereden. Het werd dan ook een gezellig ritje van ruim 2uur terug. Het restaurant van het hotel was inmiddels gesloten dus hups naar de toko 1/2 mijl verder. Zij waren nog wel zo vriendelijk om mensen om 21.00uur binnen te laten.

Mijn eerste Baseball wedstrijd

De update laat weer eens op zijn wachten, dat krijg je als gasten zijn aangekomen.Veel kletsen en de nodige wijntjes drinken, dat laatste was afgelopen dinsdagavondecht raak. Harold vertelde mij dat tijdens zijn reis in Australië had geleerd om eenpak wijn te komen aangezien dat voordeliger is. Dus daar zit je dan, de vier kerels inde Hot Tub met een 5 liter pak Chardonnay op de rand. Met de sterren aan de hemelen aardige promilage gingen we richting bed. Voormij was de start van de werkdag danook erg moeilijk terwijl Gert, Henry en Harold met een kater richting San Francisco vertrokken. Rond 18.00uur hebben we elkaar weer ontmoet op Subway Station 19th street,om onze weg te vervolgen naar de Oakland Athletics (A's). Mijn baasje had namelijktickets geregeld voor de A's tegen de Cleveland Indians. Voor Harold was dit natuurlijkhelemaal top want hij is echt een Baseball fan, hij kon mijzelfs vertellen dat de A'sbovenaan in de competitie staan. Vandaag staat een bezoekje van het plaatsje Sausolito en de Golden Gate Bridge op het programma, voor Lenore en mij is het altijd leuk om dezedingen te doen als er weer mensen op bezoek komen. Het weekend moet richting Yosemite NationalPark gaan echter we hebben nog geen slaapplaats. Dat laatste kan nog wel eens een probleem worden.

De visite komt eraan

Zo ik ga eens kijken hoe het jullie bevalt op deze pagina.Ik zal in het Nederlands blijven schrijven maar het kan ook zomaar zijn dat Lenore een stuk schrijft, ik zou zeggen laat je verrassen.
Afgelopen vrijdag was het tijd om mijn eerste American Football wedstrijd te bekijken.Erika is naast haar gewone voetballen ook de kicker van haar Highschool. Interesant om te zien alleen ik kwam met een lege maag op de tribune en dat werkt nietbevorderend. Haar school verloor met 50-23 en dus hou ik het maar op het gewone voetbal.Zaterdag- en zondagmiddag was het raak qua voetballen, leuke wedstrijden om te zienen je weet zeker dat het naar 90 minuten ook afgelopen is.
Vanmorgen was het ook tijd om mijn huiswerk te maken, ik was zo als gewoonlijk optijdwakker aangezien de kat weer lekker zat te mauwen. Daarna even de Queensize matras opgeblazenwant de gasten komen morgen. Rond de klok van 13.00uur komen Gert en henry aan opSan Francisco Int' Airport en drie uurtjes later komt wereld reiziger Harold vanuitNieuw Zeeland op Oakland Airport aan.
Het eerste gezamelijk uitje is al voor woensdag geplanned, Baseball game tussen de Oakland A's ende Cleveland Indians.