Mijn week is ongelooflijk geweest; iemand heeft mij een stevige verkoudheid bezorgd waardoor ik mij niet goed voel. Een hese stem kan interessant zijn, maar vrolijk word je er niet van. Toch is er iets wat me blij maakt: deze week hebben we het tweede bejaarden- en verzorgingstehuis van een installatie voorzien, deze keer in een parkeergarage. Het voordeel hiervan is dat we niet afhankelijk zijn van externe graafwerkzaamheden. Binnen twee dagen was het werk voltooid en ik kijk uit naar een vruchtbare samenwerking met deze organisatie, aangezien het volgende project alweer klaarstaat.
Terwijl mijn team dinsdag bezig was, nam ik even pauze; buurman Zack had namelijk een busreis naar Windsor geregeld voor de jaarlijkse pelgrimsdag naar de Russian River Brewing Company. Daar is eens per jaar Pliny The Younger te verkrijgen, als je bereid bent om ten minste drie uur te wachten. De organisatie loopt gesmeerd en zoals elk jaar is het bier van topkwaliteit en de sfeer onder de bierliefhebbers ontspannen. Aan het eind van de avond werden we netjes in Berkeley afgezet en nemen we een Uber naar huis, klaar om de volgende dag onze klanten met een vriendelijk gezicht te bezoeken.
De zaden die in de afgelopen twaalf jaar zijn geplant, zijn duidelijk tot bloei gekomen. Op dit moment krijgen we mooie opdrachten binnen, met name direct voor gemeenten, zonder die lastige aanbestedingsprocedures. Daarnaast blijft het werk van reguliere klanten binnenstromen, hoewel Instagram onze enige marketingtool is.
Maar genoeg over werk, want aanstaande zaterdag ben ik negentien jaar getrouwd, een mijlpaal die we op de veranda van All Seasons Belize in Hopkins hebben gevierd. Mijn dochter Marloes feliciteerde mij al de avond ervoor, en het duurde tot zaterdagochtend voordat ik besefte dat ook haar man Stefan op die datum jarig is, dus heb ik snel de telefoon gepakt om hem te feliciteren. Een goede vriend, Paul uit Glanerbrug, belde ook en vroeg hoe lang ik getrouwd was. Ik antwoordde dat het net zoveel jaren zijn als hij zelf, aangezien ik zijn getuige was vlak voordat ik trouwde.
Later op de dag bracht vriend Eric de T-shirts voor onze aanstaande reis naar Mexiquillo langs. We openden een Pliny The Younger en bewonderden de logo's die door Peter Den Hartog zijn gemaakt. Wat begon als een kort bezoekje, eindigde in een spontane middag met een bezoek aan een wijnmakerij en muziek maken bij hem thuis op verzoek van zijn vrouw. Het was leuk om Eric's muzieksmaak en talent te ontdekken.
En nu is het zondag, eerste paasdag. Terwijl ik van mijn koffie geniet, overdenk ik mijn dag die begint met het inpakken van mijn koffer voor de reis van komende woensdag en het doen van de was. De reisplannen zijn al negen maanden geleden gemaakt, dus de opwinding begint te groeien. Een totale zonsverduistering van maar liefst vier minuten, onder begeleiding van Eclips jager Peter Den Hartog en met een groep van in totaal 38 mensen, staat ons te wachten. Een prachtig vooruitzicht
No comments:
Post a Comment