Een trip je noord en meer

Ik heb het gevoel dat deze week in vogelvlucht gaat en dan beginnen we maar met een Tipsy Putt. Inderdaad er zijn mensen die ons zo gek krijgen om Lenore en mijzelf richting een indoor Mini Golf baan te krijgen waar Craft beer en wijn te verkrijgen is. De gezelligheid is er inderdaad wel om met mensen hieruit te hangen maar om nu elke maand hier rond te hangen nee.

Dinsdag morgen is het even tijd om richting San Rafael te rijden om wat servicewerk te doen, sinds dat Shell Recharge een over the air software update naar de EVbox laadpalen heeft gestuurd krijg ik nog steeds wekelijks de vraag om wat software correctie ter plaatse te doen. Aangezien het een heerlijke dag is besluit ik maar eens tijdens het middaguur eens een rondje blok te lopen echter dat wordt uit eindelijk een rondje Kennedy Grove en weer naar huis. 

 

Woensdag staat het in teken van een klant in een appartementen complex in Santa Clara en de building departments. Ik wijs de klant op zijn opties en het verschil en dus vertrek ik weer aardig snel naar de volgende stop echter het adres veranderd als ik Aramis aan de lijn krijg. Na een jaar tijd is eindelijk ons project in Santa Cruz goed gekeurd en aangezien ik toch 15 minuten er vandaan bent besluit ik even naar de kust plaatst te rijden. Eindelijk kan ik het deparment met mijn vergunningen verlaten en de reis voorzetten richting de het volgende project of niet? Op de terugweg besluit ik maar een bezoekje bij de building department in Santa Clara te doen. Met de combinatie van een online aanvraag en een bezoekje voor een nieuw project ga ik ook hier weer met goede moed weer naar huis. Is dit dan eindelijk de ommekeer wat wij nodig hebben dit jaar. 

 

Zoals gewoonlijk staat mijn donderdag morgen in teken van BNI, rond 6.45uur is deze voorzitter van onze groep online met een positief smoel werk. Ik blijf volhouden dat dit eigenlijk alleen mogelijk is door niet te veel lokale nieuwsnetwerken te bekijken. Daarna direct met mijn team in een meeting op ideeën op te doen voor de komende events. Het Electrify event staat bijna voor de deur maar ook twee anderen en dus is het goed om even bij elkaar te steken. 

De vrijdag breekt aan en dat zijn vaak de dagen dat ik projecten bezoek die wat verder weg liggen. In dit geval is het weer richting Eureka echter nu met een tekenaar (John) die deze job op zich neemt. De rit voor mij is zo vijf tot zes uur met twee laad sessies maar dat brengt de tekenaar en mij dichter bij elkaar. In Californië hebben wij een erg strenge wet voor de mensen die minder mobiel zijn dan anderen en dus even een opfrissing cursus voor de beste man die normale wijs Zonnepanelen installaties tekenend. De ADA (American Disabilities Act) is een van de meeste strengst wetten en eigenlijk siert dat ook wel weer Californië waar vaak de wetten worden gemaakt voordat deze over de rest van Amerika te vinden zijn. In Nederland heb je een invalide parkeerplaats echter de persoon heeft niet echt de ruimte om uit te stappen en ga zo maar verder. 

 

In Eureka doen wij twee hotels aan om nogmaals de parkeerplaats te meten en de elektra panelen te bekijken. Natuurlijk wordt er in het begin van de avond tijd gemaakt voor een familiebezoek waar schoonzus en zwager ons (John en ik) een heerlijke avond maal voorgeschoteld krijgen. Met een afsluitend drankje bij de AA bar zoeken wij onze kamers op van het hotel voor de nodige nachtrust.

De zaterdag staat in teken van de terugreis, en dan blijkt weer eens hoe mooi het kan zijn om bij laadstations de nodige tijd door te brengen. Je komt op plaatsen zoals deze koffie / lunch room waar wij anders nooit zullen binnenlopen. Al jaren geniet ik van lokaties waar je de benen kunt strekken en kan genieten van de lokale mensen in plaats van een tankstation. 

 

Thuis gekomen was het even snel verfrissen want het is tijd om de verjaardagen van Erika en James te vieren wat gelukkig hier thuis was. En dan komt het woordje gezellig weer om de hoek kijken, want ook hier in Amerika is het fijn om mensen om je heen te hebben op zulke momenten.

 

Dan blijft alleen nog de zondag over op deze Memorial Weekend wat voor ons een nationale feestdag is. Net zoals in Nederland denken wij hier in Amerika aan die mensen die hun leven hebben geven voor vrede en dit land. Maar het is natuurlijk ook een Formule 1 race met de nodige actie vol nattigheid. Vlak na de race wordt het nog even overgedaan met de Indianapolis 500 race. Rinus Veekay had een mooie start maar naar een grote misser in de pits straat verliest hij al de race. Jammer want had toch wel graag een tweede Nederlander zien winnen.

Electrify Expo Long Beach en meer

 

Het is vrijdag morgen en tijd om weer even mijn vleugels te spreiden en richting LA te vliegen, om mijn perks bij United te houden besluit ik om via San Francisco te vliegen en niet het ideal gelegen vliegveld van Oakland te gebruiken. Terwijl ik in de rij van de PreCheck TSA sta zie ik een vrouw achter mij stressen of zij de vlucht wel zal halen. Ik vertel haar vooral niet te stressen want daar schiet je geen moer mee op en vertel haar dat ze rustig voor mij mag staan, en zie meteen een ontspannen gezicht verschijnen. Voordat we het door hebben staan we achter de beveiliging en is het tijd om even mijn Gate te checken voordat ik een kop koffie bestel. 

 

Ik scroll door mijn telefoon app van Nu.nl en de Volkskrant en zie een nieuws kop ‘Ministerie plant eindtoets basisscholen tijdens carnaval en suggereert; verplaats carnaval maar’. En hier zie je maar weer eens dat de Nederlandse bestuur vertegenwoordigers complete het contact met de gewone Nederland kwijt zijn. Maar aan de ene kant zou je het ook gewoon van onderwijsminister Wiersma verwachten die graag zijn zin door rukt zoals wij wel meer gewend zijn van zijn partij. 

 

Maar niet te min scrol ik verder om mijn telefoon aangezien het toestel een technisch mankement heeft en de vlucht met ruim 40 minuten is uitgesteld. En dus kom je bij het verhaal Jaitsen Singh te recht die al 39 jaar in het Amerikaanse gevang zit. Natuurlijk ken ik het verhaal van dichterbij aangezien ik hem een geruime tijd lang in Vacaville heb bezocht. De reden dat ik met mijn bezoek stopzette had er mee te maken dat Jaitsen zijn steun en toeverlaat heer Laanen blokkeerde om tijdens zijn parool verhoor aanwezig mocht zijn. En de reden hiervan was dat hij ons niet wijzer wilde maken dat Jaitsen zijn handen had thuis gehouden van zijn stiefdochter en anderen. En dus kijk ik uit naar de vijfdelig documentaire die op 29 mei start. 

 

De vlucht naar John Wayne Airport ging voorspoedig en voordat ik het wist zat ik in de auto van vriend John King die mij eerst naar een site visit bracht. Ik was namelijk gevraagd of ik deze klus op mij kon nemen en aangezien dit in mijn schoot wordt geworpen van een goede vriend en zakenrelatie Byron kon ik het niet weigeren. De klant heeft een bestaande infrastructuur maar wil van laadpalen veranderen maar al snel bleek dat men nog steeds de nodige uitleg en begeleiding nodig hadden. Maar toch een interessant project als het doorgaat. 

 

Vervolgens hups weer terug in de auto richting Long Beach, ik drop mijn spullen in de hotel kamer om vervolgens naar de Electrify Expo te lopen. Mijn reden van mijn bezoek is om te kijken hoe men hier de consumentenmarkt enthousiast maakt met alles wat elektrisch beweegt. De Expo komt in Juni richting de Bay Area en heb besloten om hier een stand te nemen om mijn competitie voor te blijven. En als ik zie wie hier staan dan moet het haast gaan lukken aangezien hier meer steps, fietsen, motoren en auto’s zijn om uit te proberen. Voor mij ook tijd om met de organisatie te praten naast wie ik mag staan. Eén van de standhouders is namelijk Sandy Munro die met zijn YouTube kanaal Munro Live velen mensen bereikt wat betreft het ontmantelen van elektrische auto’s. Tijdens de vrijdag heb ik tijd om paar test ritjes te maken in paar auto’s en de Kia EV6 springt er tussenuit voormij.

 

In het borrel uurtje erna kom ik moderator van Industry Day tegen namelijk een van mijn eerste klanten Loren McDonald die ook een EV Ambassadeur is. De avond sluit ik af met een jongeman die in Irvine woont en ook zijn eigen EV business heeft. Eduardo is net zoals deze gek immigrant maar ver vooruit in de industrie en wij kunnen veel van elkaar leren. Ik neem hem meer naar mijn favoriete Italiaanse restaurant hier in Long Beach om nog wat dingen door te nemen voordat ik mijn laatste drankje aan de hotel bar nuttig.

 

En nu is het tijd voor meer meetings en te kijken hoe een consument naar dit festival kijkt.    

Een maand of afwezigheid

Mensen, het is inderdaad even stil geweest van mijn zijde, af en toe had ik genoeg om over te schrijven maar was het gewoon even niet het moment. Dus even een korte terugblik van de afgelopen weken.  

Net terug uit Belize had ik weer even de kans om met één van onze jongens een simpele laadpaal voor de busmaatschappij uit San Rafael te installeren.  De elektrische bus is voor oudere en gehandicapten vervoer en deze van Turkse makelij wordt getest om ervaringen op te doen voordat men voor ledig overstapt. 

 

Ook is het de week dat ik erachter kom waarom de telefoon en email verkeer is minder geworden, bij een update van de Tesla site is onze bedrijfsnaam van de kaart afgeveegd. En dus was ik maar blij dat mijn eerste contact persoon nog steeds invloed heeft en de schade toch nog een beetje beperkt heeft kunnen houden. 

Het is de week voor Kingsday als mijn Goeroe is neergestreken voor een familiebezoek en wat is het dan fijner om samen van een ontbijtje in Sacramento te nuttigen en bij te praten over werk en het leven. Peter Laanen heeft mij in 2009-2010 geadviseerd om voor mijzelf te beginnen en dus kan ik het nodige advies van een oude rot in het vaak altijd wel gebruiken. En naast deze lunch met ons tweetjes hadden wij ook nog het genoeg om samen op Kingsday een drankje en hapje te nuttigen. 

 

Inderdaad Kingsday, dat vieren wij hier ook in Californië. Het Nederlandse Consulaat in San Francisco is met nodige sponsoren en vrijwilligers er weer in geslaagd om er een mooi feest van te bouwen. En als sponsor moet je dan ook wel van de partij zijn en genieten van deze feesten waar toch ruim 5000 mensen op afkomen. Zoals in Nederland is het hier ook voor jong en oud en dus kan ik het niet laten om mijn kleinzoon even voor het spandoek te laten staan. 

Het feest is nog niet voorbij of ik zit de maandag morgen in het vliegtuig richting Anaheim, nee niet voor het Mickey Mouse feest maar voor de ACT2023. Maar eerst is het even tijd voor een troubleshoot in Ventura waar een installateur niet goed zijn ogen heeft opengedaan en/of de installatie aanwijzingen niet goed heeft gelezen. In een vloek en een zucht was ik klaar en ik was maar blij met mijn privéchauffeur John die ik sinds 1992 al bevriend mee bent. Want de totale reistijd was vijf uur terwijl het werk nog geen vijf minuten was, misschien een goede leer om de volgende keer een echte EV-installateur het werkt te laten doen.

 

Gelukkig heb ik niet al te veel gemist van de ACT Expo waar velen uit mijn industrie op afkomen om het nieuws voor het grotere vervoer en alle nieuwtjes kunnen vinden. Van laadpaal tot elektrische schoolbus en hereniging van de oude rotten in ons vak elkaar weer ontmoeten. 

 

En dan vandaag de zondag, het is moederdag waar Feijenoord en Barcelona beiden kampioen worden in hun competitie en wij thuis van Lenore’s kinderen en natuurlijk de klein kinderen mogen genieten met de nodige brunch.