Niet veel te melden

Kom er net achter dat ik al weer ruim een week mijn trouwe lezers teleur stel met geen nieuws. Nee nieuws heb ik inderdaad niet behalve dat Thanks Giving bij de buurtjes erg gezellig was plus dat we het de dag er na nog even dunnetjes hebben overgedaan met meer mensen. En dat zegt een vent die absoluut niet van verplichtingen houdt, DUS.
Deze week ben ik qua werk in de ban van de paarden, namelijk de paardenstallen in Atherton. Voorheen vertelde ik al dat menig mens jaloers zou zijn op de luxe maar verdomd het is waar, wat moet het toch als paard fijn zijn om een rijke stinkerd op je rug te hebben. Niet alleen de stal is minimaal 25 vierkante meter maar wat dacht je van een sprinker installatie boven je hoofd en een installatie boven je hoofd die de vliegen van je afhoudt. Juist niets is te gek. In iedergeval moeten we zo snel mogelijk de stallen en het clubhuis klaar hebben en juist dan kom ik in beeld. 's Morgens om 6uur de deur uit is nu dagelijks, niet dat ik het geweldig vindt om voor de vrouw de deur uit te gaan maar om de grote drukte te vermijden moet je wat niet waar.
Voor de rest is er dan ook weinig te melden, dus ik zou zeggen; Tot later.

Bijna Turkey Day

Het is nog net woensdagavond en we gaan een lang weekend te gemoed. Het is namelijk morgen de derde donderdag van november wat betekend Thanks Giving Day. Wij vieren dat morgen met onze buurtjes want de rest van de familie zijn er niet. Voor mij ook een stuk gezelliger plus ik kan kruipend naar huis als de nood aan de man is. De vrijdag wordt het hier nog eens dunnetjes overgedaan en dan komt James nog even langs en neef Ben. Het betekende vandaag dan ook vroeg naar huis want iedereen reist naar zijn familie en dat betekend voor de bouwvakkers waar ik mee werk zo'n 7-10uur rijden. Dus wat doe je dan anders dan normaal, juist je zet de TV aan het ziet een CSI Miami marathon onder genot van een wijntje. Mensen ik wens jullie nog veel werk plezier, ik ga maar eens genieten van de dagen die ik niet uitbetaald krijg.

Naast dit alles kwam er ook erg goed nieuws uit het Enschedese, kleine Robbie is eindelijk weer thuis naar ruim 4 weken in het ziekenhuis te hebben gelegen.

Geen stoomboot

Ik via diverse nieuws kanalen vernomen dat de Sint weer in Nederland is aangekomen. De hulp Sint in Alkmaar wist wel verdomd mooi op de gevoelige plaat te komen nadat hij van het paard afviel. Helaas hier gaat hij ons huisje voorbij maar moet wel zeggen dat we al lootjes hebben getrokken voor Santa. Zaterdag was weer eens een avondje vol met spelletjes bij vrienden in San Ramon en het werd dan ook een latertje.
Voor de zondag stond voor ons beide een afspraak bij de opticien gepland om vervolgens door te rijden naar Napa. Naar een snel rondje Mumm's was het tijd voor onze favoriete plek Louis Martini en die gene die hier al met ons zijn geweest kunnen dat beamen. Even weg uit de drukte en genieten tussen de wijnranken onder het genot van een paar heerlijke glazen wijn. Een ander voordeeltje is ook nog eens de benzine die aan het begin van Napa Valley zelfs 30 cent gekoper is. Al met al een goed excuses om een middagje te genieten. Op de weg naar huis vroeg Lenore of het niet tijd was voor een Steak bij Outback, erg vervelend om nee te zeggen dussss.

Speciaal voor de vaste Bloglezers

Kattenkwaad

De afgelopen weken zijn er aardig wat dingen wat ons bezig heeft gehouden zoals jullie hebben kunnen lezen. Robbie is voor ons nog steeds in de picture, de kleine knul is vandaag van Enschede weer richting Groningen vervoerd aangezien de verpleegkundige geen raad wisten. We blijven duimen dat de kleine knul er weer boven opkomt en Kaatje bedankt voor jouw dagelijkse update. Gisterenmiddag was het zo'n pieten weer dat wij besloten om met zijn tweetjes naar de film te gaan, Lions for Lambs van Robert Redford is namelijk vrijdag in première gegaan. We hadden afgelopen week een heel artikel in de krant gelezen en we zeiden beiden tegen elkaar; Die moeten wij zien. En inderdaad de film is een toppertje dus ik zou zeggen kijken.

Dan onze oude kat Zacky (19 jaar) met zijn kattenkwaad, gisterenavond kwamen we thuis en stond er een zeiknatte kat voor de deur. Onze schoonzus die het laatste thuis was geweest voelde zich helemaal schuldig terwijl ze netjes het kattenluik had afgeslot- en. Wel vanmorgen hetzelfde liedje voor ons. Het hele huis is afgesloten behalve het raam van de badkamer op de verdieping, blijkbaar heeft ze weer de jeugd in haar zelf gevonden en spring via het dak op een pallet met spullen die onder de pergola staat opgesteld.

Een te gekke videoclip

Een te gekke videoclip

Al weer November

De afgelopen weken zijn hier een beetje anders verlopen dan anders, natuurlijk hebben we ons werktempo weer op kunnen pakken maar daarnaast was er ook veel telefoon en sms verkeer richting Nederland. Net voordat we Nederland verlaatte was kleine Robbie (half jaar oud) met Nekkramp in MST opgenomen. We waren amper thuis of de kleine lachebek werd naar Groningen overgeplaatst en namen we dagelijks contact op met Karin aangezien de ouders wel wat anders aan hun hoofd hebben. Gelukkig lijkt het erop dat hij morgen eindelijk weer naar Enschede terug mag dus we blijven duimen.

Dan afgelopen woensdagavond, het was Halloween en we hebben heel wat trick and treat- ers aan de deur gehad. Dus voldaan gingen wij rond tien uur naar ons bed aangezien wij (Chad en ik) voor zes uur de volgende morgen zouden vertrekken. Echter daar kwam snel verandering toen tien over half een iemand aanbelde en bonkte. Het was Chad die in paniek onze kant op kwam lopen met zijn moeder achter hem aan, hij had gehoord dat zijn vier jaar oudere broer was dood geschoten en nog op straat lag. We zijn direct naar de overkant gelopen om in hun eigen omgeving te troosten en te wachten wat de politie had te zeggen en tot zijn vader thuis zou komen die avonddiensten draait.
Die nacht hebben we dan ook bijna geen oog dichtgedaan en de dag begon gewoon klote.
Nu inmiddels paar dagen verder leeft de familie nog steeds in een roes en de grote klap zal de komende weken nog wel komen. Dinsdag is de begrafenis en dan hopen we dat iedereen daar in huis weer de draad op kan pakken.