Saturday, July 15, 2023

Hoe dan,

Diverse mensen weten dat deze jongen al een jaar eerder met het vernieuwen van het Nederlandse Paspoort is begonnen aangezien ik met mijn dubbele nationaliteit moet aan tonen. Ik zag namelijk de bui al hangen dat ik straks niet op tijd door de regeltjes die de Staat Der Nederlanden heeft. En inderdaad men eigenlijk de Slogan van de Nederlandse belastingdienst erbij halen; ‘Makkelijker kunnen we het niet maken’, niet dus.


Men wil op de trouwakte en je naturalisatie papieren een apostille zien, dus voor diegene die graag in het buitenland willen trouwen wees er zeker van dat je dit allemaal op een rijtje hebt. En tja, Lenore en ik zijn 18 jaar geleden in Belize getrouwd dus dat wordt dan toch even zweten of toch niet. Marga, vriend van de familie en net zoals mijn moeder ook wonende in Belize hoort dit verhaal aan net als zij mijn moeder bezoekt. En dan zie je dat een klein land als Belize iedereen wel een connectie heeft. Terwijl het zondag is begint Marga met een rechter van Belize te teksten en verdomt zij krijgt direct antwoord terug en dus wordt via een Whatsapp connectie mijn gegevens uitgewisseld. Voor het gemak zij ik nog maak er maar twee documenten van zo dat als ik het later nog eens nodig hebt dan heb ik er nog eentje extra. Het maffe van het verhaal is nu wij binnen twee weken tijd nu maar liefst vier documenten hebben aangezien de administratief medewerker en de rechter beide dit als hun werk zien. Nu nog mijn Amerikaanse papiertje voor elkaar maken en dan hups weer terug naar het Consulaat, voor mij een geluk dat dit dichtbij is anders was dit nog wel een probleempje.

 

Ook heb ik deze week een pakketje van de Taylor Swift merchandise binnengekregen en Lenore keek met de nodige verbazing, Hoe dan. Mijn nichtje uit Breda schijnt een grote fan te zijn van de dame in kwestie en kon deze hoodie niet in Nederland krijgen en aangezien oom-lief toch naar Nederland komt nemen we die ook gewoon mee.

 

Verder wil ik het deze keer toch weer eens over de Nederlandse politiek hebben aangezien in mijn Amerikaanse kringen hoor; ‘WTF’. En dan zeg ik tegen hen; ‘Ja in Nederland kan dit gewoon, wij zaten jaren met een Clown opgezadeld’

 

Maar dit brengt mij ook direct terug naar een uitspraak van velen Nederlandse vrienden; ‘Paul, Nederland is zo veranderd blijf lekker zitten waar je zit’ En natuurlijk is het af en toe fijn als er een frisser wind door het politieke landschap waait maar het heeft blijkbaar ook de grote keerzijde. Kon je als politicus altijd gewoon over straat lopen dan schijnt dit de laatste jaren niet meer mogelijk te zijn, bedreigingen op sociaal media of op straat. Wat maakt mij het uit als je het niet met de partij eens bent en heb dan wel respect voor Dilan Yesilgöz die de ballen heeft om door te gaan ook al ben je niet eens met de partij, we zullen zien het resultaat op 22 November zien. Maar ik vraag mij ook af wat er in vredesnaam in Nederland is gebeurd, mensen respecteer elkaar toch. Wat daar in het kikkerlandje gebeurt overtreft zelfs de Amerikanen. 



Over licht geïrriteerd kunnen zijn het zal toch niet zo zijn dat iedereen zijn knie tegen de onderkant van het keuken eiland stoot. De maandag was er al iets aan de hand en dacht ach ik houd er wel even ijs tegen aan, goed idee maar helpen deed het niet. Dus dinsdag maar even de Hot tub en de Sauna in bij de Sportclub, dat ging helemaal fout en dus was het een pijnlijke week. Mijn arts wilde mij wel een X-Ray geven maar verder niets, ik jammerde een beetje maar de man nam wel even tijd om mij gisteren even te bellen; ‘Paul, ik geef je iets tegen de jicht en mag het maandag niet beter zijn dan kunnen we de volgende stap nemen’. Ik vertelde de beste man dat mijn alcohol gebruik al een tijd drastisch al tijden had teruggebracht maar ik stemde in. En ondanks dat ik mijn arts niet mijn grote vriend is moet ik hem toch wel respect geven want mijn motoriek begint weer te werken. Blijkbaar is de Colchicine de Wd40 om mijn roestige knie weer in beweging te krijgen.

Sunday, July 09, 2023

Flink vooruit plannen

Het is alweer de week waar wij hier op 4 juli onafhankelijks dag vieren en dat betekent dat ik de buurt niet ben uit te slaan. Want normaal gesproken wordt er hier wat vuurwerk afgeknald ondanks het verbod, misschien lag het aan de borden die aan de kant van de weg waren geplaatst met de mooie mededeling dat je persoonlijk vervolgt kon worden want het bleef uit eindelijk vrij rustig. Neemt niet weg dat deze Nederlander alsnog alles in de tuin met water besproeid inclusief het dak van ons huis. Het is hier kurkdroog en het zal je maar gebeuren dus laat iedereen mij maar voor gek verklaren. 


Dus gastvrouw heeft mensen uitgenodigd om dan maar bij ons langs te komen, altijd gezellig als beide klein kinderen aankomen want die worden steeds leuker. Het feestje is geslaagd en moe en voldaan word ik de volgende dag wakker en wat schiet er in mijn mailbox, de 2024 kalender van het Formule 1 seizoen. Wat mij vorig jaar misging gaat mij nu goed af, de reis richting het Italiaanse Imola. Vorig jaar zat ik te twijfelen om een huis te boeken niet te ver weg van het circuit en dit jaar is het mij geluk, nu alleen nog Lenore op de bewuste dagen kooklessen ter plaatse regelen en dan is iedereen blij.
 


 

We maken een sprongetje richting de vrijdagavond waar wij samen met Steven en Suzanne richting Berkeley rijden. Eerst even wat eten bij Eureka, kan namelijk niet met een leeg gevoel de concert zaal van The Freight and Salvage in lopen. Sterker nog naar paar lange dagen zouden mijn ogen dicht vallen en dus heb ik mijn zelf maar even een koffie voorgeschoteld zodat de nodige caffeine door de aderen stromen. Pete Escovedo gaf zijn Retirement tour en dus was even genieten van de 87e jarige man die nog steeds een aardig stukje muziek maakt met zijn band.


Terugkomend op de Formule 1 val ik met mijn neus in de boter want ook dit weekend is het weer raak en net zoals afgelopen week kan ik het niet laten om even mijn oranje kant van het verhaal te laten zien, al ben ik deze week toch even een beetje meer voor de Engelsman Lando Norris en zijn twee rijden Oscar Piastri. Want wat is er niet makkelijker dat het McLaren team de Nederlandse kleur gebruiken qua marketing. 

 


The Eastbay F1 groep bestaat alweer 9 jaar en het leuke is dat dankzij de inzet van Terry Griffen en andere vrijwilligers deze groep een succes is. In iedergeval was het vandaag weer een Max Verstappen die er met de eer van door ging maar dat mag de pret niet drukken.


Nou voor de rest houd ik het lekker kort deze week, misschien komt er wel weer een smeuïge nieuwtje jullie kant op maar voorlopig is het druk aan het werk blijven.

Saturday, July 01, 2023

Afscheid nemen en meeuwen hebben iets tegen drones.

picture Dutch Consulate


Deze dinsdag heb ik keuze, wordt het Yoga met mijn BNI groep of naar een afscheid receptie van een persoon die ik graag mag en ga missen. De keuze is makkelijk en dus rijd ik naar de San Francisco Social Club op Powell Street om afscheid te nemen van Vincent Storimans, de Deputy Consul General die naar zo’n vier tot vijf jaar richting Aruba vertrekt om een ander functie te bekleden voor het Koninkrijk der Nederlanden. Ik ben overigens zeer vereerd dat ook ik onder een klein gezelschap afscheid mag nemen want de beslissing kwam toch wel deels onverwacht voor velen. Vincent is die diplomatieke man die alles in een positieve oplossing kan zetten maar ook de persoon die jou met de juiste personen verbindt, maar ook goed is om een feestje te bouwen. Het werd een latertje die avond aangezien ik nog even met een paar mensen een hapje en drankje bij een gerenommeerd hotel om de hoek aandeed. 

 

De woensdag breekt aan en ondanks de drukte weet ik op tijd weer eens een BNI netwerk event te bezoeken. In totaal komt er van onze groep drie mensen die ook nog eens de helft van de verloting meenemen, in mijn geval een massage sessie wat ik overigens wel goed kan gebruiken. Ik voel namelijk tijdens mijn zwemsessies dat één schouder niet lekker meewerkt en ondanks de sauna die ik daarna bezoek.

 

De donderdag staat voor ledig in het teken van projecten afkrijgen en klaarstomen voor een vergunning maar daarnaast ook de zijkant van het huis opruimen voor een opkomende bestelling. Na een flinke schoonmaakbeurt kunnen er weer paar producten worden gedropt voordat het team uiteindelijk gaat monteren. 


Even zoeken maar dat vindt je de meeuw en de drone

 

En dan komen we al snel bij de vrijdag, Aramis, Erik en ik rijden naar een opgeleverd project in Richmond Marina waar wij David Toman hebben gevraagd om met zijn drone wat foto en videoshots te maken voor onze social media account. Al snel bleek dat de meeuwen hier niet mee eens waren, in plaats van de plaatselijk kraai te grazen te nemen moest de drone het verscheidenen malen ontgelden inclusief een poep bombardement van een van de meeuwen. 

 

Inmiddels is het hier bloedje heet geworden en ben blij dat ik eindelijk op zaterdagavond normaal in de tuin kan vertoeven. Californië is heerlijk om te wonen maar om nu de veertig graden en het kwik daarboven aan te tikken gaat mij een beetje te ver. Dus geniet ik deze avond van Toots Tielemans en de rustgevende glitter van mijn discobal. 

 

 


Een fijne week allemaal