Ik ben net terug uit Nederland en daar komt het bericht uit Silicon Valley dat Mark en ik eindelijk het project mogen bezichtigen. Het is maandag morgen de 21e januari als wij om 9 uur ‘smorgens voor de deur staan voor een bedrijf wat iedereen zeker van naam kend.
Wij lopen door de toko en hebben diverse vragen zodat wij een fatsoenlijke aanbieding kunnen maken. Echter in ons achterhoofd spelen diverse dingen en dus komen wij de volgende dag met de aanbieding die netjes lijkt en dat wij het daar voor kunnen doen. Maar weer laat de man in kwestie niets van zich horen en word er een spelletje gespeeld. Uit eindelijk belt Mark de man op en komen tot een agreement wat in mijn ogen een week eerder ook gedaan kon worden.
Zo gezegd zo gedaan, ik schuif wat kleine klusjes nog een dag naar voren voordat wij uiteindelijk op woensdag de 30e rond 19 uur het pand binnen met al ons gereedschap. Inderdaad de komende weken werken wij van 19uur tot 3uur ‘snachts. Op het moment dat ik thuis kom gaan de eerste mensen richting het werk. Zo stap ik in mijn bed en stapt Lenore een uur later eruit. Je moet inderdaad wat als je een droom hebt om een lichtbesturingssystemen te installeren.
In dit geval gaat het om het aanpassen van de armaturen en tja er is hier geen andere keus. De hond is er overigens niet rauwig om want baasje kan hem mooi overdag in het park uitlaten. Ik heb direct afgelopen zaterdag Marloes en Vincent opgebeld ddat ik verdomd veel respect voor hen hebt met die rare diensten bij hun bedrijf.
Al met al heb ik het weekend aardig kunnen bijtanken met als flinke domper zonet de Super Bowl finale tussen de Baltimore Ravens en de San Francisco 49-ers. Het mooie van het verhaal was dat Lenore de familie had uitgenodigd en dat wij dus gewoon thuis konden blijven. Volgende seizoen beter zal ik maar zeggen.