Een feestelijke dag ondanks ….

Mijn week start met een nieuwe uitdaging, een samenwerking met Solaflect Energy uit Norwich, Vermont. Na maanden voorbereiding is het primetime om samen met de installatie team uit Norwich om drie installaties te realiseren in West Sacramento. En wat is het heerlijk als je goede uitleg krijgt van een hardwerkend team. Om meer aan teambuilding te doen besluiten Sean en ik dan ook te overnachten en avonds samen uit eten te gaan. En door de dichte mist van afgelopen week was het ook tevens een verstandiger beslissing. 

 

Vrijdag was het tijd om alle gereedschap en overgebleven onderdelen naar onze opslag te verplaatsen zodat bij de volgende installaties het wat makkelijker om te verplaatsen. 

Solaflect and EVCharge4U team bij een Brazilaans steak house.

De zaterdag morgen stond in het teken van site visits van klanten en een bezoekje aan de chiropractor om even mijn rug even wat soepeler te maken. Niet dat ik dit laatste nodig heb voor een spelletjes middag die op de planning staat met Harold en Renee die wij al jaren uit het oog waren verloren wat betreft de omgang. Terwijl Lenore ons naar Berkeley rijdt zie ik in minder dan zeven minuten vijf filmpjes op Instagram van de brute moord op Alex Pretti in Minneapolis van diverse kanten. Ik kan zeggen dat mijn maag ervan omdraait en vraag mij af hoe het verder moet hier in de States. Gelukkig zijn de mensen in Minneapolis duidelijk en blijven protesteren ondanks dat het ijskoud is. 

 

Achteraf bleek de spelletjes middag een goede afleiding en heb besloten om ook minder op de Sociaal Media kanalen te kijken wat overigens voor ons hier het snelste nieuws brengt, aangezien ook de nieuwszenders hier door paar mensen worden bezeten. 

 

Aan het eind van de middag komt Lenore zus Joanna op bezoek die vijf uur rijden hier woont en blijft overnachten in verband met de verjaardag van Mason, de kleinste telg uit de Familie wordt één jaar op zondag. De avond sluiten wij af om even bij PJ’s te gaan eten, een lokaal restaurant wat een nieuwe eigenaar heeft en het erg goed doet. 

 

Het is inmiddels zondag morgen als Erika rond half tien binnenloopt en de boel begint te versieren, het verjaardagsfeestje wordt hier thuis gehouden aangezien Opa en Oma meer ruimte hebben om de mensen te ontvangen. Het is even aanpoten als de eerste mensen rond 11uur binnen wandelen en allemaal aan de brunch gaan. Het is fijn om iedereen weer te zien en natuurlijk te genieten van de kiddo’s en speciaal de kleine Mason die hier op éénjarige leeftijd door het huis en tuin wandelt. 

 

Ter afsluiting blijven de twee oudste klein kinderen Alba en Malcolm hier overnachten en zullen zien wat een feest dit gaat worden.

 

Blijf geloven in de vrijheid en vrede !!!

Waar gaat dit heen in 2026

Als een kleiner ondernemer hier in Californië weet ik het maar al te goed wat onze economie zeer doet en dat begint vaak met de mensen die in dat Witte Huis zitten, zoals jullie weten doe ik mijn best om hier niet over politiek te schrijven maar naar de brute moord op Renee Good in Minneapolis kan ik niet meer op mijn lippen bijten want die zijn onderhand kapot aan het gaan. Nadat ik gisteren veelte lang op Instagram reels voorbij zie komen waar de honden geen brood van lusten kreeg ik vanmorgen een tekstberichtje van een oude buurman; Paul, zakelijk kan ik mij jouw stap goed indenken, maar wat de lulhannes nu weer doet... Het enige wat we kunnen doen is afwachten en als je jouw verdriet wilt wegspoelen  geef het bijtijds door, ik heb nog Belizaen rum en de Jumbo hier vlak bij heeft voldoende Grolsch...  Keep cool. Groetjes.

 

De Nederlanders die mijn blog lezen zullen zich wel afvragen of Amerikanen hier niet in opstand komen. Dat doet men massaal maar wordt door de televisiezenders vaak niet genoeg uitgezonden aangezien deze zenders vaak zijn opgekocht door paar machtige partijen die alleen maar één man zijn kont kussen. 

 

Zo is de Community in Minneapolis al weken geleden opgestaan om mensen te helpen die hun huis niet meer uit durven te gaan. Zoals de Seksshop Smitten Kitten die niet alleen helpen mensen met de huur te betalen maar op dit moment als voedselbank fungeert. 

Maar goed om niet te ver af te dwalen zie ik in het nieuws rond gaan om  de World Cup Soccer van June 11 tot aan Juli 19 te boycotten of uit de States te verplaatsen en ik kan mensen niet ongelijk geven. Die man in het Witte Huis blijft onvoorspelbaar als hij niet zijn zin krijgt en als ik een voetbal support in hart en nieren zou zijn dan zou ik ook niet naar dit land toekomen. En daarnaast zou ik als Olympische Comité ook kijken wat je kunt doen om de spelen in 2028 niet in Los Angeles te houden. 

 

Dan hebben we nog het gevalletje Spotify die blijkbaar voor wekenlang op de niet betaalde versie advertenties voor ICE heeft laten afspelen. Dat ik combinatie met het slecht betalen van artiesten van rond de 0,004 euro per gespeelde liedje heeft mij ook besloten om vaarwel te zeggen tegen het Spotify en moet zeggen dat het verdomd makkelijk is om jouw Playlist naar een ander platform over te zetten. 

De volgende keer is het weer een normale blog met de dagelijkse dingen maar voor nu wil ik iedereen een hart onder de riem steken die wel opkomt voor andere mensen ondanks een andere geloof, seksualiteit, huidskleur en politieke voorkeur. Het leven op deze aardbol is beter af zonder de agressors van deze tijd.

De eerste twintig jaar Californië zit erop

Voordat ik aan deze Blog begin kijk ik even terug wat ik op 11 Januari 2006 en 2016 had geschreven. Zelf vind ik het een beetje beknopt maar dan moet ik ook zeggen dat ik deze blog ben begonnen als bewijs dat ik een relatie met Lenore had dus tja. 

Was het op 9 December 2005 dat ik een afscheidsfeest bij Danny en Isabel aan de Voortsweg gaf waar ‘Dag vader en dag moeder, dag zuster Ursula. Ik zie het hier niet zitten ik ga naar Amerika’ van Rob de Nijs diverse keren door de luidsprekers schalde. 

De volgende ochtend werd ik door mijn broer richting Düsseldorf in Duitsland gereden aangezien Air Berlin One way tickets naar Mexico verkocht om zo mijn weg naar Cancun in Mexico te vliegen. Vandaar met een volle rugzak en computer tas met de bus richting Belize waar ik een maandje bij mijn ouders kon vertoeven om op de officiële papieren te wachten.

 

11 Januari 2006 was de dag dat ik met toch wel vreemd gevoel met Continental Airlines (nu United Airlines) richting Houston vloog waar ik bij aankomst een escort kreeg naar de Immigratiedienst kantoor en mijn Aliens nummer kreeg. En ja ik voelde mij als een nummer echter was binnen 20 minuten het kantoor uit om vervolgens mij vlucht naar San Francisco te nemen. 

 

Lenore stond mij op te wachten en eindelijk kon ik mijn nieuw avontuur en leven in een ander land beginnen. En ja dat is even wennen aangezien ik de eerste vier maanden geen werk had ondanks dat ik stinkend mijn best deed met sollicitaties. Daarnaast kwam het met bakken uit de lucht en dacht, verdomme het weer is nog erger dan in Nederland. Daarnaast ging ik van een huis met glasvezel aansluiting voor je internet in Nederland naar het beloofde land zonder snel internet. Ik maakte mijn wegwijs in de regio en deed klusjes thuis, spendeerde veel tijd op het Viva forum waar ik nog steeds vriendinnen aan heb over gehouden en haalde ik stiefdochter Erika regelmatig van school.

 

Daarnaast is dit ook de datum dat ik mijn inauguratie deed echter in 2016, inderdaad geïnspireerd door Bernie Sanders besloot ik Amerikaan te worden maar ook doordat ik anders voor het werk niet overal terecht kon. Inderdaad sinds deze dag heb ik dubbele nationaliteit maar nog steeds trotse Nederlander. 

 

Over de jaren heb ik geworsteld met echte vrienden maken, tijdens Covid had ik gelukkig Suzanne, Steven, Heather en Zack. En ik zeg nog steeds dat ik als ik die mensen niet rond mij heen had gehad dat ik weer naar Nederland was gevlogen. 

 

En nu na een bewogen jaar waar het overlijden van mijn moeder is de groep weer uit gebreid met mensen zoals Kim, Marsha, Nolan en Wendy. 

Maar ook mensen via Lakeridge Athletic Club zoals Kim, Michelle, William, Ed Bear, Randy, Dr. Ron en Leah waar ik regelmatig mee zwem.

 

Hoe dit jaar gaat lopen weet ik niet, soms zou ik wel eens in die glazen bol willen kijken zodat ik de klappen wat sneller kan voorkomen of op kan vangen maar helaas gaat dat niet. 

Het word dan ook een jaar van anticiperen en geniet van elke moment dat men kan hebben zodat ik niet negatief hoef te zijn want dat zij wij met zijn alle wel geworden met alle rottigheid wat er in deze wereld gebeurd. 

 

Wees lief voor elkaar en geniet van de mensen om je heen.

 

Zachtjes tikt tegen op mijn zolderraam.

Het is Oudjaarsavond als ons huis langzaam met gezellig mensen van de buurt vol loopt met de paraplu’s bij de voordeur geparkeerd. Inderdaad wij gaan weer regenachtig het jaar in en met dank aan de regen horen wij geen enkele sporadische vuurwerk knal. En dus is het een gezellig boel ondanks dat er af en toe over de politieke problemen wordt gepraat lachen wij meer en proberen wij vooruit te kijken. 

 

Maar natuurlijk krijgen wij ook mee wat er in Europa gebeurt aangezien wij negen achterlopen hier aan de Californië. Van de jongeren die de hulpverleners in een val lokken en met gericht vuurwerk om vervolgens de hulpverleners af te vuren tot aan de brand in de populaire café Le Constallation in Crans Montana gelegen. Wat mijn herinneringen terug brengt bij de Enschedese vuurwerkramp, de brand bij café ’t Hemeltje in Volendam maar ook een dame die voor 67% was verbrand als klein meisje tijdens een BBQ in Belize. 

Had ik net voor einde van het jaar nog geld overgemaakt op de Gofund me pagina voor Danay Chavarria die nu een volwassen vrouw is met veel littekens en twee beenprotheses. Mijn ouders waren altijd proactieve met de non-profit organisatie in Belize en hebben haar 28 jaar geleden richting Shriners Children’s Hospital in Galveston, Texas kunnen sturen waar zijn kon revalideren aangezien men in Belize geen raad weet met brandwonden. Danay en haar familie bleven altijd mijn ouders bezoeken zelfs tot op het laatste moment van Bep’s. Dus ik zou zeggen mocht je nog een kleinigheidje kunnen voor een dame die het minder heeft dan klik even op haar de links. 

Het is nu vier Januari, 2026 Het heeft de afgelopen dagen flink geregend en met de King Tides aan de kust van Californië zet het de lager gedeeltes van de kust en de San Francisco Bay delen onderwater. Ondanks dat het elke dag geweldig is om het uitzicht van de Bay te zien blijf ik het hier toch wel een stuk fijner en droger vinden hier achter de heuvels op zo’n 30 meter boven oceaan niveau. En dat brengt mij weer even op het nummer van Rob De Nijs.