Een Week Vol Verwonderingen

De weergoden laten zich van hun meest wispelturige kant zien, en ik denk onwillekeurig aan 'Hier aan de kust' van Bløf. Het stormt en plenst, wat normaal gesproken weinig reden tot vreugde biedt. Maar het leven zit vol verrassingen, zoals ik deze week weer mocht ervaren.

Op een luie zondag, net nadat ik mijn belevenissen had gedeeld, kreeg ik een bericht van buurman Zack. Waar mijn auto gebleven was? Die stond veilig bij mijn kantoor, maar Zack had duidelijk zin in een biertje en gezelschap. Niet veel later voegde buurman Steven zich bij ons en zo vloog de avond voorbij in goed gezelschap.

De volgende ochtend werd ik verrast door mijn kleinzoon Malcolm die naast mijn bed stond. "He Paul, jij ligt nog in bed," merkte hij op. Lenore had me eerder al een warme bak koffie gebracht, maar blijkbaar was ik weer in slaap gevallen.

Ondanks dat het President's Day was en deels een rustige dag beloofde te worden, had ik een installatie op de planning. Na een rit naar San Francisco voor wat extra materiaal, keerde ik terug naar de Eastbay. Onze voornaamste vorm van reclame is Instagram in combinatie met Facebook; we hebben afscheid genomen van Yelp en de exorbitante kosten die niet opwegen tegen de opbrengsten.

Een telefoontje van een dame uit Berkeley, woonachtig op de steilste straat, zette de dag in een bijzonder licht. Ze wilde een laadpunt voor de Chevy Bolt die ze van haar overleden vader had overgenomen. Tot mijn verbazing had ze al een geschikt stopcontact in de garage. Ik adviseerde haar dat ze mij niet nodig had voor een nieuwe installatie. Haar dankbaarheid uitte zich in een warme knuffel. Eerlijkheid duurt het langst, en ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om haar iets te verkopen wat ze niet nodig had.

De dagen vlogen voorbij, mede door de afwezigheid van mijn sidekick Aramis, waardoor ik me realiseerde hoeveel hij normaal voor zijn rekening neemt. Tussen de bedrijven door bezocht ik Lenore op haar werk, waar ze, ondanks haar pensioen, nog steeds mensen met pacemakers helpt bij MRI-scans. Een feestelijke gelegenheid, de ingebruikname van een nieuwe MRI-scan, zorgde voor een gezellig samenzijn, al ging mijn geplande zwemsessie daardoor niet door.

Het werk en sociale verplichtingen wisselden elkaar af. Zo hielp ik Keira met het demonteren van haar generatorsetup, een klusje dat me ook tijd gaf om met familie te bellen en na te denken over de vele inspecties van die week.

De week sloot ik af met een feestelijk moment. Vriendinnen Kim, Michelle, en de buren Steven en Suzanne kwamen samen voor een gezellige avond aan het keukeneiland, compleet met hapjes en drankjes.

Zo zie je maar, zelfs op dagen waarop de natuur haar kracht laat zien, kan het leven vol warmte en gemeenschap zijn. Elk moment is een kans op verbinding, verrassing, en soms, een onverwachte knuffel.