Waar gaat het heen

Deze week was het de State of the Union, gelukkig ben ik lekker bezig dat ik het lul verhaal van de beste man niet aan hoef te horen aangezien ik jarenlang Bully’s heb opgegeven. Het verbaast mij zelfs dat mensen twee uur lang naar deze persoon kunnen luisteren en ook nog gelijk kunnen geven. Nee, laat mij dan maar lekker een mijl zwemmen bij Lakeridge Athletic Club hier om de hoek. Ik weet immers dat de monoloog van Jimmy Kimmel net voor mijn bedtijd online staat. 

 

Ik heb mijn best dan ook gedaan om deze week gewoon mijn eigen ding te doen en mensen blij te maken met laadpaalaansluitingen, want daar ben ik goed in. Daarnaast was er een kleine valpartij van de vrouw des huizes, zodat ik afgelopen zaterdag ook even de eerste hulp mocht bezoeken. Voor de zekerheid heeft men een CT-scan gemaakt en ik heb de dame van een kleurrijke foto op de gevoelige plaat vastgelegd. 

 

En met alles wat er gebeurt besluit ik snel de stekker uit onze reisplannen te trekken en zijn wij vrijdag niet naar Belize gevlogen, niet erg, want Jacky, de hond, weet toch niet dat hij door de CDC is goedgekeurd om naar de Verenigde Staten te reizen en na een gesprek met mijn broer Wilbert heb ik die plannen ook even op een laag pitje gezet. 

 

In ieder geval kunnen mijn klanten blij zijn dat men nu geen extra week hoeft te wachten voor de diverse werkzaamheden.

 

Vrijdagavond zit ik nog even te genieten van de sauna bij de sportclub, maar bij thuiskomst verandert mijn modus nadat ik zie dat Israël en de Verenigde Staten Iran hebben aangevallen. En het enige waar ik aan kan denken is dat de ene Tiran de andere Tiran aanvalt terwijl hij rustig een fundraising zit te houden op zijn landgoed in Florida. Ik probeer de nacht in te gaan met een beetje rust en dat is gelukt, aangezien ik gewoon helemaal op ben van de werkweek. 

 

 Zodra de wekker afgaat en Mango, de kat, mij begroet, haal ik de Airplane mode van de telefoon af en zie ik als eerste een bericht van mijn oude buurman Henk-Jan; denkt-ie dat hij de hele wereld naar zijn pijpen kan laten dansen?

Eén ding is zeker, de Tiran heeft uitstel van zijn eigen executie wat betreft de Epstein Files maar ben bang dat dit pas na november gaat gebeuren als de tussen tijdsverkiezingen worden gehouden. 

 

Mijn motto blijft voorlopig naar leuke honden- en katvideo’s te kijken, aangezien dit, ondanks de socialemediaverslaving, een van de dingen is die mij nog een lach op het gezicht brengen.

 

Wees lief en respecteer elkaar.

Wat kan er nou in een week gebeuren

De week is amper begonnen of ik heb het gevoel dat ik mij met het koude weer in het midden van de Olympische Winterspelen bevind. Een koud front gaat over de Bay Area met veel regen en in de naastgelegen Sierra’s wordt het weer winter wonderland. 

Over de Winterspelen gesproken, herinner ik mij nog dat Stephen Colbert met zijn Colbert Nation met de 21ste Winterspelen in Vancouver in actie kwam voor het Amerikaanse schaatsteam aangezien de Nederlandse DSB Bank failliet ging. Dezelfde Stephen kreeg het deze maandag weer aan de stok met de President die ik niet bij naam noem want met corrupte eigenaren ook in de Televisie-Industrie wordt er een interview met een Democraat uit Texas James Talarico verboden. Banaal zou ik zeggen aangezien de Late Show van Stephen Colbert ruim 10.6 miljoen volgers heeft op You Tube. Zo zie je maar weer: de vieze man die van jongedames houdt probeert er alles aan te doen om zijn macht te behouden en haalt alles uit de kast om de komende tussentijdse verkiezingen te manipuleren.  

 

Maar het is ook de week dat de hele vloer op onze begane grond opnieuw is gelegd doordat de paar jaar oude vloer het begaf door de slechte kwaliteit. Kudos voor de aannemer die ons de garantie gaf en de manuren voor lief nam om zijn goede naam te behouden. 

 

En ik kan het toch niet laten om weer even terug te schakelen naar het schaatsen, maar dan met het woord kunst ervoor, of moet ik gewoon figure skating zeggen. De uit de Bay Area afkomstige Alysa Lui krijgt mij zelfs aan de buis gekluisterd met haar vrije kuur en het verbaasde mij dan ook niets dat zij goud won. En de ijssalon Fentons uit Oakland gaat zelfs zover dat zij haar leven lang gratis ijs aanbiedt. 

 

Maar ja, ik heb nog steeds Nederlands bloed in mij en dus kijk ik morgens naar alle schaatswedstrijden. Was het vrijdag nog Antoinette Rijpma-de Jong met een mooie gouden medaille, niemand zal haar meer pesten met die rode haren. En natuurlijk vandaag de massa start voor mannen en vrouwen op de laatste dag van de spelen, oude rakker Jorrit Bergsma en Marijke Groenewoud die ook nog een goud me pikken. 

 

Ter afsluiting het mooie nieuws van het kleine aapje Punch in Japan dat niet door zijn moeder wordt geaccepteerd. Alle beelden die rondgaan in het nieuws en de sociale media zijn hartverwarmend en daar sluit ik graag mee af. 

Onze buurt en meer

Met dank aan de Newbolds familie die hun projectorscherm ter beschikking stelde. 

Het is een weekje rustig geweest, maar dat komt doordat er zondag niets van het schrijven kwam, aangezien wij het huis hadden opgesteld voor de buren om de Super Bowl samen te bekijken. In dat geval is het even de puntjes op de i zetten en het huis party ready maken en natuurlijk keken de meeste mensen uit naar het halftime concert van Bad Bunny die er een mooie show van maakt inclusief gasten als Lady Gaga etc. 

Maar natuurlijk zit ik ook aan de televisie gekluisterd wat betreft de Olympische spelen zo ver het mogelijk is. In ieder geval is het fijn dat het schaatsen voor mij rond zeven tot acht uur morgens begint en dat ik soms even moet kiezen om wat langer in de bestelbus te blijven zitten dan normaal.  

Stanley Clark

Dat wij een steeds leuker vriendenbuurt groep krijgen en gezamenlijk dingen doen blijkt uit het feit dat het vrijdagavond Jazz avond is met niemand minder dan Stanley Clark bij de Jazz toko Yoshi’s in Oakland. Eerst met zijn achten Japans eten en dan vervolgens uitbuiken in de aangelegen concertzaal. 

 

De zaterdagmorgen startte nogmaals met het schaatsen van de heren op de 500 meter waar de Amerikaan Jordan Stolz net te sterk was de Nederlander Jenning de Boo maar het blijft genieten. De middag/avond sluiten wij af met een bezoekje aan een buurt bewoonster die een potluck voor Valentijnsdag heeft georganiseerd en het is altijd weer leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. 

 

En dan nu, vandaag de zondag wakker worden met weer schaatsen maar nu met de dames 500 meter. Een traktatie van zowel Femke Kok maar Jutta Leerdam die het weer flikken met een enorme prestatie. Een ding is zeker, door Jutta zijn in ieder geval meer schaatsfans op deze planeet bijgekomen ondanks dat zij een relatie heeft met de rechtse content creator Jack Paul die afgelopen week ook voor ons doen te ver is gegaan met zijn uitspraken.

 

Hier is de tijd aangekomen om het papierwerk weer langzaam op te pakken aangezien dit door de week bijna niet meer te combineren is met het werk buiten.

 

Wees lief voor elkaar zelfs in deze gekke tijden.

Er is veel gebeurd in januari

Mijn maandagmorgen begint met slaaptekort. Eén van de kleinkinderen heeft last van verlatingsangst en herhaalde de hele nacht dat zij terug naar haar moeder wilde. Oma Lenore zorgde er echter voor dat haar ouders een nacht onbezorgd even met z’n tweetjes konden zijn. Nadat ik het huis verliet, was oma nog steeds de hele dag druk met de kleinkinderen en plofte zij uiteindelijk ’s avonds moe op de bank.

Dinsdag was voor mij even een stap terug in de tijd. Via mijn vriend Morgan had ik namelijk een klus binnengesleept om de verlichting van een nabijgelegen universiteit te vernieuwen. Dat was weer eens iets anders dan werken aan laadinfrastructuur. Het werk verliep gelukkig vrij soepel; we wachten alleen nog op de laatste LED-armaturen zodat we het komende woensdag kunnen afronden. En zo blijven we lekker bezig met van alles en nog wat.

En soms is er tijd om even te relaxen en een lunch te pakken met mensen zoals Fred, die net de dag ervoor met de KLM 605 richting San Francisco aan kwam. 

Ondertussen doe ik mijn best om weer te gaan zwemmen, al blijf ik vaak steken in de sauna en jacuzzi van de sportclub, waar de sociale gesprekken plaatsvinden. Ik voel mij overigens een trendsetter, aangezien Bloomberg vorige week een artikel publiceerde met de titel “Why We’re All Trading Happy Hours for the Bathhouse.” Inderdaad: kroegen zijn minder belangrijk geworden voor het onderhouden van sociale contacten.

En ja, dan dit land — en daarbuiten. Tegenwoordig kunnen we beter zeggen dat we uit Californië komen dan uit de Verenigde Staten. De mensen die mij goed kennen, weten dat ik de televisiemedia vrijwel vermijd, behalve voor weer en verkeer. De media worden beheerd door een paar rijke mensen, en dan hebben we ook nog een president die journalisten probeert te onderdrukken. Ik heb begrepen dat men in Nederland vooral enkele snippets ziet uit Minneapolis en de staat Minnesota, maar er is veel meer gaande.

Door de hele Verenigde Staten pikken mensen de onderdrukking door onze president en zijn afgezanten niet langer. Afgelopen vrijdag waren er dan ook vele protesten, waaronder door jongeren op scholen. Deze demonstraties werden beschermd door lokale autoriteiten en zelfs op privéscholen door bewakers met forsere vuurwapens.

Bij detentiecentra zijn inmiddels burgers in opstand gekomen, waarbij zelfs een burgemeester verschillende gangs heeft opgeroepen om gezamenlijk mensen te beschermen tegen radicale werknemers van onze president. Het goede nieuws is dat diverse eigenaren van grote opslaghallen in diverse staten weigeren om hun hallen te verhuren en/of te verkopen aan ICE.

Het volgende waar ik benieuwd naar ben, is hoeveel landen daadwerkelijk het WK voetbal gaan boycotten. In Nederland is een petitie gestart, maar ook in Duitsland en Engeland vraagt men zich af wat te doen.

In ieder geval is het duidelijk dat onze president niet naar de Super Bowl 60 in Santa Clara komt, aangezien de muziekkeuze dit jaar onder andere op Bad Bunny en Green Day is gevallen. Misschien maar goed ook dat de bully niet komt, aangezien hij ongetwijfeld geschoffeerd zou worden — en daar kan hij slecht tegen. Al met al een goede keuze van Roc Nation Entertainment, dat wordt gerund door Jay-Z.

Om deze blog af te sluiten wil ik ook benadrukken dat het Nederlandse kabinet de afgelopen jaren heeft zitten slapen als het gaat om nationale veiligheid en het opslaan van gegevens in de cloud. Afgelopen week hebben eindelijk tafelgesprekken plaatsgevonden over Amerikaanse invloed en wat Nederland hiertegen kan doen. Het Nederlandse bedrijf Solvinity is namelijk overgenomen door techgigant Kyndryl, wat betekent dat zelfs onze president het recht heeft om inzage te krijgen in belangrijke gegevens van ons land. 

Dit terwijl het Franse Capgemini vandaag zijn Amerikaanse dochterbedrijf in de uitverkoop zet vanwege ICE-activiteiten.

Eén ding is zeker: ook op het gebied van datacentercapaciteit heeft men zitten slapen. De grote spelers in Amerika hebben vrijwel alle serverhardware al opgekocht voor nieuw te bouwen datacenters, waardoor Europa nu het nakijken heeft en probeert tweedehands onderdelen te bemachtigen.

MensenWees lief en respectvol voor elkaar in deze rare tijden.