In de hoogste versnelling

Het zal jullie in de laatste blog niet ontgaan zijn dat ik Vincent donderdag op Oakland International Airport heb gezet om vervolgens het vliegtuig richting Amsterdam te nemen. Het vliegtuig was 45 minuten eerder dan in eerste instantie geplanned. Ongelovelijk want volgens mij hoor en zie ik vaak berichten dat ArkeFly vaak vertragingen heeft. Voor de mensen die ooit naar California willen reizen kan dit een goede optie zijn als de KLM vlucht hoger uitvalt. Daarnaast is het vliegveld beter bereikbaar als het San Francisco International Airport. Nadeel, ArkeFly laat je zelfs voor frisdrank betalen.

Ik had de jongen net uitgezwaait en zit in mijn auto als ik een stel mensen na mijn nummerplaat ziet kijken en de duimpjes hoog houden. Het blijken een stel Twentenaren te zijn die blijkbaar een stad naast ons wonen.

Ook was het tijd om klanten te bellen voor de eventuele opdrachten. Brian’s baas heeft een verzoek of ik wat elektra kan aanpassen op de zaterdag. Alles is mogelijk vooral als men per uur betaald. Maar eerst is het vrijdag richting Dwight, een oude school vriend van Lenore. Hij wil de huidige camera’s rond zijn huis vervangen door een betere. Maar dat betekende ook dat ik de voeding moest vervangen. Maar in een knappe vier uurtjes is dat redelijk gelukt.

Vervolgens snel naar huis om te douchen en klaar te maken voor een biertje met een stel oud collega’s. De plek die je dan moet bezoeken is de Beer Revolution. De bar ziet er uit als een bikers bar maar als je binnenkomt dan is het een groto wahalla. 47taps die roteren met alleen maar top biertjes vanuit de States maar ook Europa. En in zo’n geval is het ook handig dat je een lieve schat hebt die je even later van de metro ophaald. Een DUI (Rij ontzegging door Alcohol) kost hier al snel $ 10,000.- en dat is het toch echt niet waard.

Het uitslapen kon ik wel vergeten en dus zat ik rond half acht zaterdagmorgen in de auto om te werken. De klant wil graag plafond lichtpunten wat oudere huizen in de VS hier vaak niet hebben. Het gevolg was dat ik de wanden en plafonds moest openen terwijl de stucadoor iets verder zijn werk kon doen. Geluk bij een ongeluk zag ik ook dat bij de nieuwe installatie de gipsboeren een wandcontactdoos hadden afgedekt. Gelukkig maar want de schilder komt op maandag.

Na een lange werkdag van ons beiden besluiten we dan ook maar niet voor ons zelf te koken maar naar de plaatselijke Thai Restaurant te gaan nu Vincent er niet meer is.

Je jongen houd namelijk niet van rijst, iets wat hij niet van zijn vader heeft.
De zondag lukt het mij niet om uit te slapen, ik zie op mijn horloge 5.20uur staan. Mmm de FC moet zo tegen NEC spelen dus laat ik er dan ook maar uit gaan. Ik zie op de TV beelden dat het lekker in Nerland regend. En vervolgens zie ik een Stefan’s foto op FaceBook. Je zult er maar door heen moeten. Het enige vocht wat wij hier zien is de sprinkler installatie die onze gras mat water geeft.

Na de dagelijkse wandeling met mijn proffesional trainer Billy was het tijd om Berkeley te bezoeken. Lenore ’s moeder heeft namelijk een fundraising voor haar klein dochter LaRocha die voor een tweede jaar in Senegal is om een stam te bestuderen .

Toen zij de mensen van de stam vroeg wat ze eigenlijk wel heel graag wilde hebben zeiden ze allemaal “Een toilet”. De fundraising werd in mijn schoonouders huis gehouden. Een hele tentoonstelling aan de wand, photo slides op de pc en veel high thee hapjes. Onze goal was $ 1,000.- binnen te halen ook al had schoonmoeder Mim daar een hard hoofd in. Echter haar vriendenkring en familie stelde haar niet te leur, maar liefst $ 1,470.- dus de toiletten komen er.
Nu is het nog even relaxen een kopje thee en dan naar bed.

Nog even ….

Het dinsdag en dat betekent een cursus dag voor mij. Vanaf acht uur ‘smorgens kon ik met een tiental andere installateurs de kneepjes van een nieuwe software onder de knie krijgen. Mijn eerste project zal thuis hier in huis gebeuren echter dat wordt pas na onze vakantie.

Als ik eind van de middag de docent bedankt en na mijn auto loop zie ik een sms berichtje op mijn telefoon. De meeste medewerkers van Adura Technologie zijn ontslagen maar de person in kwestie weet niet wie. Terwijl ik nog op de parkeerplaats sta bel ik hem op. Wij zijn er beiden over eens dat het management gevalt heeft om het bedrijf succesvol te maken. Het enige waar het management voor zat was er zelf beter aan te worden en niet een succesvol bedrijf te maken. Het zo bekende verhaal van een Start Up.

Ik vervolg mij weg uit Oakland en rij net op de autosnelweg als de telefoon rinkeld. Ik had maandag een Elektra prijs afgegeven voor een huis die vlam heeft gevat en de verzekering gaat accoord met de opdracht. Doordat de vakantie er aankomt begin ik er maandag aan te werken. Dan heeft de aannemer er geen hinder van dat ik 3 weken weg bent.

Vincent had zich vanmiddag vermaakt met de computer en was wel even klaar voor wat anders. Na de dagelijkse wandeling met Billy in het naast gelegen Kennedy Grove was het tijd voor shoppen. Want kleine broer Max verwacht wel een cadeautje van zijn grote broer. Al moet ik zeggen dat grote broer best moeite had om iets uit te zoeken.

Dan was het nog even tijd om bij de Raley’s Supermarkt te stoppen want net als gisteren is het ook vandaag mijn taak om te koken. Gooide ik gisteren nog alles bij elkaar om een Chilli Con Carne te maken waar ik goed bij scoorde. Vandaag word het vis aangezien de grote jongen man naast hamburgers ook verzot op vis is. Bij thuiskomst begin ik meteen het eten te preppen en wacht voor het moment supreme dat Lenore klaar is voor het eten. Voor de mensen die hier geweest zijn weten dat dit vaak pas om half negen is maar dat krijg je ook met twaalf uurs diensten.

De zalm is op en top perfect en krijg te horen van Vincent dat dit toch wel in zijn beste top 10 staat. Lenore zegt tegen mij dat dit de beste zalm is die ze ooit heeft gehad. Leuk zulke complimenten maar heb het dan ook wel te danken aan de kwaliteit vis die ik had.

De woensdag begint bij mij vroeg, rond 5 uur sta ik naast mijn bed aangezien ik pijn heb in mijn andere voet. Die had ik namelijk met Billy’s ronde in het park verzwikt en dus was het tijd om wat Ibuprofen te nemen. Komt mooi uit want ik kan zelfs Lenore een kop koffie op bed brengen. Ik besluit echter na beneden te gaan om mijn administratie te doen voordat wij Vincent uit het bed trommelen.

Het is namelijk tijd voor een Pixar bezoek in Emmeryville. Had ik een paar maand niet geschreven dat ik via een klant die daar werkt een rondleiding kon krijgen en vandaag was de dag. Bij de portier stonden onze namen geregistreerd en met een naamkaartje loop je het gebouw in. Een grote hal met niet alleen een receptive maar een hele ontmoetingsruimte met eten en giftshop.

Foto's zijn niet door mij gemaakt maar door Big Screen Animation
Zodra je de campus al op loopt krijg je al die positive vibes maar nu binnen begint de Wauw factor. Richard (mijn klant) leidt ons rond en natuurlijk mag je niet achter de schermen kijken ivm nieuwe ideën. Toch is het de moeite waard, in dit geval is ere en hele tentoonstelling over de tekenfilm “Brave”. Hoe een idee begint, de schetsen en de uitwerkingen ervan.

Om nog even in Emeryville te blijven besluiten we om de hoek te gaan lunchen bij Rudy’s Can’t Fail Café. Ik was het de afgelopen jaren al paar keer voorbij gereden maar nu werd het de hoogste tijd. De rest van de dag stond in het teken van de dagelijkse dingen en een filmpje via Netflix kijken. Morgen is de fijne tijd met Vincent weer voorbij maar geluk is dat ik hem over 3.5 week alweer zie.

Een dagje zee ?

Wij worden zaterdag langzaam wakker en zijn allemaal niet vooruit te branden. De afgelopen weken hebben Lenore en ik in de eetkamer gebivakeerd. Echter nu Erika twee weken weg is hebben wij het roer omgeslagen. Vincent verblijft nu in Erika’s slaapkamer en wij slapen weer in ons eigen gespreid bedje. Billy die na zijn num nutz aktiviteiten in het park een beetje mank loopt heeft Vincent zo gek gekregen om een plaatsje naast hem vrij te houden.

Ons plan om een tripje naar Point Reyes Lighthouse te gaan komt vandaag mooi uit nu het hier al weken prachtig weer is. De TomTom staat geprogrammeerd en we rijden al snel door de hoge heuvel rug van Marin. Wil het niet dat we na paar pistoreske dorpjes en Tamales Bay al snel de eerste mistbanken zien verschijnen. Het duurt dan ook niet lang voordat wij in een landschap rijden hoe ik het platte land van Ierland voor mij ziet. Het enige wat ik mis zijn de kleine plaatselijke pubs.

Het kost ons een uur van Point Reyes Station naar de overvolle parkeerplaats van de Lighthouse te komen. Mensen die in hun auto stappen verdommen om weg te rijden en plaatst te maken voor een ander. En dus rijd ik uit ergenis maar even iets naar beneden om vervolgens naast de weg te parkeren. Het is koud, een strafe wind waait met een zicht van minder dan 50 meter. De afgesloten weg met het bordje 0.4 mile brengt ons een stapje dichterbij. Eerst moeten we 380 fraai aangelegde treden naar beneden lopen om ons eind doel te bereiken. Zo’n paar honderd meter onder ons horen wij het water van de Pacific Oceaan tegen de rotsen aanslaan. Binnen in de toren aangekomen is het behagelijk en beschud van het koude weer. We genieten even van de Park Ranger die tekst en uitleg geeft voordat wij weer richting de auto gaan.

Onderweg denken we na over wat te eten bij terugkomst. Lenore komt op het idee om in Sausolito te stoppen. Het stadje ligt net iets ten noorden van de Golden Gate Bridge en het is er heerlijk vertoeven. Fish is de naam van een restaurant waar we eerder zijn geweest en waar mensen rustig een half uur in de rij gaan staan voor hun bestelling. En zoals de naam het al zegt verkopen ze er alleen maar vis en je drank krijg je in een soort van jam pot geserveerd.

Rond negen uur ‘s avonds komen we eindelijk thuis en ploffen op de bank neer. Afgelopen nacht had ik na aanraden van Vincent “The Hunger Games” opgenomen. Als iemand het voor de derde keer wil zien dan moet het wel verdomd goed zijn. En inderdaad het was een boeiende film waar je dus niet bij in slap valt, of je moet Lenore heten en de boeken hebben gelezen. Geluk voor haar dat het nog op de DVR staat.

De zondag was weer een lui lekker dagje, hond uitlaten, spelletjes doen en ‘savonds naar La Venetia in Berkeley waar mijn schoonmoeder Mim een etentje gaf ivm haar komende 84 jarige verjaardag. Na de hand nog even richting haar huis om de traditionele verjaardagstaart meester te maken. Nu nog paar dagen genieten van die grote vent van mij voordat het voorbij is, want donderdag vliegt hij al weer terug.

Zon en spelen

De afgelopen week is vrij snel gegaan en dat zonder mijn eigen auto te moeten doen. De mijne staat nog bij de garage in Berkeley om een compleet nieuwe versnellingsbak in zijn lijf te krijgen. Na de schrik van het prijskaartje hebben wij ook besloten om de bouw aktiviteiten in ons huis stop te zetten en er voor de komende tijd mee te leren leven. Dat houd niet in dat ik mijn eigen elektra voorzieningen stop legt. Diverse nieuwe eind groepen liggen bij de onderverdeelkast en de coax / data bekabeling ligt nu op de plek waar ik de router ga plaatsen.

In de tussen liggende tijd weten wij ook nog eens van Vincent droge humor te genieten. Naast het velen Kolonisten van Catan, Rummikub en Canasta waar ik compleet verlies is er ook tijd om andere dingen te doen. Wandelen met de hond en zelfs naar de California Academy of Sciences in Golden Gate Park. En hopenlijk kunnen we dit weekend nog meer ondernemen.

Onze Vincent werd gisteren nog even verrast met een blanco envelope met zijn naam erop. Jawel meneer heeft nu zijn eigen Amerikaanse bankpasje die hij ook als creditcard kan gebruiken. Er is overigens geen geldboompje aan de rekening gekoppeld, er groeit namelijk alleen maar fruit en groente in onze achtertuin.

Aanstaande dinsdag ga deze jongen ook maar weer eens een zakelijke gerichte cursus doen. De grootste leverancier van dimmers hier in de VS moedigd mij aan om mijn voorkeur installateurschap met domotica uit te breiden. En dat gaan we dan ook maar doen want ik wil later mijn huis hier ook mee voorzien.

Meer nieuws uit dit zonnige en brandvrije El Sobrante is er niet maar dat kan natuurlijk zo veranderen.

Visite

Het is zondag de 5e augustus, en kijk nog even op de site van Oakland International Airport voordat ik in beweging kom. Vincent is namelijk de eerste van de familie die met ArkeFly vlucht 315 richting de Bay Area komt. Aangekomen op het vliegveld blijkt dat het Internationale vliegverkeer minimaal is en kan hem dan ook niet missen bij de uitgang.

Al wachtende word ik op de schouder getikt, het is de General Consul of gewoon Bart. Hij staat op zijn zoon te wachten en omdat het nog wel even kan duren besluiten om maar even van een Heineken Light te genieten. Het schijnt dat de bar het biermerk in de koelkast heeft gezet sinds dat ArkeFly op Oakland vliegt. Een grote uitzondering voormij want normaal drink ik alleen lokale brouwsels.

Het duurd niet lang voordat Vincent eruit loopt en krijg ook een welkomkomst groet van de GC. Op de weg naar huis vraag ik; “Hoe was het eten in het vliegtuig en heb je nog honger”. Het viel wel mee zei hij echter bij aankomst thuis begon de maag wel te rommelen. Al snel besluiten we om de koffer te laten wat het is en hups richting Red Onion te rijden. Yeah Hamburger time.

De komende week word het veel chillen voor Vincent aangezien ik weer noodgedwongen eigen projectjes in de bouw heb. Maar als ik ‘smiddags thuis komt lopen wij even met de hond in het naast gelegen park. Wat mij verbaast is dat deze jongen kerel sinds de afgelopen twee jaar veel conditie heeft opgedaan. Hij loopt vlieren fluitend de heuvel op terwijl ik al puffend er naast loopt. Naast dat weet hij mij elke avond te verslaan met Kolonisten van Catan, pijnlijk.

Maandagmiddag kom ik thuis van werk en zowel Erika als Vincent hangen op de bank TV te kijken. Het beeld veranderd in een Emergency Channel, de mededeling "sluit ramen en deuren". Na snel de internet sites van de diverse lokale nieuws kanalen te bezoeken blijkt dat de Chevron een brand op de raffinaderij terrein heeft. Het terrein ligt op zo'n 16 kilometer van ons af en ondanks het geringe gevaar besluiten we toch om de ramen en deuren dicht te houden. Wil het niet dat ik het niet kon laten om een fotootje te schieten.

Onze reaktie "Het zal de benzine prijs snel omhoog brengen". En inderdaad nu een paar dagen later is onze Gallon prijs 34cent omhoog geschoten.

Het is donderdagmorgen als ik Vincent voor een lunch richting San Francisco neem. We zijn een uur vroeger dan geplanned dus we lopen wat rond in de stad. Al snel mengen wij onder de toeristen echter was even vergeten dat die zoon van mij ook niet van winkelen houdt. Maar al snel is het tijd en we ontmoeten de heer Laanen in de lobby van een groot kantoorgebouw. Ik zeg niet alleen “heer” maar hij is het ook. Anderen noemen hem de “Moeder Theresa van de Nederlanders in de San Francisco Bay Area”. Ondanks zijn drukke agenda weet deze Trade Director en Entrepeneur altijd wel een gaatje te prikken om even bij te kletsen.

Vrijdag betekent de maandelijkse NL borrel bij Murphy’s hebben maar hebben ook nog eens straks het huis vol zitten. Lenore’s zus Seena wil nog even de champie fles los trekken aangezien haar appartement na de beurs crash eindelijk voor een goede prijs is verkocht. Echter daar kwam snel James, zijn vriendin Karina, aanstaande schoonmoeder uit Peru en tante uit Peru. Het was lekker druk maar ook gezellig.

Zaterdagmorgen, Santa Cruz staat vandaag op de planning. Na een traage start zitten we eindelijk in mijn MiniVan. Een zeer comfortabele auto om lange ritten in te doen. Wij moeten nog 20 mijl rijden en de Van rijdt gestaag op Highway 17 de heuvel rug in. Wil het niet dat mijn auto op eens compleet geen power meer onder de motor kap heeft.

Ik zie nog net om de hoek plaats waar ik de auto kan parkeren, nou ja parkeren. De linkerkant van de auto staat nog net op de rechterweg helft en het is niet fijn. Lenore pakt belt meteen AAA die snel en zorgvuldig ons uit de benaderd positie halen. Ons ritje Santa Cruz word al snel omgezet in een ritje Berkeley waar wij de auto bij onze garage parkeren.

Erika was zo aardig om ons bij de garage op te halen en na het leeg pakken van mijn auto begint iedereen trek te krijgen. Goed dat wij allen één ding in gedachten hebben “Barney’s”

In de laate namiddag willen we toch nog wel wat van de dag maken en dus richting Concord. Daar is een Laser Game Center waar je lekker elkaar lek kunt schieten zonder de pijn te voelen. Vincent had het nog nooit gedaan en voormij was het de tweede keer. Een erg leuke bezigheid mits de spelers groep niet te groot is. Je beweegt veel en het is echt een workout.

Op de terugweg vanuit Concord hebben wij wat te vieren. Lenore’s good old Honda Civic rijdt wel als een tierelier en heeft 300.000 mijl op de teller staan. Om even om te rekenen naar kilometers dan kom je snel op 482.803 kilometer.

Het is inmiddels zondagmorgen en zie dat mijn clubje tegen Groningen heeft gewonnen. Billy is niet onder de indruk, hij wil gewoon naar buiten en doe zijn ronde.

Het is augustus

Yeah het is eindelijk augustus en dat betekent dat Vincent met zijn rechtstreekse vlucht richting Oakland komt. Jawel hij is de eerste van de familie die de vlucht Amsterdam – Oakland uit probeert en dat gaat inderdaad op de zondag 5 augustus gebeuren.

Maar augustus betekent ook weer aan de bak in de bouw, sinds afgelopen vrijdag ben ik weer aktief in de bouw. Het bedrijf waar ik een consulting job had gaat een andere weg in en dat betekend voor mij geen werk. Aangezien de komende visite van zoon Vincent en een trip richting Europa houd ik het dan ook nog zo maar even.

Daarnaast is ons huis ook nog eens een grote bouwput, ik hoop morgen de laatste elektra kabels te installeren. De Low Voltage kabels zijn inmiddels al op zijn plek en het is nog even doorbijten.

Dan de Olympische spelen, het is en blijft voor velen mensen hier een frustratie wanneer en wat de media uitzend. En dan hebben wij nog niet eens over de journalistieke interviews van de NBC mensen. En dus was het vandaag tijd om mijn live streaming van de NOS uit te proberen en het werkt. Door de tip van oud collega Robert heb ik een methode gevonden om IP blokkeringen te omzeilen. Geweldig nieuws want nu kan ik ook de komende tijd schaatsen en voetbal volgen.