Bijna oud en nieuw

Wat gaat de tijd toch snel, na een gezellige kerstmis met Lenore's familie is het al weer bijna oudjaarsdag voor ons.Erika is bij haar vader voor de kerst en oud en nieuw terwijl James tijdens deze dagen moet werken bij het NBC station. Na een paar dagen werken hadden wij de mazzel dat we een paar dagen in de bergen van Lake Tahoe kunnen doorbrengen. Lenore en ik kregen de uitnodiging van goede vrienden die daar een huis hebben want zelf hadden we dit ons nooit kunnen veroorloven. In iedergeval is het heerlijk om tegen de licht besneeuwde bergen aan te kijken terwijl wij hier zo'n 300 meter van het meer afzitten.

Mensen een fijne jaarwisseling gewenst en pas op ogen en je vingers.

Een luie zaterdag ochtend

Zoals wel vaker in het weekend stonden wij weer voor 8 uur beneden om samen een kopje koffie te drinken terwijl onze gast James (Lenore's zoon) nog in coma op de bank ligt. Nu zullen velen zeggen, heb je geen bed voor deze jongen, zeker wel maar het schijnt dat hij zich prettiger voelt op deze plek. Sinds Sky radio aanstaat klinken de kerst liederen weer lekker ondanks dat ik niet zo kerstfreak ben, iedereen is hier extra aardig en dan denk ik bij mijzelf doe normaal.
Ik krijg de laatste weken vele mailtjes binnen wat betreft mijn werk, inderdaad ik word gek van de soap-serie maar het werk opzich bevald mij goed. Heb dan ook mijn baas David gisteren een mededeling gedaan, neem afscheid van Dennis of ik ga zelf na een andere baan zoeken. Het klinkt hard en vertelde hem ook om nog paar weken ermee te wachten maar het kan gewoon niet langer. De jongen is te vaak uit de roulatie en/of zegt gewoon op de dag zelf, doei ik heb wat anders zoals dat gisteren weer eens voorkwam.

Vandaag kreeg ik ook eindelijk weer eens een duikflits in de mailbox, welles waar de eerste van 2006 maar dat beloofd wat voor volgend jaar.

Zo en nu tot de gewone routine van de dag, douchen en de dagelijkse dingen doen.

Merry Christmas

Paul and Lenore

Een gewone woensdag

De laatste dagen is er weinig gebeurt, werken met de soapsterren Dennis en Douglas is laatste tijd vermakelijk of moet ik zeggen dat ik er soms moe van wordt. Kijk dan ook best wel uit naar volgende woensdag als het mij laatste werkdag van het jaar is. Even lekker luieren in het tweede huis van Hall en Renee wat bij Lake Tahoe ligt en samen met hen Oud en Nieuw vieren. Maar zo ver is het nog niet want we hebben eerst kerst met Lenore's familie en het mooie is dat ik een thuis wedstrijd heb, ze komen namelijk hier.
Dan nog even een kleine update van 19.12uur, Lenore en ik zitten nog even aan de eettafel en zegt tegen mij; Paul een aardbeving. Ze had het nog niet gezegt of het huis begint zo'n 3 seconden flink te schudden, kleertje dit had ik nog niet meegemaakt. Via de website en het nieuws wat vrij snel overschakeld was het een 3.7 op de schaal van Richter. Lenore vertelde mij dat de tweede ook zo zou kunnen komen dus ben ik maar verder met mijn eten gegaan, je weet namelijk nooit wanneer je weer wat te eten krijgt.

O-shit

Eindelijk had ik zaterdag tijd om dom achter de pc te zitten terwijl Lenore naar het werk was en Erika de voetbaltraining had. De buik vol met koffie en vervolgens om drie 's middags naar Berkeley om bij Hall (Margret's broer) een paar low-voltage lampjes te repareren. Altijd leuk om een vriendendienst te doen want we hebben een uitnodiging van hem om naar hun huis in Lake Tahoe te komen en Oud en Nieuw te vieren. Ben ik ook blij van want er is hier geen zak aan zonder dat vuurwerk, daarnaast zijn de buren er ook niet waar we effe lekker gezellig op de borrel kunnen komen.
Wat betreft Erika, die gaat donderdag al richting haar vader in Arizona om kerst te vieren met haar halfzusje, James werkt nu bij een televisie station van NBC en zal de dagen op het werk vieren.
Over de buren gesproken, zaterdagavond hadden we weer afgesproken om gezellig bij elkaar op bezoek te komen, enige nadeel was dat we kip aten. Ik kon het dan ook niet laten om op mijn weg naar huis bij de Mac te stoppen voor een dubbele cheese burger. Erika eet namelijk alleen maar gevogelte waar wij ons eten vaak voor aanpassen en laat mij dat nu effe de neus gaten uit te komen. Na het eten bij de buurtjes kwamen in iedergeval de speelkaarten op tafel om ons kaartspel O-shit te spelen, het werd een latertje echter we stonden vanmorgen weer optijd naast het bed. Na een flinke bak koffie was het tijd om de kerstboom op te tuigen. Vervolgens geprobeert om Vincent te bellen om zijn verslag te horen van de voetbalwedstrijd van zijn Club FC Twente. Helaas kreeg ik geen contact en ik baalde flink aangezien ik hem een week niet aan de telefoon heb gehad, dus morgen nog maar eens proberen. Vanavond hadden we dinner bij Lenore's ouders en vervolgens nog even langs Margret die niet wilde weten dat ze 48 jaar was geworden. Morgen kan de week weer beginnen en eens kijken hoe het verloopt, bij Gerrard Electric weet je het nooit.

Kort verslag

Ik heb weer een paar dagen verstek laten gaan dus tijd voor een kleine update. Zoals jullie al konden lezen zou ik het zondag rustig houden op mijn verjaardag, wat ik niet in de gaten had was dat Lenore mij van het huis weg hield. Eerst lunchen bij de Calypso en vervolgens samen maar liefst U$ 18 verbrassen in het Casino van het Princes Hotel. Terug bij huize Nijssen zie ik drie mensen in de woonkamer staan die toch minimaal 1 1/2 uur van Belize City vandaan wonen. En inderdaad ze hadden mijn tuk, de familie King, diverse mensen van Universal Health Service waaronder mijn persoonlijk dokter Hidalgo en een reeds mensen uit de Hollandse Clan. Er werd zelfs door een van de mensen een electrische gitaar met versterker uit de auto te auto gehaald om lekkere muziek te spelen. Mijn mams wist precies wat ik voor mijn verjaardag wilde, namelijk 'Gezelligheid'. Wel de actie is geslaagd en nogmaals dank.

De maandag begon met een flinke Kater ondanks dat ik mij aan een mix heb gehouden namelijk rum met een snufje cola. Het kwam nog steeds met bakken uit de lucht, Beppie onze eigen meteorloog wist ons te vertellen dat er binnen 24uur 3inch (7,5cm) regen was gevallen. Lenore en ik besloten dan ook maar om een kort tripje te maken richting de Belize Zoo, ondanks het slechte weer hebben we kunnen genieten van de dieren. Als afsluiting was het even een hamburger eten bij restaurant Cheers.

Dinsdag was het een Cayo dagje, ook nu bleef het met bakken uit de lucht komen echter Lenore was nooit in het Cayo district geweest. Het district ligt tegen de grens van Guatamala wat overigens ook goed te zien is van Maya Ruine Xunantunich, je komt hier door een pontje op de mopan river over te steken. Voor de kenners, de weg is nu geasfalteerd tot aan boven toe. Na een rondleiding van een uur besloten wij Constance op te zoeken, de lieve schat van midden tachtig woont in een huis waar vele mensen de monden bij open vallen. Delen van het huis heeft namelijk geen buiten gevel en zo gebeurt het regelmatig dat een vogel een afkorting door het huis neemt terwijl je een kopje koffie zit te drinken. Vervolgens richting San Ignacio om bij het eettentje van Corrie te eten en wat bij te kletsen voordat we richting Belize City terug rijden.

Woensdag was het tijd om naar huis te gaan, naar een dikke knuffel van Pap's en Mam's weer met Continental terug richting Houston. Na een 'welcome home' van customs (Dit doet mij toch weer goed) moesten we van de E gate naar C, echter toen we daar aankwamen bleek het weer in E14 te zijn veranderd. Toen we na gingen vragen bij de Service balie van Continental zei de man spontaan dat dit de gratis Fitness program van hun maatschappij was. Moet zeggen dat het origineel antwoord was echter stond op de schermen ook 2 uur vertraging. Na een biertje en wijntje bij de Fox Sport Bar toch even kijken bij de Gate, nog steeds vertraging damn. Dan maar even een kopje koffie drinken bij SLIK Starbucks, ja mensen ik weet het maar ik had gewoon cafeinne nodig. Rond 18.00uur loopt Lenore even naar het toilet en ziet op het scherm dat de vlucht over 16 minuten gaat. Shit Paul we moeten rennen, inderdaad we waren een van de laatste passagiers alhoewel. De piloten die de vlucht van San Francisco naar New York zouden vliegen zaten ook naast ons bij Starbucks. We zaten samen met hen even later op de achterste twee rijen en dat heeft ons geen windeieren gelegd. De bediening was namelijk Toppie, de stewardess kan zo in mijn favoriete kroeg aan de slag.

Donderdag en vrijdag.Ik ben weer aan het werk en zoals gewoonlijk eindigd dit vrijdags in een kroeg voor de Safety Meeting.

Welcome to the tropics

Dat klinkt inderdaad heerlijk, tropics, exotic, sun en wat heb je nog meer. Helaas geen van dit alles hebben we tot nu toe gezien in Belize, het is meer onder het motto; Hoeveel regen kan ik in een keer op de grond krijgen.

Gisterenmiddag kwamen Lenore en ik dan ook eindelijk aan in vlucht CO 1628, gescheiden dat wel. De enige mogelijkheid voor haar was om first class te vliegen met haar gespaarde airmiles. Ik zat 15 rijen achter haar en moest het doen met een klein zakje zoutjes en Cola light terwijl zij zat te genieten van lekker kaasplankje met een Chardonnay. Nadeel, te weinig slaap voor haar zodat ze gisterenavond om negen uur was uitgeteld. Bij mijn Pa’s en Ma’s heb ik meteen de schade ingehaald en ben begonnen met een heerlijke Barrel Rum. Ter gelijke tijd was het tijd om de meegenomen kerst verlichting op te hangen, herinnerde mij van het afgelopen jaar dat hun streng met lampjes niet meer goed was. Daarnaast hadden we bij Home Depot een sneeuwpop van 1,8 meter gekocht die zichzelf opblaast en verlicht. In het begin van de avond vonden mijn ouders het wel eens lekker om uit eten te gaan, Old Belize is hun vaste plekkie en ligt zo’n 7 mijl buiten Belize City.

Vandaag is het dan 10 december, als ik mijn goed herinner ben ik vandaag weer een dagje ouder geworden en wat is het dan leuk om even met Marloes te kunnen kletsen via de google talk en een kaart te ontvangen van haar en kleine broer Vincent. Daarnaast kreeg ik paar pressies van Lenore en mijn ouders voordat de familie Boerhof nog even kwamen babbelen via de ooozo populaire google talk.
.

Finally the Short-break

Het is vrijdagavond en het zit er op tot aan donderdagmorgen. Douglas kwam vanmorgen aan met een cadeautje.Een Drill and Drive Accessory Kit, met een kaartje erbij waar zijn slogan op staat: Ya' OK, but don't do it !!!
Ja en dan kun je naar een dagje zwoegen er niet onderuit om naar de Ken-sington Pub te gaan voor een paar biertjes. Echter rond 16.45uur had ik nog effe een storing op te lossen bij een dametje van 90 jaar, ze was al wel zo pinter om mij te vertellen wat er verkeerd was gegaan. Ze had namelijk twee electrische kachels aangezet om een eindgroep, echter ze wist niet waar de breakers waren. Ik heb haar dan maar ook een fijne weekend gewenst en de 5 minuten niet genoteerd. Zoals gewoonlijk waren de twee biertjes in de Pub uitstekend en zoals wij elke keer zeggen een geslaagde Safety meeting.
Thuis aangekomen is het tijd om in de stemming te komen voor Belize, de Punta Rock, Salsa en de Merenque klinken hier dan ook door het huis. En dat te bedenken dat ik voor Tony Nederlandse feestmuziek mee moet nemen. De weersverwachting voor Belize is de komende dagen K.... maar we maken er zeker een leuke tijd van ondanks dat we morgenvroeg al om half vier op de airport moeten zijn.

Langs deze weg wil ik een van mijn vaste Bloglezers Karin heel veel sterkte wensen met de grote stap die zij gaat maken.Ze bezoekt al jaren Kenia en heeft zelfs in 2005 drie maanden in een weeshuis gewerkt. Nu gaat ze haar geluk opzoeken en ik vind het helemaal TOP, nu nog hopen dat ze net zo regelmatig Blogt als mij.

Het komt dichterbij

Het tripje Belize komt dichterbij, zaterdagmorgen rond 4uur moeten reeds op SFO zijn om 2 uur later onze vlucht te pakken. Tot die tijd hoor ik geklaag aan van de collega's die blijkbaar nog steeds problemen met elkaar hebben en probeer ik de klant te vreden te stellen. Dat laatste gaat niet altijd goed, gisteren belde ik een aannemer op toen ik ter plekke was en begon mij regelrecht af te kafferen aan de telefoon. Een uur later kwam hij ter plaatste en vertelde hem dat ik dit van niemand hoefde te pikken, dus ook niet van hem. De man was een wandelende tijdbom, volgens mij kon hij op elk moment neer vallen van overspannenheid. Echter hij vond dat ik maar een verdomd grote mond had terwijl ik het nog netjes zei.
Vanmorgenvroeg was het even snel mijn gereedschap in de andere auto laden want Lenore zou Carpool rijden aangezien ze toch naar Berkeley moest voor de tandarts. Lullig van het verhaal is dat ik net telefoon krijg als ik op de bouwplaats sta. Schat de linker voorband is plat, inderdaad dat is verdomd lullig maar ik kijk 's morgens niet of de banden plat zijn. Dennis mijn collega kwam toevallige wijs de hoek omrijden aangezien hij met zijn eigen auto zou rijden, hij was zo vriendelijk om Lenore te helpen terwijl de kids door iemand anders naar school werden gebracht. Vandaag mocht ik weer over de vliering kruipen / lopen om de downlights aan het branden te krijgen, voel me net Darth Vader met het masker op. Echter deze klant is super te vreden en zo zie ik het graag.

Niet vooruit te branden

Het is de hoogste tijd om weer naar het werk te gaan terwijl jullie de goedheiligman op bezoek hebben. Na maandag een trage start van de week te hebben gehad moet het nu toch wel gaan gebeuren. Gisteren ging de service change (verzwaren van de huis aansluiting) niet op rolletjes. Oke moet zeggen dat het niet een makkelijke leiding weg had om even een dikwandige stalen buis van 35mm te leggen maar dan nog.
Vandaag wordt het weer een dagje over de balken van de fliering lopen om
de installatie van de ondergelegen ruimte omnieuw te installeren.

Nu even totaal wat anders, want de hele Bay Area is nu al een week gefocused om een echtpaar met kids wat vermist wordt in Oregon. Ze waren al 9 dagen vermist tot dat ze gisteren de vrouw met kids in goede toestand vonden. De man die bij C-net werkt schijnt 2 dagen daarvoor te voet hulp proberen te halen maar hij is nog zoek, de media zit er dan ook boven op. Wij hebben afgelopen augustus in de buurt gekampeerd en ik kan je vertellen dat je daar niet in de winter vast wil zitten. De wegen zijn smal, steil en een compleet doolhof.

Een luie zondag

Om te beginnen ben ik zaterdagavond met Lenore naar de nieuwe James Bond film geweest. We hadden van te voren geen enkele trailer gezien dus ik weet absoluut niet wat mijn te wachten stond qua actie. Het was dan ook geinig om Richard Branson (Virgin Boss) in een luttele seconde voorbij zien komen terwijl hij bij de douane gespreid staat tegen een detectie poortje. Aangezien ik van Cinestar gewend ben om een flesje Grolsch te drinken zat er niets anders op om een flesje in mijn jaszak mee naar binnen te nemen. Daarnaast is het hier ook wel handig om met een volledige blaas de zaal in te gaan, de film gaat namelijk in een keer door. Maar in een woord, de film was geweldig.
Vanmorgen was het een ontzettend luie start van de dag of moet ik zeggen dag. Naast de vloer moppen was het pas vier uur 's middags voordat we de deur uitgingen om boodschappen doen. Daarna was ik alweer snel achter de pc om mijn mijlen te noteren ivm de belastingdienst hier, want ook hier is het begin volgend jaar zorgen dat je wat achter de hand hebt. Ze schijnen hier namelijk niet zo gemakkelijk te zijn.
Nog effe en het is maandag, naar de carpool met de kids is het tijd om mijn definitieve kroon in mijn bekkie te zetten. Na het werk nog even naar school en dan pffff maffen.

Een heel verlichte kijk

Normaal schrijf ik niets zoveel wat betreft een politieke miskleun maar nu moet het toch even gebeuren. Ik hoef niemand aan te herinneren dat 1 december wereld Aids-dag is. Maar nu de clown in Washington een heel verlichte kijk op het aidsprobleem heeft schiet ik toch langzaam uit mijn slof. Diverse nieuws bronnen citeren: Om aids te vermijden, kun je 'het' maar beter niet doen. Met die mening schaart hij zich achter de paus, die in soortgelijke bewoordingen de strijd tegen de dodelijke ziekte denkt te winnen. En dit zegt hij terwijl de Hiv/Aids problemen in de stad Washington groter zijn dan in een land als Nigeria. Hoofd oorzaak, geen voorlichting, geen geld van de overheid ter plaatse en geen medewerking van de kerkelijke instantie. Eindelijk ziet het bestuur het in en vraagt nu iedereen tussen 14 en 84 jaar omzich te laten testen. Vervolgens lees ik in de San Francisco Chronicle vanmorgen dat de clown de grenzen wil sluiten voor reizigers met Hiv/Aids, wat volgens mij een absurde actie is. Ben dan ook blij dat de democraten zoals Nancy Pelosi genoeg energy hebben om iemand een trap in de reet te geven.
Voor de rest mensen wens ik jullie een fijne Sinterklaas weekend toe, wij gaan de kerstverlichting ophangen.