Het is woensdagmorgen als ik door Lenore word wakker gemaakt met de heerlijke geur van Peet's Coffee. Ik ga meteen rechtop in bed zitten en neem een slokje, heerlijk om zo wakker te worden. Echter besluit direct uit mijn bed te springen en mijn oude Dickie werkbroek aan te trekken.
Om negen uur word de aannemer verwacht die met onze slaapkamer begint. Ik zou vorige week het plafond uit de beneden slaapkamer halen maar het tripje Belize maakte dit niet mogelijk. Daarnaast moeten de spullen uit ons kantoortje naar de eetkamer worden verhuist. Het word dan ook even ouderwets aanpakken en voordat ik er erg in heb staan de vier kerels al voor de deur.
Het enige wat ik in het kantoortje laat staan is de internet/telefoon aansluiting anders word het zo gehannes.
Terwijl de heren starten neem ik Billy mee richting Richmond en Berkeley. Eerst even langs de groothandel voor wat electra materiaal want dat moet ik toch zelf doen. Vervolgens even met Bill naar Point Isabel zodat hij even kan rond rennen met de andere honden. Maar nee, meneer die als de dood voor de waterslang is prefereert een lekker badje, namelijk de Bay. Het enige wat mij rest is vliegens vlug langs mijn schoonouders in Berkeley, die hebben namelijk een aanhanger waar alle afval in kan.
Thuisgekomen zie ik al een goede vooruitgang in het werk, nu wordt het voor mij aanpoten om straks het elektra gedeelte er in te gooien.
Maar voordat dit gaat gebeuren zit ik even met mijn nieuwe Samsung S3 te spelen, ik zit er eigenlijk al twee maanden op te wachten echter hij is pas sinds afgelopen weekend in de States te koop. Een fraaie telefoon met een degelijk scherm waar ik ook nog eens wat op kan zien.
Dan de update over mijn werkzaamheden bij de huidige werkgever. Die lopen de komende weken af. Aanstaande vrijdag ga ik bij een nieuw bedrijf praten en zien wat ze mij te bieden hebben, het telefonisch gesprek ging goed. Echter kunnen ze veroorloven wat ik wil hebben, dat is nu de vraag. In iedergeval is het heerlijk om te horen dat oude collega Otto mij aanbeveelde.
Ook wil ik mensen die ons een kaartje gestuurd en/of gebeld hebben allemaal bedanken. Het blijft nog steeds een rare gewaar wording nu Tony er nu niet meer is. Zo zag ik van de week zijn GoogleTalk account nog voorbij komen, wat zou ik toch nog graag even met hem willen chatten.
1 comment:
Gelijk druk druk druk in huize Nijssen bij thuiskomst. De vooruitzichten zijn dan ook super als je weet dat het straks allemaal mooier/beter word in jullie huis.
Wat je schrijft over Tony........iemand die wij kennen is vorig jaar vermoord. Zijn nabestaanden schrijven dagelijks op zijn facebookpagina wat ze 'm zouden willen vertellen. Zo hebben ze een soort "gedenkplek" online voor hem. Is dat een idee om voor Tony een pagina aan te maken?
Groetjes, Petra
Post a Comment