Caye Caulker

Het was net iets meer dan een maand geleden dat wij voor het laatst op Caye Caulker waren. Net iets te vroeg voor Lobster Season maar dat mocht de pret niet drukken. Elsbeth was diegene die nog nooit in Belize was geweest en dus was het meteen een vuurdoop om de watertaxi richting dit eiland te pakken. Want als ik de verhalen goed mag geloven heeft Wilbert haar nog nooit zo gek gekregen om de veerboot richting Texel te pakken.

Wij namen in ons geval de San Pedro Watertaxi aangezien er een boot vertrok die niet te vroeg en niet te laat ging. Het bootritje ging smooth en voordat wij het in de gaten hadden zaten we al bij Cafe A’more koffie te drinken.

Vervolgens was het even shoppen geblazen aangezien deze jongen geen korte broek meer had, er vervelend als je op een eiland uithangt met de nodige Reggea en Punta Rock gehalte.

Daarna richting Ocean Peral Royal Hotel die door Gertraud wordt gerundt en waar wij al jaren kind aan huis zijn. Koffers in kamer nummer 4 gooien en hups richting de Split. De split ligt aan de noordzijde van het zuidelijk gelegen eiland en het is erg populair bij backpackers en ook zo voor deze toeristen.

De uurtjes vlogen voorbij, terwijl ieder van ons lekker aan het zwemmen was plus het genieten van Coca Cola of een Belikin bier. Dustin, Elsbeth en Wilbert namen nog even een pitstop op onze hotel kamer voordat zij weer met de boot van drie uur terug gingen. Het klinkt vroeg voor zo’n mooie dag maar zij hadden de opgave om nog twee urr richting Succotz te rijden met de nodige spullen waaronder een grote koelkast.

Terwijl wij hun uitzwaaide liepen wij verder langs het strand, we hadden namelijk vorige maand Jacky ontmoet. Zij is een bartender/gastvrouw van een hotel en het klikte vorige maand goed. Daarnaast weet ze goed dat klanten een goede mixdrink lusten en dan vooral met Happy Hour.

Tweede reden om de bar te bezoeken was te kijken of Christy en Rick het nog konden vinden op Caye Caulker. Een Amerikaans stel met drie kinderen die begin dit jaar besloten om het roer om te gooien. Van een druk bestaand leven met een eigen goedlopend bedrijf om te gooien in Joy en Happiness. Het was dan ook heerlijk om even bij te kletsen en te zien dat zij het goed maakten. Daarnaast was Rick niet vergeten hoe hij bier moet serveren.

‘sAvonds was het nog even richting Sandro’s Cucina, het is een van de restaurants waar ik op recht van kan zeggen. Wow wat een pasta. Wij kwamen nog voor het eten achter dat wij niet genoeg geld bij ons hadden en de pinautomaat van de Atlantic Bank (enige bank op het eiland) buiten gebruik was. Sandro zei geen probleem, kom morgenvroeg maar even langs of betaal het even bij Ocean Pearl. Wij besluiten dan ook maar de volgende morgen richting de bank te lopen en inderdaad, de flappentapper werkte weer.

Na het ontbijt bij Sobré is het nog even tijd om snel deze blog te schrijven voordat wij het vliegtuig naar huis nemen. Dustin, Elsbeth en Wilbert gaan nog even genieten van het leven rondom Succotz en vliegen maandag weer naar huis toe.