Dag nummer zoveel, tijd ontbijten met de twee doktoren die Tony al die jaren in zijn werk hebben gesteund maar hun best hebben gedaan om zijn leven nog even te rekken. En als je dan ergens wilt ontbijten dan kom je al snel op de Radisson Fort George Hotel in Belize City. Niet alleen is het uitzicht prachtig mocht het onbewolkt zijn, nee het ontbijt is hier goed.
Na ontbijt waren beide heren snel gevlogen want tja hun werk gaat gewoon verder, dus de photo-up blijft dan onder ons zesjes.
Vervolgens is het tijd om de pickup trucks vol te laden met zoveel mogelijk spullen om naar Succotz te rijden. Eén ding is zeker, wat wij kwamen doen in Succotz konden de honden van Bep niet schelen wat het vrouwtje was weer terug. Wat zij niet wisten dat het maar voor een paar uurtjes was en dus lieten we haar maar even alleen met de beesten.
Want wij wilde even met Wilbert, Elsbeth en Dustin naar Black Rock Lodge rijden en vertellen dat Tony afgelopen week was overleden. De manager die Lenore en mij direct herkende met het oprijden van het terrein verwelkomde ons ondanks dat hij een dagje vrij had.
Wij lieten hem lekker met zijn vrije dag zijn dingen doen echter toen wij bij de receptie vertelde hoe en wat werd Giovanni (de manager) al snel via de Walky Talky gevraagd om even te komen. De man had de tranen in de ogen staan en besloot om samen dan maar op Tony te proosten. Ondertussen kwam ook het andere personeel naar ons toe lopen wat er nu eindelijk aan de hand was en we kregen ook van hen onze condeleances.
We klonken nog paar Belikins met elkaar voordat Dustin voor mij als een Indiana Jones over de zand weg scheurde. Black Rock Lodge maar ook natuurlijk Bep’s huis in Succotz blijft onvergetelijk.
No comments:
Post a Comment