Caye Caulker

We zijn alweer bijna 24 uur op Caye caulker en hebben ons net even van hotel naar hotel verplaatst. Ons favoriete “Ocean Pearl Royal Hotel” van Gertrude en Frenchie is door de Universiteit uit Belmopan volledig geboekt. Voor ons betekende dat wij na het ontbijt de koffers konden pakken en een straat verderop in onze nieuwe kamer konden zetten. Dit is een bewuste keuze voor ons aaangezien wij voor U$ 25.- een kamer boeken en dus geen extreme bedragen betalen.

Vanmorgen hadden wij overigens een goed ontbijt bij "Caribbean Colors Café". Een leuke combinatie van art store en lunch room. Enige nadeel was de koffie, Lenore en ik zijn gewoon twee koffie leuten die van een strakke bak houden maar dan wel met goede koffie. De strakke bak was er, echter koffie moeten ze echt wat aan doen.

Vanmiddag hadden wij gehoopt om een trip naar de manatees te maken echter dan moet hij wel genoeg mensen hebben om de trip betaalbaar te houden. De 81 jarige Chocolate is de grondlegger van Swallow Caye Preserve en zorgt er voor dat de manatees normaal van hun leven kunnen genieten. Voorheen was dat total anders doordat er mensen zijn die geen respect hebben voor de natuur.

Wij genieten dan nog een dagje met volle teugen van dit prachtige land want morgen vliegen wij helaas terug.

Caracol en meer

Sta je op het punt om op de maandag richting Caracol te rijden blijkt dat die lieve schat van mijn gigantische krampen in haar buik had. Dus dan maar plan B, het installeren van LED verlichting onder de keuken kastjes monteren en aansluiten op een driver waar je mee kunt dimmen. En niet te vergeten de dimmer want anders wordt het nog niets. Het resultaat is fraai al moet ik nog wel even morgen de bedrading vast maken. In de namiddag snel nog even richting Clarissa Falls gereden om bij het restaurantje een lekkere verse ananas drankje te veroberen.

Vandaag dan toch richting Caracol diep in Mountain Pigne Ridge. De ranger vertelde ons dat het brandgevaar van de afgelopen dagen onder controle waren en dat wij ons geen zorgen hoefde te maken. Het duurde niet lang voordat wij bij de militaire post in St. Augustine stonden om ons in te schrijven voor de escort van zo’n 27 mijl. Sorrie vandaag geen escort kregen wij te horen en dus besloten wij om samen met een stel uit Seattle achter elkaar aan te rijden.

Door onze redelijk snelheid stonden beide auto’s om 8.45uur al bij het visitors centre van Caracol. En nog geen 15 minuten later stonden Lenore en ik op de 70meter hoge tempel, niet te genieten van de serene stilte maar van de Howler Monkeys. Wat kunnen de mannetjes toch te keer gaan als het gaat om hun eigen hagje.

Na een tijdje rond te hebben gelopen zijn we teruggereden en zijn na het uitschrijven bij de militaire post richting de Rio Frio Cave gereden. Het is een fraaie stukje natuur midden in de bush, wij waren echter de zaklantaarn vergeten en moisten halvewege stoppen.

Dan maar op de terugweg richting Big Rock, een mooie waterval tussen twee resorts in en ook dit midden in de bush. Op de terugweg zagen wij brandweerlieden de kurk droge jungle bestrijden maar van gevaar was geen sprake, ook niet toe wij een smalle weg na Blancaneaux door reden. Aangekomen bij de krappe parkeerplaats van Big Rock was het een flinke klim naar beneden maar de moeite waard. Na een frisse duik bij de waterval en het bij kletsen met een jong stel uit Australië was het tijd om weer de klim naar boven te nemen.

Aangekomen bij de auto was er toch meer rook dan eerder maar zagen niet het gevaar. Wij waren immers andere half uur eerder nog over deze weg gereden. We besluiten om door te rijden naar “The Five Sister Resort” echter halvewege komt ons de manager tegenmoet met de auto en verteldt dat jij eerder klanten had geëvacueerd.

We besluiten om direct om te draaien en achter hem aan te rijden naar de mainroad van Mountain Pigne Ridge. Echter naar paar honderd meter kregen we het benauwd. Devlammen stonden een paar meter hoog aan de weg en de rook was zo dicht dat ik door mijn zijraampje moest kijken waar de weg was. Gelukkig stonden de hulptroepen met brandslangen aan de andere kant van de weg klaar maar kan je vertellen dat wij het benauwd kregen. Wij melden meteen aan de brandweerlieden dat er nog drie mensen in één pickup truck van de watervallen moet komen en inderdaad drie minute later komen zij door de onbegaande weg rijden. Echt ongelovelijk hoe het vuur in anderehalf uur kompleet was overgesprongen voor de deur van Blancanaeux.
We zijn dan ook heel rustig richting huisgereden kan ik je vertellen.