En dan is het reeds zesendertig jaar.

In Nederland is het reeds 1 September wat betekent dat Bep het ondanks de omstandigheden toch even in het zonnetje wordt gezet. Het is immer zesendertig jaar geleden dat zij met Tony in Belize aankwamen en een nieuw avontuur aangingen terwijl Wilbert en ik beiden in Nederland achterbleven met de relaties die wij toen hadden. 

Tony was al jaren gevraagd om ontwikkelingswerk te doen en Bep was de drijfveer om het nieuwe avontuur aan te gaan. 

 

Zij starten in Belize City om de National Engineering Maintenance Corporation op te zetten en zo het niveau van de publieke ziekenhuizen, de gezondheidscentrums en de technisch onderhoud op te zetten. Terwijl Tony lange dagen maakte boorde Bep nieuwe vriendschappen aan met Help Age Belize en de belangen van de dieren in Belize. Bep was ook tevens de gangmaker voor feestjes met de lokalen mensen maar bracht ook diverse Nederlanders bij elkaar die hier bijvoorbeeld via Artsen zonder Grenzen terecht waren gekomen, een vlinderfarm, door de liefde, een hotel begonnen of zelfs een Chef kok die hier nog steeds verblijft. 

En ja nu zesendertig jaar verder, velen vrienden Nederlands, Amerikanen, Menonieten of de lokale Belizeanen komen nog langs. Zoals gisteren Julie waar voor mijn ouders veel voor hebben betekend toen haar dochter benen waren geamputeerd en door de non-profit die mijn vader runde haar naar de States stuurde. Maar ook Ginny die via haar moeder in Belize is blijven hangen.

 

Komende woensdag vliegt Chris terug naar de States en dan is het echt mijn beurt om mijn moeder zo goed mogelijk te helpen maar ben blij dat de lokale hulptroepen ook klaar staan.

Terug in Belize …

Het is een gekke gewaarwording dat ik voor de derde keer in Belize terug bent dit jaar maar ik ben blij dat ik er bent. Zoals gewoonlijk neem ik de United Airlines route via Houston en door een defect vliegtuig duurt het twee uurtjes langer voordat ik weer bij de douane staat en niet veel later bij het autoverhuurbedrijf wegrijdt richting San Jose Succotz. 

Aangekomen word ik snel door Chris verwelkomt die net in het midden van het verzorgen bezig is maar door de reactie van de honden even kijkt wie er komt buurten. De honden en katten zijn lekker relax rond Chris en je ziet dat hij helemaal is ingeburgerd hier. Bep is blij en verrast om mij te zien en een dikke knuffel is dan ook het eerst wat zij krijgt. De meegenomen spullen uit de VS komen goed uit aangezien hier diverse spullen moeilijk te krijgen zijn terwijl wij het zelfs via Amazon kunnen kopen als het moet. 

 

Wat mij opvalt is dat Bep weer magerder is geworden ondanks dat zij weer vast voedsel eet, zo wordt er door Chris gemaakte wortelstamppot er goed in en zelfs een tweede ronde. 

 

Vandaag is Shelley er weer en die neemt een paar taken over van Chris zodat zij en mijzelf volgende week een goed team zijn in het begin van de week. Daarna ben ik aangewezen op Mario die komt assisteren als het nodig is.

 

Ik had het al weken belooft en dus mag ik er vandaag aan geloven, mijn ouders komen al sinds het begin bij Clarissa Falls, een restaurant die uitkijkt op watervallen waar je normaal kunt zwemmen als het water niet te hoog staat. En dus was het een uitje met Bep om de eigenaresse Azuchena te zien er wat te eten. Ook nemen we Shelley en haar vijfjarig zoontje Zane mee. Het is een gezellig lunch en mijn moeder glundert maar is snel moe. 

Morgen is het tijd om een rondje zaterdag markt in San Ignacio te doen voordat het weer omslaat naar regen en onweer. 

 

Om de vraag te beantwoorden wat velen zich afvragen; Hoe gaat het met Bep? Eerlijk gezegd is de koek op en is het meer de vraag hoelang zij het vol gaat houden. Sinds dat zij zelf niet meer uit zichzelf kan lopen en de hele dag verzorging krijgt door de lieve mensen rond haar heen is zij dankbaar maar gefrustreerd. Ik heb haar in ieder geval gevraagd of zij nog op Wilbert kan wachten die op 10 September vanuit Nederland komt aanvliegen. 

 

Voorzichtig begin ik diverse dingen aan Shelley en Mario te vragen voor als het moment daar is. Wij mogen dan wel 34 jaar Belize bezoeken echter het geregel van zoiets blijft toch wel een dingetje. 

 

 

 

 

De volgende trip Belize staat weer voor de deur

Mijn voor bereidingen zijn in volle gang om donderdag morgen vroeg op het vliegtuig te stappen en dat geld voor Wilbert twee weken later zodat wij elkaar kunnen aflossen.

Hier is waar het avontuur van mijn ouders begon 36 jaar terug , Park Ave in Belize City

Daarentegen ga ik het stokje van Chris overnemen die de afgelopen maand veel voor mijn moeder en anderen heeft betekend en het wordt even wennen om dan mijzelf weer 24/7 voor de Bep te zorgen en te genieten van de vrouw die mij heeft grootgebracht. 

 

En dan wil ik via deze weg toch even aan de oproep van afgelopen blog herhalen ondanks dat ik een positieve reactie hebt gehad van een goede vriendin. 

 

Ben jij iemand die mee kan helpen in de mantelzorg van onze moeder in Belize en zo de andere lokale mensen kunt ontlasten en visa versa laat mij dat even weten. 

 

Hulp gezocht voor Bep (24/7 zorg nodig)

Onze moeder Bep woont al lange tijd in Belize en heeft nu intensieve ondersteuning nodig. We zoeken iemand die ons kan helpen voor een periode van ongeveer 1 tot 1-1/2 maand.

Wat wij zoeken in een verzorger:

1. Betrouwbaar en praktisch ingesteld
• Je bent iemand die van aanpakken weet en begrijpt dat dit géén vakantie is, maar een verantwoordelijke zorgtaak.
2. Respectvol en geduldig
• Bep is nog steeds volledig bewust van wat er om haar heen gebeurt. Ondanks dat communiceren moeilijk is, kan ze aangeven wat ze wel of niet wil. We verwachten dat je haar met respect behandelt en geduld toont.
3. Communicatief vaardig
• Je hebt goede communicatievaardigheden om af te stemmen met ons (Chris, Paul en Wilbert).
4. Taalvaardigheid
• Engels is een vereiste. Nederlands is een pré voor het contact met Bep. Spaans is handig voor het contact met de lokale bevolking maar die spreken ook vloeiend Engels, maar Spaans is niet geschikt in Bep’s nabijheid omdat zij dit niet meer kan verwerken.
5. Aanpassingsvermogen aan de leefomgeving
• Het klimaat in Belize is warm, met soms zware regenbuien. Ook kom je dieren tegen zoals spinnen, iguana’s, gekko’s en muggen. Hier moet je niet bang voor zijn.

Wat wij bieden:

• Onderdak en basisvoorzieningen: internet, elektriciteit, schoon drinkwater, eten en drinken.
• Reis en verblijf: de vlucht wordt geregeld, en wij betalen de kosten van de verblijfsvergunning.
• Duur van het verblijf: ongeveer 1 tot 1-1/2 maand.

Naast dit alles kun je genieten van een andere cultuur en de Maya Ruines zoals deze, Xunantunich ligt een veerpondje verder van San Jose Succotz waar onze hulp nodig is. 

Waar liefde groeit, bloeit de wereld.

 

We blijven bij het originele plan

De titel zegt alles van deze blog en ik ben blij dat Wilbert en ik gisterenavond contact hebben gehad. Alle papieren waren klaar om de Alarmcentrale te bellen echter ik zat al paar dagen met paar slapeloze nachten en gedurende dag ben je meer bezig met Bep dan met je eigen werk. 

 

Bep mag dan wel niet meer alles kunnen maar heeft wel een eigen wil en dat is thuisblijven, Chris die mijn moeder verzorgd moet over een paar weken weg maar is altijd open en eerlijk naar haar toe. En toen hij haar rustig probeerde te vertellen dat wij als kinderen besloten hadden om haar naar Nederland te halen sloeg dat in als een bom en is sindsdien de frustratie te zien bij haar. Daarnaast heeft haar huisarts de papieren voor vervoer naar Nederland klaargemaakt maar had ook zijn vraagtekens hier over. 

 

Bep woont per 1 september 36 jaar in Belize en dat kun je haar niet afnemen en ondanks het geregel en het gevlieg wat er bijkomt nemen Wilbert en ik dit voor lief. 

 

De volgende blog zal ik een oproep doen voor iemand die genegen wil zijn om naar Belize te reizen en de lokale mensen te ontlasten zodat iedereen een fijn komt om in huize Bep te zijn. Mocht je er nu al oren naar hebben contact mij dan even via Messenger en dan nemen wij contact op. Echter vergeet niet dat dit een tropisch land is wat betekend warm, hoge luchtvochtigheid en moet vooral niet bang zijn voor spinnen, iguana ’s, gekko’s en muskieten.

Bep krijgt bezoek uit Nederland

 Chris heeft alles zo gestroomlijnd en bedreven met het wel en wee van Bep dat Lenore besloten heeft om richting huis te gaan en dus heb ik haar afgelopen nacht in San Francisco opgehaald. Bep heeft ondertussen meer op een dag meer gegeten dan de afgelopen maand(en) en hopelijk zet dit de trend voort. Op het moment hebben wij nog steeds geen lokale plaatsvervanger voor Chris gevonden en dus gaan we met plan B in werking om Bep toch naar Nederland te krijgen.

Maar eerst is er geplande bezoek van Sara en Joseph uit Nederland die al maanden geleden met Bep via de Whatsapp hebben gebeld. Helaas is er geen slaapplek meer voor hen maar toch nemen zij de moeite om even langs te komen. Sara is de dochter van Michel die in Maart 1992 naar Belize was gekomen om stage bij mijn vader te lopen en zelfs langer is gebleven dan gepland. Sara kwam er overigens niet via mijn blog achter dat het slecht ging met Bep maar toen zij de intake aan het doen was bij de ANWB Alarmcentrale op het moment dat mijn moeder in het ziekenhuis belande. Zij heeft met Chris afgesproken om te helpen waar zij kan echter wij begrijpen dat zij ook op vakantie is. 

 

De komende week is het voor ons samen met mijn Wilbert en de financiële persoon (een goede vriendin van Bep) tijd om de puntjes op de ie te zetten en nogmaals met de ANWB Alarmcentrale communiceren voor het plan van aanpak. Dit houdt in dat ik hoogstwaarschijnlijk eerst naar Belize heen vlieg, en vandaar met de vlucht mee naar Nederland vlieg met de nodige bagage. En daarnaast hopen wij dat in plaat van een verpleegkundige uit Nederland dat Chris mee kan vliegen door de vertrouwensband wat hij met Bep over de eerste drie weken heeft gecreëerd. 

 

Koester de speciale mensen in je leven die luisteren zonder te veroordelen, helpen zonder voorwaarden en liefhebben zonder grenzen

Bep geniet van de frisse lucht in de tuin

In mijn update van zondag schreef ik dat Pancho een rolstoel helling zou gaan installeren zodat men Bep ook de andere kant van het huis weer kan laten zien waar zij normaal rond loopt tussen de sinaasappelbomen. De leuningen moeten nog aangebracht worden echter dat weerhoudt Chris en Lenore er niet van om vandaag toch wat meer in de tuin te zijn zodat zij van haar kippen, honden en de katten kan genieten. 

Als grote verrassing kwam Joop ook nog even langs op zijn motorfiets om te kijken hoe het Beppie gaat. 

 

De afgelopen dagen gaat er veel telefoon en whatsapp verkeer tussen Belize, Californië en Nederland. De massage en de fysiotherapie gaat goed maar wij moeten vooruitkijken want Chris moet half september weer terug naar de Bay Area. 

Tot nu toe hebben wij geen Belizeaanse vervanging kunnen vinden maar houden nu hoop nadat ik Giovanni aan de lijn kreeg en die vroeger voor mijn vader werkte maar nu in vier uurtjes bij ons vandaag woont. Hij heeft een linkje gelegd naar de verpleegopleiding van Belize City en kijken of daar wat uitrolt. Als dit niet lukt dan is het plan B en dat betekent helaas voor Bep dat zij haar laatste tijd in Nederland moet slijten en ook daar wordt op de achtergrond aan gewerkt, wij weten namelijk niet of Bep mag vliegen van de artsen. 

 

Het leven is kort, dus geniet van elke dag.

Een Bep update op zondag

Gisteren is Lenore in Belize neergestreken op een van de laatste non-stop vluchten vanuit San Francisco. Een voordeel is dat je erg vroeg in het land aankomt en dus rond het middaguur Bep kan begroeten. Lenore was reeds gestopt bij de winkel zodat zij die avond al een Nederlandse wortelstamppot op het menu kon zetten. Echter Bep is echter kritisch en niet bijzonder, tja dat krijg je als je de jus vergeet. 

 

Dan is het de vraag, gaat het goed met Bep. De Fysiotherapie en de Massages zullen uit eindelijk moeten bijdragen dat zij weer zelf kan bewegen maar of dat gaat lukken is de vraag. Pancho, de kleine zelfstandige aannemer en boer gaat zijn best doen om deze week een rolstoel ramp te bouwen zodat men makkelijker het huis uit kunnen rollen en wat leukere dingen kunnen doen. 

 

Een ding is zeker, heeft in minder dan 3 weken tijd alles op de rit weten te zetten en nu Lenore er is hopen wij hem een beetje meer rust te geven. En dan moeten wij niet de naaste mensen ook danken zoals Mario die de kleine klusjes en de tuinonderhoud rondo het huis doet. 

 

Wees Lief voor elkaar, en de wereld glimlacht terug 

Bep met haar eigen vluchtigheid

Een kleine update wat betreft Bep die het de laatste dagen stukje bij beetje vooruitgaat en soms even iets te vlug af is als Chris of Wilbert even tien seconde de andere kant op kijkt. Bep heeft het er blijkbaar opstaan dat zij zonder hulp kan lopen en dus vliegensvlug zich aan de balustrade optrekt vanuit de rolstoel en vervolgens op de grond valt. 

Chris bedenkt zich geen moment en checkt op plekken en zit even met haar op de grond van de veranda. 

 

Vandaag was het de dag op een CT-scan te maken en om dan even naar het ziekenhuis te komen is niet makkelijk zonder auto maar de dokter heeft zelfs zijn auto aangeboden. Echter wat doet het voorval, Luz Groenendaal komt op bezoek en is zo aardig om hun allen naar het ziekenhuis te rijden. Helaas moest de scan zonder contrast worden gedaan aangezien niet alles in het ziekenhuis verkrijgbaar is maar men weet alsnog een Scan te maken en heb het gevoel dat Bep de eerste is die het in gebruik neemt aangezien de prijslijst van de Scan ontbreekt. 

 

En ja Wilbert weet toch nog even dat plaatje te schieten voordat 

In ieder geval zijn ze weer thuis en is Wilbert klaar om morgen om zes uur met de bus naar Belize te reizen en vervolgens het vliegtuig naar Houston te pakken.

 

Zaterdag morgen is het de buurt aan Lenore om Chris meer te ontlasten en gaan we meer horen.

The Belize update vanuit mijn eigen keuken.

Ondanks ik de komende weken thuis verblijf probeer ik jullie op de hoogte te houden van Beps gezondheid. Het is duidelijk dat zij met kleine beetjes vooruitgang maakt maar ook weer stapjes terug. Het positieve nieuws is toch wel dat zij dankzij de massages die zij van Berny krijg de vruchten afwerpen en dat Bep zelfstandig (met ondersteuning) langzaam een paar stappen kan zetten. De overheerlijke smoothies van Chris worden geaccepteerd en de vriendenkring komt bezoekjes afleggen en zelfs een rollator is in aantocht. 

 

Als Chris voorspullen naar de apotheek van het ziekenhuis komt gaan de deuren op sinds zij weten dat hij voor Bep zorgt en die willen graag wat terug doen aangezien Tony en Bep veel voor de ziekenhuizen hebben betekend.

 

Aankomende zaterdag vliegt Lenore voor twee weken in, die heeft met veel pijn en moeite de Alaska Cruise kunnen afzeggen. Zij gaat Chris twee weken ondersteunen en dan hopen wij ook dat wij tegen die tijd een 

Vertrek met gevoelens

Het zijn twee hectische weken met veel up en downs, mooie en pijnlijke momenten. 

En je denkt dat je alles met je moeder hebt besproken maar erachter komt dat er veel meer te regelen is dan je denkt. Ik ben blij dat Wilbert dingen oppakt terwijl ik nu twee nachten Caye Caulker erop heb zitten en klaar ben om naar huis te vliegen

 

En eerlijk is eerlijk, Chris is de reder in nood. Wij zijn heel eerlijk geweest naar hem toe en hij heeft geen moment getwijfeld om ons te helpen. De update van de laatste twee dagen is dat hij met de huisarts van mijn moeder heeft gepraat en diverse scenario’s heeft doorgenomen. De dokter wil liefst een scan doen om te kijken waar de kanker vandaan komt zodat men een tijdslijn aan ons kunnen geven. 

 

De laatste update die ik gisterenavond kreeg is dat zij stabiel is, weinig eet en vandaag een massage behandeling van Berny krijgt. De vriendenkring in Belize komen langs en dat doet haar goed, je ziet haar dan meteen een glimlach op haar gezicht krijgen.

 

Dit is de laatste update van mij uit Belize voorlopig, maar ik blijf updates geven. 

Een korte update

De fysiotherapie slaat aan en Bep voelt zich een stuk beter. Echter Bep laat weten niet meer met de Spaanssprekende fysio verder te willen gaan. De taalbarrière is toch te groot nu zij problemen heeft met praten en het begrijpen van Nederlands en Engels. Jammer want zij doet het goed en heeft haar al naar de next level gebracht. 

 

Dus hebben wij Berny gevraagd die hier vanmiddag op bezoek was en een bekende van Bep is, zij is een masseuse maar niet een fysiotherapeut maar dit is wat Bep wilt. 

 

Overigens proberen wij sinds vanavond dat zij zelf opstaat met hulp en dat wij haar niet meer optillen en in de stoel en/of bed liggen. Kleine stapjes maar positief. 

 

Chris en ik zouden vandaag dokter Lopez bezoeken echter deze had een noodgeval en de afspraak is nu morgenmiddag 

Even een korte break voor mijzelf

 Voor diegene die alleen de update van Bep willen lezen, kijk naar de laatste alinea.

 

Het klinkt even egoïstisch maar ik heb even de knollen en moest even een dagje aan mijzelf denken. Mijn reisgezelschap (buurman Zack) voor de oorspronkelijke trip komt zaterdag gewoon aan als afgesproken, de reden is dat hij een extra versterking voormij maar ook dat hij de laatst minute spullen die wij hier niet kunnen krijgen meeneemt. In plaats van zaterdag alleen naar het vliegveld te rijden is Wilbert de bijrijder, ik heb de afgelopen week slecht en kort geslapen en dus vind hij het belangrijk dat hij meegaat en ik ben blij. We kijken net voor ons vertrek on half vijf morgens of de vlucht op tijd aankomt en dus hups richting de internationaal airport wat zo’n twee uurtjes doet. 

 

Na verwelkoming moeten we nog even bij het verhuurbedrijf wachten om Zack als bijrijder op het huurcontract te zetten en daarna langzaam richting Succotz met een tussen stop bij de ZOO zodat Wilbert er ook even tussen uit is. Echter bij aankomst lopen we door de dierentuin en komt het met bakken uit de lucht, we moeten er hard om lachen. Terug naar Succotz, Zack neemt het stuur al snel over aangezien ik moe bent en Chris is blij met de spullen die meekomen uit Californië. 

 

Bep heeft een goede start van de zaterdag en ik besluit mij klaar te maken om samen naar Hopkins heen te rijden waar wij bij Parrot Cove een nachtje verblijven om vervolgens op zijn minst een flinke wandeling op zondag te doen. Ook hier rijdt Zack het merendeel en ik geniet van de Hummingbird Highway met het dramatische wolkendek rond on de toppen van de Maya Mountain bergtoppen. 

 

De zondag praten we nog even met Chef Rob, de eigenaar van Parrot Cove en die adviseerde ons om de Bocawina Falls te bezoeken, dit park heef diverse watervallen en wij besluiten de Lower en Upper Falls te bezoeken, Zogezegd zo gedaan drie kilometer heen en weer drie terug was goed te doen met de vele schaduw plekken om de route. Net bij de auto terugkomt het met bakken uit de lucht en rijden we de auto weer via de Hummingbird Highway terug. 

 

Op de heen weg hadden Zack en ik de Billy Barquedier National Park entree gezien en besluiten hier nog even te stoppen. De meneer bij de entree van het park zei; De wandeling is te doen maar slipperig door de hevige regenval maar mits je voorzichtig bent het te doen is. En inderdaad slipperig was het, wat de heer er niet bij zij dat je door de rivier moest lopen om bij de waterval te komen vanwege de overvloed van water. Je kunt het al raden, ik glij uit en mijn knie raakt een rots en mijn iPhone krijg zijn eerste watertest in mijn broekzak. Ook hier wordt er even gevloekt en gaan we lacherige verder. 

 

Thuisgekomen hoor ik dat Bep een terugslag had gekregen van gisteren wat natuurlijk overigens kan voorkomen maar balen is het wel. Bep is zelf ook geïrriteerd dat zij maar in de rolstoel zit, Chris neemt de leiding om haar te laten staan en ik sta aan de zijde om haar te helpen en af en toe de knieën te buigen en te strekken. Hopelijk is het morgen een betere dag. 

 

 

En daar is mijn broer

Dan eindelijk een update van Belize, deze week is een emotionele rollercoaster en dan valt het schrijven niet mee. Na mijn laatste blog krijg ik een bericht, he Paul ik ga nu naar het vliegveld en zie je morgen. Ik schrik een beetje maar aan de andere kant ben ik ook blij dat Chris een dag eerder komt. Mario die hier de tuin doet komt altijd even checken of alles goed gaat met Ms. Bep en we besluiten naast het bed twee smalle matrassen neer te legen voor het geval dat mevrouw aan de move gaat. Ik besluit de hangmat op de veranda als mijn slaapplaats te nemen en kijk regelmatig in de nacht hoe Bep de bij ligt. Totdat ik rond 2 uur in de morgen de vloer voel bewegen, ik vlieg naar binnen en ja hoor, mevrouw licht op de matrassen. Na haar met moeite weer in bed te hebben gelegd besluit ik in de stoel te gaan zitten, net als ik rond 3.30uur inslaap begin te vallen merk ik dat madam voor een tweede keer het bed uit wil stappen. Ik sta echt perplex wat een wil mijn moeder heeft en met veel moeite krijg ik weer in bed, geef ik haar een dikke emotionele knuffel en vertel dat ze mij dit alsjeblieft niet aanblijft doen en dus ga ik naast haar liggen. 

Rond zes uur stuur ik een berichtje richting Pancho of hij en Shelley alsjeblieft op Bep kunnen passen als ik Chris ga ophalen van het vliegveld. 

 

Rond half zeven staan beiden al voor de deur; Paul geen probleem, ga wat slapen en ik maak je zo wakker voordat je weg moet rijden.

 

Rijden over de Western Highway of zoals ze het nu George Price Highway noemen gaat mij niet vervelen en nadat ik Chris ophaal stoppen wij even bij de Belize Zoo om hem een eerste indruk te geven wat men hiertegen kan komen, vervolgens een snelle lunch bij Cheers voordat wij naar Succotz rijden. 

 

Chris gaat naast de introductie zo ver je kunt zijn spullen wegleggen en begint meteen naar de medicijnen te kijken en wil er zeker van zijn dat dit geen extra schade oplevert. Hij checkt dit de volgende dag nog met een goede vriend van hem die in de ER werkt en is heerlijk te zien hoe hij dingen organiseert. Deze nacht gaat het beter en hoef ik Bep maar paar keer te corrigeren maar ons doel is een ziekenhuisbed te scoren.

Maar eerst komt broer Wilbert donderdag aan en wij hoeven niet onder stoelen of banken te steken dat mijn broer en ik anders zijn. Maar eerst doe ik met Luz een rondje apotheek en supermarkt en komen te gelijk aan met broer Wilbert en Chris heeft net een ziekenhuisbed bij Octavia Weight opgehaald. En inderdaad een kleine aanvaring was snel gemaakt waarvoor ik later mijn excuses en knuffel aanbied echter na een chat met mijn oude buurmeisje Denise die nog wakker is en aan ons denkt. 

 

Aan de eind van de middag loop ik met Chris nog even naar mijn vaders graf boven op de berg met prachtig uitzicht en genieten we van een Belikin Bier bij mijn vader Tony’s graf. 

 

Vrijdag is het eindelijk meer rust in mij, Wilbert gaat met Ginny op pad voor een rolstoel terwijl het hier met bakken uit de luchtkomt, ik zorgen voor de beestenboel die door Bep zo over de jaren zijn verwend dat ik door Kiwi (een van de drie honden) word gecorrigeerd.

 

Bep drinkt spontaan een heel flesje Fanta leeg 

Rond het middag uur neem ik Chris mee naar een broodnodige lunch bij Clarissa Falls waar de Hummingbirds rond om onze oren vliegen en wij genieten van wat verse ananas drink met een scheutje One-Barrel rum voordat wij weer richting onze vertrouwde omgeving gaan. Wat blijkt wij hebben de fysiotherapeut gemist die Bep even heeft verwend en wij moeten hopen of zij het kan blijven doen want Mimi schijnt uit Melchor (Guatemala) te komen en de beste in deze regio.  

 

We zien leuke en moeilijke momenten en dus is het even genieten van Bep die erg in Belize is geliefd bij meer dan de Nederlandse Expats.