The week in vogelvlucht

Het is maandag morgen en een vrije dag voor velen maar dat is voor mij vaak een mooie gelegenheid om wat bezoekjes af te leggen. En dus neem ik Duby mee die voor mij al het graafwerk doet en we beginnen in Santa Cruz met een ontbijtje en dan weer langzaam terug richting huis.

We naderen ook langzaam het eind van de maand juni wat betekent dat het office team dit weekend een stand heeft op de Electrify Expo SF, de consumentenbeurs voor alles wat met elektrische op of in kan voort bewegen. Ik had de organisatie zelf in februari benadert om te kijken wat mogelijk was en men nodigde mij uit voor Long Beach om een kijkje te komen nemen. En ondanks dat het daar al diverse keren was gehouden zag ik er geen installateur staan dus ik heb hoop. En inderdaad bij het opbouwen komen wij erachter dat wij een mooie locatie hebben gekregen en dat er alleen Solar installateurs wat niet verkeerd kan uitpakken. 

De zaterdag breekt aan en terwijl men in San Francisco zich klaar maakt voor Pride weekend gaan de poorten open van het festival terrein. Ikzelf ga nog even snel naar de jongens van Gazelle fietsen babbelen en twee EV’s rijden namelijk de Ford F-150 Lightning en de Vinfast. Vooral de Ford vind ik een indrukwekkende auto en ben benieuwd of dit de volgende bedrijfsauto gaat worden.
 
Ik sluit mij weer aan bij de stand en spreek met onze potentiële klanten en probeer al hun vragen te beantwoorden.  Het is een succes en als aan het eind van de dag de organisator even een babbeltje komt maken geef ik aan dat ik volgend jaar weer van de partij wil zijn. De man vertelde mij dat hij mij volgend jaar op een beter locatie wil neer zetten dus ik wacht rustig af. In ieder geval is iedereen van ons team bekaf.
 

Deze meneer is een Delfast enthousiast had ook een plaatsje, het bedrijf zelf stond hier niet wat toch wel een beetje jammer is. Het bedrijf Delfast komt oorspronkelijk uit de Oekraine komt is tegenwoordig in Los Angeles gevestigd, en is deze elektrische fiets gaan produceren aangezien hij niet te vreden was met de kwaliteit en de levensduur van de batterij die hij nodig had voor zijn koeriers dienst. 

De zondag breekt en men verwacht meer mensen vandaag en dus piep ik er nogmaals tussen uit om een BMW en een Lexus te rijden. Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat de BMW plezierig rijden is en dat er aan luxe niets ontbreekt. De reden waarom ik voor de Lexus kies is dat er tegenwoordig meer en meer klanten van die zijde bij ons terecht komen en tja dan moet je het toch proberen. Ik stap achter het model met de Yoke stuur (half stuur) en ben verbaast wat deze auto presteert, maar er is ook weer tijd om mensen aan te spreken en dus loop ik weer terug naar de stand. 
 
Naast het gewone publiek wordt er ook met andere bedrijven gesproken wat ook totaal niet verkeerd is. Moe en voldaan sluiten wij de zondag af om de maandag te berichten dat dit mijn beste advertisement was die ik ooit heb gedaan.

Wijn, Ev's en meer

Jullie zullen wel denken dat de Nijssen niets meemaken maar niets is minder waar. Laten we beginnen dat ik weer af en toe weer bij Lakeridge Athletic Club te vinden bent hier vlak om de hoek. Je zult mij niet zo snel in de Gym vinden maar in plaats daarvan het wedstrijd bad maar timing is wel nodig want ik ben niet de enige. Mijn probleem is niet om een baan te delen met iemand, maar de rust in de sauna. De deur van deze sauna opent zich naar de Whirlpool en wat blijkt de kwebbelkonten blijken juist daar tot ruim negen uur avonds uit te hangen. Dus voor deze jongen is het sporten voordat ik naar bed ga. 

 

Afgelopen weekend heb ik Lenore voor de tweede keert mee naar Pine Ridge Winery meegenomen voor haar verjaardag. Dit keer was er een wandeling door de wijngaard met wat steile hellingen waar deze jongen toch wel even zijn energie moest doseren wat mijn direct de herinneringen terugbrengt van het wandelen met mijn vader in Zwitserland in het Saastal. Overigens is het de moeite waard en denk dat ik volgende keer Peter den Hartog eens mee op sleeptouw meeneem aangezien hij de man achter deze wineclub membership zit. 

 

EVS36 in Sacramento staat deze week op de planning en ik hoop op een grote EV Conference maar wist dat er in Europa twee andere grote Expo’s beginnen. Na een snelle EVbox fix in Davis rijd ik verder naar de Hyatt wat ik al maanden geleden had geregeld, blijkbaar goed want het hotel is compleet geboekt en ik kan er zelfs geen extra dag bij krijgen. De conference is goed, door dat de lezingen een verdieping hoger worden gegeven heb ik meer tijd op de Expo vloer waar ik waardevolle contacten maak. 

De maandag avond komt er aan en dat betekent aanschuiven bij het etentje van Coast2Coast organisatie met Peter van Deventer en Ellen Hiep. Ook Peter weet elke keer weer diverse gasten aan te laten schuiven van internationale mensen, mijn eigen klant maar ook mensen die de policy in California maken. En dus wordt er in een keer weer de deur geopend die ik in Sacramento nodig hebt. Op de dinsdag wordt dit nogmaals bij de Go-Bizz office (de mensen die de Gouverneur met de policy helpen) nog een keer overgedaan en dezelfde week heb ik al een online meeting met een waardevol persoon. 

 

Het weekend is weer in aanzicht en net zoals twee weken geleden staat het in teken van Formule 1. Verklaarde ik mijn oude buurman vroeger wel eens voor gek met zijn vakantie in plannen voor zijn Football games, nu ben ik de gek. De Spaanse Grandprix brengt ons twee weken geleden velen herinneringen op en denk regelmatig terug aan de week. 

Voordat ik naar de laatste race ga van vandaag wil ik het even over Date Night hebben, voor twee weken wist social media al mij te bespelen met tickets voor 'Evening with John Legend'. En inderdaad terwijl ik vrijdagavond nog even Pinkpop zit te streamen komt John weer naar boven en dus paar mooie tickets geboekt. Een mooie avond om op terug te kijken ondanks dat wij niet op de ideale positie zaten.

 

Maar dit geld ook deze week in Montreal, in 2019 was ik uitgenodigd door een leverancier/vriend om samen met Lenore naar Laval te komen om de weekend met de familie door te brengen en naar de Formule 1 te gaan. Max Verstappen was dit keer weer oppermachtig en wordt met Ayrton Senna vergeleken wat betreft de sport prestatie maar ben blij dat hij gewoon Down to Earth blijft.

Fathers Day with James at Griffin Motorwerke weatching Formule 1

 In ieder geval zie ik dat Lewis Hamilton en Max Verstappen eindelijk normaal met elkaar kunnen praten. Nu nog vier races voor de zomer en als hij deze wint dan kan hij tijdens mijn bezoek op het circuit van Zandvoort al wereldkampioen worden en eerlijk gezegd is dat wel kicken. Al lijkt het wel af en toe op de Bob Flay kookwedstrijd op de Food Channel en de zeven jaar van Lewis Hamilton.

Meer tijd voor de tuin

De afgelopen week werd ik even terug in de tijd genomen, de Nederlander Hans Pool heeft een vijfdelige documentaire ‘ Een Amerikaanse Nachtmerrie’ over Jaitsen Singh gemaakt en eindelijk is deze te bewonderen op de Nederlandse NPO2.  Met een VPN-verbinding is het mogelijk om ook van deze kant van het water de afleveringen te volgen waarmee ik eindelijk een beeld bij het verhaal kreeg. Jaren geleden heb ik Jaitsen regelmatig een bezoekje in de gevangenis van Vacaville gebracht totdat ik het niet meer op kon brengen. Maar de stem en de verhalen worden nu voor mij opgevuld met beeldmateriaal en dus zit fabriik vastgeplakt op de bank en kijk ik de hele serie in één ruk uit. Een trieste zaak van een persoon die al veelte lang vastzit voor iets wat hij waarschijnlijk eens niet even gedaan. 

Dan nu een overschakeling voor iets wat plezierige in de oren klinkt, namelijk het Nederlandse woord ‘Gezellig’. De mensen die mij hier in Californië kennen praten praktisch elke week wel over de Ted Lasso aflevering in Amsterdam. En dus komt die woord hier thuis regelmatig voorbij en helemaal met onze kleinzoon Malcolm van bijna twee die ik elke week wel een nieuw Nederlands woord leer. Maar wat zie ik tot mijn stomste verbazing in het Financieel Dagblad, een verhaal over een Amerikaans dorp Newton wat in de staat Iowa ligt. Met het artikel kom ik er achter dat er in deze stad een Micro brouwerij ‘Gezellig Brewing Company‘ in de oude MayTag fabriek een locatie heeft. En dus speurde ik even hoe lang het zou duren als ik er heen zou rijden want het ligt immers aan de zelfde Interstate 80 waar aan wij wonen. Al snel blijkt het dat het 1815 mijl (2921 kilometer) rijden is dus als je het niet erg vindt dan schuif ik dit toch even op de lange baan.

 

Op zaterdag middag krijgen wij opeens een spontane actie van Bocci Ball vriendin Kim met de vraag; 'Zijn jullie thuis, heb wel zin om even een wijntje te komen drinken' en dus staat de dame in kwestie in 15 minuten voor onze deur met een fles wijn. Ik vertelde dat dit in Nederland normaal word gevonden maar hier in Californië niet. 'Klopt, ik ben aan de Oostkust opgegroeid' Het is dan ook een geslaagde middag geworden.

En ja de zondag, het is tijd voor Formule 1 en dus rijdt ik vanmorgen in mijn elektrische bolide richting Berkeley waar ik de ‘East Bay F1 Group’ bezoek. Want wat is er nou leuker om met een stel Formule 1 fans te ontbijten en samen de race te bekijken. Normaal probeer ik de race live te kijken maar het was gisteren een latertje en dan is dit de ideale oplossing. Terry Griffin is het brein achter deze groep en heeft in de acht jaar tijd er een hele mooie groep van gemaakt. Van jong tot oud komt op de zondag morgen in zijn oude shop Griffin Motorwerke plezieren en met elke keer weer een mooie loterij van foto’s en boeken. Ondanks dat ik toch wel een beetje met een oranje bril naar de race kijk blijf ik ook oog houden voor de andere rijders. Max Verstappen was ook vandaag weer oppermachtig en mensen vergeten wel eens dat deze rollen met Lewis Hamilton jaren geleden andersom waren. 

Maar nu is het tijd om even van de tuin te genieten met het mooie weer, inmiddels ben ik even aan het klussen gegaan om een laadpaal aan een pedestal te hangen zodat wij straks op de beurs vloer wat meer dan alleen een tafel hebben. Maar ook even mijn groene vingers laten werken wat betreft mijn Garden Tower waar mijn verse groente laat groeien.

Fijne week allemaal 

Een trip je noord en meer

Ik heb het gevoel dat deze week in vogelvlucht gaat en dan beginnen we maar met een Tipsy Putt. Inderdaad er zijn mensen die ons zo gek krijgen om Lenore en mijzelf richting een indoor Mini Golf baan te krijgen waar Craft beer en wijn te verkrijgen is. De gezelligheid is er inderdaad wel om met mensen hieruit te hangen maar om nu elke maand hier rond te hangen nee.

Dinsdag morgen is het even tijd om richting San Rafael te rijden om wat servicewerk te doen, sinds dat Shell Recharge een over the air software update naar de EVbox laadpalen heeft gestuurd krijg ik nog steeds wekelijks de vraag om wat software correctie ter plaatse te doen. Aangezien het een heerlijke dag is besluit ik maar eens tijdens het middaguur eens een rondje blok te lopen echter dat wordt uit eindelijk een rondje Kennedy Grove en weer naar huis. 

 

Woensdag staat het in teken van een klant in een appartementen complex in Santa Clara en de building departments. Ik wijs de klant op zijn opties en het verschil en dus vertrek ik weer aardig snel naar de volgende stop echter het adres veranderd als ik Aramis aan de lijn krijg. Na een jaar tijd is eindelijk ons project in Santa Cruz goed gekeurd en aangezien ik toch 15 minuten er vandaan bent besluit ik even naar de kust plaatst te rijden. Eindelijk kan ik het deparment met mijn vergunningen verlaten en de reis voorzetten richting de het volgende project of niet? Op de terugweg besluit ik maar een bezoekje bij de building department in Santa Clara te doen. Met de combinatie van een online aanvraag en een bezoekje voor een nieuw project ga ik ook hier weer met goede moed weer naar huis. Is dit dan eindelijk de ommekeer wat wij nodig hebben dit jaar. 

 

Zoals gewoonlijk staat mijn donderdag morgen in teken van BNI, rond 6.45uur is deze voorzitter van onze groep online met een positief smoel werk. Ik blijf volhouden dat dit eigenlijk alleen mogelijk is door niet te veel lokale nieuwsnetwerken te bekijken. Daarna direct met mijn team in een meeting op ideeën op te doen voor de komende events. Het Electrify event staat bijna voor de deur maar ook twee anderen en dus is het goed om even bij elkaar te steken. 

De vrijdag breekt aan en dat zijn vaak de dagen dat ik projecten bezoek die wat verder weg liggen. In dit geval is het weer richting Eureka echter nu met een tekenaar (John) die deze job op zich neemt. De rit voor mij is zo vijf tot zes uur met twee laad sessies maar dat brengt de tekenaar en mij dichter bij elkaar. In Californië hebben wij een erg strenge wet voor de mensen die minder mobiel zijn dan anderen en dus even een opfrissing cursus voor de beste man die normale wijs Zonnepanelen installaties tekenend. De ADA (American Disabilities Act) is een van de meeste strengst wetten en eigenlijk siert dat ook wel weer Californië waar vaak de wetten worden gemaakt voordat deze over de rest van Amerika te vinden zijn. In Nederland heb je een invalide parkeerplaats echter de persoon heeft niet echt de ruimte om uit te stappen en ga zo maar verder. 

 

In Eureka doen wij twee hotels aan om nogmaals de parkeerplaats te meten en de elektra panelen te bekijken. Natuurlijk wordt er in het begin van de avond tijd gemaakt voor een familiebezoek waar schoonzus en zwager ons (John en ik) een heerlijke avond maal voorgeschoteld krijgen. Met een afsluitend drankje bij de AA bar zoeken wij onze kamers op van het hotel voor de nodige nachtrust.

De zaterdag staat in teken van de terugreis, en dan blijkt weer eens hoe mooi het kan zijn om bij laadstations de nodige tijd door te brengen. Je komt op plaatsen zoals deze koffie / lunch room waar wij anders nooit zullen binnenlopen. Al jaren geniet ik van lokaties waar je de benen kunt strekken en kan genieten van de lokale mensen in plaats van een tankstation. 

 

Thuis gekomen was het even snel verfrissen want het is tijd om de verjaardagen van Erika en James te vieren wat gelukkig hier thuis was. En dan komt het woordje gezellig weer om de hoek kijken, want ook hier in Amerika is het fijn om mensen om je heen te hebben op zulke momenten.

 

Dan blijft alleen nog de zondag over op deze Memorial Weekend wat voor ons een nationale feestdag is. Net zoals in Nederland denken wij hier in Amerika aan die mensen die hun leven hebben geven voor vrede en dit land. Maar het is natuurlijk ook een Formule 1 race met de nodige actie vol nattigheid. Vlak na de race wordt het nog even overgedaan met de Indianapolis 500 race. Rinus Veekay had een mooie start maar naar een grote misser in de pits straat verliest hij al de race. Jammer want had toch wel graag een tweede Nederlander zien winnen.

Electrify Expo Long Beach en meer

 

Het is vrijdag morgen en tijd om weer even mijn vleugels te spreiden en richting LA te vliegen, om mijn perks bij United te houden besluit ik om via San Francisco te vliegen en niet het ideal gelegen vliegveld van Oakland te gebruiken. Terwijl ik in de rij van de PreCheck TSA sta zie ik een vrouw achter mij stressen of zij de vlucht wel zal halen. Ik vertel haar vooral niet te stressen want daar schiet je geen moer mee op en vertel haar dat ze rustig voor mij mag staan, en zie meteen een ontspannen gezicht verschijnen. Voordat we het door hebben staan we achter de beveiliging en is het tijd om even mijn Gate te checken voordat ik een kop koffie bestel. 

 

Ik scroll door mijn telefoon app van Nu.nl en de Volkskrant en zie een nieuws kop ‘Ministerie plant eindtoets basisscholen tijdens carnaval en suggereert; verplaats carnaval maar’. En hier zie je maar weer eens dat de Nederlandse bestuur vertegenwoordigers complete het contact met de gewone Nederland kwijt zijn. Maar aan de ene kant zou je het ook gewoon van onderwijsminister Wiersma verwachten die graag zijn zin door rukt zoals wij wel meer gewend zijn van zijn partij. 

 

Maar niet te min scrol ik verder om mijn telefoon aangezien het toestel een technisch mankement heeft en de vlucht met ruim 40 minuten is uitgesteld. En dus kom je bij het verhaal Jaitsen Singh te recht die al 39 jaar in het Amerikaanse gevang zit. Natuurlijk ken ik het verhaal van dichterbij aangezien ik hem een geruime tijd lang in Vacaville heb bezocht. De reden dat ik met mijn bezoek stopzette had er mee te maken dat Jaitsen zijn steun en toeverlaat heer Laanen blokkeerde om tijdens zijn parool verhoor aanwezig mocht zijn. En de reden hiervan was dat hij ons niet wijzer wilde maken dat Jaitsen zijn handen had thuis gehouden van zijn stiefdochter en anderen. En dus kijk ik uit naar de vijfdelig documentaire die op 29 mei start. 

 

De vlucht naar John Wayne Airport ging voorspoedig en voordat ik het wist zat ik in de auto van vriend John King die mij eerst naar een site visit bracht. Ik was namelijk gevraagd of ik deze klus op mij kon nemen en aangezien dit in mijn schoot wordt geworpen van een goede vriend en zakenrelatie Byron kon ik het niet weigeren. De klant heeft een bestaande infrastructuur maar wil van laadpalen veranderen maar al snel bleek dat men nog steeds de nodige uitleg en begeleiding nodig hadden. Maar toch een interessant project als het doorgaat. 

 

Vervolgens hups weer terug in de auto richting Long Beach, ik drop mijn spullen in de hotel kamer om vervolgens naar de Electrify Expo te lopen. Mijn reden van mijn bezoek is om te kijken hoe men hier de consumentenmarkt enthousiast maakt met alles wat elektrisch beweegt. De Expo komt in Juni richting de Bay Area en heb besloten om hier een stand te nemen om mijn competitie voor te blijven. En als ik zie wie hier staan dan moet het haast gaan lukken aangezien hier meer steps, fietsen, motoren en auto’s zijn om uit te proberen. Voor mij ook tijd om met de organisatie te praten naast wie ik mag staan. Eén van de standhouders is namelijk Sandy Munro die met zijn YouTube kanaal Munro Live velen mensen bereikt wat betreft het ontmantelen van elektrische auto’s. Tijdens de vrijdag heb ik tijd om paar test ritjes te maken in paar auto’s en de Kia EV6 springt er tussenuit voormij.

 

In het borrel uurtje erna kom ik moderator van Industry Day tegen namelijk een van mijn eerste klanten Loren McDonald die ook een EV Ambassadeur is. De avond sluit ik af met een jongeman die in Irvine woont en ook zijn eigen EV business heeft. Eduardo is net zoals deze gek immigrant maar ver vooruit in de industrie en wij kunnen veel van elkaar leren. Ik neem hem meer naar mijn favoriete Italiaanse restaurant hier in Long Beach om nog wat dingen door te nemen voordat ik mijn laatste drankje aan de hotel bar nuttig.

 

En nu is het tijd voor meer meetings en te kijken hoe een consument naar dit festival kijkt.    

Een maand of afwezigheid

Mensen, het is inderdaad even stil geweest van mijn zijde, af en toe had ik genoeg om over te schrijven maar was het gewoon even niet het moment. Dus even een korte terugblik van de afgelopen weken.  

Net terug uit Belize had ik weer even de kans om met één van onze jongens een simpele laadpaal voor de busmaatschappij uit San Rafael te installeren.  De elektrische bus is voor oudere en gehandicapten vervoer en deze van Turkse makelij wordt getest om ervaringen op te doen voordat men voor ledig overstapt. 

 

Ook is het de week dat ik erachter kom waarom de telefoon en email verkeer is minder geworden, bij een update van de Tesla site is onze bedrijfsnaam van de kaart afgeveegd. En dus was ik maar blij dat mijn eerste contact persoon nog steeds invloed heeft en de schade toch nog een beetje beperkt heeft kunnen houden. 

Het is de week voor Kingsday als mijn Goeroe is neergestreken voor een familiebezoek en wat is het dan fijner om samen van een ontbijtje in Sacramento te nuttigen en bij te praten over werk en het leven. Peter Laanen heeft mij in 2009-2010 geadviseerd om voor mijzelf te beginnen en dus kan ik het nodige advies van een oude rot in het vaak altijd wel gebruiken. En naast deze lunch met ons tweetjes hadden wij ook nog het genoeg om samen op Kingsday een drankje en hapje te nuttigen. 

 

Inderdaad Kingsday, dat vieren wij hier ook in Californië. Het Nederlandse Consulaat in San Francisco is met nodige sponsoren en vrijwilligers er weer in geslaagd om er een mooi feest van te bouwen. En als sponsor moet je dan ook wel van de partij zijn en genieten van deze feesten waar toch ruim 5000 mensen op afkomen. Zoals in Nederland is het hier ook voor jong en oud en dus kan ik het niet laten om mijn kleinzoon even voor het spandoek te laten staan. 

Het feest is nog niet voorbij of ik zit de maandag morgen in het vliegtuig richting Anaheim, nee niet voor het Mickey Mouse feest maar voor de ACT2023. Maar eerst is het even tijd voor een troubleshoot in Ventura waar een installateur niet goed zijn ogen heeft opengedaan en/of de installatie aanwijzingen niet goed heeft gelezen. In een vloek en een zucht was ik klaar en ik was maar blij met mijn privéchauffeur John die ik sinds 1992 al bevriend mee bent. Want de totale reistijd was vijf uur terwijl het werk nog geen vijf minuten was, misschien een goede leer om de volgende keer een echte EV-installateur het werkt te laten doen.

 

Gelukkig heb ik niet al te veel gemist van de ACT Expo waar velen uit mijn industrie op afkomen om het nieuws voor het grotere vervoer en alle nieuwtjes kunnen vinden. Van laadpaal tot elektrische schoolbus en hereniging van de oude rotten in ons vak elkaar weer ontmoeten. 

 

En dan vandaag de zondag, het is moederdag waar Feijenoord en Barcelona beiden kampioen worden in hun competitie en wij thuis van Lenore’s kinderen en natuurlijk de klein kinderen mogen genieten met de nodige brunch.

Een kort flits bezoek

Het zit mij al een tijdje in de lucht met de vraag; wanneer breng je een bezoek aan je moeder in Belize. Altijd achter het drukke tijdschema verschuilen helpt ook niet en dat realiseer ik mij ook, maar als kleine zelfstandige ondernemer is het er niet makkelijker op geworden. De laatste zestien jaar dat ik in Nederland woonde bezocht ik het land vaak twee keer per jaar en dinge dit ook af bij mijn sollicitatiegesprekken. Daarnaast zijn de vakantie dagen in Nederland toch wel lekker vergeleken met die je in de VS hebt.

Maar wat nou als een klant vraagt om even naar Atlanta te vliegen voor twee uurtjes werk en jij toch al de koffer moet pakken om te reizen. Met als enige nadeel dat je niet dezelfde dag kan door vliegen richting Belize maar een hotelletje moet pakken, dat moet te doen zijn. En zo geschiet dat ik de dinsdag avond richting Atlanta vlieg, om acht uur bij de klant voor de deur staat en dat een vriendelijke dame bij de Marriott hotel mij al rond half twaalf morgens mij van een kamer voorziet. Na wat werk en online vergaderingen was het nog even richting de hotel bar waar men overheerlijke gebakken spruiten op het menu hebben staan. Ik besluit vroeg naar bed te gaan en de slaap van afgelopen korte nacht in te halen, en jawel om vervolgens om rond drie uur morgens naast mijn bed te staan. Ik had namelijk bij aankomst de menselijk Zoo al voor de TSA controle zien staan en dacht dit gaat mij niet gebeuren. 

 

Ik loop rond half vier morgens de vertrekhal binnen en zie al vele mensen bij de United balie wachten voordat om exact vier uur de computers ten leven komen en je bagagelabels kunt uitprinten. Dankzij mijn klant mag ik mijn in de bevoorrechte rij van Premier Access staan en ben als eerste aan de beurt al hadden net paar asociale mensen zich naar voren heen gedrongen wat het grondpersoneel al was opgevallen. Al snel volg ik de bordjes van TSA Pre check, met dank aan de Global Entry loop ik met een ommetje rondom de rijen heen en loop door een totaal lege TSA controle. 

De vlucht en de overstap in Houston ging voorspoedig en met de nodige turbulentie kom ik net voor het middaguur aan op Philip S.W. Goldson International Airport in Belize. Buiten aangekomen de kleine parkeer plaats oversteken waar ik bij Crystal Rental mijn Kia Sorento ophaal om vervolgens een twee uur durende rit richting het Cayo District te maken. 

 

Als rijdende vliegen de herinneringen door mij heen want sinds 1991 ben ik eigenlijk al kind aan huis in dit land. De mensen, de natuur en natuurlijk mijn moeder laat mij keer op keer naar dit land terugkeren. Een strakke bak koffie uit de French Press en veel bijkletsen op de donderdagmiddag en avonds duik ik lekker het bed in mijn eigen cabana.  

 

De vrijdag word ik door de haan van de buren maar ook de rest van het vogel paradijs rond vijf uur wakker gemaakt door hun feestelijk gezang. Het wordt een warme dag en dus besluiten mijn moeder en ik op tijd de heuvel op te lopen richting het graf van mijn vader. En het blijkt dat het graf door de tropen weer snel door gratis planten zijn voorzien en dat het weer een likje verf nodig heeft maar daar wordt aan gewerkt in de komende weken. 

 

Dit is een foto van een eerder bezoek, de video die ik plaatste had problemen om af te spelen

Daarna besluit ik snel om even de Maya Ruine Xunantunich een bezoekje te brengen voordat het vol stroomt met toeristen, hoor mij nou eens. Het blijft indrukwekkend dat dit volkje gebouwen wisten neer te zetten ruim twee tot drieduizend jaar geleden. 

 

De rest van de middag bestaat uit de nodigen bezoekjes, boodschappen en gewoon genieten waaronder de nieuwe kroos van mevrouw kip. Twee van haar kuikens hebben nog steeds moeite om avonds richting het hok te volgen met het resultaat dat wij met zijn tweetjes twintig minuten achter twee jongelingen zitten aan te vangen. Afsluitent word er gegeten bij een nieuwe plaatselijke restaurantje Sweat & Sour, de ambiance is goed en nu maar afwachten of deze toko het overleeft.

 

Nu de zaterdag is aangebroken en de vogelachtige mij weer netjes hebben gewekt is het tijd om nog één dag te genieten voordat ik weer vertrek.

 

 

Paas op zijn best

Ik ben de eerste week van April maar eens begonnen met wat dingen van de hand te doen zoals de website exoticbelize.nl die ik ooit in negentig jaren had opgezet om mensen wat tips en tricks te geven als je Belize wilde bezoeken. De site is eigenlijk aan een goede facelift toe maar toen ik de rekening van de Nederlandse webhosting te zien kreeg dacht ik; Dat wordt hem niet. Daarbij heb ik de afgelopen 10 jaar ook geen enkele update gedaan aangezien de meeste details nog steeds hetzelfde zijn. 

Dus met een punt minder aan mijn hoofd kan ik tot de orde van de dag gaan namelijk EVCharge4u in goede banen blijven lijden al wordt dit wel aardig moeilijk gemaakt door de diverse building departments van de diverse steden. Normale wijze heb ik mijn eigen regie in handen met de tekeningen maar doordat de desbetreffende instantie zo onder geschoold personeel heeft worden wij genoodzaakt om een architectenbureau in te schakelen met de nodige extra kosten. En dan denk je dat je een architectenbureau in de hand heb genomen die mijn op tijd de stukken leveren zoals men beloofde maar nee hoor, vergeet het maar. 

 

Het resultaat is dat ik op dit moment een klant over de zeik hebt dat wij de vergunningen nog niet rond hebben met alle gevolgen van dien. Dus om kalm te blijven was het deze week Jazz via mijn spotify kanaaltje en doen of er niets aan de hand is. 

 

Waar deze jongen wel erg mee op tijd was is het aanvragen van zijn nieuwe Nederlandse paspoort, raar maar ik had wat kriebels in mijn lijf zitten dat ik hier toch iets eerder mee willen beginnen voordat zelfs al mijn alarm bellen afgaan.  Doordat ik een dubbele nationaliteit heb gekregen moest ik meer papieren meenemen dan gedacht en dus mag ik nogmaals richting het Consulaat wat in San Francisco is gelegen wat geen afstraffing is. In dit geval kreeg ik even de tijd om Maurice een EVCharge4u Ice-Shaker met SF Kingsday 2023 aan te bieden. Na de hand nog even met Deputé Console General Vincent Storimans gaan lunchen om even bij te kletsen. 

 

De weekend komt eraan en dat betekent dat zwager Ron met zijn vrouw Nancy langskomen om over zijn ervaring te praten namelijk een doe vakantie in Spitsbergen. Leuke verhalen en indrukwekkend beeld materiaal op de huiskamer TV. Natuurlijk werd er een etentje aangekoppeld en we hadden het huis lekker vol zitten. 

Het is Pasen en ondanks dat wij geen tweede paasdag hebben maken wij ons op voor een bezoek van de klein kinderen en diens ouders. Maar eerst kwam de vraag van mijn Belgische buurman Gabriel of ik hem even kon helpen met de wasdroger uit het was hok te tillen aangezien de servicepersoon dit niet eraf gaat tillen. Natuurlijk was de ruimte te klein en een onbegonnen zaak tot dat ik al heel snel zei; Wacht even, ik haal mij Staircat uit de tuin. Laat deze lift mij al jaren een doren in het oog te zijn doordat wij geen Tesla Batterijen meer aansluiten maar nu komt hij wel degelijk van pas. Een tevreden buurman is altijd goed en helemaal met pasen.

 

We sluiten de middag af met de klein kinderen en natuurlijk diens ouders, het weer was ween Californisch fantastisch met een mooie blauwe hemel en ook meegenomen.

Op de uitkijk voor ET of toch gewoon een gevecht met de Roomba

Foto uit 2004 in New York

De laatste week van maart bij mij elk jaar weer mooie herinneringen op. In 2004 ontmoette ik Lenore op een gewone vrijdag avond in een bewuste woonkamer gelegen aan Buttonwood in Belize City. Op dat moment name ik zoals gewoonlijk mijn vakantie dagen maar zat net in de transitie van werkgevers. Echter dat weerhoudt mij niet om een jaar later met haar in het huwelijks bootje te stappen op een plek waar het allemaal begon namelijk bij Guesthouse All Seasons in Hopkins Village. Afijn na 18 jaar blijven wij onze records verbeteren zou ik maar zeggen.  

Wat betreft de Rutte en Trump saga van de afgelopen weken dat kijk ik gewoon van een afstandje aan, onze Nederlandse Premier Rutte weet zich normale wijze altijd er weer een puntje aan te lullen maar dit keer heeft Caroline van der Plas hem flink bij de ballen en hoop toch dat een einde komt aan zijn tijdperk. En als je dan over het tijdperk hebt dan kijk ik rustig wat er meneer Trump gaat gebeuren, de man die mij motiveerde om Amerikaanse staatsburger te worden door een tegen stem uit te brengen. 

De donderdag zou ik eigenlijk in Las Vegas op een conferentie vloer rondlopen echter na samenloop van omstandigheden heb ik de trip compleet af moeten blazen maar dan zij er weer nieuwe uitdagingen. Een firma die de meeste scheepvaart en luchtverkeer verzorgt van satellietverbindingen kwam met de vraag of ik de communicatie van de laadpalen kan veranderen en alle laadpunten weer in bedrijf te zetten. En met alle antennes rond om mij heen dacht ik mmm waar zou die ET toch uithangen. 

 

De vrijdagmiddag staat een lunch afspraak met niemand minder dan Fred Bok in San Francisco, een entrepreneur in hart en nieren die ik via mijn Goeroe Peter Laanen leerde kennen. En dat waren weer eens gezellige uurtjes. 

 

De weekend weet ik mijzelf te inspireren met de nodige beweging met wat wandelen in de buurt waar Lenore en ik weer eens andere leuke buurtbewoners tegen lijf aan loop voor dat ik de zaterdag avond afsluit met ‘The Eastbay Formula 1 group’ watch party nu de race in Australië is. Het is altijd een genot om met andere liefhebbers de race te bekijken en helemaal als buurman Zack erbij is. 

 

Het is inmiddels zondag en probeer het huis even aan de kant te maken echter ik word al gestoord door de Roomba terwijl ik nog mijn tanden sta te poetsen. Ik had verwacht dat deze rijdende stofzuiger wel een beetje IA in zijn geheugen had maar nog steeds missers heeft dat ik een spin snel op onze bed ziet klimmen. 

Mango en Peach kennen tegenwoordig al de drill gewoon weg te zijn en ik trek nog even een natte swiffer over de vloer met de nodige dance music echter Peach weet mij te overtuigen om even te aangezien haar voorbak leeg is.

 

Fijne week