Het is vrijdag morgen en tijd om weer even mijn vleugels te spreiden en richting LA te vliegen, om mijn perks bij United te houden besluit ik om via San Francisco te vliegen en niet het ideal gelegen vliegveld van Oakland te gebruiken. Terwijl ik in de rij van de PreCheck TSA sta zie ik een vrouw achter mij stressen of zij de vlucht wel zal halen. Ik vertel haar vooral niet te stressen want daar schiet je geen moer mee op en vertel haar dat ze rustig voor mij mag staan, en zie meteen een ontspannen gezicht verschijnen. Voordat we het door hebben staan we achter de beveiliging en is het tijd om even mijn Gate te checken voordat ik een kop koffie bestel.
Ik scroll door mijn telefoon app van Nu.nl en de Volkskrant en zie een nieuws kop ‘Ministerie plant eindtoets basisscholen tijdens carnaval en suggereert; verplaats carnaval maar’. En hier zie je maar weer eens dat de Nederlandse bestuur vertegenwoordigers complete het contact met de gewone Nederland kwijt zijn. Maar aan de ene kant zou je het ook gewoon van onderwijsminister Wiersma verwachten die graag zijn zin door rukt zoals wij wel meer gewend zijn van zijn partij.
Maar niet te min scrol ik verder om mijn telefoon aangezien het toestel een technisch mankement heeft en de vlucht met ruim 40 minuten is uitgesteld. En dus kom je bij het verhaal Jaitsen Singh te recht die al 39 jaar in het Amerikaanse gevang zit. Natuurlijk ken ik het verhaal van dichterbij aangezien ik hem een geruime tijd lang in Vacaville heb bezocht. De reden dat ik met mijn bezoek stopzette had er mee te maken dat Jaitsen zijn steun en toeverlaat heer Laanen blokkeerde om tijdens zijn parool verhoor aanwezig mocht zijn. En de reden hiervan was dat hij ons niet wijzer wilde maken dat Jaitsen zijn handen had thuis gehouden van zijn stiefdochter en anderen. En dus kijk ik uit naar de vijfdelig documentaire die op 29 mei start.
De vlucht naar John Wayne Airport ging voorspoedig en voordat ik het wist zat ik in de auto van vriend John King die mij eerst naar een site visit bracht. Ik was namelijk gevraagd of ik deze klus op mij kon nemen en aangezien dit in mijn schoot wordt geworpen van een goede vriend en zakenrelatie Byron kon ik het niet weigeren. De klant heeft een bestaande infrastructuur maar wil van laadpalen veranderen maar al snel bleek dat men nog steeds de nodige uitleg en begeleiding nodig hadden. Maar toch een interessant project als het doorgaat.
Vervolgens hups weer terug in de auto richting Long Beach, ik drop mijn spullen in de hotel kamer om vervolgens naar de Electrify Expo te lopen. Mijn reden van mijn bezoek is om te kijken hoe men hier de consumentenmarkt enthousiast maakt met alles wat elektrisch beweegt. De Expo komt in Juni richting de Bay Area en heb besloten om hier een stand te nemen om mijn competitie voor te blijven. En als ik zie wie hier staan dan moet het haast gaan lukken aangezien hier meer steps, fietsen, motoren en auto’s zijn om uit te proberen. Voor mij ook tijd om met de organisatie te praten naast wie ik mag staan. Eén van de standhouders is namelijk Sandy Munro die met zijn YouTube kanaal Munro Live velen mensen bereikt wat betreft het ontmantelen van elektrische auto’s. Tijdens de vrijdag heb ik tijd om paar test ritjes te maken in paar auto’s en de Kia EV6 springt er tussenuit voormij.
In het borrel uurtje erna kom ik moderator van Industry Day tegen namelijk een van mijn eerste klanten Loren McDonald die ook een EV Ambassadeur is. De avond sluit ik af met een jongeman die in Irvine woont en ook zijn eigen EV business heeft. Eduardo is net zoals deze gek immigrant maar ver vooruit in de industrie en wij kunnen veel van elkaar leren. Ik neem hem meer naar mijn favoriete Italiaanse restaurant hier in Long Beach om nog wat dingen door te nemen voordat ik mijn laatste drankje aan de hotel bar nuttig.
En nu is het tijd voor meer meetings en te kijken hoe een consument naar dit festival kijkt.


No comments:
Post a Comment