Een trip je noord en meer

Ik heb het gevoel dat deze week in vogelvlucht gaat en dan beginnen we maar met een Tipsy Putt. Inderdaad er zijn mensen die ons zo gek krijgen om Lenore en mijzelf richting een indoor Mini Golf baan te krijgen waar Craft beer en wijn te verkrijgen is. De gezelligheid is er inderdaad wel om met mensen hieruit te hangen maar om nu elke maand hier rond te hangen nee.

Dinsdag morgen is het even tijd om richting San Rafael te rijden om wat servicewerk te doen, sinds dat Shell Recharge een over the air software update naar de EVbox laadpalen heeft gestuurd krijg ik nog steeds wekelijks de vraag om wat software correctie ter plaatse te doen. Aangezien het een heerlijke dag is besluit ik maar eens tijdens het middaguur eens een rondje blok te lopen echter dat wordt uit eindelijk een rondje Kennedy Grove en weer naar huis. 

 

Woensdag staat het in teken van een klant in een appartementen complex in Santa Clara en de building departments. Ik wijs de klant op zijn opties en het verschil en dus vertrek ik weer aardig snel naar de volgende stop echter het adres veranderd als ik Aramis aan de lijn krijg. Na een jaar tijd is eindelijk ons project in Santa Cruz goed gekeurd en aangezien ik toch 15 minuten er vandaan bent besluit ik even naar de kust plaatst te rijden. Eindelijk kan ik het deparment met mijn vergunningen verlaten en de reis voorzetten richting de het volgende project of niet? Op de terugweg besluit ik maar een bezoekje bij de building department in Santa Clara te doen. Met de combinatie van een online aanvraag en een bezoekje voor een nieuw project ga ik ook hier weer met goede moed weer naar huis. Is dit dan eindelijk de ommekeer wat wij nodig hebben dit jaar. 

 

Zoals gewoonlijk staat mijn donderdag morgen in teken van BNI, rond 6.45uur is deze voorzitter van onze groep online met een positief smoel werk. Ik blijf volhouden dat dit eigenlijk alleen mogelijk is door niet te veel lokale nieuwsnetwerken te bekijken. Daarna direct met mijn team in een meeting op ideeën op te doen voor de komende events. Het Electrify event staat bijna voor de deur maar ook twee anderen en dus is het goed om even bij elkaar te steken. 

De vrijdag breekt aan en dat zijn vaak de dagen dat ik projecten bezoek die wat verder weg liggen. In dit geval is het weer richting Eureka echter nu met een tekenaar (John) die deze job op zich neemt. De rit voor mij is zo vijf tot zes uur met twee laad sessies maar dat brengt de tekenaar en mij dichter bij elkaar. In Californië hebben wij een erg strenge wet voor de mensen die minder mobiel zijn dan anderen en dus even een opfrissing cursus voor de beste man die normale wijs Zonnepanelen installaties tekenend. De ADA (American Disabilities Act) is een van de meeste strengst wetten en eigenlijk siert dat ook wel weer Californië waar vaak de wetten worden gemaakt voordat deze over de rest van Amerika te vinden zijn. In Nederland heb je een invalide parkeerplaats echter de persoon heeft niet echt de ruimte om uit te stappen en ga zo maar verder. 

 

In Eureka doen wij twee hotels aan om nogmaals de parkeerplaats te meten en de elektra panelen te bekijken. Natuurlijk wordt er in het begin van de avond tijd gemaakt voor een familiebezoek waar schoonzus en zwager ons (John en ik) een heerlijke avond maal voorgeschoteld krijgen. Met een afsluitend drankje bij de AA bar zoeken wij onze kamers op van het hotel voor de nodige nachtrust.

De zaterdag staat in teken van de terugreis, en dan blijkt weer eens hoe mooi het kan zijn om bij laadstations de nodige tijd door te brengen. Je komt op plaatsen zoals deze koffie / lunch room waar wij anders nooit zullen binnenlopen. Al jaren geniet ik van lokaties waar je de benen kunt strekken en kan genieten van de lokale mensen in plaats van een tankstation. 

 

Thuis gekomen was het even snel verfrissen want het is tijd om de verjaardagen van Erika en James te vieren wat gelukkig hier thuis was. En dan komt het woordje gezellig weer om de hoek kijken, want ook hier in Amerika is het fijn om mensen om je heen te hebben op zulke momenten.

 

Dan blijft alleen nog de zondag over op deze Memorial Weekend wat voor ons een nationale feestdag is. Net zoals in Nederland denken wij hier in Amerika aan die mensen die hun leven hebben geven voor vrede en dit land. Maar het is natuurlijk ook een Formule 1 race met de nodige actie vol nattigheid. Vlak na de race wordt het nog even overgedaan met de Indianapolis 500 race. Rinus Veekay had een mooie start maar naar een grote misser in de pits straat verliest hij al de race. Jammer want had toch wel graag een tweede Nederlander zien winnen.

Electrify Expo Long Beach en meer

 

Het is vrijdag morgen en tijd om weer even mijn vleugels te spreiden en richting LA te vliegen, om mijn perks bij United te houden besluit ik om via San Francisco te vliegen en niet het ideal gelegen vliegveld van Oakland te gebruiken. Terwijl ik in de rij van de PreCheck TSA sta zie ik een vrouw achter mij stressen of zij de vlucht wel zal halen. Ik vertel haar vooral niet te stressen want daar schiet je geen moer mee op en vertel haar dat ze rustig voor mij mag staan, en zie meteen een ontspannen gezicht verschijnen. Voordat we het door hebben staan we achter de beveiliging en is het tijd om even mijn Gate te checken voordat ik een kop koffie bestel. 

 

Ik scroll door mijn telefoon app van Nu.nl en de Volkskrant en zie een nieuws kop ‘Ministerie plant eindtoets basisscholen tijdens carnaval en suggereert; verplaats carnaval maar’. En hier zie je maar weer eens dat de Nederlandse bestuur vertegenwoordigers complete het contact met de gewone Nederland kwijt zijn. Maar aan de ene kant zou je het ook gewoon van onderwijsminister Wiersma verwachten die graag zijn zin door rukt zoals wij wel meer gewend zijn van zijn partij. 

 

Maar niet te min scrol ik verder om mijn telefoon aangezien het toestel een technisch mankement heeft en de vlucht met ruim 40 minuten is uitgesteld. En dus kom je bij het verhaal Jaitsen Singh te recht die al 39 jaar in het Amerikaanse gevang zit. Natuurlijk ken ik het verhaal van dichterbij aangezien ik hem een geruime tijd lang in Vacaville heb bezocht. De reden dat ik met mijn bezoek stopzette had er mee te maken dat Jaitsen zijn steun en toeverlaat heer Laanen blokkeerde om tijdens zijn parool verhoor aanwezig mocht zijn. En de reden hiervan was dat hij ons niet wijzer wilde maken dat Jaitsen zijn handen had thuis gehouden van zijn stiefdochter en anderen. En dus kijk ik uit naar de vijfdelig documentaire die op 29 mei start. 

 

De vlucht naar John Wayne Airport ging voorspoedig en voordat ik het wist zat ik in de auto van vriend John King die mij eerst naar een site visit bracht. Ik was namelijk gevraagd of ik deze klus op mij kon nemen en aangezien dit in mijn schoot wordt geworpen van een goede vriend en zakenrelatie Byron kon ik het niet weigeren. De klant heeft een bestaande infrastructuur maar wil van laadpalen veranderen maar al snel bleek dat men nog steeds de nodige uitleg en begeleiding nodig hadden. Maar toch een interessant project als het doorgaat. 

 

Vervolgens hups weer terug in de auto richting Long Beach, ik drop mijn spullen in de hotel kamer om vervolgens naar de Electrify Expo te lopen. Mijn reden van mijn bezoek is om te kijken hoe men hier de consumentenmarkt enthousiast maakt met alles wat elektrisch beweegt. De Expo komt in Juni richting de Bay Area en heb besloten om hier een stand te nemen om mijn competitie voor te blijven. En als ik zie wie hier staan dan moet het haast gaan lukken aangezien hier meer steps, fietsen, motoren en auto’s zijn om uit te proberen. Voor mij ook tijd om met de organisatie te praten naast wie ik mag staan. Eén van de standhouders is namelijk Sandy Munro die met zijn YouTube kanaal Munro Live velen mensen bereikt wat betreft het ontmantelen van elektrische auto’s. Tijdens de vrijdag heb ik tijd om paar test ritjes te maken in paar auto’s en de Kia EV6 springt er tussenuit voormij.

 

In het borrel uurtje erna kom ik moderator van Industry Day tegen namelijk een van mijn eerste klanten Loren McDonald die ook een EV Ambassadeur is. De avond sluit ik af met een jongeman die in Irvine woont en ook zijn eigen EV business heeft. Eduardo is net zoals deze gek immigrant maar ver vooruit in de industrie en wij kunnen veel van elkaar leren. Ik neem hem meer naar mijn favoriete Italiaanse restaurant hier in Long Beach om nog wat dingen door te nemen voordat ik mijn laatste drankje aan de hotel bar nuttig.

 

En nu is het tijd voor meer meetings en te kijken hoe een consument naar dit festival kijkt.    

Een maand of afwezigheid

Mensen, het is inderdaad even stil geweest van mijn zijde, af en toe had ik genoeg om over te schrijven maar was het gewoon even niet het moment. Dus even een korte terugblik van de afgelopen weken.  

Net terug uit Belize had ik weer even de kans om met één van onze jongens een simpele laadpaal voor de busmaatschappij uit San Rafael te installeren.  De elektrische bus is voor oudere en gehandicapten vervoer en deze van Turkse makelij wordt getest om ervaringen op te doen voordat men voor ledig overstapt. 

 

Ook is het de week dat ik erachter kom waarom de telefoon en email verkeer is minder geworden, bij een update van de Tesla site is onze bedrijfsnaam van de kaart afgeveegd. En dus was ik maar blij dat mijn eerste contact persoon nog steeds invloed heeft en de schade toch nog een beetje beperkt heeft kunnen houden. 

Het is de week voor Kingsday als mijn Goeroe is neergestreken voor een familiebezoek en wat is het dan fijner om samen van een ontbijtje in Sacramento te nuttigen en bij te praten over werk en het leven. Peter Laanen heeft mij in 2009-2010 geadviseerd om voor mijzelf te beginnen en dus kan ik het nodige advies van een oude rot in het vaak altijd wel gebruiken. En naast deze lunch met ons tweetjes hadden wij ook nog het genoeg om samen op Kingsday een drankje en hapje te nuttigen. 

 

Inderdaad Kingsday, dat vieren wij hier ook in Californië. Het Nederlandse Consulaat in San Francisco is met nodige sponsoren en vrijwilligers er weer in geslaagd om er een mooi feest van te bouwen. En als sponsor moet je dan ook wel van de partij zijn en genieten van deze feesten waar toch ruim 5000 mensen op afkomen. Zoals in Nederland is het hier ook voor jong en oud en dus kan ik het niet laten om mijn kleinzoon even voor het spandoek te laten staan. 

Het feest is nog niet voorbij of ik zit de maandag morgen in het vliegtuig richting Anaheim, nee niet voor het Mickey Mouse feest maar voor de ACT2023. Maar eerst is het even tijd voor een troubleshoot in Ventura waar een installateur niet goed zijn ogen heeft opengedaan en/of de installatie aanwijzingen niet goed heeft gelezen. In een vloek en een zucht was ik klaar en ik was maar blij met mijn privéchauffeur John die ik sinds 1992 al bevriend mee bent. Want de totale reistijd was vijf uur terwijl het werk nog geen vijf minuten was, misschien een goede leer om de volgende keer een echte EV-installateur het werkt te laten doen.

 

Gelukkig heb ik niet al te veel gemist van de ACT Expo waar velen uit mijn industrie op afkomen om het nieuws voor het grotere vervoer en alle nieuwtjes kunnen vinden. Van laadpaal tot elektrische schoolbus en hereniging van de oude rotten in ons vak elkaar weer ontmoeten. 

 

En dan vandaag de zondag, het is moederdag waar Feijenoord en Barcelona beiden kampioen worden in hun competitie en wij thuis van Lenore’s kinderen en natuurlijk de klein kinderen mogen genieten met de nodige brunch.

Een kort flits bezoek

Het zit mij al een tijdje in de lucht met de vraag; wanneer breng je een bezoek aan je moeder in Belize. Altijd achter het drukke tijdschema verschuilen helpt ook niet en dat realiseer ik mij ook, maar als kleine zelfstandige ondernemer is het er niet makkelijker op geworden. De laatste zestien jaar dat ik in Nederland woonde bezocht ik het land vaak twee keer per jaar en dinge dit ook af bij mijn sollicitatiegesprekken. Daarnaast zijn de vakantie dagen in Nederland toch wel lekker vergeleken met die je in de VS hebt.

Maar wat nou als een klant vraagt om even naar Atlanta te vliegen voor twee uurtjes werk en jij toch al de koffer moet pakken om te reizen. Met als enige nadeel dat je niet dezelfde dag kan door vliegen richting Belize maar een hotelletje moet pakken, dat moet te doen zijn. En zo geschiet dat ik de dinsdag avond richting Atlanta vlieg, om acht uur bij de klant voor de deur staat en dat een vriendelijke dame bij de Marriott hotel mij al rond half twaalf morgens mij van een kamer voorziet. Na wat werk en online vergaderingen was het nog even richting de hotel bar waar men overheerlijke gebakken spruiten op het menu hebben staan. Ik besluit vroeg naar bed te gaan en de slaap van afgelopen korte nacht in te halen, en jawel om vervolgens om rond drie uur morgens naast mijn bed te staan. Ik had namelijk bij aankomst de menselijk Zoo al voor de TSA controle zien staan en dacht dit gaat mij niet gebeuren. 

 

Ik loop rond half vier morgens de vertrekhal binnen en zie al vele mensen bij de United balie wachten voordat om exact vier uur de computers ten leven komen en je bagagelabels kunt uitprinten. Dankzij mijn klant mag ik mijn in de bevoorrechte rij van Premier Access staan en ben als eerste aan de beurt al hadden net paar asociale mensen zich naar voren heen gedrongen wat het grondpersoneel al was opgevallen. Al snel volg ik de bordjes van TSA Pre check, met dank aan de Global Entry loop ik met een ommetje rondom de rijen heen en loop door een totaal lege TSA controle. 

De vlucht en de overstap in Houston ging voorspoedig en met de nodige turbulentie kom ik net voor het middaguur aan op Philip S.W. Goldson International Airport in Belize. Buiten aangekomen de kleine parkeer plaats oversteken waar ik bij Crystal Rental mijn Kia Sorento ophaal om vervolgens een twee uur durende rit richting het Cayo District te maken. 

 

Als rijdende vliegen de herinneringen door mij heen want sinds 1991 ben ik eigenlijk al kind aan huis in dit land. De mensen, de natuur en natuurlijk mijn moeder laat mij keer op keer naar dit land terugkeren. Een strakke bak koffie uit de French Press en veel bijkletsen op de donderdagmiddag en avonds duik ik lekker het bed in mijn eigen cabana.  

 

De vrijdag word ik door de haan van de buren maar ook de rest van het vogel paradijs rond vijf uur wakker gemaakt door hun feestelijk gezang. Het wordt een warme dag en dus besluiten mijn moeder en ik op tijd de heuvel op te lopen richting het graf van mijn vader. En het blijkt dat het graf door de tropen weer snel door gratis planten zijn voorzien en dat het weer een likje verf nodig heeft maar daar wordt aan gewerkt in de komende weken. 

 

Dit is een foto van een eerder bezoek, de video die ik plaatste had problemen om af te spelen

Daarna besluit ik snel om even de Maya Ruine Xunantunich een bezoekje te brengen voordat het vol stroomt met toeristen, hoor mij nou eens. Het blijft indrukwekkend dat dit volkje gebouwen wisten neer te zetten ruim twee tot drieduizend jaar geleden. 

 

De rest van de middag bestaat uit de nodigen bezoekjes, boodschappen en gewoon genieten waaronder de nieuwe kroos van mevrouw kip. Twee van haar kuikens hebben nog steeds moeite om avonds richting het hok te volgen met het resultaat dat wij met zijn tweetjes twintig minuten achter twee jongelingen zitten aan te vangen. Afsluitent word er gegeten bij een nieuwe plaatselijke restaurantje Sweat & Sour, de ambiance is goed en nu maar afwachten of deze toko het overleeft.

 

Nu de zaterdag is aangebroken en de vogelachtige mij weer netjes hebben gewekt is het tijd om nog één dag te genieten voordat ik weer vertrek.

 

 

Paas op zijn best

Ik ben de eerste week van April maar eens begonnen met wat dingen van de hand te doen zoals de website exoticbelize.nl die ik ooit in negentig jaren had opgezet om mensen wat tips en tricks te geven als je Belize wilde bezoeken. De site is eigenlijk aan een goede facelift toe maar toen ik de rekening van de Nederlandse webhosting te zien kreeg dacht ik; Dat wordt hem niet. Daarbij heb ik de afgelopen 10 jaar ook geen enkele update gedaan aangezien de meeste details nog steeds hetzelfde zijn. 

Dus met een punt minder aan mijn hoofd kan ik tot de orde van de dag gaan namelijk EVCharge4u in goede banen blijven lijden al wordt dit wel aardig moeilijk gemaakt door de diverse building departments van de diverse steden. Normale wijze heb ik mijn eigen regie in handen met de tekeningen maar doordat de desbetreffende instantie zo onder geschoold personeel heeft worden wij genoodzaakt om een architectenbureau in te schakelen met de nodige extra kosten. En dan denk je dat je een architectenbureau in de hand heb genomen die mijn op tijd de stukken leveren zoals men beloofde maar nee hoor, vergeet het maar. 

 

Het resultaat is dat ik op dit moment een klant over de zeik hebt dat wij de vergunningen nog niet rond hebben met alle gevolgen van dien. Dus om kalm te blijven was het deze week Jazz via mijn spotify kanaaltje en doen of er niets aan de hand is. 

 

Waar deze jongen wel erg mee op tijd was is het aanvragen van zijn nieuwe Nederlandse paspoort, raar maar ik had wat kriebels in mijn lijf zitten dat ik hier toch iets eerder mee willen beginnen voordat zelfs al mijn alarm bellen afgaan.  Doordat ik een dubbele nationaliteit heb gekregen moest ik meer papieren meenemen dan gedacht en dus mag ik nogmaals richting het Consulaat wat in San Francisco is gelegen wat geen afstraffing is. In dit geval kreeg ik even de tijd om Maurice een EVCharge4u Ice-Shaker met SF Kingsday 2023 aan te bieden. Na de hand nog even met Deputé Console General Vincent Storimans gaan lunchen om even bij te kletsen. 

 

De weekend komt eraan en dat betekent dat zwager Ron met zijn vrouw Nancy langskomen om over zijn ervaring te praten namelijk een doe vakantie in Spitsbergen. Leuke verhalen en indrukwekkend beeld materiaal op de huiskamer TV. Natuurlijk werd er een etentje aangekoppeld en we hadden het huis lekker vol zitten. 

Het is Pasen en ondanks dat wij geen tweede paasdag hebben maken wij ons op voor een bezoek van de klein kinderen en diens ouders. Maar eerst kwam de vraag van mijn Belgische buurman Gabriel of ik hem even kon helpen met de wasdroger uit het was hok te tillen aangezien de servicepersoon dit niet eraf gaat tillen. Natuurlijk was de ruimte te klein en een onbegonnen zaak tot dat ik al heel snel zei; Wacht even, ik haal mij Staircat uit de tuin. Laat deze lift mij al jaren een doren in het oog te zijn doordat wij geen Tesla Batterijen meer aansluiten maar nu komt hij wel degelijk van pas. Een tevreden buurman is altijd goed en helemaal met pasen.

 

We sluiten de middag af met de klein kinderen en natuurlijk diens ouders, het weer was ween Californisch fantastisch met een mooie blauwe hemel en ook meegenomen.

Op de uitkijk voor ET of toch gewoon een gevecht met de Roomba

Foto uit 2004 in New York

De laatste week van maart bij mij elk jaar weer mooie herinneringen op. In 2004 ontmoette ik Lenore op een gewone vrijdag avond in een bewuste woonkamer gelegen aan Buttonwood in Belize City. Op dat moment name ik zoals gewoonlijk mijn vakantie dagen maar zat net in de transitie van werkgevers. Echter dat weerhoudt mij niet om een jaar later met haar in het huwelijks bootje te stappen op een plek waar het allemaal begon namelijk bij Guesthouse All Seasons in Hopkins Village. Afijn na 18 jaar blijven wij onze records verbeteren zou ik maar zeggen.  

Wat betreft de Rutte en Trump saga van de afgelopen weken dat kijk ik gewoon van een afstandje aan, onze Nederlandse Premier Rutte weet zich normale wijze altijd er weer een puntje aan te lullen maar dit keer heeft Caroline van der Plas hem flink bij de ballen en hoop toch dat een einde komt aan zijn tijdperk. En als je dan over het tijdperk hebt dan kijk ik rustig wat er meneer Trump gaat gebeuren, de man die mij motiveerde om Amerikaanse staatsburger te worden door een tegen stem uit te brengen. 

De donderdag zou ik eigenlijk in Las Vegas op een conferentie vloer rondlopen echter na samenloop van omstandigheden heb ik de trip compleet af moeten blazen maar dan zij er weer nieuwe uitdagingen. Een firma die de meeste scheepvaart en luchtverkeer verzorgt van satellietverbindingen kwam met de vraag of ik de communicatie van de laadpalen kan veranderen en alle laadpunten weer in bedrijf te zetten. En met alle antennes rond om mij heen dacht ik mmm waar zou die ET toch uithangen. 

 

De vrijdagmiddag staat een lunch afspraak met niemand minder dan Fred Bok in San Francisco, een entrepreneur in hart en nieren die ik via mijn Goeroe Peter Laanen leerde kennen. En dat waren weer eens gezellige uurtjes. 

 

De weekend weet ik mijzelf te inspireren met de nodige beweging met wat wandelen in de buurt waar Lenore en ik weer eens andere leuke buurtbewoners tegen lijf aan loop voor dat ik de zaterdag avond afsluit met ‘The Eastbay Formula 1 group’ watch party nu de race in Australië is. Het is altijd een genot om met andere liefhebbers de race te bekijken en helemaal als buurman Zack erbij is. 

 

Het is inmiddels zondag en probeer het huis even aan de kant te maken echter ik word al gestoord door de Roomba terwijl ik nog mijn tanden sta te poetsen. Ik had verwacht dat deze rijdende stofzuiger wel een beetje IA in zijn geheugen had maar nog steeds missers heeft dat ik een spin snel op onze bed ziet klimmen. 

Mango en Peach kennen tegenwoordig al de drill gewoon weg te zijn en ik trek nog even een natte swiffer over de vloer met de nodige dance music echter Peach weet mij te overtuigen om even te aangezien haar voorbak leeg is.

 

Fijne week

Kort tripje Humboldt County

Afgelopen week was een beetje saai en inspiratieloos door de recente verkiezingen waarbij de BoerBurgerBeweging als grote winnaar uit de bus kwam en de VVD een verrassende nederlaag leed. En dat kan ook geen vergissing zijn want met mijn BBB heb ik ook een waardering.

Maar naast politiek waren er nog andere dingen die het werken hier in de Bay Area moeilijk maakten. Zo zorgde het falen van banken ervoor dat veel mensen twee weken lang twijfelden of ze wel een elektrische auto wilden kopen. En alsof dat nog niet genoeg was, was het weer ook nog eens behoorlijk dramatisch met veel regen en harde wind.

Om even te ontsnappen aan deze sleur besloot ik last minute om naar Eureka te rijden. Een klant daar had drie hotels en wilde extra laadpalen creëren en ook een elektrische correctie ondergaan voor de geïnstalleerde laadpalen die door Bob de Bouwer waren gemonteerd. Het was een goed excuus om mijn familie en Lenore te bezoeken. Gelukkig had Bryce tijd voor me en besloot ik om te blijven overnachten.

Tijdens mijn verblijf in Eureka bezochten we het AA-restaurant, dat er aan de buitenkant uitziet als een dive bar, maar eigenlijk de beste steaks en file mignon van de stad serveert. En als de serveerster Britney mij na drie jaar nog steeds herkende, maakte dat de ervaring nog leuker. Aangezien ik deze stad alleen maar paar keer heb bezocht was Bryce zo aardig om wat van de stad te laten zien terwijl hij voor het eerst in een Tesla rijdt.

De volgende ochtend besluiten Bryce en zijn vriendin Hanna mij uit te nodigen voor een heerlijk Keto-ontbijt bij Trish Out-of-the-Way Cafe in Fortuna na de nodige koffie en veel geklets was het tijd om de prachtige rit over de bergachtige Highway 101 te nemen, met mooie uitzichten en de nodige reden. En ondertussen begin je meer en meer te begrijpen waarom mensen zo ver van de Bay Area wonen met alle vrijheid. Hoewel het maar een kort uitje was, was het een welkome afwisseling van het drukke leven in de Bay Area en de dagelijkse sleur. 

Het was fijn om even te ontsnappen en te genieten van de mooie natuur en het gezelschap van vrienden en familie. 

Een fijne dag gewenst en wees lief te tegen elkaar.

Tech en wijn bedrijven krijgen harde klappen

Er wordt hier al een paar weken thuis gevraagd wat ik van de aankomende recessie denkt en elke keer is mijn antwoord zolang de gesubsidieerde projecten door gaan dan zullen wij er niet zoveel last van hebben. Maar na geruchten deze week was de veertig jaar oude Silicon Valley Bank failliet. Tech bedrijven maar ook 80% van de Vineyards in Napa Valley en Sonoma bankieren hier, je hebt als ondernemer in één klap geen geld meer om jouw personeel, huur en andere dingen te betalen. En als mensen geen salaris meer hebben dan kunnen zij ook niets meer kopen dus wij hopen maar dat de overheid snel een oplossing heeft want dat zou een genadeklap voor velen zijn.

 

Ondertussen heeft huize Nijssen weer een gast voor twee dagen over de vloer, normale wijze komt Peter even het land in en wij zien elkaar dan vluchtig maar deze keer heeft hij tijd voor wat quality time. De vrijdag avond is het lekker bij kletsen onder genot van twee heerlijke wijnen die wij net daarvoor bij de BevMo hadden gekocht. Maar de zaterdag is toch leuk om op pad te gaan met een persoon die veel wijn kennis heeft en dus wordt Sonoma aangedaan. Met de Electrische Auto rijden we van regenbui naar regenbui maar dat maakt het gras in iedergeval groener. Eerst even buurten bij Viansa Winery om vervolgens naar Anaba Winery te rijden om wat heerlijke wijnen te proeven met wat lekkere hapjes. Vervolgens nog even naar een van Peter’s favourite plekjes La Rochelle Winery in Kenwood, de winemaker is vaak aanwezig en ook deze keer. 

 

De avond was een afsluitend met een bezoekje aan het Braziliaanse steakhouse in Walnut Creek waar we allemaal van een Keto diet avondje hebben genoten. 

 

En voordat je het weet worden wij zondag morgen wakker in de Zomertijd, en rijden we richting Pine Ridge Winery voor een Cave tasting. Erg vervelend om onder de grond te genieten van heerlijke top wijnen en natuurlijk in goed gezelschap tijdens druilige weer terwijl Lenore een Crea Bea cursus in Berkeley.

 

Na een heerlijke lunch bij de Bounty Hunter in Napa is het tijd om richting huis te rijden en lekker genieten van de finale van Wie is de Mol met een verse strakke bak koffie.

Het blijft Nederlandse weer

Het lijkt wel of Californië het Nederlandse weer beeld compleet heeft overgenomen de afgelopen maanden en het houdt niet echt op. Het enige verschil voor mij is dat ik naar al die jaren nog steeds niet aan die verrekte koud van hier bent gewend. Terwijl het hier de afgelopen weken uitzonderlijke mooi witte uitzichten creëerde blijf ik toch met alle idioten op de weg toch liever thuis. 

Maar voor de mensen die van sneeuw houden kan het geluk niet op afgelopen woensdag maakte ik een foto van het nieuws, er is gewoon in één week tijd 360 centimeter sneeuw gevallen bij het Palisades in Tahoe wat het vroeger Squaw Valley was. Voor het hele jaar is het reeds 13.47meter gevallen en het is nog niet over want ook dit weekend gaat de sneeuw komen en heeft men gevraagd om niet die kant om te rijden. 

Het is ook weer de eerste week van de maand en dat betekend dat mijn BNI Chapter (Business Network International) weer elkaar lekker vroeg op de donderdagmorgen ontmoeten in plaats van op de Zoom. En wat is het dan heerlijke dat vriend Lloyd Gregory zijn presentatie mag doen, de man heeft in het voor optreden van diverse grote namen gestaan toen hij nog een jonge gast was maar nu is hij gitaar leraar en speelt met vrienden. Van Blues tot Jazz ik zwijmel bij zijn muziek altijd weer weg en in dit geval meteen met zijn story telling setup.
 

Ik hoef mij er overigens niet druk over te maken aangezien deze jongen andere koorts heeft, namelijk het startende Formule 1 seizoen met de eerste race op 5 maart. Natuurlijk is het leuk om een Nederlander op pole position te zien staan maar het mooie van dit seizoen is dat dit keer de rijders maar één tot twee seconden schelen. En dus komt het erop neer dat de long runs en de pitstops het verschil gaan brengen. 
 
Heb elkaar lief en tot de volgende week.

Naar de Maan of toch Drive to Survive

 

Artist’s impression van Starship en een futuristische stad op Mars.Beeld SpaceX

Ik sinds de laatste blog het contact aangegaan met PG&E, echter de vriendelijk dame aan de andere kant van de lijn zit het niet in haar systeem en gaf ons de tip om in iedergeval voor medische redenen te gaan. Dat zou niet moeilijk zijn zou ik zeggen aangezien ik al jaren lang voor Darth Father naast mijn lieve schat lig en het verbaas mij eigenlijk dat Elan Musk mijn nooit heeft gevraagd om richting de maan te gaan.  Als ik het nieuws van de afgelopen weken mag geloven dan vliegen de eerste mensen al in 2025, ik zou zeggen lekker doen. Voorlopig blijf ik de combinatie Kaiser / PG&E lastig vallen ook al is er de bureaucracy en ben ik van plan om door te gaan met project Charge Arm en gemeenten hier lasting te vallen.
 
Het Formule 1 seizoen komt er weer aan en dat betekent dat de F1 koorts bij deze jongen weer aanwezig is. Van de F1 TV tot aan YouTube kanalen, niets is te gek om weer de nieuwtjes te zien dus ook in de vroege uurtjes. Maar Lenore zag mij donderdag al teleurstellend kijken nadat ik nee van Netflix kreeg voor het vijfde seizoen van Drive to Survive, deze jongen moest nog even Geduld hebben. Lenore vertelde mij dat als je hier op de snelweg rijdt dat het al Drive to Survive is geworden, en het klopt mensen hebben hier lijken meer en meer uit de pas te raken. Of dit om een gevalletje Remi (Alleen op de Wereld) gaat weet ik niet, misschien moet men gewoon 10 minuten eerder hun huis verlaten. Maar terugkomend op het programma van Netflix, de bank heeft overuren gedraaid en heb het in twee avonden uitgezeten.
 

Dan een kleine update wat betreft het aanpassen van mijn eetpatroon, was ik eerder aan het minderen wat betreft vlees nu ben ik sinds een week richting het Koolhydraatarme maaltijden over geschakeld. Het kwam dan ook goed uit dat buurman Zack en vriend Doobie mij herinnerede dat wij zouden uitgaan eten bij een Argentijns Steakhouse. Zelf ben ik nog nooit in zo’n Steakhouse geweest en had zelfs geen flauw benul dat de obers maar rond blijven lopen om maar vlees op je bord te krijgen. In ieder geval een geslaagde zaterdag avond onder het motto dit moeten wij vaker doen.