Belize in een sneltrein vaart

Het is donderdagmorgen en we weten nu al dat de dag hekties gaat worden, rond half negen melden wij ons allemaal in het ziekenhuis waar een persconferentie zal worden gegeven. Channel 7 is aanwezig om een deel tijdens het avond nieuws uit te zenden dat alles heeft te maken met het geweldige werk wat het medische team in vier dagen heeft klaar gespeeld.



Na het gebeuren hebben wij ons hotel in Belize City verlaten, Darren neemt de boot naar Caye Caulker en de rest split zich op in Belmopan. Lenore en ik gaan richting Hopkins Village terwijl Marc en Kathie met Bep richting Cayo reizen.



Hopkins Village is een geweldige dorp, niet te groot en natuurlijk ook de plaats waar wij 5 jaar geleden zijn getrouwd. Het blijkt al snel dat het dorp booming is en zelfs Chefkok Rob is samen met zijn vrouw Corrie een eigen Gourmet Restaurant begonnen. Daarnaast was het ook fijn om Ingrid van All Seasons Belize Guesthouse weer eens te zien. Helaas vloog de tijd alleen verdomd snel.

De volgende morgen richting San Jose Succotz om mijn moeder te bezoeken echter het werd een verdomd kort bezoekje (sorry mam). Daarna zoef met Kathie, Marc en Lenore richting Belize City, de auto inleveren en aflaten zetten bij de watertaxi terminal. Na zo’n 45 minuten varen en 10 minuten over Caye Caulker te wandelen komen we aan bij Frenchies Guesthouse. Darren was zo netjes geweest om de twee laatste kamers vrij te houden en dus tijd voor Chillen bij”The Split”.



’s Avonds eten bij Wet Willy’s wat een restaurant is in Maurice zijn voortuin. De vis smaakt heerlijk, de rum smaakt goed echter ik heb niet door dat zijn vriendin Nederlands is. Ik hoor het ‘sAvonds van Frenchies vrouw Gertrude en de volgende morgen was het even lekker kletsen voordat we de boot naar San Pedro nemen want de dames willen shoppen.

Na al een halve dag te slenteren besluiten Marc en ik na de lunch de boot weer terug te nemen en genieten van het zwemmen in de zee. Na het eten bij een andere lokale toko drink er nog een bij de NL buurvrouw en wat blijkt nog een NL-er op het eiland die een Coffee/ontbijtshop rund. Dus de volgende dag voordat wij weer naar het hotel in Belize City vertrekken nog even een bakje leut halen. Echter ook hier ontkom ik niet aan twee andere gezellige NL-ers die ook op het eiland wonen en zo zie je maar weer dat de wereld klein is.


In Belize City aangekomen checken wij in, belt Kathie de dokter die ons had uitgenodigd maar zoals ik al had verwacht had hij geen tijd voor ons. Wij hebben dan ook snel de plannen veranderd, de dames naar het ziekenhuis om te kijken hoe het met de kids gaat en de heren richting de Chinese supermarkt om de nodige Mary Sharp (soort gelijk aan tabasco) in te slaan. ’s Avonds nog even met Tony bij de Smokey Mermaid gegeten en dat was het.

Maandagmorgen hups richting Airport, lunchen in Houston en er achterkomen dat Darren voor een gesloten Gate staat en dus nu een uur later in San Francisco aankomt.

De Tropics zonder internet

In Belize arriveren is altijd weer een challenge als we het over customs hebben. Na eerst de tax free shop te zijn ingedoken had ik natuurlijk wat aan te geven. Echter laat het nu juist de goederen zijn die ik vanuit de States had meegenomen waarvan de doaune dame geld wilde zien. Ik heb haar dan ook op mijn wijze verteld wat een Bullshit dat was en dat ik niet van plan ben om te betalen. En dus ging deze jongen zonder extra kosten de luchthaven uit.
Tony en Bep stonden samen te wachten en dus gingen we gezellig naar het huis in Belize City waar mijn internet connectie prima aansprong.
Vrijdag is het wachten op de groep, naar het hotel en ipv eten te koken hebben wij al een party en dus ontspring ik de dans.
Zaterdag morgen rond half negen staan we bij het ziekenhuis in Belize City en we worden al snel verwelkomt door Adrian de technician en Dr. Hidalgo. Zij wijzen onze de snel de weg en daar stonden de drie kerels in een X-ray room beademingsapparatuur in elkaar te zetten en te testen terwijl de dames direct aan het werk gingen op de kinder afdeling. Voor de hubbies was er na de middag weinig te doen en even Marc de downtown area laten zien. Wat foto’s schieten en vervolgens afkoelen met een biertje bij de pool bar van de Radisson Hotel.



De zondag staat in het teken van zon, strand en snorkelen, of anders gezegd tripje Caye Caulker. Na een lekker ontbijtje bij de Happy Lobster op richting Frenchies Diveshop. Zij zijn een van de eerste duik en snorkel gidsen van Caye Caulker met ook nog eens normale prijzen. Dus nog geen half uurtje later stonden we in het water met een stel Sting Ray’s rond om ons heen die heel graag gevoerd wilde worden.
Naast het gesnorkelen was het natuurlijk tijd om kiekjes te schieten en informatie inwinnen, want mijn website heeft een nodige update nodig.



















Maandag hebben wij hubbies de groep bij de hospital afgezet om vervolgens richting Cayo te rijden. In twee uurtjes stonden wij bij Bep op de stoep maar was net 15 minuten eerder er achter gekomen dat Marc zich niet lekker voelde. Hij liet zich echter niet kisten en na een op de bank te hebben gelegen zijn we beide na het veerpondje en naar de Maya Ruine Xunantunich gelopen. Een hike van ruim 2 km heen op een weg die heuvel op ging. Na de bezichtiging kon het ook niet anders zijn dat meneer knockout was en dus heeft ie hij een frisse douche en een flink dut op de bank gedaan terwijl Bep en ik in de zelfde tijd de straten van San Jose Succotz door reden.
Na Marc een paar flessen Gatorade te hebben gegeven was het weer tijd om naar huis te gaan, de combinatie van een gestresde baan in de States en een relaxte omgeving als Belize plus de tropische hitte die wij hier hebben zal hem parten hebben gespeeld.
Dinsdag, nog steeds geen internet bij het hotel grrrr. Belizeans zijn niet snel ondanks dat je hen verteld wat het probleem is, mijn wireless card accepteerd namelijk geen WPA2. De hotel receptoniste beaamde dat echter de volgende stap ligt bij haar manager. Ik weet dat ik niet moet klagen, ben immers op vakantie. Echter als ik hier voor business was dan wist ik het wel, hups richting een ander hotel ondanks dit een van de mooiste hotels van de stad is.

Anyway het is tijd voor de hubbies om vanavond te koken en besluiten om te gaan shoppen. Brodies, P-markt, Save U, een lokale groente stand en zelfs de groothandel worden bezocht. De groothandel is nodig aangezien niemand hier basilicum verkocht die wij bij de Pasta met vis wilden doen.
Daarnaast hebben de heren opdracht gekregen om de was bij Tony thuis te draaien, voordat ze de prachtige Zoo van Belize bezoeken. Inderdaad de Zoo is door opvang tot stand gekomen en hebben alleen de dieren die in het land voorkomen.

Op naar de Tropics

Het is alweer een tijdje dat geleden dat ik er even tussen uit kon en dit is zo'n moment. Ben onderweg naar Belize en verblijf daar 11 dagen. Zelf vlieg ik de red eye van San Francisco – Houston en dan vervolgens richting Belize City.

Al met al vlieg ik een dag eerder dan Lenore die met een medical team op vrijdagmiddag aankomt. Zo heb ik niet alleen even tijd voor de familie maar kan ik ook het eten voorbereiden want de workaholics willen direct aan de slag als ze aankomen.

De red eye was even eentje om niet te vergeten, net als ik in stoel 23D ga zitten schiet het mij onder in de rug. Heb dan ook niet echt een oog dicht gedaan. Ben dan ook maar even relax de lounge ingedoken om bij te komen en bij te tanken.

Voor het laatste stukje richting Belize kan ik een upgrade krijgen maar dat kost dan weer $ 70,-. Maar als je dan vervolgens uit gaat rekenen wat een fles One Barrel Rum in Belize kost dan trek ik snel mijn conclusie. Nog even krap zitten en de hele vakantie rum.

In het vliegtuig aangekomen blijkt de kist half leeg te zitten en dan heb je meteen het voordeel als Frequentie Flyer, je hebt een rij voor je alleen. Ik neem dan zo ook maar een lekker biertje om hier op te proosten en dan zullen we straks het laptopje aan de internet hangen.

Gaat lekker snel zo .....

De laatste maanden gaan hier wel hartstikke snel want we zijn alweer in April aan beland. Bedankt aan diegene die aan onze trouwdag dachten, de eerste 5 jarig hebben we te pakken. Het stomme is dat ik juist grote dag van vriend Paul zelf vergeten was, moet mij verrot schamen.

Echter de dag startte nog maar net of ik had alweer een parkeerbon te pakken, heb hem deze keer mooi op het bureau van de office dame gelegd. Thuis gekomen de bloemen op de vaas gezet, champie koud etc. Echter nu was het Lenore die niet zo vrolijk klonk. Zij werkt in een flootpool van 12uur op het ziekenhuis waarbij ze op alle afdelingen ingezet kunnen worden, per half mei gaan alle mensen weer terug naar gewone dag dienst en krijgen allemaal een paycut van maar liefst 30%.

We zullen zien waar het op uit draait want er schijnen vakbondonderhandelingener aan te komen. Een ding is zeker de medische trip van haar en haar groep plus ik als mister guide gaat over 14 dagen gewoon door.

Ja jullie lezen het goed ik kom donderdag morgen de 15e april aan in Belize en de rest van de groep op vrijdag middag de 16e. Tot die tijd blijf ik proberen werk binnen te halen aangezien het werk voor de buitendienst nog niet aan wilt trekken.

Van hop explosie tot socialisme

Het was afgelopen zondag weer tijd, tijd om te bottelen en te brouwen. Aangezien deze jongen zuinig kan zijn bespaard hij net zoals een bakker ook op zijn gist.

Brian aan het brouwen.


En natuurlijk moest ik even een biertje proberen.


Eko laat ons een poepje ruiken met Horse Shoe gooien.

Echter mijn starter bleek zo powerfull te zijn dat de carboy die netjes in de hoek stond twee uur later een enorme knal gaf. De ontluchtings dop was eraf geknald en de combinatie van hop en gist zat aan het plafond. Ik heb de carboy dan ook meteen in de tuin gezet waar nog diverse knallen zijn waargenomen. Conclusie, een gist starter is de moeite waard.

Dan het gesprek van de week, de health care bill van onze president. En natuurlijk zijn diverse Rednecks er niet mee eens en wordt het socialisme genoemd. Dus toen ik vanmorgen bij een bezichtiging van een project nog even met een paar mensen stond na te praten kwam het natuurlijk naar boven. Ik schakelde dan ook maar even over op bier maken en er waren meer in de groep, ik vertelde dat het ideaal was om vrienden uit te nodigen voor een BBQ. Zei nemen het eten mee en ik heb het bier en ze knikte allemaal dat is cool, ik klopde mijn hand op de schouder van de Redneck en zei; Dit lijkt verdomd veel op socialsme.

Kaal koppie

Na maanden updates en geld inzamelen was het vrijdag zover. In een groot opgezet Event begon de vrijdag optijd. Eerst even ‘smorgens extra vroeg voor Children’s Hospital staan om tijdens een nieuws uitzending live aandacht te krijgen met een CBS News helicopter. Hier moet je namelijk mensen ook tot op het laatste moment aan een Event herinneren.

Vervolgens op na het werk en daar deels tijd besteed om de laatste bedragen van de ABN rekening over te maken. ’s Middags om half vijf waren Lenore en ik al op het het ziekenhuis om niets van het begin te missen. Zo begon het klokslag vijf uur met het scheren van een dame met lang haar die het vervolgens aan “Locks of Love” ging geven.


Daarna kwamen de hero’s zoals een hele politie macht, brandweer, coast guard en leger die verdomd goed zijn in fundraising.


Een brandweer man met zijn zoontje, de laatste vind het toch op het moment iets minder.

Negen tot tien stoelen waren zo opgesteld dat men non-stop mensen konden scheren terwijl de kinderen met de verrekte rot ziekte van de 1e en 2e verdieping toe keken.

Uiteindenlijk was het mijn beurt en mocht ik er aan geloven. Voor maar liefst $ 1.700,- werd ik kaal en moet zeggen dat het flink wennen is. Want ik kan mij niet herinneren dat ik als een kind stoppeltjes heb gehad.



Wil met namen de mensen bedanken die het bedrag hebben mogelijk gemaakt en is gewoon fantastisch.

Nog twee weken met …

Inderdaad het is bijna 1 maart en dat betekend dat ik nog 11 dagen heb om geld in te zamelen voor St.Baldrick’s Day. Alle mensen die mij nog gaan sponseren of het reeds hebben gedaan kunnen een hele foto sessie verwachten van het gebeuren.

Mocht je problemen hebben om met een credit card een sponser bedrag over te maken neem dan even contact met mij op via paul.nijssen@gmail.com. Heb nog steeds een Nederlandse bankrekening en ik zorg ervoor dat het geld wordt overgemaakt naar St. Balderick’s Foundation.



Wat speelt zich nog meer af hier in de Bay Area. We zijn na de tweede grote aardbeving op het Amerikaanse continent weer er van bewust geworden om toch ons voorraad water, eten en camping gerei op een beter plek te bewaren. En daarnaast speeld er natuurlijk in het hoofd of we een kleine generator en/of Off-grid solar system zullen installeren. Denk dat het met het laatste wel mee zal vallen.

Honden weer

Het is hier sinds vanmorgen weer eens flink mis met het weer, het regend nonstop. Zelf hoopte ik altijd op een zonnige California maar niets is minder waar. De laatste twee maand heeft het zoveel geregend dat het reservoir hier 1 mijl vandaan sinds lange tijd niet meer zo vol is geweest.

Ben dan ook maar eens vandaag in de eetkamer gaan zitten waar ik een knapperend openhaard vuurtje heb aangestoken. Schaatsen hoef ik namelijk toch niet te zien na de misser van Sven op de 10km.

St. Baldrick’s Day laat nog twee weken opzich wachten dus mensen die nog niet hebben gedoneerd voor mijn scheeraktie voor het goede doel kunnen het nog steeds doen. Voor de mensen die al hebben gedoneerd wil ik nogmaals mijn hartelijk dank uitspreken want zonder jullie kon ik het niet doen. Natuurlijk krijgen die mensen de reeds foto’s te zien die door mijn persoonlijk digi-schieter wordt genomen.

Olympische spelen en meer.

Het is weer zover, de OS is weer op TV en het brengt niet alleen bij mij frustratie maar ook bij de huidige Amerikaan. Ten eerste de delays, wij zitten hier in dezelfde tijdzone als Vancouver maar de programma’s worden hier gewoon met een vertraging van minimaal drie uur op de buis gegooid.

Word je niet gek van alle reclames dan wel van alle internet streamingen die zijn geblokkeerd zodat je gewoon niet anders kan dan gewoon rustig adem halen en wachten op je programma. Enige pluspunt is dat NBC een Nederlander heeft gevraagd om te helpen met alle in en outs rondom het schaatsen. Misschien toch een goed idee om over vier jaar bij iemand in Europa op de bank te crashen voor deze spelen.

St.Baldrick’s Day is nog maar 4 weken weg en hoop dat ik vanavond na thuiskomst goed nieuws heb dat ik mijn goal van $ 1.000,- heb bereikt. Toch hoop ik dat diegene die nog niet hebben gestort als nog een bijdrage willen doen want het is zo ongelovelijk belangrijk goed doel. En zoals ik al eerder schreef, alle kleine beetjes helpen dus schroom niet en contact mij zonodig via de e-mail.

En Billy had ook fun!!!!!

Afgelopen weekend zijn wij op uitnodiging van vrienden weer eens heerlijk wezen skien in Squaw Valley, wat overigens in 1960 de OS verzorgde. En ik heb het geweten, vriend Harald vond dat ik maar weer eens aan een nieuwe uitdaging toe was. De piste met bumps, rotsen en goed gemarkeerde afgronden. Kan je vertellen dat ik de nodige GVD’s heb gebruikt. Maar al met al een geslaagd weekend.

Bagger weer

Hier een kleine update vanuit California, als iedereen dacht dat deze Golden State alleen maar mooi weer heeft dan hebben jullie het mis. De afgelopen 3-4 weken is het weer flink pet, er is in de laatste 15 jaar nooit meer zoveel regen gevallen als nu op dit moment.

Het werd zelf zo erg dat ik bij minder dan 80 kilometer al regelmatig last had van aqua planing en heb de auto maar eens op een hele nieuwe set banden getrakteerd. Wil namelijk wel graag aan mijn eigen veiligheid op de weg denken niet waar.

Dan de St.Baldrick’s aktiviteiten, ik heb er even bewust geen aandacht aangeschonken ivm Haiti maar aankomend weekend kunnen jullie een email van mij verwachten met de vraag om toch een kleine bijdrag te leveren aan het goede doel. Want ten opzichte van vorige week ben ik er nog geen dollar op vooruit gegaan.

Het bier hoofdstuk, we zullen de komende tijd zien of de hobby uitgaat groeien tot een flinke bezigheid. Er is reeds een naam naar boven komen waaien en een label is ook in de maak. Nu afwachten wat de vrienden en mijzelf van de smaak zeggen. Proost!!!

Snel van start

Het jaar twenty ten gaat alweer snel van start, ik heb hier al de eerste twee weken in een flinke run genomen. Ik rij de komende week nog richting San Francisco voor het werk maar dan zal het project zo’n beetje over zijn en wordt het afkicken. Ben na al die maanden nu zo gewend om rond 5.15uur op te staan en niet in files te rijden dat het een flinke domper kan worden.

Mijn dagelijkse wandeling met Billy (als het tenminste niet regend)

Dan een update voor de St.Baldrick’s Day, mijn teller staat na twee weken op U$ 270.- en hoop dat ik in de komende 8 weken als nog op jullie steun kan rekenen. Zoals ik al eerder schreef, elke dollar telt of en nu groot of klein is.

Dan een bier update, het eerste bier (16 liter Belgian Dubbel) zit inmiddels een week in de flessen en moet minimaal nog 1 tot 2 weken wachten. Kon het echter niet laten om vandaag toch eentje los te trekken en moet zeggen “Niet Slecht” al moet het nog wel even staan.

2010 St. Baldrick’s and more

Ik wil iedereen een heel gelukkig en gezond 2010 toewensen en zou zeggen maak er wat van.
Het eind van het jaar bracht mij nog even bij de specialist die zich richt op mij slaap stoornis. Hij vond het uitslag van mijn slaap studie zo verontrustend dat ik zsm een C-pap in huis moet halen, een apparaat wat lucht in je longen blaast zodat je niet stopt met ademen. En inderdaad op de 31e stond ‘smiddags bij de leverancier op de stoep en heb mijn eerste twee nachten er al opzitten. Het is even wennen om met een mond/neus kap op te slapen maar we zullen snel zien of de resultaten verbluffend zijn. Een ding is zeker Lenore heeft geen last meer van een snurkende en naar ademhappende hubby.

Als we dan toch over medische toestanden hebben dan kom ik op mijn goede doelstelling van het jaar terecht, namelijk zoveel mogelijk geld in zamelen voor Research van kanker patientjes. De vreselijk ziekte komt niet alleen bij volwassen voor maar ook bij kinderen.

Mijn ouders zeiden vorige week nog dat deze jongen echt nodig naar de kapper mocht gaan toen ze deze recente foto zagen.

Echter dit zette mij meer aan om tot 12 maart 2010 te wachten en mijn hoofd kaal te laten scheren tijdens St.Baldrick’s Day bij Children’s Hospital in Oakland.

Beste vrienden ik zal uiteraard zelf een geld bijdrage leveren maar moet er bij zeggen dat elke kleine bijdrage helpt. Ik denk dat samen met jullie hulp mijn goal van U$ 1000,- totaal te verpletteren. We hebben samen twee maanden om dit te realiseren dus Please!!!!!!!!

Voor diegene die in Europa wonen en niet over een creditcard beschikken kunnen mijzelf contact opnemen zodat diegene op mijn bankrekening kan storten en ik zal het direct overmaken op hen naam.

Klik op de St. Balderick’s link hier en het stuurt jullie meteen naar mijn pagina. Mijn dank is groot en ik zal jullie op de hoogte houden van de gebeurtenissen.

Even geduld ....

Juist even geduld het biertje komt vanzelf in een maandje. De gist doet al zijn best en het krijgt al een lekker kraagje in de fles. Echter om het op een constante 18 graden temperatuur te houden heb ik er toch maar bubblewrap en een deken omheen gedraaid.
Dan het jaar 2009:
- Het ging langzaam van start met bijna geen werk en zo loop je op de tenen tot eind januari 2010 en de grote vraag of het werk toch weer aantrekt in California.
- California nog steeds platzak is.
- De kids opbezoek wat helemaal te gek was en wat ik graag weer over wil doen.
- Weer een idiot die een vliegtuig wil laten neer storten, maar gelukkig wordt verhinderd door een Nederlander.
- De Top2000 weer door het huis klinkt.

En dan nog even dit, op 23 december is Karin’s (Enschedese vriendin) moeder in Kenia overleden, vandaag was de crematie en ik wens nogmaals haar familie sterkte met het verlies.

Nog twee dagen dan is het zover, jullie zullen dan weer massaal weer achter de oliebollen en/of appelbeignets achter de buis zitten om de Oudejaars Conference te zien. Wij houden bij een kleine party bij Lenore’s collegaatje die hier twee mijl vandaag woond.

Mensen wij wensen iedereen heel veel liefde en gezondheid toe in het komende jaar.

De kerst is weer voorbij

Elk jaar staat kerst weer voor de deur en dan denk ik hoe gaan wij het dit jaar beleven. In iedergeval was ik voor het versturen van Marloes cadeau mooi optijd namelijk net naar Sinterklaas. De drukte bij de postkantoren valt dan nog wel mee maar probeer het niet een week later. Voor Vincent had ik het dit jaar wat makkelijk, namelijk gewoon vanaf mijn laptopje bestellen maar dat geldde ook voor de cadeautjes van Lenore en Erika.

Dan de dag zelf, we vieren de kerst bij mijn schoonouders en tja wat is dan handiger om mijn MiniVan als vervoer te gebruiken. Een grote BBQ (voor de Turkey), klapstoeltjes, diverse gerechten en natuurlijk de cadeautjes. Het viel mij nog mee dat ik nog net niets op het dak moest vast streppen dus mijn verzoek van volgend jaar is de UPS te vragen.

Na een gezellige avond met de nodige hapjes en een bier starters kit hups naar huis, een goede keuze maar wat nu. Wat is er niet heerlijk om op je vrije zaterdag dan meteen naar de special zaak te gaan waar ze alle ingredienten verkopen zodat ik (oeps we) aan de slag kunnen. Na het graan een half uurtje in de warme 12 liter water te hebben laten trekken was het tijd voor de rest van het grutje, even roeren en weer een uurtje koken. Na het over gieten komen wij uit op ruim 14 liter die nu staat te fermateren. Over een maand komen wij achter of wij degelijk beginners geluk hebben met de Belgian Style Beer.

Slaap Studie en schaatsen

We zijn weer een paar weken thuis en het bier uit Oregon smaakt fantastisch op zijn tijd. Het werken gaat in volle vaart tot aan het eind van het jaar en dat geld ook voor de Wii Fit die wij hebben gekocht.

De afgelopen week is het weer hier rond het vriespunt geweest en er lag zelfs sneeuw in diverse steden, iets opmerkelijks kan ik je vertellen. Echter het weer patroon van verdomd koud en stralend zonnetje is overgegaan in regen, regen en nog eens regen.

Het was dan ook mooi om op zulke dagen een sleep study te doen in Berkeley, want voor diegene die mij goed kennen kan ik flink snurken maar ook naar lucht happen. Of anders gezegd Apneu.
Heb mij daar gisterenavond gemeld, na het invullen van de formulieren (Amerikanen zijn daar goed in) kreeg ik de nodige patches om mijn lijf om te kijken hoe deze jongen het nu doet. Hups in een bed met de nodige apparatuur naast je en proberen te slapen. En kan je vertellen dat ze de verwarming flink hadden opgekrengt. Ondanks dat de schoonmaker op de bovenverdieping mij zonodig wakker moest houden met zijn scrub apparaat heb ik blijkbaar hoog gescoord. Cool want ik had verwacht dat ik er niets van bakte.

Dan het schaatsen op TV wat voor jullie heel normaal is, hier dus niet. Na veel klagen tegen een schaats freak, want zo mag ik haar wel noemen kreeg ik eindelijk de goede tip. Ik weet dat ze diverse mensen uit de schaatswereld kend en kreeg dus van iemand van het Amerikaanse team te horen waar ik het kan volgen. Jammer dat het niet live is en met de stemmen van Mart Smeets en Ria Visser (als die nog rondhangen bij de NOS), maar we gaan toch rond 20.00uur genieten van Speed Skating in Salt Lake City.

De laatste zondag in …

Een beetje later gepost.

Het is al weer de laatste zondag van November voor 2009, de tijd schiet voorbij.
We hebben de afgelopen dagen in Portland genoten, het gezelschap was geweldig, de stad is heerlijk om in rond te lopen en het bier was jammie.

Vrijdagmorgen was het eerst tijd voor Black Friday, samen met de Tiptons richting Fred Meijer om even in de hype te winkelen. Black Friday is de start van de kerst inkopen en winkels proberen mensen te lokken met grote aanbiedingen en dan vooral voor de mensen die rond 3uur ‘smorgens voor de deur staan. Wij vonden 7.30uur ‘smorgens mooi genoeg.

Na een ontbijt bij de Pink Cadillac nodigde Rick mij uit om een ritje richting Belmont Station te maken, een Pub met een winkel ernaast met maar liefst 1000 diverse soorten bier. Erg vervelend als je alleen maar voor de Oregon bier komt niet waar. Even later stapte ik alleen in de auto om bij Henry’s en De Schutes Brewery te rijden, want als je in Portland bent dan wil je ook graag je andere vrienden dan de Tiptons zien.

Zaterdagmorgen hadden we een laate start om het huis uit te komen. Ons doel was een mooie hike langs de waterkant van Portland, maar eerst wilde wij met de gondel omhoog naar de Oregon Health Science Universiteit. Dit is academisch hospital op een berg en normaal bij fraai weer kun je de grote bergtoppen zien liggen, echter niet deze dag.

Na wat kiekjes op het uitzichtspunt was het tijd om de gondel naar beneden te nemen om vervolgens 5 mijl langs de waterkant / downtown rond te lopen. Natuurlijk moesten de dames even stoppen bij Nordstrom Rack (Outlet van de grote winkelketen) echter men kon niet slagen.

Op de weg terug richting ons startpunt kwamen we langs de McCormick&Schmick’s, een bar restaurant en was is het dan niet lekkerde om even je maag te vullen. Geinige is dat de bar op zaterdag de hele dag happy hour heeft waardoor de appetizers wel heel erg aantrekkelijk zijn om te eten naast je glaasje bier. Ik was overigens niet echt onder de indruk van het bier dus stelde ik Rick voor om nog even langs de Laurelwood Brewery te gaan wat tot nu toe mijn favoriete bier heeft.

De Laurelwood brewpub ligt in het Hollywood district en verkoopt ook het bier in 1 liter flessen en Growler’s (2 liter flessen die ze aan de tap vullen). Ik kon het dan ook niet laten om bier als IPA Workhorse, Tree Hugger en Space Stout in te slaan. We hadden namelijk geen tijd om te lang te blijven hangen, Pat had namelijk kaarten voor een toneelstuk van een lokale theater groep.

Het theater ging over hoe een familie de feestdagen doorbracht en moet zeggen we hebben ons blauw gelachen. Vervolgens op naar de Portland Bar & Grill wat op de 30e verdieping van de US Bank gebouwd bevindt. Een trendy place to go en niet te vergeten happy hour na 10pm, verdomd we vallen met de neus in de boter. De bier en wijn selectie geweldig, appetizers jammie vooral de Calamari en het uitzicht geweldig!!!.

Inmiddels is het zondagmiddag, en zijn we zo’n 4 uurtjes onderweg en hebben we de Syskiyou summit pass (4310ft) ter hoogte van Mt. Ashland achter ons liggen. Dat betekend dat we weer terug zijn in California en Mt Shasta is niet te missen, wat een geweldige berg.

In totaal hebben we nu nog 283 mijl van de totaal 630 mijl te gaan voordat we thuis zijn. Dan is het Billie een dikke knuf geven, de huurauto wegbrengen en de blog posten.

Ik hoop dat de vaste lezers hebben genoten want de laatste tijd was mijn bijdrage maar magertjes.

De woensdag voor …

De afgelopen weken zijn de omgevlogen door praktisch elke dag te werken en dit alles om voor deze dagen. De derde donderdag van november is big in de VS, namelijk Thanks Giving Day en dit jaar hebben wij besloten om naar Portland af te reizen. We verblijven bij de Tiptons maar beginnen ons bezoek bij de Timmermansjes die ik nu zo’n anderhalf jaar ken.

Het is een hele rit van 10-11uur maar goed je moet er wat voor over hebben als je ziet dat de vliegtickets voor twee personen te pan uit reizen. We hebben dan ook een auto gehuurd om onze auto’s te sparen en het is dan ook uit eindelijk 2.45uur in de morgen als wij vertrekken. Beide toch een beetje te weinig slaap en wisselen dan ook af om de 2 uur.

De auto is niet ideaal, we hadden een mid-size geboekt en geen full-size. En dat dit een grote vergissing is zijn we al snel achter. Het is rond 7uur als we ter hoogte van Shasta City een tankstop maken en de zonsopgang zien op de helling van Mt. Shasta. Het uizicht langs Interstate 5 is verdomd fraai en het duurt ook niet lang voordat wij de State line van Oregon.
‘sMiddags was het tijd om de Timmermansjes te bezoeken en na lekker te hebben geklets was het tijd voor een heerlijke zuurkool schotel die vooral bij Lenore in de smaak viel.

Inmiddels is het donderdag en dus Thanks Giving, wij helpen de Tiptons met het preppen van het eten en jaks Lenore snijd diep in haar ring vinger. Maar na een bezoekje poli ging het feest al weer snel verder en konden we genieten van een lekker biertje / wijntje plus de Turkey.
Morgen is het Black Friday, de start van de kerstinkopen en diverse winkels gaan hier rond 3uur ‘smorgens open. Zelf zie ik niet echt een must om in de rij te staan laat staan overlopen te worden. Nee deze jongen gaat gewoon richting de MicroBreweries op een normale tijd.

Bijna Thanks Giving

We zijn weer ruim 2 weken verder en ben nog steeds niet 100% hersteld. De plaatsvervangend chirurg vertelde mij dat alles er goed uitziet maar dat mijn leeftijd meespeeld wat betreft de geneestijd. Met andere worden zeur niet er zijn ergerer dingen op de wereld.

Wat het werk betreft zit ik gelukkig nog goed, we zijn nog steeds druk met de job in San Francisco wat ik reeds de never ending project noem. Naast dit alles bellen de gewone klanten ook nog op dus we redden het wel tot het eind van het jaar.

Nu nog ander half week werken en dan is het hier weer Thanks Giving, iets wat de Amerikanen groots vieren. Lenore en ik hebben besloten om richting Portland te rijden om niet alleen de Tiptons te zien maar ook de Timmermans. De laatste familie ken ik nu andere half jaar en hebben veel contact met elkaar ondanks dat wij toch nog op zo’n 10 uur rijden bij elkaar vandaan wonen.

Verstand ........

De visite is nog maar een paar dagen weg en dan gebeurd het volgende op dinsdag tijdens de avond spits.
Op het bovendek van de Bay Bridge (die San Francisco met de East Bay verbind) knapt een stuk staal van ruim 2000kg naar beneden op twee auto's.
Nou zul je denken dat kan gebeuren echter rond het Labor Day Weekend was de brug dicht en hebben ze ook dat stukje metaal een opknapbeurt gegeven.

Gevolg was dan ook dat het verkeer ten noorden van de Bridge over de San Rafael en Golden Gate Bridge geadviseerd werd en ten zuiden via de San Mateo Bridge.
Ze adviseren echter om de BART (metro) te bakken maar met elke dag een boel gereedschap onder je arm wordt je daar ook niet vrolijk van dus Chad en ik besloten
om een half uurtje eerder van huis te gaan wat prima ging, echter 'smiddags bleef een grote nachtmerrie.

Dagen lang zitten mensen KCBS te luisteren wanneer de brug nu open gaat maar het is inmiddels zondag en de brug is nog steeds dicht. Op dit moment hoor ik ook
dat we morgen (maandag) de brug ook nog wel kunnen vergeten.

Vrijdag was overigens ook de dag voormij om mijn 4 verstandkiezen bij de kaakchirurg eruit te laten halen, ik had het paar jaar uitgesteld en nu moest het gewoon gebeuren.
Ik had een paar weken daarvoor bij een intake gesprek aangegeven dat ik plaatselijk verdoofd wilde worden ipv totaal onder narcose, velen verklaarde mij voor gek
maar goed toen ik aan de beurt was viel het allemaal toch nog wel mee op die ene kies na.

Zit dan thuis ook aan de soep, smoothies, ijs, codeine (pijnstiller), zout water om te spoelen, ice-packs en de zeurende pijn. En tussen door mag de hond ook nog even genieten van zijn dagelijkse rondjes al zijn die wel korter geworden.

We mogen weer …

We mogen weer aan de slag nu onze visite afgelopen vrijdag naar Nederland is vertrokken.

Het was een ontzettend leuke tijd om Marloes , Vincent en Nathalie velen dingen in de buurt te laten zien. En zo kan het maar zijn dat je opeens in Old Town van Sacramento loopt en een Spoorweg museum bezoekt. De dames hebben flink zitten shoppen en zich verbaasd over de lage prijzen als je de euro omrekend.







Nathalie had alleen op het laatste moment even een probleempje met de schoenen die ze online bestelde aangezien deze in de winkels niet te vinden waren. Echter een uur voor hen vertrek kwam de UPS wagen voor de deur met de correcte Converse schoenen en konden we langzaam op weg naar San Francisco Airport.

Een klein feitje, de Gemeente Enschede is qua oppervlakte (land) groter dan San Francisco.