De Tropics zonder internet

In Belize arriveren is altijd weer een challenge als we het over customs hebben. Na eerst de tax free shop te zijn ingedoken had ik natuurlijk wat aan te geven. Echter laat het nu juist de goederen zijn die ik vanuit de States had meegenomen waarvan de doaune dame geld wilde zien. Ik heb haar dan ook op mijn wijze verteld wat een Bullshit dat was en dat ik niet van plan ben om te betalen. En dus ging deze jongen zonder extra kosten de luchthaven uit.
Tony en Bep stonden samen te wachten en dus gingen we gezellig naar het huis in Belize City waar mijn internet connectie prima aansprong.
Vrijdag is het wachten op de groep, naar het hotel en ipv eten te koken hebben wij al een party en dus ontspring ik de dans.
Zaterdag morgen rond half negen staan we bij het ziekenhuis in Belize City en we worden al snel verwelkomt door Adrian de technician en Dr. Hidalgo. Zij wijzen onze de snel de weg en daar stonden de drie kerels in een X-ray room beademingsapparatuur in elkaar te zetten en te testen terwijl de dames direct aan het werk gingen op de kinder afdeling. Voor de hubbies was er na de middag weinig te doen en even Marc de downtown area laten zien. Wat foto’s schieten en vervolgens afkoelen met een biertje bij de pool bar van de Radisson Hotel.



De zondag staat in het teken van zon, strand en snorkelen, of anders gezegd tripje Caye Caulker. Na een lekker ontbijtje bij de Happy Lobster op richting Frenchies Diveshop. Zij zijn een van de eerste duik en snorkel gidsen van Caye Caulker met ook nog eens normale prijzen. Dus nog geen half uurtje later stonden we in het water met een stel Sting Ray’s rond om ons heen die heel graag gevoerd wilde worden.
Naast het gesnorkelen was het natuurlijk tijd om kiekjes te schieten en informatie inwinnen, want mijn website heeft een nodige update nodig.



















Maandag hebben wij hubbies de groep bij de hospital afgezet om vervolgens richting Cayo te rijden. In twee uurtjes stonden wij bij Bep op de stoep maar was net 15 minuten eerder er achter gekomen dat Marc zich niet lekker voelde. Hij liet zich echter niet kisten en na een op de bank te hebben gelegen zijn we beide na het veerpondje en naar de Maya Ruine Xunantunich gelopen. Een hike van ruim 2 km heen op een weg die heuvel op ging. Na de bezichtiging kon het ook niet anders zijn dat meneer knockout was en dus heeft ie hij een frisse douche en een flink dut op de bank gedaan terwijl Bep en ik in de zelfde tijd de straten van San Jose Succotz door reden.
Na Marc een paar flessen Gatorade te hebben gegeven was het weer tijd om naar huis te gaan, de combinatie van een gestresde baan in de States en een relaxte omgeving als Belize plus de tropische hitte die wij hier hebben zal hem parten hebben gespeeld.
Dinsdag, nog steeds geen internet bij het hotel grrrr. Belizeans zijn niet snel ondanks dat je hen verteld wat het probleem is, mijn wireless card accepteerd namelijk geen WPA2. De hotel receptoniste beaamde dat echter de volgende stap ligt bij haar manager. Ik weet dat ik niet moet klagen, ben immers op vakantie. Echter als ik hier voor business was dan wist ik het wel, hups richting een ander hotel ondanks dit een van de mooiste hotels van de stad is.

Anyway het is tijd voor de hubbies om vanavond te koken en besluiten om te gaan shoppen. Brodies, P-markt, Save U, een lokale groente stand en zelfs de groothandel worden bezocht. De groothandel is nodig aangezien niemand hier basilicum verkocht die wij bij de Pasta met vis wilden doen.
Daarnaast hebben de heren opdracht gekregen om de was bij Tony thuis te draaien, voordat ze de prachtige Zoo van Belize bezoeken. Inderdaad de Zoo is door opvang tot stand gekomen en hebben alleen de dieren die in het land voorkomen.