Do not Disturb

In huize Nijssen is het een komen en gaan van drukte, maar altijd met het zonnige vooruitzicht van een aanstaande ontsnapping aan de dagelijkse sleur. Deze week is het niet anders, ondanks dat we onze Yelp-pagina niet eens hebben bijgewerkt, weten de huiseigenaren ons te vinden. Het is een mooie drukte, perfect getimed met de grotere projecten die op de agenda staan. Aramis geniet van zijn welverdiende vakantie tot en met dinsdag, en ik heb hem zoveel mogelijk in zijn waarde gelaten – mijn eigen uitje staat immers ook voor de deur. Voordat Lenore en onze vriendin Iris afreizen naar Belize, breng ik eerst vijf dagen door bij mijn moeder en de honden.

Maar laten we bij maandag beginnen. Samen met Alena heb ik een BNI Mixer georganiseerd in een lokale uitgaansgelegenheid in Berkeley, tot ieders tevredenheid. Dinsdag was het tijd voor een vergadering in Palo Alto, waar ik klip en klaar heb gemaakt dat de tijd van kiezen voorbij is. Mijn standvastigheid resulteerde verrassend genoeg de volgende dag in een handtekening – soms is directheid de sleutel.

Steven, mijzelf en William bij het Bocce Ball Court

Hoewel mijn zwemprestaties iets te wensen overlieten, heb ik toch tachtig baantjes kunnen trekken op dinsdag. Woensdag stond in het teken van bocce bal, een voorproefje op het toernooi waar Lenore en ik helaas moeten missen. Maar deze avond was er om Steven en Suzanne voor te bereiden.

De drukte houdt aan tot ik uiteindelijk donderdagnacht op mijn vlucht met United richting Houston stap. Ondanks de extra beenruimte was slapen in economy plus een uitdaging, maar eenmaal in de business class stoel voor het laatste traject viel ik als een blok in slaap – klaar voor de rit naar San Jose Succotz.

Foto eerlijk geleend

Eenmaal aangekomen, is het tijd voor rust. Mijn telefoon staat op 'niet storen', en ik geniet van mijn moeder, haar honden en een goed boek op vrijdagavond. Wat wil een mens nog meer?

Zaterdagochtend start vroeg, maar na een verfrissende douche en een tandenpoetsbeurt is het niet de Formule 1 die mijn ochtend vult, maar een drie uur durende boodschappenronde. Met een gehuurde auto is dat een fluitje van een cent, hoewel de eerste stop de apotheek is – een scherpe herinnering aan de verschillen in gezondheidszorgkosten. De route vervolgt langs Caribean Chicken, de supermarkt, de slager en eindigt bij de markt, voordat ik bij de pinautomaat de nodige Belizeaanse dollars pin. Thuisgekomen is het een uitdaging om wakker te blijven voor de herhaling van de Formule 1-race.

Tegen de avond wandel ik naar mijn eigen cabana naast het huis van Bep, waar een jonge kat besluit dat het tijd is voor aandacht en een gevuld buikje. De honden zijn minder enthousiast, maar tolereren onze nieuwe vriend. Na een paar uur gezelschap vertrekt hij weer – wie weet tot morgen.

Mijn tweede nacht in San Jose Succotz was onrustig, waardoor ik na een ontbijt bij Restaurant Hodes in San Ignacio besluit terug te keren naar mijn kamer om wat rust in te halen. 

Een Week Vol Verwonderingen

De weergoden laten zich van hun meest wispelturige kant zien, en ik denk onwillekeurig aan 'Hier aan de kust' van Bløf. Het stormt en plenst, wat normaal gesproken weinig reden tot vreugde biedt. Maar het leven zit vol verrassingen, zoals ik deze week weer mocht ervaren.

Op een luie zondag, net nadat ik mijn belevenissen had gedeeld, kreeg ik een bericht van buurman Zack. Waar mijn auto gebleven was? Die stond veilig bij mijn kantoor, maar Zack had duidelijk zin in een biertje en gezelschap. Niet veel later voegde buurman Steven zich bij ons en zo vloog de avond voorbij in goed gezelschap.

De volgende ochtend werd ik verrast door mijn kleinzoon Malcolm die naast mijn bed stond. "He Paul, jij ligt nog in bed," merkte hij op. Lenore had me eerder al een warme bak koffie gebracht, maar blijkbaar was ik weer in slaap gevallen.

Ondanks dat het President's Day was en deels een rustige dag beloofde te worden, had ik een installatie op de planning. Na een rit naar San Francisco voor wat extra materiaal, keerde ik terug naar de Eastbay. Onze voornaamste vorm van reclame is Instagram in combinatie met Facebook; we hebben afscheid genomen van Yelp en de exorbitante kosten die niet opwegen tegen de opbrengsten.

Een telefoontje van een dame uit Berkeley, woonachtig op de steilste straat, zette de dag in een bijzonder licht. Ze wilde een laadpunt voor de Chevy Bolt die ze van haar overleden vader had overgenomen. Tot mijn verbazing had ze al een geschikt stopcontact in de garage. Ik adviseerde haar dat ze mij niet nodig had voor een nieuwe installatie. Haar dankbaarheid uitte zich in een warme knuffel. Eerlijkheid duurt het langst, en ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om haar iets te verkopen wat ze niet nodig had.

De dagen vlogen voorbij, mede door de afwezigheid van mijn sidekick Aramis, waardoor ik me realiseerde hoeveel hij normaal voor zijn rekening neemt. Tussen de bedrijven door bezocht ik Lenore op haar werk, waar ze, ondanks haar pensioen, nog steeds mensen met pacemakers helpt bij MRI-scans. Een feestelijke gelegenheid, de ingebruikname van een nieuwe MRI-scan, zorgde voor een gezellig samenzijn, al ging mijn geplande zwemsessie daardoor niet door.

Het werk en sociale verplichtingen wisselden elkaar af. Zo hielp ik Keira met het demonteren van haar generatorsetup, een klusje dat me ook tijd gaf om met familie te bellen en na te denken over de vele inspecties van die week.

De week sloot ik af met een feestelijk moment. Vriendinnen Kim, Michelle, en de buren Steven en Suzanne kwamen samen voor een gezellige avond aan het keukeneiland, compleet met hapjes en drankjes.

Zo zie je maar, zelfs op dagen waarop de natuur haar kracht laat zien, kan het leven vol warmte en gemeenschap zijn. Elk moment is een kans op verbinding, verrassing, en soms, een onverwachte knuffel.

One Love en Schaatsen - Een Californische Week vol Contrasten

Terwijl de naweeën van de Superbowl me nog parten spelen (ja, mijn rug doet mee alsof ikzelf over het veld heb gerend), heb ik met een dosis Ibuprofen de nieuwe week toch met frisse moed kunnen starten. Een klein wonder dat 'mevrouw Swift' met haar belangstelling vast niet had zien aankomen!

De dinsdag bracht een uitdaging van een heel andere orde. Ik mocht voor de vierde keer op rij een klant bezoeken. Ondanks mijn prachtige baan in het kloppend hart van Silicon Valley, had ik deze klus al in een vergeethoekje geplaatst. Maar, de vasthoudendheid van een zekere dame uit Palo Alto, gezegend met een netwerk waar je 'u' tegen zegt, wist me toch over te halen. Ik parkeerde mijn Californische easy-going houding voor even en schakelde over naar de ongefilterde Nederlandse directheid – tijd om klare wijn te schenken, want deze klant bleef maar om de hete brij heen draaien.

En dan de wereld om ons heen, die lijkt soms van het padje af. Of het nu de capriolen van politieke grootmachten zijn, of de onvoorstelbare daad tijdens een huldiging in Kansas City, het is een tijd waarin het onverwachte de nieuwe norm lijkt. En dan hebben we het nog niet eens over de uitdagingen waar ondernemers in de Bay Area mee te maken krijgen, die soms letterlijk beroofd worden van hun toekomst.

Maar gelukkig was daar de ontspanning in de vorm van een film over Bob Marley. Een uitje naar de bioscoop in El Cerrito, hoewel een uitdaging zonder ondertitels. Ik ben mijn ouders dankbaar voor hun omzwervingen naar Belize, waardoor ik de Creoolse dialogen kon volgen. En soms, heel soms, lijken de Creoolse klanken op het Twents - beide dialecten waarin woorden heerlijk kunnen verdwijnen.

De kers op de taart was toch wel het wereldkampioenschap schaatsen in Calgary. Zaterdag was al een traktatie, maar zondag overtrof alles toen Joy Beune, een schaatstalent om in de gaten te houden, iedereen ver achter zich liet met een verbluffende 6.47.72 op de 5KM. Dat zijn de momenten die een glimlach op je gezicht toveren en je doen herinneren waarom we van sport houden.

Picture via nu.nl

Ik wens jullie allemaal een geweldige week toe. Laten we genieten van de kleine dingen en ons inzetten voor een wereld waarin schoonheid en positiviteit de boventoon voeren.
Tot de volgende keer!

Februari Fratsen: Van Beer Week tot Kleindochter Belevenissen

Het is begin februari, de maand waarin San Francisco Beer Week de stad overspoelt met schuimige feesten - een fenomeen waar mijn interesse voor is verdampt, net als voor de Super Bowl. Vroeger misschien een touchdown, nu meer een time-out voor mij.

Terwijl de Verenigde Staten zich opmaken voor een politiek schouwspel waar Taylor Swift onverwacht een rol in lijkt te hebben, zit Tucker Carlson, de voormalige Fox News journalist en in mijn ogen een bron van irritatie, in Rusland om zieltjes te winnen. Dit is het soort vermaak waar zelfs Netflix geen script voor kan schrijven. Ik tel de dagen af tot de verkiezingen voorbij zijn, hopend op een rustiger politiek klimaat. Maar laten we eerlijk zijn, ook in Nederland is het politieke theater tijdens de kabinetsformatie soms een langdurige voorstelling.

Mijn recente bezoek aan de chiropractor was een openbaring. Ik wist dat mijn houding zo krom was als een vraagteken - de laatste keer dat ik rechtop stond, was waarschijnlijk toen mobiele telefoons nog aan de muur hingen. Tot mijn verbazing herstelde de chiropractor mijn postuur in één sessie, waardoor ik me voelde als een herboren hond die na een 'krak' verwonderd opkijkt. Een goede houding is goud waard, vooral met klanten die onbeslist blijven over hun EV-installaties, terwijl de kosten zich opstapelen als LEGO-blokjes.

Afgelopen vrijdag was het kleindochterdag - Alba kwam over, voorafgaand aan de verhuizing met haar ouders naar een nieuw nestje in Berkeley. De dag begon in de Oakland Zoo, een plek die blijkbaar de hotspot is voor grootouders met hun kleintjes. Alba, die uit ander hout gesneden is dan haar neefje Malcolm, vermaakte zich kostelijk en veroverde onze harten sneller dan een achtbaanritje.

Zaterdag markeerde de terugkeer van de zon in onze tuin, een kans om mijn huid te herinneren aan het bestaan van vitamine D. Maar zoals altijd, zodra de zon achter de heuvels dook, keerde de kou terug en flirtte ik met het idee van een sauna. Uiteindelijk koos ik voor de warmte van de gashaard en de vloerverwarming, een knus alternatief.

En dan is het morgen tijd voor de Super Bowl gekte. We zullen zien hoe onze San Francisco 49ers het ervan afbrengen. Een spannende dag voor vele fans!

Een fijne week gewenst en vergeet niet, elk seizoen heeft zijn eigen charme, zelfs in februari.

Een Week Vol Muziek, Reflectie en Natuur

Welkom bij mijn blog, waar ik graag de mooie momenten van het leven met jullie deel, te beginnen met de bijzondere zondagmiddag vorige week. Mijn vriend Lloyd Gregory en zijn twee kompanen, Calvin Keys en Carl Lockett, vormden samen de 'Guitar Trifecta'. Deze drie heren, met gezamenlijk meer dan 150 jaar aan ervaring, trakteerden ons in de Back Room in Berkeley op een middag vol prachtige muziek. Het was puur genieten van hun vakmanschap en passie, een perfecte afwisseling voor de zondag.

De afgelopen week had ook zijn uitdagingen, maar gelukkig bieden zwemmen en sauna-bezoekjes mij altijd een moment van Zen, waardoor ik de zaken beter kan relativeren. Zo worstelde ik maandenlang met de beslissing om een gesprek aan te gaan met een werknemer over zijn werkwijze. Ondanks de goede adviezen van Nederlandse vrienden en het zoeken naar het juiste moment, bleef onze communicatie stroef. Uiteindelijk moest ik eind januari toch een moeilijke beslissing nemen, wat voor ons beiden niet gemakkelijk was. Dit leermoment heeft ons ertoe aangezet het bedrijfshandboek direct aan te passen, een belangrijke stap voorwaarts.

Ondertussen gaat de saga van Trump en Taylor Swift binnen de Republikeinse partij verder, een verhaal dat de media graag met drama omhult. Ik kies er echter voor om door een roze bril te kijken en me te richten op de positieve zaken in het leven.

Zo kwam mijn BNI-groep afgelopen donderdag weer fysiek bij elkaar in 'The Source Chiropractic' voor onze wekelijkse meeting. Het is altijd weer een verfrissend moment van netwerken en het delen van onze 'elevator speeches'. Deze keer hadden we een community leider te gast, wat de bijeenkomst een extra positieve wending gaf. Ik kijk ernaar uit hier in de komende maanden meer over te schrijven.

Op vrijdag besloot ik voor het eerst chiropractor te proberen bij Dr. Brendan Collins-Bride, vanwege enkele fysieke ongemakken. Het verschil was direct voelbaar na de behandeling, een beslissing waar ik erg blij mee ben.

Daarnaast deelde Darren Moore van 'Between The Ears' zijn 'Gratitude in Motion 2024-Monthly Nature Walks' met ons. Lenore en ik sloten ons afgelopen zaterdag aan bij deze groepswandeling, wat zowel gezellig als leerzaam was, en ons in beweging hield in de natuur. Het was verrassend te ontdekken hoeveel natuurparken er in onze nabijheid zijn waar we nog niet eerder waren geweest. De dag afsluiten bij Ghost Town taproom was de kers op de taart.

En zo begon de avond, op typisch Nederlandse wijze, met veel regen die doorzette tot zondag. Ondanks de sombere voorspellingen van de nieuwszenders, bleef het verwachte weer uit, en overweeg ik zelfs een korte wandeling om fit te blijven.

Ik wens jullie allemaal een fijne week toe, vol met momenten van muziek, reflectie en verbinding met de natuur. Laten we samen de schoonheid in ons leven omarmen en waarderen.

Schaatsweekend met een Twist

De winterse charme heeft zijn intrede gedaan en de ijzige wind fluistert verhalen van bevroren wateren en scherpe schaatsen. Met de opwinding van het wereldbeker schaatsen in Salt Lake City in de lucht, heeft het dagelijkse leven een gezonde dosis vrolijkheid gekregen.

Na een week waarin het water mijn metgezel was en ik elke zwemavond een afstand van 2000 yards (1829 meter) met gemak voltooide, staat het weekend in het teken van een andere soort glijden. Het ritme van mijn slagen in het water, het kabbelen en klotsen, hebben plaatsgemaakt voor het zoeven en suizen van schaatsen over ijs.

We kijken uit naar de pracht en praal die het jaar ons zal brengen, met een hernieuwde rooskleurige bril. Werkelijk, het belooft een jaar van positiviteit te zijn, zelfs met minder gezelschap dan voorheen. En terwijl de politieke arena zich opwarmt voor de voorrondes van de Republikeinse verkiezingen, kiezen wij ervoor ons te concentreren op de hoopvolle verschijning van Nikki Haley, wiens verhaal recentelijk te lezen was op Nu.nl. Haar Indiase roots en Amerikaanse geboortegrond vormen een verhaal van diversiteit en potentie.

Thuis hebben we onze eigen vorm van politiek met onze kat Mango, een schelm met een engelengezicht. Deze week hebben we dagelijks de strijd aangebonden met zijn voorkeur voor de theedoek boven zijn kattenbak. Maar net toen ik dacht dat het tijd was voor kattenluiers, verraste Mango ons door zijn toevlucht elders te nemen.

De zondag brengt ons samen voor de televisie, of beter gezegd, gekluisterd aan de iPad met de NLZiet-app, waar ik de NOS-verslaggeving van het schaatsen volg. Het is een weekend van nationale trots met Jutta Leerdam die haar pijn overstijgt en Tim Prins, een Nederlandse belofte, die vlak achter de sensationele Amerikaan Jordan Stolz eindigt. De schrik sloeg ons om het hart bij de val van Kjeld Nuis, die spoedig werd afgevoerd voor een medische controle. En dan terwijl ik deze Blog online zet wordt er de 5000 meter gereden waar de 37 jarige Ted-Jan Bloemen uitkomt voor Canada uitkomt een tijd van 6:06.58, geen wereldrecord maar toch. En dat als klap op de vuurpijl Patrick Roest op 6:02.98, eindelijk weer goud voor een Nederlander.

Met het zonnetje dat zich van zijn beste kant laat zien, wordt het spel 'Wie is de Mol?' voor even opzijgezet. Het is tijd om van de bank te komen en de frisse buitenlucht te omarmen.

Laat deze nieuwe week een symfonie zijn van beweging, zowel in het water als op het ijs, en moge de zonnige dagen ons inspireren tot vreugdevolle activiteiten. We omarmen de warmte van de zon en de kou van het ijs, en kijken uit naar wat de komende dagen ons zullen brengen.

Fijne week toegewenst,

Even Pauze voor Paul

Deze week werd ik aangenaam verrast door een berichtje van Astrid: "Gaat het wel goed met Paul?" Het was inderdaad wat stil aan het blogfront. Astrid, je check-in wordt enorm gewaardeerd!

De laatste sprint van het jaar en de start van januari hebben mij in de snelle baan gehouden, en jawel, zelfs ik moest even op de rem trappen. Wakker worden midden in de nacht met een hoofd vol gedachten is geen pretje. 

Op een van die dagen heb ik mijn toevlucht gezocht bij mijn acupuncturist. Een paar naalden later, en ik zweefde Zen de deur uit, compleet met cupping-kringen als trofeeën van ontspanning.

Vakantieplannen? Die staan in de sterren geschreven en het aftellen voor april is begonnen. Hoewel ik hoop stiekem nog eerder een gaatje te vinden voor een welverdiende break.

Het Hollandse weer hier laat zich van zijn beste kant zien: veel regen en die geurige kou die je alleen met een goed paar sokken trotseert.

Om toch een beetje in balans te blijven, breng ik mijn tijd door in het zwembad en de sauna van de lokale Lake Ridge Athletic Club - een ware oase van rust.

Dan hebben we nog Mango, onze kat. Ondanks de luxe van een eigen kattenbak in de badkamer, blijft hij de eigenzinnige kleine probleemmaker die hij is. De deurmatten zijn het slachtoffer, vervangen door oude theedoeken.

En ja, de verkiezingswaanzin is weer losgebarsten. Donald de Tiran heeft zijn eerste slag geslagen. Het blijft een wonder dat mensen hun stem aan zulke figuren geven, een trend die we wereldwijd zien. Ik kies ervoor om de Amerikaanse nieuwskanalen te vermijden; de kwaliteit van de verslaggeving laat vaak te wensen over.

Ik wens iedereen een fijne zondag toe! Vergeet niet om af en toe een momentje voor jezelf te nemen.

Mango's Overwinning: Een Vrolijke Wending in de Badkamer

Welkom bij een nieuwe update uit het leven van Mango en mij! Deze week heeft Mango, onze avontuurlijke kat met een pientere persoonlijkheid, zijn wil doorgedreven – en ik moet toegeven, het resultaat is een verrassende 1-0 overwinning voor hem.

Onze Mango voelde zich niet helemaal top door zijn diabetes, wat leidde tot een nieuwe gewoonte: zijn toilet maken in mijn badkamer. Ondanks mijn initiële weerstand, begrijp ik dat niemand koude voetjes wil tijdens zulke privé momenten. Dus, ja, we hebben ons neergelegd bij een tweede kattenbak in de badkamer. Een slimme zet van Mango!

Terwijl de TOP2000 zorgt voor een muzikale achtergrond tijdens het werken, heeft het weer ons gedwongen binnen te blijven. Het zwemmen in het buitenbad is verruild voor de fitnessapparaten, maar niet zonder eerst een beetje extra werk in te halen door bezoeken aan potentiële klanten en het maken van offertes. Dat was totdat ik een uitnodiging voor de lunch kreeg van Ethan, een EV-engineer, in een restaurant bij de oude Ford-fabriek – een perfecte brug tussen het verleden en de toekomst.

Een blik op mijn telefoon tijdens deze lunch onthulde een verbinding met thuis; een Nederlandse vriendin had een foto gepost bij de Golden Gate Bridge, die ik vanuit het restaurant kon zien. Dit leidde tot een spontane ontmoeting en het plannen van een ontbijt voor de volgende dag.

Zo brak de zaterdagochtend aan en samen met Lenore reed ik naar San Francisco, waar we Lenny en Bart ontmoetten. Na een korte begroeting vertrokken we naar Brenda's Meat & Three voor een heerlijk ontbijt. De Eg Benedict en een mimosa stonden op het menu, terwijl Bart zich bij water houdt ter voorbereiding op zijn vlucht terug naar Nederland met KLM 606.

Na een gezellig samenzijn en de belofte om de volgende keer te genieten van een BBQ bij ons thuis, keerden we terug naar de orde van de dag: werk en plezier hand in hand.

Wat een week! Mango's kleine overwinning heeft geleid tot nieuwe verbindingen en onvergetelijke momenten. Tot de volgende update!

Laadpalen, Lachende Katten

Met het einde van het jaar in zicht, kunnen de dagen bij EVCharge4U hectisch worden. Maar zelfs de drukte van laadpalen installeren kan onze Mango niet verstoren. Deze eigenzinnige kat heeft sinds zijn diabetes diagnose de wastafel van de badkamer als zijn persoonlijke parkeerplaats geclaimd.

Samenwerken met Lenore om Mango zijn noodzakelijke spuitje te geven is onze nieuwe ochtendroutine geworden. Het heeft ons geholpen om creatieve oplossingen te vinden, en daar ben ik dankbaar voor.

Het geluk heeft ons deze week ook toegelachen; we werken dicht bij huis! Dat bespaart ons de lange autoritten, die gemakkelijk anderhalf uur kunnen duren. En dan is er nog de regen die ons verraste, waardoor ik de afgelopen zaterdagen nuttig heb besteed om alles op tijd af te krijgen.

In Emeryville is het een uitdaging om te zorgen dat mijn werk door de keuring komt. De ADA (American Disability Act) regelgeving is strikt, maar het motiveert ons alleen maar om ons werk naar een hoger niveau te tillen.

In Vallejo is het teamwork met Duby Hernandez van Pavers Hernandez essentieel. We manoeuvreren rond politievoertuigen en houden onszelf gehydrateerd met water (en een beetje koffie) terwijl we smullen van taco’s tijdens de lunch.

De zaterdagen blijken ideaal te zijn voor werk; we bereiden de grond voor met zand en grind, in afwachting van het asfalt dat zal komen. En, met de inspecteur die zijn overuren bijhoudt, hebben we altijd goed gezelschap.

Kiezen voor beton ter plaatse storten in plaats van prefab betonblokken geeft ons de flexibiliteit die we nodig hebben voor een perfecte installatie.

Terwijl de kerst nadert, vraag ik me af hoe vol ons huis zal worden. Ik ben wel een tikje jaloers op mijn broer Wilbert, die geniet in Belize. Maar ik heb gehoord dat het daar 's nachts koel genoeg is voor een wintersportgevoel!

Ik wens jullie allemaal fijne feestdagen en een gezellig samenzijn met jullie dierbaren. Tot de volgende update!

Een Vrolijke Blik op de Eenvoudige Geneugten van het Leven

Na een weekend vol kleine verrassingen en gezelligheid, schijnt de zon nog steeds fel in mijn herinneringen. Mijn verjaardag op zondag was een dag vol knuffels en liefde, met een verrassende draai toen een stuk elektronisch kinderspeelgoed spontaan tot leven kwam, alsof het gestuurd was door de liefdevolle gedachten van mijn vader. Een teken, misschien, dat hij in een andere wereld nog steeds met me meeviert. Ik zal zeker morgen de achtiende een moment nemen om naar de hemel te kijken en op hem te proosten.

Zwemmen is een ritueel dat zowel discipline als vreugde brengt. Na een korte pauze vind ik mijn slag weer terug, vaak aangemoedigd door de aanwezigheid van een medezwemmer die hetzelfde tempo aantikt. Het is alsof de motivatie stroomt met elke armhaal, en tegen het einde van de week ben ik weer in vorm.

De werkweek gaat vlotter als je je goed voelt. Mijn werk brengt me deze keer naar Vallejo, ver weg van de verkeersopstoppingen die anderen plagen. Het is een kleine zegen die de dagelijkse routine verzacht. De zaterdag doe ik nog even wat service werk aan wat EVBox laadpalen en spuit ik nog een handicap looppad voordat het weer gaat veranderen.

Het is zondag met een zieke Lenore thuis en heb haar lekker uit laten slapen en de krant met koffie op bed gebracht. Zelf neem ik de tijd om de dag met de voetbal klassieker Liverpool vs Manchester United te kijken en vervolgens de buitenlucht in ga om persimmon tussen de regenbuien door te plukken. Het is een delicaat evenwicht tussen de vogels en mij, waarbij wij de boom in harmonie deelden. De buit van de oogst? Een liefdevolle verspreiding van de vruchten onder buren en vrienden.

Het weer mag dan wel veranderd zijn, van zonnig naar regenachtig, als Nederlander is dit geen onbekend terrein voor mij. Toch geef ik, net als velen, de voorkeur aan de warmere dagen.

Ik wens iedereen een prachtige week toe. Koester de momenten van vreugde, deel de liefde, en bovenal, wees lief voor elkaar.

Een Bijzonder Weekend

Het begint allemaal met onze jaarlijkse kerstboom traditie - een strijd tegen de elementen, maar een strijd die ik niet weet te winnen. Hoewel ik zou zeggen neem een boom van om de hoek, blijft onze tocht naar Garlock Christmas Trees Farm in Sebastopol een onwrikbare traditie. Dit jaar betrekt Lenore de kleinkinderen erbij, wat een nieuwe, vreugdevolle dimensie toevoegt aan onze expeditie. Ondanks de stromende regen, was het weer een prachtige dag vol memorabele kiekjes.

Na het optuigen van de boom, bereidt Lenore zich voor op een reis naar North Carolina voor een begrafenis, wat mijn feestplannen enigszins wijzigt. Terwijl Lenore woensdagochtend vertrekt, arriveert onze goede vriendin Iris laat in de avond op SFO. Ze komt speciaal over vanuit Cincinnati voor wat gezelligheid. Iris is als mijn tweede geadopteerde zus - met Anja uit Enschede als de eerste.

Het weerhoudt ons er niet van om te genieten, zeker niet wanneer Iris en ik donderdagavond samen aan een rijsttafel zitten, dankzij de heerlijkheden van Jungle Jim's in Ohio. Het gesprek vloeit voort en wordt voortgezet op vrijdag, wanneer we samen Muir Woods verkennen voor een welkome wandeling tussen de majestueuze bomen.

Vrijdagavond nodigen we een paar gasten uit - een kleine, maar fijne groep. De buurtbewoners, Eric met zijn vrouw, en meneer William, een bekende van de Bocce ball en de sauna, schuiven aan. Het wordt een gezellige avond, hoewel ik op een gegeven moment toegeef aan de vermoeidheid en als een oude man in slaap val.

Zaterdag staat in het teken van wijn. Wat is er beter dan een bezoek aan Napa, vooral als je bezoek hebt uit Ohio? We beginnen bij de Factory Outlets om mijn auto op te laden - iets wat ik de avond ervoor vergeten was. Al snel concluderen Iris en ik dat de mode daar niet helemaal onze stijl is.

Daarna bezoeken we Pine Ridge Winery, waar we genieten van hun indrukwekkende grottenstelsel waar de wijnvaten liggen opgeslagen. We ontmoeten er een leuke groep mensen. Onze middag eindigt bij Bounty Hunter voor lunch - of beter gezegd, een avondmaaltijd. Dankzij Peter Den Hartog ben ik hier ooit beland, en het is altijd een genot om de BBQ Platter met Brisket te bestellen.

De avond eindigt vroeg, met een aflevering van 'Ted Lasso' in Amsterdam, een bezoek van buurman Zack, en niet te vergeten buurman Steven, die ons Wings met aardappeltjes brengt die ze op het feestje waren vergeten.

Zondagochtend sta ik al vroeg in de keuken om Bacon en Eggs te bereiden voor Iris. Na een kop koffie breng ik haar naar SFO voor haar terugvlucht. Ik zwaai haar uit en wacht op Lenore, die net is geland en nog even met Iris bijpraat achter de douane.

Dit weekend was een herinnering aan het belang van familie, vriendschap, en de kleine momenten die het leven zo rijk maken.