Gewoon een update

Afgelopen week zou ik een blog schrijven over 09-09-2010, de dag dat Vincent 16 jaar werd en de tragedie die op die dag in San Bruno (Ten westen van San Francisco In’t Airport) gebeurde.Hoef hier weinig meer over te vertellen aangezien RTL nieuws en andere er al aandacht hebben besteed.

Het is deze week dat wij (Lenore en ik exclusief Billy) naar Oregon zijn gereden om een week met onze vrienden (de Tiptons) vakantie te vieren. We zouden deze keer naar Washington State gaan wat een fraaie natuur heeft maar oh zo regenachtig als Nederland kan zijn. Dus via internet kwam het er snel uit dat onze eerste bestemming Mt. Reinier maandag t/m woensdag qua weer redelijk tot goed zou zijn.

En inderdaad we hadden prachtig weer en deden twee grote hikes aan beide zijde van de berg alleen hebben wij helaas geen beren gezien zoals andere hikers.

De woensdag was one dag om de tent op te pakken en om een vakantiehuisje van de Tiptons broer te bezoeken wat op een andere halve uur van Seatle ligt maar ook deelfede tijd van het Olympia National Park. Onderweg stopten wijn in Gig Habor wat een fraai stadje is maar ook een geweldige Micro Brewery heeft die op dat moment dicht wat betreft hun tasting room. Echter brutaal als Hollanders zijn belde ik op en kreeg Travis de Master Brewer aan de lijn. Ik vertelde hem dat wij maar paar uur in de stad waren en op doorreis en zei; Weet je het adres dan kom langs over een uur.
Vriend Rick ( Bier liefhebber 1e klas) en ik moesten even zoeken maar we vonden het en stonden in de “7 Seas Brewery” onze growlers (2 liter flessen) te vullen met overheerlijk bier. De reden dat ze ons bezoek niet hadden geweigerd was mijn “Dutch Accent”, geweldig. We waren blij met het bier want ondanks dat ons vakantie verblijf van 2 nachten bleken al snel in het water te vallen, wat ons niet weerhouden van het zwemmen in het meer.

Donderdag was het nog regenachtig en we besloten met de veerpont naar Seatle te gaan. Eerste stop in Seatle was de Elliot Bay Brewpub voor lunch, eten was goed maar bier was beneden onze standarden. Vervolgens naar de Public Market waar ik verrast was over de lange overkapte markt met veel Aziaten die prachtige boeketten met bloemen verkochten. Iets verderop vond ik een Uli’s Stube met jawel “Hela Curry Ketchup”. De dame achter de counter begon met mij te flirten toen zij mijn accent hoorde en ik interesse had voor de Curry. Mmmm de tattoo op haar arm zei “ Lucky” en zou voelde ik het ook.

Nog geen 50 meter verder op zien Rick en ik een Mast ton van “Pikes Brewery” uit de vloer steken, wij namen samen een tasting samples van 6 kleine biertaste glaasjes en het bier was al een stuk beter dan voor heen maar weer niet de jump wat wij hadden van de 7 Seas.

Teruglopend naar de auto was het nog even stoppemm bij een Duitse zaak waar “Lucky” mij over verteldde en natuurlijk kon ik het niet laten om wat Nederlands en Duitse lekkernijen te kopen.

Tijdens onze terugreis met een lekkere regen bui stopte we nog even bij QFC om wat bier te kopen. Wat Gluten vrij bier aangezien een goede vriendin het heeft en er op na zoek is. De New Grist en de Red Bridge (beide Gluten vrij en de laatste zelfs van Budweiser HELP) waren niet goed. Over op de Silver City Brewery met Hefeweizen en WhoopPass Double IPA die Rick had gekocht. Wat blijkt we zij strond verwend qua smaak en dus ook deze komen niet door de test.

Dus over op de laatste bier van de avond, Boulevard Brewing Company uit Kansas City, Missouri. De Bourbon Barrel Quad heeft maar 11247 andere bier flessen. Het is een stuk beter maar nog zeker niet uitmuntend voor de bier wat ik in Portland en/of thuis heb mogen proeven. Bah wat heb ik toch een zaai leven.

September is in zicht …

De maand is al weer bijna voorbij, de werkzaamheden aan de man cave gaan verder en dit geld ook voor de sollicitatie emails. Het is en blijft zwaar klote in de economie waar we allen in verkeren echter voormij begint de tijd toch wel te dringen. Je krijgt namelijk maar een maximaal aantal weken een uitkering en dan is het over en uit. Vandaar dat de cijfers van de VS gewoon een grote wassen neus is.

Dit is dan ook van de redenen dat ik mij maar hebt aangemeld voor een electrical contractor license, dit betekend een maand thuis studeren en dan vervolgens 2 dagen school voordat je het examen krijgt. Moet zeggen dat ik er niet om sta te springen maar nood breekt wet, ik ben nog steeds die jongen die graag elke twee weken of maand een vast salaris krijgt. Want overal ter wereld is het zelfde, je moet vaak achter het geld aanvangen.

Schreef ik van de week dat wij Vincent missen, nou dit geld ook voor de hond. Hij mist zijn vriend die elke dag wel tijd maakt voor een spelletje of voor het samen slapen op een kamer.

Het word rustig

De zes weken zijn toch wel aardig snel voorbij gegaan als ik het over het bezoek van Vincent hebt. Vanmiddag ophet vliegveld bij de Burger Joint was het de laatste Cheeseburger voor de komende maanden en ook meteen een van de slechtste. In iedergeval hebben wij nog even een 12 inch broodje bij SubWay gehaald aangezien hij het eten in het vliegtuig niet te eten vond.

We zullen hem beide flink missen want we hebben donders veel lolmet hem gehad, en dat ondanks dat we niet te veel uitstapjes konden doen. Het is niet alleen mijn zoon, het is gewoon een toppertje die de komende weken iedereen zal lastig vallen met; “How are YOU doingggg?”

Man Cave

Zo zit je al maanden al tegen het opruimen van je schuur aan te kijken en zo krijg je op eens het idee om jezelf toch maar eens een trap onder je kont te geven.
Een paar weken geleden had Vincent mij al geholpen om de gips wanden af te maken en nu had ik gisteren een schoonmaak woede dankzij de buurvrouw.

Zij had wat kastjes in de weg staan die precies aan een lange zijde zou kunnen worden geplaatst. Echter voordat ik het weet stond het voor mij deur en moest ik aan de slag, geen tijd om een vinyl vloertje er in te gooien, maar wel de kastjes. Denk dan ook maar dat de bewuste Man Cave mijn toekomstig kantoorje wordt.

Het begin is er, nu nog een likje verf op de wanden, het vinyl vloertje, een data lijntje vanaf het huis en natuurlijk een desk maken. Bij voldoende resultaat zal ik de komende weken wat foto's plaatsen.

Het land van ....

Amerika is inderdaad het land van de onbegrensde mogelijkheden en overal is wel een markt voor. En ben dan ook al weken wachtende hier op de belastingdienst wat betreft een LLC achter de nieuw startende toko te zetten zodat men niet je huis en dergelijk kunnen afnemen. Echter een verdomd onduidelijke brief van de desbetreffende instantie kwamen we er vanmorgen achter dat je dit gewoon bij de Secretary of State in je eigen staat moet aanvragen. Makkelijker kunnen we het niet maken duh.

Natuurlijk blijf ik natuurlijk uitkijken naar een steady job maar tot die tijd oog kleppen op en gaan met die banaan.

En aangezien ik wachtende ben heb ik nu nog steeds lekker de tijd om met Vincent van alles te doen en natuurlijk de familie reunie van Lenore's moeder en haar drie broers en diens kinderen. Erg gezellig want zo zit je een dagje de toerist in San Francisco uit te hangen en dan weer in een luxe tourbus richting Napa.

Zo zie je maar weer dat je dan ook geen tijd hebt voor je eigen bier produkt te maken.

Wat voor een rot smoes

Welke smoes zal ik nu eens verzinnen waarom de blog niet is bijgehouden. Mmm Vincent bevind zich vaak achter mijn laptop of we zijn te druk om hamburgers te testen.

Dat laatste zit wel een kern van waarheid in want hij (Vincent) kan op dit moment bijna zijn top 10 samenstellen. Maar toch hebben we dan tijd om de wedstrijd van ons clubje via een P2P programma te volgen en vervolgens op het TV scherm te zetten.
Jammer alleen dat ze niet konden scoren.

Afgelopen weekend kregen we bezoek van Couchsurfers uit Calgary, een online vriendin die met haar hele familie 2 nachten bleven slapen. Een dolle boel en zelfs Vincent vond het erg gezellig met zijn leeftijd genootje.


Natuurlijk hoorde een gezamenlijk naar San Francisco er ook bij.
Naast dit alles hadden we gelukkig nog wel even tijd om een dagje Lake Tahoe te gaan en de Truckee River met een rubberboot af te zakken. Achteraf bleek dat we gewoon Billy (onze hond) mee hadden kunnen nemen en dat was toch wel jammer.

En het is zomer

De laatste maand(en) ben ik een beetje afwezig geweest van de Blog en dat heeft deels ermee te maken dat ik werkeloos bent geworden. Heb je in NL nog nooit een uitkering hoeven aan te vragen nou hier gebeurt het al binnen 4.5 jaar. En dus zie je alles een sleur worden, solliciteren, netwerken en de honey do list afwerken.

Positieve van het verhaal is dat ik tijd heb gehad om meer aandacht te besteden aan dingen als “wat wil ik nu eigenlijk”. Als een duizendpoot probeer je toch op een of ander maniet aan de bak te komen want als je van 2000 kandidaten met 130 personen overblijft dan voel je net een mikado stokje wat onder op de tafel ligt.

Dan hadden we natuurlijk voetbal (tijd genoeg om te kijken) en ons huidige bezoek van Vincent die ons maar liefst voor zes weken op komt zoeken. Het is gewoon heerlijk om die jongen zo’n lange tijd bij ons te hebben en probeer allerlei dingen te ondernemen.

Op dit moment verblijven bv in Portland wat natuurlijk alles heeft te maken met het mooiste bier festival van Noord Amerika. Terwijl vriend Rick en ik een dagje zitten te proeven en de biertjes waarderen heeft Lenore, Vincent, Pat en diens zoon James trip rondom Portland gedaan.

Natuurlijk kan deze trip niet het hele weekend in teken van bier staan en heb dus vandaag een of day en gaan zo wat bezoekjes doen.

W O W

Wachten op werk of moet ik eerder zeggen wachten op betalen. Ik heb het al weken aanzien komen maar nu hebben we het dan ook echt gehaald. De monteurs zijn wel betaald maar dan hebben we het ook mee gehad. Facturen konden wij niet de deur uitdoen aangezien het baasje het boekhoud programma om zeep had geholpen en de orignele cd-rom had uitgeleend. Om kosten te drukken was ik deze week al wat minder gaan werken en blijf het voorlopig maar doen.

Ondertussen vliegen de sollicitaties de deur uit en proberen maar het beste van te maken.

Ik denk dan ook maar even zoals mijn vader dat een paar jaren geleden in Belize deed, genieten van het beste Wereld Kampioen Voetbal wat er gaat komen. Sla de Tour de France en Wimbeldon wel over als je het niet erg vindt.

Klaar voor het WK

De verkiezingen staan weer voor de deur van Californië en Nederland, het enige verschil is dat men hier langer dan zes weken campagne mag voeren en dus elkaar flink zwart kan maken. Zo is de Miljardair Meg Whitman al een half jaar bezig met spotjes op TV waar de honden geen brood van lusten.

Daarnaast worden de meningen over verschillende onderwerpen gevraagd en ook hier loopt het de spuigaten uit. Nee geef mij dan maar een NL stemlijst met tig partijen en een Oranje Envelop die je vervolgens naar de Ambassade moet sturen.

Dan het WK voetbal, hier in het huis zal elke NL wedstrijd worden opgenomen mocht ik een klein iets missen. Maar zal waarschijnlijk elke keer rond half vijf ’s morgens ergens in San Francisco rond hangen met de nodige Oranje gekken.

Als ik iedereen mag geloven dan word Nederland Wereld Kampioen Right, het enige wat ik kan hopen dat die benen trappende Portugezen dan maar eerst worden uitgeschakeld. En toch wil ik Brazilië en/of Argentinië ook nog niet afschrijven.

Het zou overigens wel fraai zijn mocht Vincent de NL finale hier in de VS zien want ik denk dat het consulaat hier in San Francisco een grote gekte wordt. En dat nog wel op de 31e verdieping.

Een paar weken van ….

Afgelopen week was het raak, ik kom zondagavond thuis van het bierbrouwen bij Brian en krijg telefoontje met de mededeling: “Oeps ik heb mij vergist met de datum en vlieg morgen na Arizona”. Inderdaad het telefoontje was van mijn baas GVD.

Dus het was hard klussen en vooral nu de huidige dame van het kantoor niet diegene is die wij voorheen hadden. En dus tussen mijn deadlines zat ik klanten te bellen waar het geld bleef van rekeningen die maanden open stonden, het enige positieve van de dame is dat ze nu een aanbetalingen regel in het contract heeft gezet.

Dan het geweldige nieuws van de afgelopen weken, Vincent mijn zoon komt ons 6 weken vergezellen deze zomer vakantie. Wij de nuchtere Hollander dan ook zoveel mogelijk dingen te laten zien. En zodra hij heimwee krijgt zal ik hem naar Golden Gate Park rijden waar een echte Nederlandse windmolen staat.

Gewoon wat pics van de Bay

Belize in een sneltrein vaart

Het is donderdagmorgen en we weten nu al dat de dag hekties gaat worden, rond half negen melden wij ons allemaal in het ziekenhuis waar een persconferentie zal worden gegeven. Channel 7 is aanwezig om een deel tijdens het avond nieuws uit te zenden dat alles heeft te maken met het geweldige werk wat het medische team in vier dagen heeft klaar gespeeld.



Na het gebeuren hebben wij ons hotel in Belize City verlaten, Darren neemt de boot naar Caye Caulker en de rest split zich op in Belmopan. Lenore en ik gaan richting Hopkins Village terwijl Marc en Kathie met Bep richting Cayo reizen.



Hopkins Village is een geweldige dorp, niet te groot en natuurlijk ook de plaats waar wij 5 jaar geleden zijn getrouwd. Het blijkt al snel dat het dorp booming is en zelfs Chefkok Rob is samen met zijn vrouw Corrie een eigen Gourmet Restaurant begonnen. Daarnaast was het ook fijn om Ingrid van All Seasons Belize Guesthouse weer eens te zien. Helaas vloog de tijd alleen verdomd snel.

De volgende morgen richting San Jose Succotz om mijn moeder te bezoeken echter het werd een verdomd kort bezoekje (sorry mam). Daarna zoef met Kathie, Marc en Lenore richting Belize City, de auto inleveren en aflaten zetten bij de watertaxi terminal. Na zo’n 45 minuten varen en 10 minuten over Caye Caulker te wandelen komen we aan bij Frenchies Guesthouse. Darren was zo netjes geweest om de twee laatste kamers vrij te houden en dus tijd voor Chillen bij”The Split”.



’s Avonds eten bij Wet Willy’s wat een restaurant is in Maurice zijn voortuin. De vis smaakt heerlijk, de rum smaakt goed echter ik heb niet door dat zijn vriendin Nederlands is. Ik hoor het ‘sAvonds van Frenchies vrouw Gertrude en de volgende morgen was het even lekker kletsen voordat we de boot naar San Pedro nemen want de dames willen shoppen.

Na al een halve dag te slenteren besluiten Marc en ik na de lunch de boot weer terug te nemen en genieten van het zwemmen in de zee. Na het eten bij een andere lokale toko drink er nog een bij de NL buurvrouw en wat blijkt nog een NL-er op het eiland die een Coffee/ontbijtshop rund. Dus de volgende dag voordat wij weer naar het hotel in Belize City vertrekken nog even een bakje leut halen. Echter ook hier ontkom ik niet aan twee andere gezellige NL-ers die ook op het eiland wonen en zo zie je maar weer dat de wereld klein is.


In Belize City aangekomen checken wij in, belt Kathie de dokter die ons had uitgenodigd maar zoals ik al had verwacht had hij geen tijd voor ons. Wij hebben dan ook snel de plannen veranderd, de dames naar het ziekenhuis om te kijken hoe het met de kids gaat en de heren richting de Chinese supermarkt om de nodige Mary Sharp (soort gelijk aan tabasco) in te slaan. ’s Avonds nog even met Tony bij de Smokey Mermaid gegeten en dat was het.

Maandagmorgen hups richting Airport, lunchen in Houston en er achterkomen dat Darren voor een gesloten Gate staat en dus nu een uur later in San Francisco aankomt.

De Tropics zonder internet

In Belize arriveren is altijd weer een challenge als we het over customs hebben. Na eerst de tax free shop te zijn ingedoken had ik natuurlijk wat aan te geven. Echter laat het nu juist de goederen zijn die ik vanuit de States had meegenomen waarvan de doaune dame geld wilde zien. Ik heb haar dan ook op mijn wijze verteld wat een Bullshit dat was en dat ik niet van plan ben om te betalen. En dus ging deze jongen zonder extra kosten de luchthaven uit.
Tony en Bep stonden samen te wachten en dus gingen we gezellig naar het huis in Belize City waar mijn internet connectie prima aansprong.
Vrijdag is het wachten op de groep, naar het hotel en ipv eten te koken hebben wij al een party en dus ontspring ik de dans.
Zaterdag morgen rond half negen staan we bij het ziekenhuis in Belize City en we worden al snel verwelkomt door Adrian de technician en Dr. Hidalgo. Zij wijzen onze de snel de weg en daar stonden de drie kerels in een X-ray room beademingsapparatuur in elkaar te zetten en te testen terwijl de dames direct aan het werk gingen op de kinder afdeling. Voor de hubbies was er na de middag weinig te doen en even Marc de downtown area laten zien. Wat foto’s schieten en vervolgens afkoelen met een biertje bij de pool bar van de Radisson Hotel.



De zondag staat in het teken van zon, strand en snorkelen, of anders gezegd tripje Caye Caulker. Na een lekker ontbijtje bij de Happy Lobster op richting Frenchies Diveshop. Zij zijn een van de eerste duik en snorkel gidsen van Caye Caulker met ook nog eens normale prijzen. Dus nog geen half uurtje later stonden we in het water met een stel Sting Ray’s rond om ons heen die heel graag gevoerd wilde worden.
Naast het gesnorkelen was het natuurlijk tijd om kiekjes te schieten en informatie inwinnen, want mijn website heeft een nodige update nodig.



















Maandag hebben wij hubbies de groep bij de hospital afgezet om vervolgens richting Cayo te rijden. In twee uurtjes stonden wij bij Bep op de stoep maar was net 15 minuten eerder er achter gekomen dat Marc zich niet lekker voelde. Hij liet zich echter niet kisten en na een op de bank te hebben gelegen zijn we beide na het veerpondje en naar de Maya Ruine Xunantunich gelopen. Een hike van ruim 2 km heen op een weg die heuvel op ging. Na de bezichtiging kon het ook niet anders zijn dat meneer knockout was en dus heeft ie hij een frisse douche en een flink dut op de bank gedaan terwijl Bep en ik in de zelfde tijd de straten van San Jose Succotz door reden.
Na Marc een paar flessen Gatorade te hebben gegeven was het weer tijd om naar huis te gaan, de combinatie van een gestresde baan in de States en een relaxte omgeving als Belize plus de tropische hitte die wij hier hebben zal hem parten hebben gespeeld.
Dinsdag, nog steeds geen internet bij het hotel grrrr. Belizeans zijn niet snel ondanks dat je hen verteld wat het probleem is, mijn wireless card accepteerd namelijk geen WPA2. De hotel receptoniste beaamde dat echter de volgende stap ligt bij haar manager. Ik weet dat ik niet moet klagen, ben immers op vakantie. Echter als ik hier voor business was dan wist ik het wel, hups richting een ander hotel ondanks dit een van de mooiste hotels van de stad is.

Anyway het is tijd voor de hubbies om vanavond te koken en besluiten om te gaan shoppen. Brodies, P-markt, Save U, een lokale groente stand en zelfs de groothandel worden bezocht. De groothandel is nodig aangezien niemand hier basilicum verkocht die wij bij de Pasta met vis wilden doen.
Daarnaast hebben de heren opdracht gekregen om de was bij Tony thuis te draaien, voordat ze de prachtige Zoo van Belize bezoeken. Inderdaad de Zoo is door opvang tot stand gekomen en hebben alleen de dieren die in het land voorkomen.

Op naar de Tropics

Het is alweer een tijdje dat geleden dat ik er even tussen uit kon en dit is zo'n moment. Ben onderweg naar Belize en verblijf daar 11 dagen. Zelf vlieg ik de red eye van San Francisco – Houston en dan vervolgens richting Belize City.

Al met al vlieg ik een dag eerder dan Lenore die met een medical team op vrijdagmiddag aankomt. Zo heb ik niet alleen even tijd voor de familie maar kan ik ook het eten voorbereiden want de workaholics willen direct aan de slag als ze aankomen.

De red eye was even eentje om niet te vergeten, net als ik in stoel 23D ga zitten schiet het mij onder in de rug. Heb dan ook niet echt een oog dicht gedaan. Ben dan ook maar even relax de lounge ingedoken om bij te komen en bij te tanken.

Voor het laatste stukje richting Belize kan ik een upgrade krijgen maar dat kost dan weer $ 70,-. Maar als je dan vervolgens uit gaat rekenen wat een fles One Barrel Rum in Belize kost dan trek ik snel mijn conclusie. Nog even krap zitten en de hele vakantie rum.

In het vliegtuig aangekomen blijkt de kist half leeg te zitten en dan heb je meteen het voordeel als Frequentie Flyer, je hebt een rij voor je alleen. Ik neem dan zo ook maar een lekker biertje om hier op te proosten en dan zullen we straks het laptopje aan de internet hangen.

Gaat lekker snel zo .....

De laatste maanden gaan hier wel hartstikke snel want we zijn alweer in April aan beland. Bedankt aan diegene die aan onze trouwdag dachten, de eerste 5 jarig hebben we te pakken. Het stomme is dat ik juist grote dag van vriend Paul zelf vergeten was, moet mij verrot schamen.

Echter de dag startte nog maar net of ik had alweer een parkeerbon te pakken, heb hem deze keer mooi op het bureau van de office dame gelegd. Thuis gekomen de bloemen op de vaas gezet, champie koud etc. Echter nu was het Lenore die niet zo vrolijk klonk. Zij werkt in een flootpool van 12uur op het ziekenhuis waarbij ze op alle afdelingen ingezet kunnen worden, per half mei gaan alle mensen weer terug naar gewone dag dienst en krijgen allemaal een paycut van maar liefst 30%.

We zullen zien waar het op uit draait want er schijnen vakbondonderhandelingener aan te komen. Een ding is zeker de medische trip van haar en haar groep plus ik als mister guide gaat over 14 dagen gewoon door.

Ja jullie lezen het goed ik kom donderdag morgen de 15e april aan in Belize en de rest van de groep op vrijdag middag de 16e. Tot die tijd blijf ik proberen werk binnen te halen aangezien het werk voor de buitendienst nog niet aan wilt trekken.

Van hop explosie tot socialisme

Het was afgelopen zondag weer tijd, tijd om te bottelen en te brouwen. Aangezien deze jongen zuinig kan zijn bespaard hij net zoals een bakker ook op zijn gist.

Brian aan het brouwen.


En natuurlijk moest ik even een biertje proberen.


Eko laat ons een poepje ruiken met Horse Shoe gooien.

Echter mijn starter bleek zo powerfull te zijn dat de carboy die netjes in de hoek stond twee uur later een enorme knal gaf. De ontluchtings dop was eraf geknald en de combinatie van hop en gist zat aan het plafond. Ik heb de carboy dan ook meteen in de tuin gezet waar nog diverse knallen zijn waargenomen. Conclusie, een gist starter is de moeite waard.

Dan het gesprek van de week, de health care bill van onze president. En natuurlijk zijn diverse Rednecks er niet mee eens en wordt het socialisme genoemd. Dus toen ik vanmorgen bij een bezichtiging van een project nog even met een paar mensen stond na te praten kwam het natuurlijk naar boven. Ik schakelde dan ook maar even over op bier maken en er waren meer in de groep, ik vertelde dat het ideaal was om vrienden uit te nodigen voor een BBQ. Zei nemen het eten mee en ik heb het bier en ze knikte allemaal dat is cool, ik klopde mijn hand op de schouder van de Redneck en zei; Dit lijkt verdomd veel op socialsme.

Kaal koppie

Na maanden updates en geld inzamelen was het vrijdag zover. In een groot opgezet Event begon de vrijdag optijd. Eerst even ‘smorgens extra vroeg voor Children’s Hospital staan om tijdens een nieuws uitzending live aandacht te krijgen met een CBS News helicopter. Hier moet je namelijk mensen ook tot op het laatste moment aan een Event herinneren.

Vervolgens op na het werk en daar deels tijd besteed om de laatste bedragen van de ABN rekening over te maken. ’s Middags om half vijf waren Lenore en ik al op het het ziekenhuis om niets van het begin te missen. Zo begon het klokslag vijf uur met het scheren van een dame met lang haar die het vervolgens aan “Locks of Love” ging geven.


Daarna kwamen de hero’s zoals een hele politie macht, brandweer, coast guard en leger die verdomd goed zijn in fundraising.


Een brandweer man met zijn zoontje, de laatste vind het toch op het moment iets minder.

Negen tot tien stoelen waren zo opgesteld dat men non-stop mensen konden scheren terwijl de kinderen met de verrekte rot ziekte van de 1e en 2e verdieping toe keken.

Uiteindenlijk was het mijn beurt en mocht ik er aan geloven. Voor maar liefst $ 1.700,- werd ik kaal en moet zeggen dat het flink wennen is. Want ik kan mij niet herinneren dat ik als een kind stoppeltjes heb gehad.



Wil met namen de mensen bedanken die het bedrag hebben mogelijk gemaakt en is gewoon fantastisch.

Nog twee weken met …

Inderdaad het is bijna 1 maart en dat betekend dat ik nog 11 dagen heb om geld in te zamelen voor St.Baldrick’s Day. Alle mensen die mij nog gaan sponseren of het reeds hebben gedaan kunnen een hele foto sessie verwachten van het gebeuren.

Mocht je problemen hebben om met een credit card een sponser bedrag over te maken neem dan even contact met mij op via paul.nijssen@gmail.com. Heb nog steeds een Nederlandse bankrekening en ik zorg ervoor dat het geld wordt overgemaakt naar St. Balderick’s Foundation.



Wat speelt zich nog meer af hier in de Bay Area. We zijn na de tweede grote aardbeving op het Amerikaanse continent weer er van bewust geworden om toch ons voorraad water, eten en camping gerei op een beter plek te bewaren. En daarnaast speeld er natuurlijk in het hoofd of we een kleine generator en/of Off-grid solar system zullen installeren. Denk dat het met het laatste wel mee zal vallen.

Honden weer

Het is hier sinds vanmorgen weer eens flink mis met het weer, het regend nonstop. Zelf hoopte ik altijd op een zonnige California maar niets is minder waar. De laatste twee maand heeft het zoveel geregend dat het reservoir hier 1 mijl vandaan sinds lange tijd niet meer zo vol is geweest.

Ben dan ook maar eens vandaag in de eetkamer gaan zitten waar ik een knapperend openhaard vuurtje heb aangestoken. Schaatsen hoef ik namelijk toch niet te zien na de misser van Sven op de 10km.

St. Baldrick’s Day laat nog twee weken opzich wachten dus mensen die nog niet hebben gedoneerd voor mijn scheeraktie voor het goede doel kunnen het nog steeds doen. Voor de mensen die al hebben gedoneerd wil ik nogmaals mijn hartelijk dank uitspreken want zonder jullie kon ik het niet doen. Natuurlijk krijgen die mensen de reeds foto’s te zien die door mijn persoonlijk digi-schieter wordt genomen.

Olympische spelen en meer.

Het is weer zover, de OS is weer op TV en het brengt niet alleen bij mij frustratie maar ook bij de huidige Amerikaan. Ten eerste de delays, wij zitten hier in dezelfde tijdzone als Vancouver maar de programma’s worden hier gewoon met een vertraging van minimaal drie uur op de buis gegooid.

Word je niet gek van alle reclames dan wel van alle internet streamingen die zijn geblokkeerd zodat je gewoon niet anders kan dan gewoon rustig adem halen en wachten op je programma. Enige pluspunt is dat NBC een Nederlander heeft gevraagd om te helpen met alle in en outs rondom het schaatsen. Misschien toch een goed idee om over vier jaar bij iemand in Europa op de bank te crashen voor deze spelen.

St.Baldrick’s Day is nog maar 4 weken weg en hoop dat ik vanavond na thuiskomst goed nieuws heb dat ik mijn goal van $ 1.000,- heb bereikt. Toch hoop ik dat diegene die nog niet hebben gestort als nog een bijdrage willen doen want het is zo ongelovelijk belangrijk goed doel. En zoals ik al eerder schreef, alle kleine beetjes helpen dus schroom niet en contact mij zonodig via de e-mail.

En Billy had ook fun!!!!!

Afgelopen weekend zijn wij op uitnodiging van vrienden weer eens heerlijk wezen skien in Squaw Valley, wat overigens in 1960 de OS verzorgde. En ik heb het geweten, vriend Harald vond dat ik maar weer eens aan een nieuwe uitdaging toe was. De piste met bumps, rotsen en goed gemarkeerde afgronden. Kan je vertellen dat ik de nodige GVD’s heb gebruikt. Maar al met al een geslaagd weekend.

Bagger weer

Hier een kleine update vanuit California, als iedereen dacht dat deze Golden State alleen maar mooi weer heeft dan hebben jullie het mis. De afgelopen 3-4 weken is het weer flink pet, er is in de laatste 15 jaar nooit meer zoveel regen gevallen als nu op dit moment.

Het werd zelf zo erg dat ik bij minder dan 80 kilometer al regelmatig last had van aqua planing en heb de auto maar eens op een hele nieuwe set banden getrakteerd. Wil namelijk wel graag aan mijn eigen veiligheid op de weg denken niet waar.

Dan de St.Baldrick’s aktiviteiten, ik heb er even bewust geen aandacht aangeschonken ivm Haiti maar aankomend weekend kunnen jullie een email van mij verwachten met de vraag om toch een kleine bijdrag te leveren aan het goede doel. Want ten opzichte van vorige week ben ik er nog geen dollar op vooruit gegaan.

Het bier hoofdstuk, we zullen de komende tijd zien of de hobby uitgaat groeien tot een flinke bezigheid. Er is reeds een naam naar boven komen waaien en een label is ook in de maak. Nu afwachten wat de vrienden en mijzelf van de smaak zeggen. Proost!!!

Snel van start

Het jaar twenty ten gaat alweer snel van start, ik heb hier al de eerste twee weken in een flinke run genomen. Ik rij de komende week nog richting San Francisco voor het werk maar dan zal het project zo’n beetje over zijn en wordt het afkicken. Ben na al die maanden nu zo gewend om rond 5.15uur op te staan en niet in files te rijden dat het een flinke domper kan worden.

Mijn dagelijkse wandeling met Billy (als het tenminste niet regend)

Dan een update voor de St.Baldrick’s Day, mijn teller staat na twee weken op U$ 270.- en hoop dat ik in de komende 8 weken als nog op jullie steun kan rekenen. Zoals ik al eerder schreef, elke dollar telt of en nu groot of klein is.

Dan een bier update, het eerste bier (16 liter Belgian Dubbel) zit inmiddels een week in de flessen en moet minimaal nog 1 tot 2 weken wachten. Kon het echter niet laten om vandaag toch eentje los te trekken en moet zeggen “Niet Slecht” al moet het nog wel even staan.

2010 St. Baldrick’s and more

Ik wil iedereen een heel gelukkig en gezond 2010 toewensen en zou zeggen maak er wat van.
Het eind van het jaar bracht mij nog even bij de specialist die zich richt op mij slaap stoornis. Hij vond het uitslag van mijn slaap studie zo verontrustend dat ik zsm een C-pap in huis moet halen, een apparaat wat lucht in je longen blaast zodat je niet stopt met ademen. En inderdaad op de 31e stond ‘smiddags bij de leverancier op de stoep en heb mijn eerste twee nachten er al opzitten. Het is even wennen om met een mond/neus kap op te slapen maar we zullen snel zien of de resultaten verbluffend zijn. Een ding is zeker Lenore heeft geen last meer van een snurkende en naar ademhappende hubby.

Als we dan toch over medische toestanden hebben dan kom ik op mijn goede doelstelling van het jaar terecht, namelijk zoveel mogelijk geld in zamelen voor Research van kanker patientjes. De vreselijk ziekte komt niet alleen bij volwassen voor maar ook bij kinderen.

Mijn ouders zeiden vorige week nog dat deze jongen echt nodig naar de kapper mocht gaan toen ze deze recente foto zagen.

Echter dit zette mij meer aan om tot 12 maart 2010 te wachten en mijn hoofd kaal te laten scheren tijdens St.Baldrick’s Day bij Children’s Hospital in Oakland.

Beste vrienden ik zal uiteraard zelf een geld bijdrage leveren maar moet er bij zeggen dat elke kleine bijdrage helpt. Ik denk dat samen met jullie hulp mijn goal van U$ 1000,- totaal te verpletteren. We hebben samen twee maanden om dit te realiseren dus Please!!!!!!!!

Voor diegene die in Europa wonen en niet over een creditcard beschikken kunnen mijzelf contact opnemen zodat diegene op mijn bankrekening kan storten en ik zal het direct overmaken op hen naam.

Klik op de St. Balderick’s link hier en het stuurt jullie meteen naar mijn pagina. Mijn dank is groot en ik zal jullie op de hoogte houden van de gebeurtenissen.

Even geduld ....

Juist even geduld het biertje komt vanzelf in een maandje. De gist doet al zijn best en het krijgt al een lekker kraagje in de fles. Echter om het op een constante 18 graden temperatuur te houden heb ik er toch maar bubblewrap en een deken omheen gedraaid.
Dan het jaar 2009:
- Het ging langzaam van start met bijna geen werk en zo loop je op de tenen tot eind januari 2010 en de grote vraag of het werk toch weer aantrekt in California.
- California nog steeds platzak is.
- De kids opbezoek wat helemaal te gek was en wat ik graag weer over wil doen.
- Weer een idiot die een vliegtuig wil laten neer storten, maar gelukkig wordt verhinderd door een Nederlander.
- De Top2000 weer door het huis klinkt.

En dan nog even dit, op 23 december is Karin’s (Enschedese vriendin) moeder in Kenia overleden, vandaag was de crematie en ik wens nogmaals haar familie sterkte met het verlies.

Nog twee dagen dan is het zover, jullie zullen dan weer massaal weer achter de oliebollen en/of appelbeignets achter de buis zitten om de Oudejaars Conference te zien. Wij houden bij een kleine party bij Lenore’s collegaatje die hier twee mijl vandaag woond.

Mensen wij wensen iedereen heel veel liefde en gezondheid toe in het komende jaar.

De kerst is weer voorbij

Elk jaar staat kerst weer voor de deur en dan denk ik hoe gaan wij het dit jaar beleven. In iedergeval was ik voor het versturen van Marloes cadeau mooi optijd namelijk net naar Sinterklaas. De drukte bij de postkantoren valt dan nog wel mee maar probeer het niet een week later. Voor Vincent had ik het dit jaar wat makkelijk, namelijk gewoon vanaf mijn laptopje bestellen maar dat geldde ook voor de cadeautjes van Lenore en Erika.

Dan de dag zelf, we vieren de kerst bij mijn schoonouders en tja wat is dan handiger om mijn MiniVan als vervoer te gebruiken. Een grote BBQ (voor de Turkey), klapstoeltjes, diverse gerechten en natuurlijk de cadeautjes. Het viel mij nog mee dat ik nog net niets op het dak moest vast streppen dus mijn verzoek van volgend jaar is de UPS te vragen.

Na een gezellige avond met de nodige hapjes en een bier starters kit hups naar huis, een goede keuze maar wat nu. Wat is er niet heerlijk om op je vrije zaterdag dan meteen naar de special zaak te gaan waar ze alle ingredienten verkopen zodat ik (oeps we) aan de slag kunnen. Na het graan een half uurtje in de warme 12 liter water te hebben laten trekken was het tijd voor de rest van het grutje, even roeren en weer een uurtje koken. Na het over gieten komen wij uit op ruim 14 liter die nu staat te fermateren. Over een maand komen wij achter of wij degelijk beginners geluk hebben met de Belgian Style Beer.

Slaap Studie en schaatsen

We zijn weer een paar weken thuis en het bier uit Oregon smaakt fantastisch op zijn tijd. Het werken gaat in volle vaart tot aan het eind van het jaar en dat geld ook voor de Wii Fit die wij hebben gekocht.

De afgelopen week is het weer hier rond het vriespunt geweest en er lag zelfs sneeuw in diverse steden, iets opmerkelijks kan ik je vertellen. Echter het weer patroon van verdomd koud en stralend zonnetje is overgegaan in regen, regen en nog eens regen.

Het was dan ook mooi om op zulke dagen een sleep study te doen in Berkeley, want voor diegene die mij goed kennen kan ik flink snurken maar ook naar lucht happen. Of anders gezegd Apneu.
Heb mij daar gisterenavond gemeld, na het invullen van de formulieren (Amerikanen zijn daar goed in) kreeg ik de nodige patches om mijn lijf om te kijken hoe deze jongen het nu doet. Hups in een bed met de nodige apparatuur naast je en proberen te slapen. En kan je vertellen dat ze de verwarming flink hadden opgekrengt. Ondanks dat de schoonmaker op de bovenverdieping mij zonodig wakker moest houden met zijn scrub apparaat heb ik blijkbaar hoog gescoord. Cool want ik had verwacht dat ik er niets van bakte.

Dan het schaatsen op TV wat voor jullie heel normaal is, hier dus niet. Na veel klagen tegen een schaats freak, want zo mag ik haar wel noemen kreeg ik eindelijk de goede tip. Ik weet dat ze diverse mensen uit de schaatswereld kend en kreeg dus van iemand van het Amerikaanse team te horen waar ik het kan volgen. Jammer dat het niet live is en met de stemmen van Mart Smeets en Ria Visser (als die nog rondhangen bij de NOS), maar we gaan toch rond 20.00uur genieten van Speed Skating in Salt Lake City.

De laatste zondag in …

Een beetje later gepost.

Het is al weer de laatste zondag van November voor 2009, de tijd schiet voorbij.
We hebben de afgelopen dagen in Portland genoten, het gezelschap was geweldig, de stad is heerlijk om in rond te lopen en het bier was jammie.

Vrijdagmorgen was het eerst tijd voor Black Friday, samen met de Tiptons richting Fred Meijer om even in de hype te winkelen. Black Friday is de start van de kerst inkopen en winkels proberen mensen te lokken met grote aanbiedingen en dan vooral voor de mensen die rond 3uur ‘smorgens voor de deur staan. Wij vonden 7.30uur ‘smorgens mooi genoeg.

Na een ontbijt bij de Pink Cadillac nodigde Rick mij uit om een ritje richting Belmont Station te maken, een Pub met een winkel ernaast met maar liefst 1000 diverse soorten bier. Erg vervelend als je alleen maar voor de Oregon bier komt niet waar. Even later stapte ik alleen in de auto om bij Henry’s en De Schutes Brewery te rijden, want als je in Portland bent dan wil je ook graag je andere vrienden dan de Tiptons zien.

Zaterdagmorgen hadden we een laate start om het huis uit te komen. Ons doel was een mooie hike langs de waterkant van Portland, maar eerst wilde wij met de gondel omhoog naar de Oregon Health Science Universiteit. Dit is academisch hospital op een berg en normaal bij fraai weer kun je de grote bergtoppen zien liggen, echter niet deze dag.

Na wat kiekjes op het uitzichtspunt was het tijd om de gondel naar beneden te nemen om vervolgens 5 mijl langs de waterkant / downtown rond te lopen. Natuurlijk moesten de dames even stoppen bij Nordstrom Rack (Outlet van de grote winkelketen) echter men kon niet slagen.

Op de weg terug richting ons startpunt kwamen we langs de McCormick&Schmick’s, een bar restaurant en was is het dan niet lekkerde om even je maag te vullen. Geinige is dat de bar op zaterdag de hele dag happy hour heeft waardoor de appetizers wel heel erg aantrekkelijk zijn om te eten naast je glaasje bier. Ik was overigens niet echt onder de indruk van het bier dus stelde ik Rick voor om nog even langs de Laurelwood Brewery te gaan wat tot nu toe mijn favoriete bier heeft.

De Laurelwood brewpub ligt in het Hollywood district en verkoopt ook het bier in 1 liter flessen en Growler’s (2 liter flessen die ze aan de tap vullen). Ik kon het dan ook niet laten om bier als IPA Workhorse, Tree Hugger en Space Stout in te slaan. We hadden namelijk geen tijd om te lang te blijven hangen, Pat had namelijk kaarten voor een toneelstuk van een lokale theater groep.

Het theater ging over hoe een familie de feestdagen doorbracht en moet zeggen we hebben ons blauw gelachen. Vervolgens op naar de Portland Bar & Grill wat op de 30e verdieping van de US Bank gebouwd bevindt. Een trendy place to go en niet te vergeten happy hour na 10pm, verdomd we vallen met de neus in de boter. De bier en wijn selectie geweldig, appetizers jammie vooral de Calamari en het uitzicht geweldig!!!.

Inmiddels is het zondagmiddag, en zijn we zo’n 4 uurtjes onderweg en hebben we de Syskiyou summit pass (4310ft) ter hoogte van Mt. Ashland achter ons liggen. Dat betekend dat we weer terug zijn in California en Mt Shasta is niet te missen, wat een geweldige berg.

In totaal hebben we nu nog 283 mijl van de totaal 630 mijl te gaan voordat we thuis zijn. Dan is het Billie een dikke knuf geven, de huurauto wegbrengen en de blog posten.

Ik hoop dat de vaste lezers hebben genoten want de laatste tijd was mijn bijdrage maar magertjes.