Onthaasten in het Oosten van het Land (Deel 1)

Om mij te helpen bij mijn burn-out verschijnselen is het niet verkeerd dat ik reeds een tripje Nederland in het vooruitzicht had. Een kleine groep mensen wiste hier maar vanaf waaronder mijn broer Wilbert die ik normaal maar vaak een paar uurtjes zie tijdens een bezoek aan Nederland. Deze keer was dit anders en was hij zo aardig om met mij de eerste dagen op te trekken en mij van Schiphol Airport op te halen. Door dat ik met handbagage reisde was ik snel door de douane heen en na mijn vaste stop bij Jamin / Multivlaai was het richting de Laanens die zelf voor dit bezoekje hun weekendje uit een weekje hadden opgeschoven. Dat ik de trip hard nodig had was al snel duidelijk aangezien mijn emoties al snel een rol gingen spelen tijdens mijn koffie en gebak. Daarna richting Haarlem waar wij de nacht zullen verblijven en dus kan ik het niet laten om even Wilbert mee naar de Jopen Kerk mee te nemen. Naar een heerlijk Zuurkool Stampot met spek en worst van Tamte Gree gaat bij mij het licht uit.

 

De volgende morgen worden we wakker van verse koffie en het gezang van de mussen die Tante Gree’s tuin geweldig vinden, de middag gaan we op verrassing bezoek bij mijn Peettante Mia die verrassingen minder vindt maar het laat ondergaat want tja deze jongen komt toch maar even voor haar verjaardag langs helemaal uit de Verenigde Staten. Na veel te hebben gekletst rijdt broer lief mij naar dochter Marloes en man Stefan die samen met hun katten mij verwelkomen. Dat ik hier om tijd in bed duik vinden ze niet erg wat erg goed uitkomt met de Jetleg.

 

Een bezoekje Nederland is niet compleet zonder een Sauna bezoekje en dus staat de volgende gastvrouw Martine al morgens voor de deur om mij compleet te laten onthaasten en die was hard nodig. Martine zag direct dat ik nog steeds gespannen bent en weet mij na negentig minuten toch zover om mijn helemaal los te laten en loop zeven uur later ontspannen het gebouw uit.

 

De volgende verrassing was gepland om mijn oude buurman Boerhof te bezoeken echter het stuur trekt naar rechts om een Edwin en Anja te bezoeken, wat zo warm en gezellig was dat wij bijna de tijd vergaten en de beste buurman bezocht terwijl de laatste visite naar huis was gegaan.

 

Inmiddels vliegt de tijd en het is nog maar dinsdag ochtend als ik op Landgoed Twickel loop te wandelen en wat bitterballen bij Cafe de Zwaan nuttig onder goed gezelschap.

 

Later in de avond ontmoet ik mijn naamgenoot en strijken wij neer in de binnenstad van Borne om het jaar weer bij te praten en heb ik nog steeds niet zoveel tijd voor dochterlief en man maar weet dat dit later in de week gaat gebeuren.

 

Terwijl ik die morgen iets langer in bed blijf liggen krijg ik een foto van Dr. Alphons Ariëns opgestuurd van een andere grote vriend Peter die blijkbaar vanuit Zuid-Holland voor de dag neer is gestreken in het mooie Enschede. Het frappante is dat ik net daarvoor nog aan hem zat te denken dat het wel heel moeilijk wordt om hem te bezoeken thuis. Echter ik reageer zo snel dat ook hij verbaast is met het resultaat dat ik met de trein iets eerder Enschede aandoet om lekker bij te kletsen of het gisteren was plus een wijze raad van een fysicus. Maar ook voor dit heb ik nog zo’n dertig minuten tijd gehad om meneer Gert een verrassing bezoekje te brengen.

 

De avond staat in het teken om een dame te ontmoeten die haar man vorig jaar is verloren waarvoor ik toen een weekendje Enschede aandeed. Het restaurant waar ik altijd met haar mannetje ging eten was ook dit weer het ontmoetingspunt en natuurlijk was andere vriendin Karin daarbij aanwezig aangezien zij dit maanden geleden al met ons drietjes hadden bekokstoofd.

Ik wil iedereen bedanken voor de fijne en warme tijd die ik men mocht doorbrengen en voor diegene die mij hebben gemist moet ik zeggen; Sorrie ik kwam hier echt voor mijn rust en bij te tanken. Volgend jaar kom ik weer en neem ik iets meer tijd met een Meet & Greet.