De tijd vliegt, en zo ook de laatste keer dat ik op zondag tijd maakte voor mijn buurman Zack, die op zondagmiddag eindelijk klaar is met zijn werkweek. Na maanden van afhouden ben ik maar eens met de beste man de kroeg ingegaan, wat uitermate gezellig was en zich later thuis voortzette. De reden dat ik deze gezellige vent vaak afwijs, is inderdaad de nodige biertjes; ik wil immers mijn lijf gezond houden en regelmatig zwemmen of lopen. De maandagochtend was dan ook niet om over naar huis te schrijven; ik kwam nauwelijks vooruit. Maar 's avonds voelde ik me eindelijk weer een beetje mens toen ik in het buitenbad van de Lakeridge Athletic Club sprong.
Dinsdag was een stuk productiever. Rond negen uur stond ik weer in Silicon Valley om samen met de inspecteur ons werk te keuren voordat de graafploeg alles weer dichtgooit en de parkeerplaats van een nieuwe laag asfalt voorziet. Op de terugweg ben ik nog even langs de tandarts geweest voor een frisse blik en gevoel in mijn mond. Na een wandeling in het nabijgelegen Kennedy Grove kon ik het niet laten om nog even die ene mijl te zwemmen.
Tja, en dan word je wakker en voel je nattigheid; warempel, het regent weer eens in de Bay Area. Het werd inderdaad tijd dat er weer wat bakken water uit de lucht zouden vallen, maar dit betekent helaas ook vaak veel ongelukken na de eerste regen. Blijkbaar is het lastig om mensen uit te leggen dat ze elkaar wat meer ruimte moeten geven op zulke dagen. Dus dacht ik: hups, laten we na het ontbijt maar eerst gaan zwemmen. Diezelfde gedachte had Lenore, want zij was al ruim twintig minuten baantjes aan het trekken voordat ik eindelijk de plons maakte. Ik kon weer twee mijl afstrepen voor de ochtend.
Nu ik toch zo’n heerlijk ontspannen start van de dag had, leek het me de ideale middag om eens de film The Apprentice te kijken met Aramis. Dus liet ik de boel de boel en na een middagmatinee zaten we met een klein gezelschap de film te kijken. Nu weten we eindelijk waarom deze man zo’n grote klootzak is geworden.
De rest van de week vloog weer voorbij, met als afsluiter het Formule 1-circus dat was neergestreken in Austin, Texas. Met een spannende race en verrassend genoeg twee Ferrari’s op het podium, sluit ik mijn blog weer eens af.
No comments:
Post a Comment