It rains halleluiah

Het is zondagmiddag, na een potje Kolonisten is het tijd om richting station te lopen om de trein richting het westen te pakken te pakken. Met een geleende openbaar vervoerskaart loop ik richting het loket om te kijken of er nog een voordelige manier is om richting Hoofddorp te reizen maar dat bleek niet zo te zijn. Echter de dame achter de balie was zo vriendelijk om mij even een route uit te printen i.v.m. werkzaamheden bij Amersfoort aan het spoor.

Alles loopt perfect, WiFi in de trein en ook nog eens optijd. Alleen het contact met Lenore blijft uit die met de ICE richting Amsterdam of Schiphol komt. Tien minuten voor aankomst op Schiphol krijg ik bericht of ik haar op kan wachten op Schiphol YES. Samen reizen we naar Hoofddorp om paar internet vrienden te zien die ik van het internationale forum ken. Had ik Sabine uit Italië afgelopen week moeten missen, nu stond zij ons op te wachten met een auto van haar ouders. Het etentje in het Libanese restaurant was fantastisch en het was zo gezellig dat wij bijna vergeten om de laatste trein richting Enschede te pakken te krijgen.

De volgende morgen zag Lenore dan uit eindelijk onze gast-heer en vrouw. Stefan en Marloes wonen reeds een jaar samen en het is alweer een jaar geleden dat zij bij ons op bezoek waren. Na wat bij kletsen besluiten wij via het prachtige Volkspark richting de stad te lopen. Vreemd eigenlijk want vroeger kwam ik er alleen als er kermis was. De eerste stop die Lenore wilde maken is Wilhemientje aan de Heurne. Ik heb haar ooit kennis laten maken met deze eetgelegenheid en sinds dien is dit vaste plek.

Vervolgens even rond neuzen bij de Media Markt, Expo en Bijenkorf voordat wij even langs Aslan (eigenaar Restaurant Rhodos) lopen om even bij te babbelen en dingen door te nemen voor aanstaande donderdag. Van de korte Haaksbergse straat lopen wij via de korte Hengelose straat het stationsplein op. Ik spiek even bij het voor mij nieuwe Forum Café (of moet ik Mac Berlijn zeggen) naar binnen om te kijken of Severiné aanwezig is. Via de nieuwsbrief en Twitter ben ik haar blijven volgen wat betreft de horeca veranderingen die zij (Severiné en Marc) namen. Voordat men hun Italiaanse restaurant “La Cucina” naar het stationsplein verhuisde is men eerst begonnen met Mac Berlijn. Afgelopen juli was het zover om ook het Italiaanse restaurant te verhuizen en bij het bezichtigen hier van kon ik alleen het woordje WOW uit spreken. Eindelijk heeft het oo zo saaie stationsplein eindelijk een plaats waar je iets kunt eten.

Naast het rond snuffelen in de stad was er natuurlijk ook tijd voor spelletjes met Marloes, Stefan, Vincent en Lenore. Bij het Kolonisten word ik echter flink ingemaakt echter bij Phase 10 bied ik toch nog wel tegenstand.

Dinsdag was tijd om mijn broer Wilbert te zien, althans hij bleek in de buurt te zijn en dus kon hij mooi op sleeptouw nemen want heb geen flauw idee hoe in de wijk Okois te komen. Het enige wat ik van deze wijk weet is dat je zo bij de Oostenburen de tuin inrold. Zo gezegd zo gedaan, Elsbeth heette ons van hart welkom onder het genot van een Senseo koffie. En het was natuurlijk even wachten op zoon Stef die tussen de middag even thuis kwam eten. De verlegenheid moest er even af maar toen kreeg meneer toch wel praatjes en wilde hij wel met mij op de foto. Niet eén ding, maar twee dingen hebben Stef en ik gemeen. Liefde voor Héla Curry Ketchup en natuurlijk het clubje FC Twente.

Vervolgens via de Multi Mate doehetzelfzaak richting de Boerhofjes. Deze mensen zijn mijn oude buren zoals de meeste mensen wel weten. Doordat de dame des huizes niet altijd de mogelijkheid heeft om naar een Meet & Greet te komen was dit bezoekje zekers belangrijk voor mij.

Het is tijd om weer richting Pathmos te gaan en de gast-heer en vrouw te verblijden met wat eletra werk aangezien gisteren bleek dat diverse dingen in huis niet deden. Stefan vertelde mij dat hij en zijn vader de lamp in de hal wilde aansluiten maar dat er spanning op stond. Echter na mijn eerdere bevinden van de avond er voor bleek gewoon dat de schakelaar kapot was. Aangezien de service diensten van woningbouw verenigingen soms dagen op zig kunnen laten wachten had ik besloten om het probleem maar direct te verhelpen.

Nu alles weer werkt konden Marloes, Lenore en ik nog wel even de stad in deels boodschappen te doen nu er ook nog markt in de binnenstad is. Ik was overigens blij dat broer Wilbert zo vriendelijk was om ons in de stad af te zetten. Deze jongen had namelijk vergeten een jas mee op vakantie te nemen en dus moest ik het even met een paraplu doen. Via de dropstand, de pinautomaat en de Appie Heijn kwamen wij langs een kraam met allemaal jassen. Marloes reikte mij een jas en zij pap probeer deze eens, al snel bleek dat dit een nieuwe record jas kopen was. De eerste jas passen en aanhouden en dat voor 20 eurootjes.

Naast dit scoorde Marloes nog twee overheerlijke Ananassen voor maar 1 euro en kon de viskraam niet worden overgeslagen.
Ondanks de jas besloten wij toch maar even om het openbaar vervoer naar huis te nemen waar Stefan weer een overheerlijke maaltijd in elkaar zetten. Vraag mij eigenlijk af waarom de beste jongen niet een chef kok opleiding had gedaan. In iedergeval was de afsluiting van de avond een bezoekje van een vriendin en natuurlijk het vervolg van het spel Phase 10.