Het vliegveld is weer een afknapper, drukke mensen staan met zijn allen strak voor de lopende band. Het enige wat ik kan doen als ik een glimp van onze koffers zie is strak en brutaal de mensen opzij drukken en de koffers pakken. Samen lopen we door de douane en wie staan daar, juist Edwin en Anja. Het is half één ‘snachts en dus sluit men ook praktisch alle toe en uitgangsdeuren van het vliegveld. Een schoonmaakster was zo vriendenlijk om ons even de weg te wijzen en dus konden we onze weg voortzetten. Onze camping is op zo’n 30 minuten goed te doen maar na 5 minuten staan we stil. Het drukke volkje weten vier auto tegen elkaar aan te parkeren.
Na de file en het ritje waar we eindelijk rond 2uur op de camping. We openen een fles met Chianti en zitten nog even fluisterend tegen elkaar te praten. Maar opeens, piepende remmen en een dikke knal bij de toegang van de camping. We pakken onze zak lantaren en lopen de 300 meter naar het voorkant van het terrein. Een stel jongen Italianen scheurde met een Renault Clio en miste de bocht. Het gevolg was dat de auto over de kop vloog en tot stilstand kwam tegen een dikke haag met een hek er achter. De auto ligt nog op zijn kant en een van de Italianen zegd; No everything is oke. Ik kan het toch niet laten om het nummerbord op te schrijven en we gaan weer weg.
Wij besluiten met ons viertjes om de volgende morgen het nummer af te geven bij de receptie van de camping. De eigenaresse die hard aan haar business werkt besluit op de politie in te schakelen dus misschien horen we wat meer.
Het woord onthaasten word hier niet in de mond genomen maar ze hebben mij wel gevraagd om lekker te relaxen. En dus is het lekker zwemmen in het meer, genieten van de lunch en veel kletsen.
Zo meteen het dorp maar eerst even posten.
No comments:
Post a Comment