Sunday, August 12, 2012

Visite

Het is zondag de 5e augustus, en kijk nog even op de site van Oakland International Airport voordat ik in beweging kom. Vincent is namelijk de eerste van de familie die met ArkeFly vlucht 315 richting de Bay Area komt. Aangekomen op het vliegveld blijkt dat het Internationale vliegverkeer minimaal is en kan hem dan ook niet missen bij de uitgang.

Al wachtende word ik op de schouder getikt, het is de General Consul of gewoon Bart. Hij staat op zijn zoon te wachten en omdat het nog wel even kan duren besluiten om maar even van een Heineken Light te genieten. Het schijnt dat de bar het biermerk in de koelkast heeft gezet sinds dat ArkeFly op Oakland vliegt. Een grote uitzondering voormij want normaal drink ik alleen lokale brouwsels.

Het duurd niet lang voordat Vincent eruit loopt en krijg ook een welkomkomst groet van de GC. Op de weg naar huis vraag ik; “Hoe was het eten in het vliegtuig en heb je nog honger”. Het viel wel mee zei hij echter bij aankomst thuis begon de maag wel te rommelen. Al snel besluiten we om de koffer te laten wat het is en hups richting Red Onion te rijden. Yeah Hamburger time.


De komende week word het veel chillen voor Vincent aangezien ik weer noodgedwongen eigen projectjes in de bouw heb. Maar als ik ‘smiddags thuis komt lopen wij even met de hond in het naast gelegen park. Wat mij verbaast is dat deze jongen kerel sinds de afgelopen twee jaar veel conditie heeft opgedaan. Hij loopt vlieren fluitend de heuvel op terwijl ik al puffend er naast loopt. Naast dat weet hij mij elke avond te verslaan met Kolonisten van Catan, pijnlijk.

Maandagmiddag kom ik thuis van werk en zowel Erika als Vincent hangen op de bank TV te kijken. Het beeld veranderd in een Emergency Channel, de mededeling "sluit ramen en deuren". Na snel de internet sites van de diverse lokale nieuws kanalen te bezoeken blijkt dat de Chevron een brand op de raffinaderij terrein heeft. Het terrein ligt op zo'n 16 kilometer van ons af en ondanks het geringe gevaar besluiten we toch om de ramen en deuren dicht te houden. Wil het niet dat ik het niet kon laten om een fotootje te schieten.


Onze reaktie "Het zal de benzine prijs snel omhoog brengen". En inderdaad nu een paar dagen later is onze Gallon prijs 34cent omhoog geschoten.

Het is donderdagmorgen als ik Vincent voor een lunch richting San Francisco neem. We zijn een uur vroeger dan geplanned dus we lopen wat rond in de stad. Al snel mengen wij onder de toeristen echter was even vergeten dat die zoon van mij ook niet van winkelen houdt. Maar al snel is het tijd en we ontmoeten de heer Laanen in de lobby van een groot kantoorgebouw. Ik zeg niet alleen “heer” maar hij is het ook. Anderen noemen hem de “Moeder Theresa van de Nederlanders in de San Francisco Bay Area”. Ondanks zijn drukke agenda weet deze Trade Director en Entrepeneur altijd wel een gaatje te prikken om even bij te kletsen.

Vrijdag betekent de maandelijkse NL borrel bij Murphy’s hebben maar hebben ook nog eens straks het huis vol zitten. Lenore’s zus Seena wil nog even de champie fles los trekken aangezien haar appartement na de beurs crash eindelijk voor een goede prijs is verkocht. Echter daar kwam snel James, zijn vriendin Karina, aanstaande schoonmoeder uit Peru en tante uit Peru. Het was lekker druk maar ook gezellig.

Zaterdagmorgen, Santa Cruz staat vandaag op de planning. Na een traage start zitten we eindelijk in mijn MiniVan. Een zeer comfortabele auto om lange ritten in te doen. Wij moeten nog 20 mijl rijden en de Van rijdt gestaag op Highway 17 de heuvel rug in. Wil het niet dat mijn auto op eens compleet geen power meer onder de motor kap heeft.


Ik zie nog net om de hoek plaats waar ik de auto kan parkeren, nou ja parkeren. De linkerkant van de auto staat nog net op de rechterweg helft en het is niet fijn. Lenore pakt belt meteen AAA die snel en zorgvuldig ons uit de benaderd positie halen. Ons ritje Santa Cruz word al snel omgezet in een ritje Berkeley waar wij de auto bij onze garage parkeren.

Erika was zo aardig om ons bij de garage op te halen en na het leeg pakken van mijn auto begint iedereen trek te krijgen. Goed dat wij allen één ding in gedachten hebben “Barney’s”


In de laate namiddag willen we toch nog wel wat van de dag maken en dus richting Concord. Daar is een Laser Game Center waar je lekker elkaar lek kunt schieten zonder de pijn te voelen. Vincent had het nog nooit gedaan en voormij was het de tweede keer. Een erg leuke bezigheid mits de spelers groep niet te groot is. Je beweegt veel en het is echt een workout.

Op de terugweg vanuit Concord hebben wij wat te vieren. Lenore’s good old Honda Civic rijdt wel als een tierelier en heeft 300.000 mijl op de teller staan. Om even om te rekenen naar kilometers dan kom je snel op 482.803 kilometer.


Het is inmiddels zondagmorgen en zie dat mijn clubje tegen Groningen heeft gewonnen. Billy is niet onder de indruk, hij wil gewoon naar buiten en doe zijn ronde.

No comments: