Een dagje zee ?

Wij worden zaterdag langzaam wakker en zijn allemaal niet vooruit te branden. De afgelopen weken hebben Lenore en ik in de eetkamer gebivakeerd. Echter nu Erika twee weken weg is hebben wij het roer omgeslagen. Vincent verblijft nu in Erika’s slaapkamer en wij slapen weer in ons eigen gespreid bedje. Billy die na zijn num nutz aktiviteiten in het park een beetje mank loopt heeft Vincent zo gek gekregen om een plaatsje naast hem vrij te houden.

Ons plan om een tripje naar Point Reyes Lighthouse te gaan komt vandaag mooi uit nu het hier al weken prachtig weer is. De TomTom staat geprogrammeerd en we rijden al snel door de hoge heuvel rug van Marin. Wil het niet dat we na paar pistoreske dorpjes en Tamales Bay al snel de eerste mistbanken zien verschijnen. Het duurt dan ook niet lang voordat wij in een landschap rijden hoe ik het platte land van Ierland voor mij ziet. Het enige wat ik mis zijn de kleine plaatselijke pubs.

Het kost ons een uur van Point Reyes Station naar de overvolle parkeerplaats van de Lighthouse te komen. Mensen die in hun auto stappen verdommen om weg te rijden en plaatst te maken voor een ander. En dus rijd ik uit ergenis maar even iets naar beneden om vervolgens naast de weg te parkeren. Het is koud, een strafe wind waait met een zicht van minder dan 50 meter. De afgesloten weg met het bordje 0.4 mile brengt ons een stapje dichterbij. Eerst moeten we 380 fraai aangelegde treden naar beneden lopen om ons eind doel te bereiken. Zo’n paar honderd meter onder ons horen wij het water van de Pacific Oceaan tegen de rotsen aanslaan. Binnen in de toren aangekomen is het behagelijk en beschud van het koude weer. We genieten even van de Park Ranger die tekst en uitleg geeft voordat wij weer richting de auto gaan.

Onderweg denken we na over wat te eten bij terugkomst. Lenore komt op het idee om in Sausolito te stoppen. Het stadje ligt net iets ten noorden van de Golden Gate Bridge en het is er heerlijk vertoeven. Fish is de naam van een restaurant waar we eerder zijn geweest en waar mensen rustig een half uur in de rij gaan staan voor hun bestelling. En zoals de naam het al zegt verkopen ze er alleen maar vis en je drank krijg je in een soort van jam pot geserveerd.

Rond negen uur ‘s avonds komen we eindelijk thuis en ploffen op de bank neer. Afgelopen nacht had ik na aanraden van Vincent “The Hunger Games” opgenomen. Als iemand het voor de derde keer wil zien dan moet het wel verdomd goed zijn. En inderdaad het was een boeiende film waar je dus niet bij in slap valt, of je moet Lenore heten en de boeken hebben gelezen. Geluk voor haar dat het nog op de DVR staat.

De zondag was weer een lui lekker dagje, hond uitlaten, spelletjes doen en ‘savonds naar La Venetia in Berkeley waar mijn schoonmoeder Mim een etentje gaf ivm haar komende 84 jarige verjaardag. Na de hand nog even richting haar huis om de traditionele verjaardagstaart meester te maken. Nu nog paar dagen genieten van die grote vent van mij voordat het voorbij is, want donderdag vliegt hij al weer terug.