Inmiddels maandag

Het is bijna maandagmiddag en mijn vierde dag in Kentucky. En dat betekende voor Suzy dat de dokter vanmorgen met een goed bericht, namelijk dat ze morgen met de ambulance naar huis wordt gereden en dat alle faciliteiten worden geregeld. Dus dat betekend een automatisch bed, genoeg medicatie en zuurstof. Het fijne is dat Victor zijn belofte kan waarmaken en haar thuis de laatste dagen kan geven. We weten het allemaal, het is een kwestie van dagen of weken. Zondag was de dag dat vriend Hans met pijn in zijn hart vertrok, ik weer hier in de Hospital verblijf om een van de turns over te nemen en vriendin Lauren vanuit NL bij ons aansloot. Inmiddels heb ik de voetmassage van Hans overgenomen en de verpleging begint aardig aan ons te wennen. Maar morgen is de dag dat we terug gaan naar haar huis in Webster, een klein gehucht in de middel of nowhere. Tot die tijd is het nog even een nachtje kramperen, junkfood eten en shoppen bij de Wallmarkt.