Een vreemd begin van mijn reis, Lenore wilde mij optijd naar het vliegveld brengen aangezien ze morgen moet werken. Geen probleem, echter dan moet je niet bij de incheck balie er achterkomen dat je de laptop tas thuis bent vergeten met praktisch alles erin zoals bv mijn telefoon charger. Ik belde mijn lieve schat die inmiddels weer richting huis reed en checkte de auto nog even, nada.
Damn dan maar niet dacht ik bij mijzelf, dan kan ik ook niets verliezen. Lenore dacht inmiddels hetzelfde en dacht Paul zonder telefoon charger betekend weinig contact voor een week. En inderdaad de schat kwam terug met de tas dus ik heb geen excuses meer om niet te bellen en/of te emailen. Inmiddels zit ik nu in Houston te wachten om mijn connectie, thuis hoef ik niet te bellen want het is 4.30uur in California terwijl Texas twee uur voorloopt. In iedergeval heb ik een uur de tijd om van mij koffie te genieten voordat mijn vlucht richting Louisville vertrekt.
Het is weer reeds zeven uurtjes geleden dat ik ben aangekomen op het vliegveld en dat Hans mij op stond te wachten. In een halfuurtje stonden we in het verpleegtehuis en gelukkig was Suzy goed te pas en konden we wat woorden wisselen. Zus Nicole, Victor en Hans wisselde afgelopen dagen elkaar af en nu ben ik erbij gekomen. Victor's ouders en broer letten op hun huis en hun geadopteerde zoon.
De sfeer is hier goed en we lachen er toch wel wat vanaf, want dat is wat Suzy ook zou willen.
No comments:
Post a Comment