Zaterdag 23 September. Ik heb aardig liggen ronken ondanks dat ik last had van mijn geïrriteerde oog.In iedergeval was dat geen excuse om rond 7.00uur richting ontbijttafel te gaan en vervolgens rond 9.45uur met onze eerste hike in Yosemite. We hadden gekozen voor Yosemite Upper Falls, tevenseen route als je richting de diverse toppen wil lopen. De totale hoogte verschil is ruim 1000mtr en het wordt een pittige klim. Met de rugzak vol met nootjes, fruit, gedroogde beef yerk en voldoende water maakte wij onze weg omhoog. Onderweg vertelde Henry dat hij 22 jaar en 10 jaar geleden ook inYosemite was geweest maar de hikes te steil vond. Hoe oude hoe gekker zullen we maar zeggen want vandaag gaat hij het wel doen op zijn 50ste jaar.
Dit alles is niet zonder slag of stoot echter het uitzicht geeftons de motivatie om door te blijven lopen met de nodige stops. Of waren het de andere groepen die ook de nodige stops moesten maken? In 3uur en 15 minuten staan we er dan, boven aan de Falls met een fraai uitzicht. Jammer alleen dat de waterval bijna helemaal droog stond met als resultaat dat de Dutchies even van de route afgaan en afdalen naar een van de pools die nog wel zijn gevuld. Na een uurtje genieten is het tijd om terug te gaan, het blijkt dat Gert toch enige moeite heeft aangezien hij op gympies liep, die weinig profiel hadden en dus gladde zool. Ik heb hem dan ook maar mijn sticks gegeven waardoor hij nog normaal naar beneden kon komen.Ook de water voorraad bleek een probleem te zijn, ieder van ons had een fles van 7dl bijzich en als backup had ik er nog 2 in de rugzak. Helaas was het door de uitputting slag halve wege de terugweg op. Harold en ik die aardig de vaart erin hadden en ik zij de gek die de nodige spastische glijers maakt besluiten om naar de camping te lopen om zelf ons vocht aan te vullen en de flessen te vullen voor Gert en Henry. Al met al een uitputtings slag met een mooie herinnering en wat is dan lekkerde dan onze 5 liter pak wijn open te maken en te genieten.
Zaterdag 23 September. Ik heb aardig liggen ronken ondanks dat ik last had van mijn geïrriteerde oog.In iedergeval was dat geen excuse om rond 7.00uur richting ontbijttafel te gaan en vervolgens rond 9.45uur met onze eerste hike in Yosemite. We hadden gekozen voor Yosemite Upper Falls, tevenseen route als je richting de diverse toppen wil lopen. De totale hoogte verschil is ruim 1000mtr en het wordt een pittige klim. Met de rugzak vol met nootjes, fruit, gedroogde beef yerk en voldoende water maakte wij onze weg omhoog. Onderweg vertelde Henry dat hij 22 jaar en 10 jaar geleden ook inYosemite was geweest maar de hikes te steil vond. Hoe oude hoe gekker zullen we maar zeggen want vandaag gaat hij het wel doen op zijn 50ste jaar.
Dit alles is niet zonder slag of stoot echter het uitzicht geeftons de motivatie om door te blijven lopen met de nodige stops. Of waren het de andere groepen die ook de nodige stops moesten maken? In 3uur en 15 minuten staan we er dan, boven aan de Falls met een fraai uitzicht. Jammer alleen dat de waterval bijna helemaal droog stond met als resultaat dat de Dutchies even van de route afgaan en afdalen naar een van de pools die nog wel zijn gevuld. Na een uurtje genieten is het tijd om terug te gaan, het blijkt dat Gert toch enige moeite heeft aangezien hij op gympies liep, die weinig profiel hadden en dus gladde zool. Ik heb hem dan ook maar mijn sticks gegeven waardoor hij nog normaal naar beneden kon komen.Ook de water voorraad bleek een probleem te zijn, ieder van ons had een fles van 7dl bijzich en als backup had ik er nog 2 in de rugzak. Helaas was het door de uitputting slag halve wege de terugweg op. Harold en ik die aardig de vaart erin hadden en ik zij de gek die de nodige spastische glijers maakt besluiten om naar de camping te lopen om zelf ons vocht aan te vullen en de flessen te vullen voor Gert en Henry. Al met al een uitputtings slag met een mooie herinnering en wat is dan lekkerde dan onze 5 liter pak wijn open te maken en te genieten.
No comments:
Post a Comment