Vrijdagmorgen is het dan zover, Gert, Henry, Harold en ik rijden naar Yosemite toe.De avond daarvoor hadden we nog een hotelletje geboekt dat net 12 mijl buiten het park ligt en we legde de rit ook in 3 1/2 uur af. Wat blijkt onze kamers zijn nog niet schoondus wij hups de auto in om te verkennen.
Het pasje dat we in maart voor de Nationaal parken hadden gekocht verschafte ons gratis toegang waarna iedereen driftig in de informatie bladen ging lezen. Aangekomen in het midden van de vallei staat El Capitan links van ons, kleertje wat een wand.
Wij met de foto camera's natuurlijk direct in deaanslag net zoals al die andere toeristen. De verkijker was ook mooi om bij mij te hebben,je kon zien hoe de klimmers in de wand een bivak maakten en nog een paar fanatiekelingen zichverder naar boven probeerde te komen. Natuurlijk is er mee te zien en dus besluiten we naarhet Visitors Center te gaan waar we een gedetaileerde kaart en boek kopen om zo onzetoch van morgen uit te stippelen. Echter we krijgen van de ranger te horen dat we nognet optijd de zonsondergang op de Half Dome kunnen zien als we direct met de auto naar Glacier Point rijden.
Het wordt echter een race tegen de klok en kijk niet naar de bordjes met maximale snelheid 25 en 35 Mph. Ondanks dat konden we de Half Dome net alleen vande zijkant fotograferen met een zonnige gloed. Maar nu nog terug naar het hotel, mijnlinker lens ging zo irriteren dat ik vroeg of Harold wilde rijden, en dan te bedenken dat Harold 7 maand in Australië links heeft gereden. Het werd dan ook een gezellig ritje van ruim 2uur terug. Het restaurant van het hotel was inmiddels gesloten dus hups naar de toko 1/2 mijl verder. Zij waren nog wel zo vriendelijk om mensen om 21.00uur binnen te laten.
Het pasje dat we in maart voor de Nationaal parken hadden gekocht verschafte ons gratis toegang waarna iedereen driftig in de informatie bladen ging lezen. Aangekomen in het midden van de vallei staat El Capitan links van ons, kleertje wat een wand. 
Wij met de foto camera's natuurlijk direct in deaanslag net zoals al die andere toeristen. De verkijker was ook mooi om bij mij te hebben,je kon zien hoe de klimmers in de wand een bivak maakten en nog een paar fanatiekelingen zichverder naar boven probeerde te komen. Natuurlijk is er mee te zien en dus besluiten we naarhet Visitors Center te gaan waar we een gedetaileerde kaart en boek kopen om zo onzetoch van morgen uit te stippelen. Echter we krijgen van de ranger te horen dat we nognet optijd de zonsondergang op de Half Dome kunnen zien als we direct met de auto naar Glacier Point rijden. 
Het wordt echter een race tegen de klok en kijk niet naar de bordjes met maximale snelheid 25 en 35 Mph. Ondanks dat konden we de Half Dome net alleen vande zijkant fotograferen met een zonnige gloed. Maar nu nog terug naar het hotel, mijnlinker lens ging zo irriteren dat ik vroeg of Harold wilde rijden, en dan te bedenken dat Harold 7 maand in Australië links heeft gereden. Het werd dan ook een gezellig ritje van ruim 2uur terug. Het restaurant van het hotel was inmiddels gesloten dus hups naar de toko 1/2 mijl verder. Zij waren nog wel zo vriendelijk om mensen om 21.00uur binnen te laten.
No comments:
Post a Comment