Koninginnedag op zijn …

Het is weekend en wat doe je dan in plaat van een middagje Eredivisie voetbal kijken. Juist je gaat met een grote groep bij elkaar getrommelde Nederlanders Koninginnedag twee dagen eerder vieren. De voorbereidingen liepen al maanden en dus moest het feest slagen.

Was het nu vorig jaar nog Union Square waar ik zelf niet bij aanwezig was, nu wordt het groter en gezelliger. Het begon zaterdag morgen op de fiets, van de “My Dutch Bike Shop” met onze Consule Generaal richting Golden Gate Park. Het Consulaat, de San Francisco Bike Coalition en meneer Pim. Door de samenwerking met Nederland worden in San Francisco strategisch fietspaden aangelegd vandaar dat de Coalition erbij moest wezen.

Zelf kwam ik twintig minuutje te laat ivm het niet halen van de metro maar het groepje van ruim 70 man kwam al snel inzicht toen de lichte klim begon. De fietstocht viel al met al mee en niet fietsende mensen en camera ploegen stonden al klaar om de gerestoreerde “Murphy’s Windmill” officieel te openen.

Vervolgens was het op richting Windmolen nummer twee, de Wilhelmina molen die een halve kilometer verderop ligt. Daar aangekomen stonden kraampjes met informatie, een vrijmarkt, eetkraampjes met haring, patatje speciaal, verse stroopwafels, poffertjes en indonesch eten. En natuurlijk een beergarden met heel veel Grolsch. Ik zeg beergarden aangezien met in de VS alcohol alleen mag nuttigen binnen de hekken en niet vrij op straat.

Natuurlijk was er ook muziek, na twee concerten was er ook DJ Marcus die hier al jaren woont en de sfeer er aardig in weet te krijgen. Wij (Lenore en ik) kiezen er voor om optijd weg te gaan, even lekker relaxen bij het hotel. Inderdaad rijden en drinken gaan niet samen en we hebben die avond een Dutch Party met DJ Marcus. Een mix van alle leeftijden komen opdagen om lekker te dansen en te drinken. En ja mijn lieve schat blijft lachen om de Nederlandstalige muziek van Guus Meeuwis en Alexander Curly.

Het enige min puntje van de avond was een taxi te scoren. Ruim een half uur voordat San Francisco weer in beweging komt met taxi ritten had ik reeds gebeld. Echter het systeem gaat hier toch een stuk anders dan in Nederland. Na diverse malen bellen met de operator besluiten wij op advies van de uitsmijter richting een drukke straat te lopen. Na minder dan 5 minuten zaten we in een taxi van het bewuste bedrijf wat ik belde en waren binnen 20 minuten bij ons hotel toen de telefoon ging, “your taxi is arrived”.

April doet …

Wat een onzettend vervelend gevoel, het weer is als een blad aan de boom omgedraaid en verblijdt ons met een prachtige lente. Het was dan ook geen wonder dat het halfjaarlijkse bierfestival "Bay Area Craft Beer Festival" een groot succes was. De afgelopen drie keer heeft dit festival het festijn in een oud pakhuis gehouden maar nu was het dan toch tijd voor het park. Dit betekende flinke laag zonnebrand creme en veel water drinken

Bijna klaar voor de grote meute mensen

De stad Martinez die het festival organiseerd scoort hoog aangezien er een max is aan toegangskaarten en er nooit vervelende dingen gebeuren. De politie loopt patrouille over het festival maar dat is dan ook eigenlijk alles.

Net zoals afgelopen keer nam ik het op voor de watervoorziening waar weer gretig gebruik van werd gemaakt want anders ligt men binnen een half uur voor pampus. De bieren die hier namelijk in California worden gedronken zijn toch van het caliber 8%. En er komt dan ook geen Bud, Coors en/of Miller aan te pas.

Het festival geniet juist van de kleine Ambachtelijk brouwerijen als Ale Industries, Heritec en Rubicon. Maar ook namen als Kona, Lagunitas, Speak Easy en Stone zijn magneten waar mensen op afkomen. Al met al een geslaagde dag.

Mensen bezochten de Stand van Ale Industries massaal voor de "Spring Fling"

De Mist Tent was de favoriete plek om tot adem te komen ondergenot van een biertje en een praatje.

Drukke week

Het is af en toe maf hoe een week kan gaan. Vorige week had ik het nog over groene vingers en deze week tja ...
De maandag was een leuke start van de week. Ik was namelijk door George van de plaatselijke drankenhandel gevraagd om samen de Hyatt Regency in San Francisco te bezoeken. Alles had te maken met één van zijn distributeurs waar hij zijn wijnen komt. En zo gezegd zo gedaan, deze jongen was reeds zonder de beste man begonnen aangezien ik hem niet in de drukte kon vinden.

Ik liep al minstens anderhalf uur mijn beste bevindingen op een rijdje te zetten toen ik hem eindelijk met zijn vrouw tegen het lijf aan liep. Het resultaat mag er zijn want hij was aardig in zijn nopjes met wat ik niet alleen prijstechnisch goedvond maar ook de smaak. Ben er dan ook bang voor dat ik volgende maand weer voor een ander tasting event ben uitgenodigd.

Op woensdag kwam er een collega van Sales naar mij toe die vroeg wat ik aan het eind van de middag ging doen. Hij wilde namelijk een biertje drinken en mij aan een oud collegaatje voorstellen die bij een grote LED lichtfabrikant werkt. Zeer belangrijk voor mij om de toekomst in de lichtindustrie te kunnen blijven werken.

Echter ik had ook andere plannen die avond, namelijk de Beer Revolution. Deze bierbar met 50 taps en honderden flessen bier had een event IPA vs Sour. En een echter bier liefhebber moet daar toch wel even een stop voor maken. We besluiten om alles die avond aan te pakken waardoor mijn collega en ik beide smsjes van onze dames thuis kregen waar wij eigenlijk dachten thuis te komen.

Het is ook de week dat de Bay Area door maar liefst 750 bliksem inslagen wordt getroffen en dat komt hier eigenlijk maar één keer in de tien jaar voor. Een reden om de deuren thuis open te zetten en te genieten van het geluid. Helaas hadden wij zelf geen zicht op de Bay maar de foto’s die er zijn gemaakt zeggen oh en ah.


Het is zaterdag en ondanks de belangrijke eredivisie competitie blijf ik niet thuis. De Clipper Race van Oakland richting New York gaat van start en heb belooft dat ik met Pim de Bay op zou gaan. Lenore, Erika en ik reden naar Jack London Square waar de boten liggen aangemeerd. Burgermeester Quan van Oakland, de Race organisatie en de nodige sponsoren waaronder “De Lage Landen” introduceerde nogmaals de boten waarop de boten richting San Francisco vaarde omzich klaar te maken voor de start van de race.

Een paar smsjes en telefoontjes van Pim met het excuse dat hij de motor van zijn boot niet normaal aan de praat kon krijgen was jammer. Ik zat met de twee eerder genoemde dames net in een restaurant om voor een lunch te gaan toen ik weer een telefoontje kreeg. “Ben je nog in de buurt” werd er gevraagd.

Twee minuten later stond ik aan de kade om in zijn boot te stappen en samen met zijn vrouw en kids richting de Golden Gate Bridge te varen. Ondanks de natigheid van de redelijk hoge golven die wij wisten te trotseren was het allemaal de moeite waard om tussen de Clipper boten te kunnen varen en wat fraaie foto’s te schieten zolang dat mogelijk was.

Het maffe van het verhaal is dat ik niet echt beroert was van de golven terwijl ik op de boot zat en stond. Nee het drijvende poton aan de haven wat met de golven meeging maakte mij na afloop minder vrolijk. Het wat doe je in zo geval als de bovende genoemde bier bar twee straten verder op ligt, juist je trakteerd jezelf op een biertje.

Dan als hekkesluiter van de avond nog even Formule 1 kijken. Voor mij was dit een fraaie wedstrijd waar de nummers 2 t/m 10 in de laatste 5 ronden bepaalde wie op het podium kwam te staan. Geweldig.
Cheers

Groene Vingers

De rust is wedergekeerd, en laat even de parkeerbon van afgelopen dinsdagmorgen nog even voor wat het is. Aankomende maandag of woensdag hoop ik weer in de buurt te zijn en dan kan ik nog even de situatie bekijken wie er nu gelijk heeft. Een ding is zeker, je kunt er paar lekkere biertjes voor komen en/of brouwen.

Afgelopen donderdag was Lenore vrij aangezien ze nu dit weekend moet werken en dus heb ik haar eens meegenomen naar de maandelijkse borrel die eens in de twee maanden op het Consulaat wordt gehouden. Dit keer stond de borrel in een teken van een Indonesische documentaire die het halve wege begaf op de laptop van een van de heren. Het mocht de pret niet drukken want het indrukwekkende uitzicht van de meest winstgevende Consulaat is gewoon fantastisch bij mooi weer.

Elke voordeel heeft zij nadeel en dus stond ik de volgende dag hier weer op de 31e verdieping bij het Consulaat maar nu om te netwerken met de Nederlandse bedrijven die hier vanuit Nederland in de keuken van Californië komen kijken. Ze hadden hier een cursus wat je nu wel moet doen en wat niet kan. Erg zinvol want zaken doen in The States is gewoon anders. Na de aftrap van de COO Lumileds die in San Jose zitten en onderdeel van Philips zijn liet iedereen van zich horen.

Daarna nog even een afzakkertje bij de Murphy’s Pub en de avond kon weer als geslaagd worden beschouwd.
En dan heb je het weekend, mijn lieve schat vertelde vrijdagavond dat onze Craftman grasmaaier niet meer vooruit te branden is en inderdaad. De motor zat totaal vast en dus kwam ik ook zaterdag niet verder. Dus wat doe je, je vraagt de buren of ik hun electrische maaier kon lenen. En dus ging ik vol goede moet met een verlengsnoer en de grasmaaier over ons groene gazon. Echter daar kwam snel een einde aan, nee het verlengsnoer was niet te kort maar de motor begon te roken grrrrrrr.

Tja en als de lieve schat vandaag dan belt en vraagt hoe het er mee staat mmmm. Paul zou jij eventueel een nieuwe kunnen aanschaffen grrrrrr. Dus hups op de computer en kijken welke merken/types goed zijn, 344 positieve reakties op het type waar ik op keek. Al snel kwam ik uit bij Honda, inderdaad wel twee keer zo duur maar wel met 3 jaar garantie. Dus hups naar de Home Depot want ook hier zijn zondags de meeste winkels gewoon open en dus ook met de paasdagen.

Na het zware robuste apparaat uit zijn doos te hebben gehaald was het exact wat de mensen schreven. Je moet even de bijgeleverde olie in het compartiment gieten, benzine in het andere compartiment, het benzine kraantje openzetten en aan het koortje trekken. Wow, er is zelfs een hendel bij die de grasmaaier in diverse snelheden laat rollen. Ben nu alleen bang dat ik de komende tijd de groene vingers van het maaien krijg.

I’ll be back

De laatste Clipper

Het is maandag middag en bijna tijd om naar huis te gaan. Naast de hond uit laten en het voorbereiden met de Elektra uitbreiding van mijn buurman morgen zit het er nog niet op. De Australische Clipper waar ik eerder over schreef legt de laatste mijls af richting de goede kant van Oakland en komt vannacht binnen. Ik schrijf dit aangezien Dagblad De Telegraaf op een Amerikaanse nieuwzender lijkt en de schietpartij reeds op de voorpagina heeft staan.

De schietpartij is in het slechtste deel van de stad waar veel lag geschoolde Afro Americans en Latino’s wonen. Ik heb mij hier nog nooit bedreigd en/of onveilig gevoeld en wil verkomen dat jullie net als de media niet doorslaan. Deze jongen gaat dan ook gewoon vannacht de laatste Clipper opwachten en luid onthalen.

Het is inmiddels één uur ‘smorgens wanneer ik mijn email en twitter check, de boot komt nog steeds rond half drie plaatselijk tijd in de haven aan. En zoals belooft had bij diverse mensen was ik er rond tien over twee.

Terwijl de bemanning van de vorige boten nog lekker aan het bier zitten te zippen stellen Reuters, KTVU en een in gehuurde crew voor een Australische nieuwszender de camera’s op.

Later dan verwacht, namelijk twintig over drie kwam de Geraldton West Australia eindelijk aan in de haven. Na de verwelkoming was het tijd voor immigration voor het nodige paspoorten werk en vervolgens de interviews van de diverse zenders.

Langzaam werd de meute richting een leeg staand winkelpand geloods waar volop drank en eten voor de crew staat te wachten.

Een geslaagde nacht met een flinke deuk in mijn portomonee, het schijnt namelijk dat Oakland het left heeft om parkeerwachters rond 3.29uur je een ticket schrijven. De ratten.

Langs het water

Een paar weken geleden werd Pim tijdens een Business lunch op het Consulaat gevraagd of de haven van Oakland mee kon helpen rond de aankomst van de Nederlandse zeilboot de clipper. De Clipper Race is een race van 10 zeilboten rondom de wereld met een flink Engels tintje. De boten worden bemand door mensen met diverse achtergrond plus een paar proffesionals aan boord. San Francisco had hun neus opgetrokken aangezien men de America Cup hadden binnen gehaald en the underdog “The City of Oakland” liep er mee weg. Overigens vind ik de haven daar ook vele malen beter voor geschikt maar dat ter zijde.

Aangezien ik naast Pim stond zei hij tegen mij “joh laten we dit samen doen” Er ging een week voorbij wat emails betreft en meneer had alles in kannen en kruiken. Er is een Nederlandse Manager bij een van de Yacht Clubs in Alameda en alles zag er prima uit. Tot opeens een email kwam, jongens we hebben dinsdagavond vergadering want de boten komen een week eerder aan dan geplanned. Elke boot kreeg een restaurant toegewezen die gratis eten verzorgd, de plaatstelijk micro brewery Linden Street Brewery steld zijn bier gratis ter beschikking plus een plaatselijke wijnhandel geeft wijn als donatie. Het is vrijdagmorgen, ik krijg een telefoontje van Pim; He joh straks leg ik de speedboot in het water en ga ik de eerste boot welkom heten ga je mee. Wat zou ik dat graag willen maar Lenore en ik zitten in Napa valley voor onze 7 jarige trouwdag. Terwijl ik de laatste winery van de dag uitloop krijg ik een smsje met een foto van “de Gold Coast” van het eerste Australische team.

Op de plaatselijk Tv-zender kon ik tijdens het nieuws zien hoe mijn grote vriend de blikjes Heineken aan de bemanning gaf terwijl ze net de Finishlijn “The Golden Gate Bridge” hadden gepasseerd. Het is inmiddels zaterdagmorgen, het regend pijpenstelen als de tweede boot de “Singapore” binnenkomt. Zelf heb ik nog niets gemist die dag en heb telefonisch contact met de water kant terwijl ik nog aan de wijntjes zit te nippen. Diverse boten varen in Stealth mode wat inhoudt dat men de tegenstander niet wil laten weten waar ze zitten. Dus het bleef gissen in welk tijd frame de ”De Lage Landen” nu binnen zou komen. In iedergeval was ik die middag mooi optijd voor de “New York” die als derde de haven binnen kwam.

Na het drink van paar biertjes en de bemanning op het eten stort wordt er in onze groep flink gediscusseerd. Die avond vliegen emails heen en weer dus besluiten we om 6uur met elkaar contact op te nemen. Daarnaast zien we ook via het internet dat het tweede Australische team een flinke problemen hebben met gewonden. En deze liggen zo’n 400 mijl uit de kust en de zee is ruw. De kikvorsmannen van de kustwacht konden zelf niet in het water springen voor eigen gevaar en hebben vandaag de redding voortgezet. Het is inmiddels 6uur ‘smorgens en de smsjes en de emails gaan weer door terwijl Ajax – Heracles inmiddels 3-0 staat. De boot komt om half negen de haven binnen en dus hups douchen en in de kleren. Het bagger weer van de dag is weg, de zon staat tegen strakke blauwe lucht terwijl er nog een straffe wind staat. Pim heeft via Facebook en de email lijsten van diverse NL organisaties landgenoten proberen te porren om naar Oakland te komen. Echter de enige Nederlanders die er zijn is een moeder van een Nederlandse deelneemster, de Manager van de Yacht Club, een ouderstel NL / USA stel die hun in de zelfde haven heeft liggen en wij twee. Daarnaast natuurlijk de mensen van de organisatie.

Ivm de stand van de ochtend zon werd de boot aan een andere stijger gelegd waar wij niet bij konden komen doordat de immigration eens de paspoorten moest stempelen. In iedergeval had de proffesionele fotograaf wat goede kiekjes kunnen maken terwijl wij ons opmaken voor de meet en greet met de bemanning.

Het restaurant naast de kade gaat open voor elke boot en er is genoeg drank en eten voor de bemanning. Al met al een geslaagde zondag.

De vooruitzichten vanuit El Sobrante

We zitten al weer op eind maand en dat betekend dat hier alles langzaam in bloei moet komen. Of moet ik zeggen alles stond al in bloei echter de regenval van de afgelopen weken heeft de bloesems van de bomen verpletterd.

En wat doe je dan op zulke momenten, juist je gaat bier brouwen of naar een van de vele bier festivals. Vroeger trok ik een vies gezicht als men mijn een Porter of een Stout voor mijn neus neer zetten. Nee laat mij maar gewoon bij een pilsje houden, die tijden zijn totaal veranderd. En het is helemaal vervelend als één van de beste bierkroegen van de San Francisco Bay Area ook nog eens een Imperial Stout feest organiseerd. Er stonden afgelopen zaterdag maar liefst 50 taps achter de kleine bar met een gezellig volgepakte mensen massa.

Maar natuurlijk staat het leven niet alleen uit bier. Want wij vinden het af en toe ook fijn om weer wat mensen te zien. Zo komt onze vriendin Corry begin mei een paar daagjes hier op bezoek en komt zoon Vincent begin Augustus ons opzoeken. En als je dan zo’n ticket regeld dan zie je dat niet altijd alles vlekkenloos kan gaan. Er waren mijn twee uitgangspunten belangrijk tijdens dit hoogseizoen.

Rechtstreekse vlucht en betaalbaar. Laat Arke Fly nu per 7 juni rechtstreeks op Oakland California vliegen. De meningen zijn verdeeld over deze maatschappij het dat had vaak te maken met vertraagde vluchten. Maar als Oakland International Airport nu maar 30 minuten van je huis ligt en ook nog eens goed bereikbaar dan ga je ervoor.

Echter het online boeken ging niet zoals het zou moeten gaan. Op de site staat alleen maar een 0900 nummer dus begin je te emailen. Binnen een uur kreeg ik een persoonlijk bericht terug en tevens een telefoonnummer die ik kan bellen.

De vriendelijke mevrouw met een Antiliaans accent begreep de hele situatie en dus geen probleem. Echter toen ik wilde betalen kwam ik erachter dat men alleen een Europese CreditCard, Idealen/of automatische overmaking per internet bankieren accepteren. Blijkbaar heeft men hier ook de oplossing voor, namelijk ruim een week de tijd te geven om het geld over te maken. Al met al gaan we een leuke tijd tegenmoet.

Maart roert zijn start

De afgelopen maand is ons voor bij geschoten. Een externe harddrive waar mijn hele boekhouding opstond begaf het, vervolgens in rook opging toen mijn IT mannetje het uit de opkasting haalde en op zijn computer aansloot. Helemaal lullig als je klaar bent voor de accountant om de tax af te ronden dus alles mocht er opnieuw in.

Mijn verlichting cursus is afgerond en heb ondertussen niet stil gestaan met netwerken, zowel met Amerikanen als met Nederlanders. Zo was er vorige week de hele Gaming Industrie in de stad en dus een reden voor het Consulaat om een ontbijt op poten te zetten wat erg interesant was.

Dan het weer, is het hier in Januari en Februari alstijd druilerig weer maar dit keer niet, de zon straalt en je gaat je afvragen wat het jaar gaat brengen. Maar dan hebben we maart en jahoor het komt hier al een week met bakken uit de lucht en de hond is er niet blij mee.

Dan de iPad3 rage van vandaag, in ons huis is er vraag na het apparaat echter wist het nog een half jaar te verschuiven. De Apple winkel van San Francisco ligt op zo’n 200 meter afstand van mijn werk en dus zag ik vanmorgen een glimp van de wachten de mensen in de regen. Terwijl we via het ochten nieuws zien dat het op diverse plaatsen in de wereld druk is valt het hier redelijk mee. En dus besluiten mijn collega en ik het uit. Een goed georganiseerd team wachtte ons buiten op met de vraag wat je exact wilde, vervolgens wordt je naar binnen geloost (in een volle zaak) naar een verkoper die je ondertussen paar vragen steld. En voordat je het weet ben je paar minuten later eigenaar van een fraai apparaat. Vervolgens nog even naar een tech die je door de setup loods en binnen 15 minuten sta je in je eigen kantoor met het product te spelen.

Het is bijna weekend en dus genoeg tijd voor het nieuwe speeltje.

Weekendje er op uit

Het is tijd om er eens op uit te gaan, zeker nu er iemand in ons huis een lichte burnout heeft opgelopen. Zelf voel ik mij prima, werk is steady op het kantoor in San Francisco, netwerken blijft mijn hobby en ik doe daarnaast een licht opleiding van de IES (Illuminating Engineer Society). Dat laatste kreeg gisteren een tintje aangezien onze president in de stad was en het blok / straat waar ik les heb hermetisch was afgesloten voor verkeer maar ook voetgangers. Na een grondige check mochten ik en paar cursisten nog doorlopen naar ons opleiding centrum wat schuin aan de andere kant van het Moscone Center ligt. De veiligheidsdienst staan paraat met zwaar geschut en terwijl wij de deur binnenlopen krijgen we te horen van een agent dat wij voorlopig niet meer door deze deur naar buiten kunnen. Ik blijf met cursisten nog zo’n 10 minuten voor de glazen pui staan om een glimp op te vangen van de beste man maar helaas ik besluit om richting de klas te gaan die maar half is gevuld.

Het is 3 uur later als ik weer naar buitenkom en het hele blok is nog afgesloten aangezien hij blijkbaar juist in het hotel naast de Moscone Center verblijft. Voor mij is het tijd om richting de Metro te gaan want morgen is het vroeg dag.

Het is inmiddels 6.30uur ‘smorgens en zit samen met mijn lieve schat ergens op 30.000ft boven California. Een week geleden hebben wij tickets geboekt om een goede vriendin Desire in de LA area te bezoeken. En tja als de dame in kwestie dan ook nog eens dicht bij Disneyland woont dan ben je blijkbaar de klos.

Ik zeg de klos aangezien ik een hele lange wachtrij voor attracties denkt te zien, het is namelijk maandag President Day en dat betekend dat scholen vanaf vandaag een week vrij zijn. Op onze vlucht is er gelukkig nog niet veel van te merken want probeer je kids maar eens om 4.15uur in de auto te krijgen om richting het vliegveld te krijgen, NOT.

Onze vlucht is mooi optijd en rond 8.00uur ‘smorgens zitten we in onze huurauto om richting Disneyland te rijden. De TomTom maakt paar grove fouten met aanwijzingen maar dat mag de pret niet drukken, we zitten niet vast in de file en weten de parkeerplaats nog redelijk snel te vinden.

Geweldig om te zien dat Disney naast de fastfood diverse stalletjes met gezond eten en drinken heeft

Zoals we Disney uit Parijs kennen ziet er alles gelikt en compact uit en de mensen massa komt snel op gang. Maar in iedergeval hebben we “Space Mountain”, “Captain E/O”, “Pirates of the Caribbean”, “Jungle Ride”, “The Hunted Mansion” en “Indian Jones” kunnen doen. Ben dan ook blij dat we maar een park hebben aangedaan, we kunnen altijd nog terugkomen als het laag seizoen is.

We besluiten dan ook om het voorgezien te houden, een drankje in Disney Town te veroberen en de auto richting de University of Irvine te rijden. Desire is inmiddels thuis en we besluiten ’s avonds over de campus te lopen richting de Steelhead Brewery / Restaurant. Ik besluit samen met Desire een samples te delen zodat we zien welk biertje nu echt het lekkerste is. Terwijl Lenore blijft lekker aan de Chardonnay zippen. Kleine hint voor de Universiteiten in Nederland dat zulke ondernemeingen altijd lopen.

Zaterdagmorgen, na een lange wandeling met de hond nemen we de auto richting Balboa Island wat ook wel bekend is als Newport Beach. Een leuk uitje richting het water echter verder dan de pond in de haven komen we niet.

De Pacific bedanken de dames voor en we lopen richting BJ’s Restaurant & Brewery. Ook hier deel ik de samplers met Desire en Lenore zipt hier ook weer lekker op haar wijntje. Als ik een stukje papier vraag aan de manager om zijn acht biertjes op te schrijven veranderd alles voor ons. We krijgen over brouwen en waar hun bier gemaakt wordt en uit het niets komt er een extra Seasonal biertje te voorschijn cool.

Ik moet zeggen de biertjes waren beter van smaak dan de avond ervoor en dan hebben we het nog niet over de pizza’s. Wat dachtje namelijk van een Cheeseburger Pizza. Weet zeker dat mijn zoon Vincent de volgende keer zegt; “Waar is BJ’s” De 6 slices pizza wat ik had gegeten was zo vullend dat ik ‘savonds nog steeds geen honger had maar ipv dat nog steeds aan het uitbuiken was.

Het zondagmorgen acht uur, oeps de eerste helft van mijn clubje FC Twente is bijna over. Dus dan maar inschakelen voor de 2e helft. Ondertussen maak ik mij klaar om hier wat werkzaamheden te doen. We waren gisteren namelijk op de terug weg nog even bij Home Depot gestopt voor een eettafel armatuur plus wat wandcontactdozen. Na mijn reparaties zit ons Couchsurfen er weer op en genieten nog even van de middag. Vanavond is het weer terug naar de San Francisco Bay Area om morgen weer een frisse start van de week te beginnen.

Zo heb je de vaart er in …..

Mijn laatste blog schreef ik dat ik aardig fanatiek was geworden qua beweging. Het zwemmen is op de door de weekse dag nog steeds een must. ‘s Avonds leg ik mijn tas klaar met de kleren voor de volgende dag en ‘smorgen rol ik letterlijk uit bed. Schiet direct in mijn sport tenue, zip beneden even aan mijn koffie en check snel even mijn email. En voordat mensen eigenlijk mij op de Google Talk kunnen bereiken lig ik al languit baantje te trekken. Het 42 minuten durende ochtend rittueel leverd mijn zo’n 1.5 kilometer zwemmen op.

Naast dit alles was ik vorige week ook begonnen om mijn carbon fiets in het weekend van stal te halen. Ik fietste van mijn huis bergopwaarts richting Orinda met een mooi uitzicht op het Stuwmeer en weer terug, ten minste als je er op dat moment nog oog voor hebt.

Echter voor dit weekend kwam er echt de klad er in nadat donderdag de jicht weer helemaal in mijn linkervoet opspeeld. Dat dit nu net moet gebeuren tijdens de San Francisco Beer week is wat minder.

Ik zit dan ook met mijn pootje omhoog en de pijn vreet gewoon energie van mij. In iedergeval fijn dat het in het weekend gebeurd en niet door de week. Neem overigens niet weg dat ik maandagmorgen niet ga zwemmen. Wil ondanks de tegenslag gewoon door zwemmen ook als is het resultaat geen 1.5km

Hieper de Piep, Hoera

Als ik mijn niet vergis dan is onze vorstin vandaag jarig dus moest het even van de daken schreeuwen. Ik had ook graag aanstaande donderdag even het glas willen heffen in het Consulaat met de maandelijkse borrel maar dit keer gaat het niet lukken.
Deze jongen probeert weer even een cursus mee te pikken en in dit geval van de Amerikaanse Licht Techneuten. Of ze mij wat nieuws kunnen leren is de vraag maar in iedergeval word ik weer wat scherper om de dingen rondom verlichting. Zit nu alleen maar met mijn neus in de lichtbesturing systemen. Om dit nog even an ate sterken ben ik van plan om paar dagen over de grootste lichtshow van de Verenigde Staten te lopen maar dat is pas in mij.

Dan het zwemmen, ik ben inmiddels in week 4 beland en moet zeggen het gaat mij redelijk goed af. Ondanks de oorontsteking heb ik het toch weten te redden om na paar slokken koffie elke morgen rond 6uur in het zwembad baantjes te trekken.

Groeten vanuit Napa Valley

De eerste weken van januari vliegen voorbij maar ik moet zeggen vol verwachting. Zoals ik eerder schreef was mijn goede voornemen van dit jaar ‘smorgens vroeg zwemmen bij een plaatselijk sportschool. En nu na 14 dagen kan ik zeggen dat ik blij bent dat ik de stap heb genomen. Het is wel even wennen dat je elke door de weekse dag om 6 uur in het verwarmde buitenbad springt om vervolgens 1.5 kilometer te zwemmen. Aangezien zwemmen ook plezier moet zijn en niet elke keer mijn baantjes te tellen heb ik via Amazon.com een horloge gevonden die mijn baantjes teld. Een goede uitkomst want dan kan ik echt heerlijk aan dingen denken wat ik juist die dag moet gaan doen.

Echter het is ook lekker om bij te komen met zijn tweetjes en met dank aan ons gezamelijk kerstcadeau aan elkaar zijn wij zaterdag morgen richting Napa vertrokken. Normaal maken wij eens in de paar maanden er een dagtripje van en komen dan niet verder dan St. Helena. Ons doel was nu Calistoga, een plaatsje zo’n 25km van St.Helena. Ons hotel had een soort paspoort om diverse Wineries te bezoeken zonder de tasting kosten te hoeven betalen. En dit konden wij mooi doen voordat wij onze hotel kamer in konden.

We starten bij “Chateau Montelena”, de winery die bekend is geworden door in 1976 de 1e prijs te halen met een Chardonnay en later is verfilmd in “Bottle Shock”. Echter wij waren snel klaar, de wijn was niet alleen extreem duur maar ook nog eens niet lekker. Dus op richting de naast gelegen wineries met de namen “Envy Wines” en “Summer Estate Wines”. Beide hadden heerlijke wijnen en ook nog eens goed geprijst. En het is dan niet vreemd dat wij met een fles onder de arm richting onze auto lopen.

Het weer speelt niet mee maar we besluiten vervolgens naar “Sterling Vineyards” te gaan die hun tasting room boven op een heuvel heeft staan. Normaal ga je met een gondel naar boven echter vandaag door de harde wind en regen werden we met een taxibusje naar boven gebracht. Van bovenaf heb je normaal prachtig uitzicht over Napa Valley behalve vandaag. Sterling is een wel bekende en gerespecteerde winery maar aangezien wij de flessen van hun hier gewoon bij de plaatstelijke slijter kunnen kopen besparen wij ons nu even met nog meer uitgaven.

De hotel kamer van de Comfort Inn was goed en ook het zwembad en de whirlpool moesten we even testen voordat we gingen uit eten. Die lieve schat van mij had namelijk een tafel gereserveerd bij de “Calistoga Inn Restaurant & Brewery”. Tja en als ik bij een Brewery kom dan laat ik mij graag verleiden tot een biertje die past bij mijn eten. In dit geval had ik een Primerib besteld en besloot om een over heerlijk Saison erbij te drinken. Overigens moet ik zeggen dat dit mijn “beste” Primerib is die ik heb gegeten. Alles was perfect, zelfs de Paela die aan de overkant van mijn stond.

Het is inmiddels zondagmorgen en na een ontbijtje op de kamer en het uitchecken rijden we om de hoek. “Lava Vine Winery” is zo klein dat ik er bijna voorbij reed, maar met correctie van mijn bijrijdster zet ik de auto al snel op de parkeerplaats.

De tasting room is in een soort garage achter het huis maar dat mocht de pret niet drukken. Wij kwamen als eerste gasten binnen wandelen en snel volgde er diverse mensen meer. De gastheer was een plezierige man en wist veel over zijn wijnen te vertellen. De wijnen waren geweldig en hij trok zelfs flessen open die eigenlijk niet op de normale tasting menu stonden. Zeer bijzonderen wijnen en gelukkig bijna allemaal rood. Al met al, we hebben een nieuwe winery gevonden waar we vaker naar terug gaan.

Nu was het tijd om langzaam richting huis te rijden want vanmiddag is er een belangrijke American Football wedstrijd op tussen de SF49ers en de NYGiants.
Maar we kunnen het niet laten om even bij Merryvalle en Louis L Martini wineries naar binnen te lopen waar wij members zijn. Het was dan even bij kletsen onder genot van een drankje en vervolgens in de stromende regen richting huis om de hond uit te laten. Die laatste had de afgelopen nacht bij mijn schoonzus geslapen en was nu weer terug in onze tuin.

Na thuiskomst hebben wij beiden onze oude kleren aangedaan plus paar flinke stappers aangezien de paden bij Kennedy Grove erg slipperig zijn in deze omstandigheden.

De Football wedstrijd was spannend, je hoorde geen auto op straat rijden want iedereen zat voor de buis gekluisterd. Echter het mocht niet zo zijn dat de SF 49ers richting de Superbowl gaan dit jaar. Jammer want ze hadden eindelijk eens een goed seizoen.