Langs het water

Een paar weken geleden werd Pim tijdens een Business lunch op het Consulaat gevraagd of de haven van Oakland mee kon helpen rond de aankomst van de Nederlandse zeilboot de clipper. De Clipper Race is een race van 10 zeilboten rondom de wereld met een flink Engels tintje. De boten worden bemand door mensen met diverse achtergrond plus een paar proffesionals aan boord. San Francisco had hun neus opgetrokken aangezien men de America Cup hadden binnen gehaald en the underdog “The City of Oakland” liep er mee weg. Overigens vind ik de haven daar ook vele malen beter voor geschikt maar dat ter zijde.

Aangezien ik naast Pim stond zei hij tegen mij “joh laten we dit samen doen” Er ging een week voorbij wat emails betreft en meneer had alles in kannen en kruiken. Er is een Nederlandse Manager bij een van de Yacht Clubs in Alameda en alles zag er prima uit. Tot opeens een email kwam, jongens we hebben dinsdagavond vergadering want de boten komen een week eerder aan dan geplanned. Elke boot kreeg een restaurant toegewezen die gratis eten verzorgd, de plaatstelijk micro brewery Linden Street Brewery steld zijn bier gratis ter beschikking plus een plaatselijke wijnhandel geeft wijn als donatie. Het is vrijdagmorgen, ik krijg een telefoontje van Pim; He joh straks leg ik de speedboot in het water en ga ik de eerste boot welkom heten ga je mee. Wat zou ik dat graag willen maar Lenore en ik zitten in Napa valley voor onze 7 jarige trouwdag. Terwijl ik de laatste winery van de dag uitloop krijg ik een smsje met een foto van “de Gold Coast” van het eerste Australische team.

Op de plaatselijk Tv-zender kon ik tijdens het nieuws zien hoe mijn grote vriend de blikjes Heineken aan de bemanning gaf terwijl ze net de Finishlijn “The Golden Gate Bridge” hadden gepasseerd. Het is inmiddels zaterdagmorgen, het regend pijpenstelen als de tweede boot de “Singapore” binnenkomt. Zelf heb ik nog niets gemist die dag en heb telefonisch contact met de water kant terwijl ik nog aan de wijntjes zit te nippen. Diverse boten varen in Stealth mode wat inhoudt dat men de tegenstander niet wil laten weten waar ze zitten. Dus het bleef gissen in welk tijd frame de ”De Lage Landen” nu binnen zou komen. In iedergeval was ik die middag mooi optijd voor de “New York” die als derde de haven binnen kwam.

Na het drink van paar biertjes en de bemanning op het eten stort wordt er in onze groep flink gediscusseerd. Die avond vliegen emails heen en weer dus besluiten we om 6uur met elkaar contact op te nemen. Daarnaast zien we ook via het internet dat het tweede Australische team een flinke problemen hebben met gewonden. En deze liggen zo’n 400 mijl uit de kust en de zee is ruw. De kikvorsmannen van de kustwacht konden zelf niet in het water springen voor eigen gevaar en hebben vandaag de redding voortgezet. Het is inmiddels 6uur ‘smorgens en de smsjes en de emails gaan weer door terwijl Ajax – Heracles inmiddels 3-0 staat. De boot komt om half negen de haven binnen en dus hups douchen en in de kleren. Het bagger weer van de dag is weg, de zon staat tegen strakke blauwe lucht terwijl er nog een straffe wind staat. Pim heeft via Facebook en de email lijsten van diverse NL organisaties landgenoten proberen te porren om naar Oakland te komen. Echter de enige Nederlanders die er zijn is een moeder van een Nederlandse deelneemster, de Manager van de Yacht Club, een ouderstel NL / USA stel die hun in de zelfde haven heeft liggen en wij twee. Daarnaast natuurlijk de mensen van de organisatie.

Ivm de stand van de ochtend zon werd de boot aan een andere stijger gelegd waar wij niet bij konden komen doordat de immigration eens de paspoorten moest stempelen. In iedergeval had de proffesionele fotograaf wat goede kiekjes kunnen maken terwijl wij ons opmaken voor de meet en greet met de bemanning.

Het restaurant naast de kade gaat open voor elke boot en er is genoeg drank en eten voor de bemanning. Al met al een geslaagde zondag.