Saturday, February 28, 2009

Het voelen van

De afgelopen maanden is er al aardig over geschreven maar nu begin ik het ook te voelen.
De recessie raakt nu alle vlakken in Californië, 10% van de bevolking is als werkeloos geregistreerd echter dit aantal is velen maler hoger en schat het zelf tussen de 20-30%. Daarnaast geld hier geen werk geen geld, ook al werk je voor een werkgever.

Mijn Tasmanië collega heeft vrijdag ontslag genomen en begint maandag bij een Solar Company, het enige wat op het moment booming is. Wij hebben namelijk sinds eind December geen goede paycheck meer in huis gehad. Dus tja ik kreeg vanmorgen ook een virtuele trap onder mijn kont van vrouwlief, solliciteren kreeg ik te horen.

Ze heeft inderdaad gelijk, ik mag mijn baas erg graag echter ben niet met hem getrouwd plus hij betaald nu niet de rekeningen. De CV ligt nu bij twee mensen in de email om te checken en dan gaan de open sollicitaties morgen de snelweg op. Ben benieuwd of ik nog op tijd ben om de switch naar Solar te maken.

Sunday, February 22, 2009

Malbec Blind Tasting

Het is een druilerig weekend wat weer betreft maar dat betekend niet dat je het gezellig kunt maken. De afgelopen weken hebben Lenore en ik diverse Malbec's wijn verzameld om samen met vrienden een blind tasting te doen.

De achtergrond van onze Malbec Blind tasting had te maken met het feit dat wij vorig jaar bij Lake Tahoe waren ingesneeuwd en een Malbec van Argentinië opende. Daarnaast hebben wij van onze favoriete Winery Louis Martini een paar flessen Malbec thuis die tot opheden nog niet te krijgen zijn. En voelde ons genoodzaakt om de proef op de som te nemen.

Dean en Rosemary een van onze panelleden.

De wijnen variëren van 8-48 dollar, moet voor de niet Amerika gangers zeggen dat een fles wij onder 8 dollar niet te drinken is. Echter 90 procent van de wijnen waren onder de 15 dollar.

Margret en Renee proberen hun beste wijn te ontdekken.


Brent heeft de smaakt te pakken.

Om problemen te verkomen hebben wij het etiket afgeplakt, de coller (hals-bescherming) plus de wijnkurk vervangen. Vervolgens nummers een tot en met zeven willekeurig zodat het ook voor ons Blind Tasting werd.


Ja Ken de wijn match jouw shirt.

Rondom half acht druppelde iedereen binnen waaronder Brian en Anita die dezelfde middag nog bij Martini waren geweest om te kijken of ze Malbec konden scoren.

Anita een van onze vaste wijnproevers.


En natuurlijk haar hubby Brian.

Girl Power?

Elke wijn kreeg punten voor: Look, Smell, Taste and Swallow. Doordat wij absoluut niet wisten wat, wat was bleek de verrassing nog groter te zijn.

De uitslag volgens de niet professionele wijn proevers:
1.Louis M. Martini Sonoma Valley 2006 U$ 48.-
2.Moncagu Mendoza Argentina 2006 U$ 8.99
3.William Hill Estate Napa Valley 2005 U$ 34.-
4.Francis Coppala Celestrial Blue Lab. 2006 U$ 14.99
5.Elsa Bianchi Wine Of Argentina 2008 U$ 7.99
6.Pascual Toso Mendoza Argentina 2007 U$ 12.99
7.Terrazas de los Andes Argentina 2007 U$ 9.99

Opmerking: Alle wijnen zijn willekeurig door elkaar gedronken en bij diverse winkels en/of wineries gekocht.

Thursday, February 19, 2009

Nieuw State Budget

Ik moest vanmorgen toch even echt flink in mijn arm knijpen toen ik het nieuws las. Na ruim 105 dagen is het gelukt nadat de klojo's eens voor 48uur in het Senaat van Sacramento hadden gebivakkeerd. In een eerdere berichtgeving schreef ik over 44 miljard te kort maar het schijnt 42 miljard dollar te zijn. Californië is een van de weinige Staten waar je een meerderheid van 2/3 stemmen moet hebben en zie het gevolg.

State Senate President Pro Tem Darrell Steinberg, D-Sacramento, links, bedankt Sen. Abel Maldonado, R-Santa Maria voor de nodige stem. (Rich Pedroncelli / AP)


Een ding is zeker, er zit een minderheid aan mensen in het Senaat die voor hun eigen hachje opkomen met het excuses ; “Wij zitten hier voor het volk”. Vervolgens stem je de voorzitter van de Republikeinen weg om tijd te rekken. Jammer dat deze mensen nog ruim 3 jaar mogen genieten van een verzekerde salaris.

Door deze verrekte actie van hen zijn er al duizenden mensen op straat komen te staan en is Californië echt tot de afgrond gekomen.

Zo zie je maar weer, een twee partijen systeem met een 2/3 meerderheid werkt niet.

Monday, February 16, 2009

Het wordt er niet vrolijker op

Naast het weer in Californië begint het valen van het parlement in Sacramento ook Californië te nekken. Veel zijn met mijn eens, een twee partijen systeem werkt niet. En vooral als je twee derde van de stemmen moet hebben om een nieuwe regeling te passeren.

Ruim 103 dagen geleden was moest het budget van Californië rond zijn. De Republikeinen Law-makers roepen dat ze belasting verlichting willen terwijl er een budget gat was van maar 44 miljard.
Door al die strubbelingen in het parlement zijn er al diverse ontslagen ontstaan, scholen gesloten etc.

Morgen worden er zelfs 20.000 die voor de State werken ontslagen plus eind van de week is er zelfs een deadline wat betreft het stop leggen van 276 bouwprojecten waardoor 91.000 mensen zonder werk komen te zitten.

Door al dit geouwehoer is de State nu 9.5 miljard in het rood met alle gevolgen van dien, namelijk hogere belastingen op alle fronten zoals o.a. Benzine.

Het lullige van het verhaal is dat de padvinders in het parlement wel gewoon hun salaris door betaald krijgen namelijk 150.000 dollar per jaar plus 173 dollar onkosten vergoeding per dag. Misschien tijd voor een minimum loon van 8,50 dollar per uur?

Sunday, February 15, 2009

Een middagje Golden Gate Park

Sinds een paar dagen is het weer hier bar slecht, goed om de water bassins te vullen echter het blijft onprettig. Sinds dit weekend proberen Lenore en ik er meer op uit te trekken want tot op heden heb ik te weinig gezien.

Dus hups in de auto naar San Francisco om daar via Haigts Street in Golden Gate Park uit tekomen. Op het lijstje stond de Japanese Garden maar we begonnen bij de Conservatory of Flowers.








We zouden ook graag naar het nieuwe museum California Academy of Sciences gaan echter wij waren bang dat we te veel schreeuwende kinderen tegen zouden komen ivm het weer.

Rond zes uur was het tijd om ons te melden bij La Trappe, juist een restaurant met een Belgisch tintje.
Het was namelijk Eko's verjaardag en tevens Frits zijn afscheid. Naast de frites met mayonaise was het pannetje met mosselen ontzettend lekker. Het was een genoegen om La Choufe bier van de tap te krijgen dus het kon niet meer stuk.

Vanmorgen echter had deze jongen toch even moeite om op te staan en dat terwijl wij rond kwart voor acht 'smorgens de buurtje zouden helpen. De Buuf had namelijk gevraagd of wij samen met haar man Ken de vrijwilligers wilde helpen met een ontbijt tafel voor de kerk.

Nou dat hebben ze geweten, na een rustige start met ballonnen op te blazen doken wij de keuken in. Lenore achter de bakken met eten, Ken achter scramble eggs en ik als afwas koning om de diverse attributen zoals bakplaten van de steamer schoon te houden. Een geslaagde morgen kunnen we wel zeggen.

Saturday, February 07, 2009

Sceptisch bezoekje

De afgelopen weken hebben we reeds gezien dat onze nieuwe president een goede start probeert te maken. Heb van diverse mensen uit de NL's begrepen dat het bij jullie ook een hele hype is en dat het wel even genoeg is.

Voor ons is het toch even anders, zoals eerdere berichten via mijn blog en de media kan men lezen dat hier nog steeds een golf van ontslagen plaats vinden. De enige die op dit moment zo'n beetje winst maken is Wall Markt en de McDonald, raar maar waar. Oja hoe kan ik nu de film- en bier- industrie vergeten.

Ondertussen bakkenleien de Democraten en de Republikeinen verder en dan zie je dat een twee partijen systeem niet echt van een leie dakje gaat. Ben dan ook deze week benieuwd of het stimulas plan doorgaat.

Dus na wat onderonsjes tussen Lenore en mij hebben wij besloten om ons vanmorgen op te geven voor een Economic Recovery House Meeting wat een paar uur later plaats vond. Er was een meeting te vinden binnen een straal van 5 mijl echter de buurt is toch iets te tricky. De andere zaten vol en/of hadden rare tijden. Dus dan maar naar Napa Town.

Aangekomen stroomde het huis al aardig vol en het huis was dan ook vol met mensen tussen de 25-80jaar. Inderdaad het was ongelovenlijk als je hoorde wat de mensen reeds hadden gedaan voor hun community en de Obama campagne zelf. Wij waren dan ook complete nieuwkomers en Lenore die vrij sceptisch was is het in een keer kwijt. In de discussie werden de belangrijkste punten genoteerd en de dame die de housemeeting gaf zou dezelfde middag nog feedback geven aan de administration.

Thuisgekomen had ik een standaard email in de bus met een message van mijn grote vriend Barack, met een bedankje dat wij de moeite hadden genomen om bij elkaar te komen. We zijn dan ook weer een ervaring rijker en zie wat hier het vervolg op is.

Sunday, February 01, 2009

Vreemde regelgeving

De VS is en blijft een vreemd land vooral als je kijkt hoe tegenstrijdig de regelgeving is. Een paar weken geleden is nu de Visa regeling van start gegaan wat betreft het bezoeken van de VS.

Je moet minimaal 3 dagen van te voren je Visa online aanvragen en men kan je voor een lullige reden weigeren. Daarnaast moet men ook nog eens 10 dollar betalen zodat de kosten voor de reclame “ Visit America” kan bekostigen. En dit in een tijd dat het land juist het toerisme nodig heeft om de economie te redden. Het is dan ook geen wonder dat men nu de nieuwe regering vragen om het hele verhaal te versoepelen en of te schrappen.

Dan hebben we ook nog een typisch verhaal van het land met de onbegrensde mogelijkheden, namelijk de vrouw in South California die een achtling ter wereld bracht. Je denkt waarschijnlijk wat is er mis mee.

De dame in kwestie (Nadya Suleman) is namelijk al een alleenstaande moeder van zesling die werkeloos is en bij haar ouders woont. En op kosten van de belasting betalers zich weer opnieuw kunstmatige heeft laten bevruchten.

Mensen die geen werk hebben kunnen namelijk van Medical gebruik maken, zodra je een baan hebt kun je dit vaak shacken. Het is dan ook geen wonder dat mensen verontwaardigd zijn, zij kunnen namelijk vaak geen ziektenkosten verzekering veroorloven.

Inmiddels is de SuperBowl begonnen waar de Pitsburg Steelers en de Arizona Cardinals tegen elkaar uitkomen. Dit betekend dat het dagelijkse leven bijna totaal stil ligt en mensen massaal voor de TV zitten. Is het niet voor de Football dan is het wel voor de speciale reclame.

Wednesday, January 28, 2009

Zowat Februari

De tijd vliegt in het nieuwe jaar terwijl North California door een kou front wordt getroffen.
Onze president heeft de eerste week al aardig van zich laten horen echter het effect zal nog wel maanden op zich laten wachten.

Hadden we vorige week nog gehoopt dat de massa ontslagen langzaam zouden stoppen maar niets is minder waar. Zo kondigde Home Depot (Amerikaanse Gamma) gisteren 7000

ontslagen en vandaag deed Boeing er nog een schepje boven op namelijk 10.000. En dan hebben we het nog niet over de plaatselijke Chocolade fabrikant die door de grote Hersi Group de deuren moet sluiten.

Daarnaast krijgt Arnie het budget in California maar niet rond, democraten en republikeinen kunnen maar niet eens worden en we zitten momenteel al 84 dagen over de data. De enige reactie wat ik hier op kan maken; Wat een padvinders.

Wednesday, January 21, 2009

Bush Farewell Party

De dagen gaan snel in januari maar ik kan jullie vermelden dat de Bush Farewell Party in dit huis goed bevallen is. Natuurlijk waren er zoals gewoonlijk een stel klojo's waaronder mijn baas die de dinsdag in hun hoofd hadden ipv een zaterdag.

Reden voor de zaterdag was natuurlijk om de mensen op de party te krijgen aangezien dinsdag niemand tijd en/of de moeite neemt om te komen.

Dinsdag was natuurlijk inauguration day van Barack en tja wat doe je dan als je de laatste week bijna geen uren hebt gedraaid. Juist je gaat naar het werk met gemengde gevoelens. Echter toen we bijna een uur aan het werk waren zei Tasmania Tim; He kerel zullen we toch maar eens kijken welke Coffee Shop een TV aan heeft, er zit er hier een by the way paar honderd meter verderop.

Dus wij in de auto en direct Bingo, twee grote breedbeeld TV's en een lekker gemixt gezelschap. Al durende het program werd het voller en voller. Mensen waren gekluisterd aan de buis, er werd luid geapplaudisseerd, geklapt en de nodige traan.

Nu alleen nog waar maken.

Monday, January 19, 2009

Eindelijk hij is morgen weg


Ik weet dat het tijd is voor een Blog maar ik zou zeggen; Kijk eerst dit filmpje.
By the way voor mensen die via de Hyves kijken moeten even doorlinken naar mijn echte Blog om dit te kunnen zien.

Daarnaast vergeet niet dat deze man van zijn acht jaars ambttermijn twee jaar vakantie heeft gehad.

Saturday, January 10, 2009

Update: 2 maanden Belize. (Tony's update)

In de laatste update van november 30 staat nog beschreven dat ik in het ziekenhuis heb gelegen met een lichte longontsteking. Ik zat toen weer op 2 ltr/min zuurstof. Op advies van Dr. Hidalgo is het afbouwen langzamer gegaan dan ik zelf hoopte. Maar de laatste weken was het toch teruggebracht naar ½ ltr/min. Op 19 december hebben we ‘n kleine zuurstoftank met een speciale regelaar in ‘n draagtas gekocht . Die regelaar geeft iedere keer als je door de cannula inademt een zuurstof pulsje. Toen was ik dus mobiel en na even oefenen kon ik weer zelf auto rijden. Oudejaarsavond zijn we zelfs naar een party bij vrienden geweest. Alles ging dag na dag beter tot……zaterdag 3 januari. Op m’n linkerbovenbeen , waar ze de aders voor de bypasses uitgehaald hebben , kreeg ik bij een van die littekens een uitstulpsel in de vorm van volgens Bep een uit de kluiten gewassen kroket. Zondag nog dikker, harder en ging pijn doen bij staan of lopen. Maandag naar Dr. Hidalgo. Die regelde meteen een ultrasound. Het bleek een abces met een holte van 6.6 x 3.4 cm vol met vloeistof en rommel. Dr. Lizarraga werd gebeld en die heeft het open gesneden. Het zat vol met bloed en klonten. Nu heb ik antibiotica en moet een hele week terug voor schoonmaken en behandeling van de wond. Maar dat alles mag de pret niet drukken want nu na 2 maanden ben ik sedert 2 dagen af van de zuurstof. Dus ben ik weer bijna de oude.

Tony

Bijna zover

Het is morgen de 11e alweer drie jaar geleden dat Bep en Tony mij op het vliegveld in Belize uit zwaaide en ik met een dikke envelop vol informatie richting de VS vloog voor mijn nieuwe uitdaging.

Een uitdaging mag ik toch wel zeggen als je maar een kist van 1x1x1mtr verscheept en twee rugzakken meeneemt. Zo weinig bagage meenemen is natuurlijk ook te danken aan al die vrienden die mij meerdere malen hebben geholpen om domweg naar de stort te rijden en het huis schoon op te leveren.

In deze drie jaar ben ik mij hier erg gaan thuis voelen, zo goed dat ik zelfs niet even denk om weer in de NL's te komen wonen. Echter zeg nooit nooit.

De economie is hier het laatste jaar flink in het slop geraakt zoals jullie weten, ontslagen zijn hier dagelijks aan de orde, mensen die hun huis kwijt raken. Een paar weken geleden dacht ik zelfs dat ons bedrijfje langzaam weg zou glijden. Opdrachten die uitgesteld worden etc. Echter na volgende week ligt er voor ons weer een klus in San Francisco van ruim 4ton, dat is toch niet gek voor een bedrijfje met 6 monteurs.

Maar over het algemeen hebben de mensen hier hope, iedereen is namelijk blij met de aanstaande president Barrack Obama. Niet dat we denken dat hij het tij in 2 maand kan draaien maar toch.
In iedergeval wel tijd voor een feestje, in januari houd ik altijd een feestje ivm dat ik hier weer een jaartje langer woon maar nu is het anders, we houden namelijk een Bush Farewell Party.

Het gaat in iedergeval lekker knallen want het dak moet er namelijk vanaf.

Sunday, January 04, 2009

Koud front

We zijn nu net 4 dagen in het nieuwe jaar en baal flink van het koud front. Eerst hebben Lenore en ik een wedstrijdjes gedaan wie het langste kon hoesten en nu zit ik verdomd met koude voeten. Heb al de warmste sokken en schoenen aangedaan maar het wil tot nu toe niet echt helpen.

In iedergeval komt het lange weekend goed uit om de achter klapbank van mijn mini-van eruit te slopen. De ruimte die nu vrij is gekomen kan ik nu gebruiken voor materiaal plus gereedschap. Daarnaast misstaat de fake-floor die ik nu er boven heb gemonteerd niet. Gereedschap is nu voor het oog weg plus we kunnen de losse kratten met materiaal er mooi op kwijt.

Friday, January 02, 2009

Vrijdag de 2e alweer

Oudjaarsdag is toch niet wat ik van Nederland gewend bent, geen Youp van 't Hek op televisie of een andere oudejaarsconference helaas. Aangezien wij hier geen vuurwerk mogen afsteken en 99,9% van de mensen zich daar ook aan houden tja dan moet je naar The City.

Maar om nu naar San Francisco te rijden met je auto en/of openbaar vervoer, nee dank u.
Daarnaast had ik ook gewerkt en begon ook bij vrouw liefde ogen al langzaam dicht te vallen. Dus hups met een fles Mumm's Champie in de hot tub om in plaats van de sterren tegen de FOG aan te kijken. We waren toch inmiddels flink beiden aan het snotteren dus tja.

De volgende ochtend was het raak, een lichte hangover van de tweede fles. Dus had ik zelf maar besloten om op de nieuwjaarsborrel van schoonmoeder Mim maar eens sapjes te drinken. Dat werkte aardig goed moet ik zeggen echter de nacht was weer vol met snotter werk.

Twee januari was voor mij dan ook de dag om alleen maar naar Wall Greens te rijden om Vicks in te slaan en direct een eucalyptus hoofdbadje te ondergaan. Klaarde er aardig van op maar had besloten om toch binnen te blijven.

Morgen is het alweer zaterdag en de buurtjes zijn weer terug van de Oostkust. Zij komen dan ook voor het avondeten en het borrelen dus ik spaar mij energie totdat ook op.

Sunday, December 28, 2008

Mijn goede doel van dit jaar

Ik hoop dat iedereen goed de kerstdagen is doorgekomen, zoals velen weten ben ik niet zo'n kerst mens waar veel herinneringen naar boven komen. Echter de Hawley's (mijn schoon familie) hebben in al die jaren dat ik hier nu kerst heb kunnen vieren mij alle warmte, liefde en ook zonodig mijn ruimte gegeven.

Ik begin dan ook best wel een kerst mens te worden en heb mij de kolere gezocht naar het optreden van Toon Hermans – De herdertjes lagen bij nachte. Deze had ik graag met mijn grote Vriend/Pa via het internet willen delen maar helaas.

De kerstdag verliep zoals altijd erg gezellig met veel gezelligheid, liefde en cadeaus. Naast de familie hadden wij ook diverse vrienden en vrienden van over de vloer die hun familie aan de andere kant van de wereld en/of land hebben. Zo ook Eko en Frits, deze heren kwamen met heerlijke kerstkransen en mijn vertrouwde pindakaas aanzetten. Eko is een vertrouwde student die hier een mijl vandaan woont, Frits doet catering in San Francisco en was zo vriendelijk om de mensen te voorzien van hen drankje en hapjes.

Dan mijn goede doel van het jaar, sinds een paar jaar probeer ik rond december te helpen. Vorig jaar was het Merel uit Enschede die via vrienden een metamorfose van haar huis. Als iemand zoiets verdiende dan was zij het wel.
Echter we zijn een jaar verder en daar is een andere dame met een goed doel. Iris die ik al meer dan een jaar via het internet ken door een forum en ook hyves gaat een sponsor loop voor leukemie en lymphoma foundation doen. Ik heb inmiddels mij check op de brievenbus gedaan en hoop dat Tony mijn bedrag dit jaar ook weer verdubbeld.

Ook wil ik mijn bloglezers oproepen om eens in hun portemonnee te kijken. Kleine bedrag zijn ook welkom en kan makkelijk via de volgende link, alvast bedankt.

Sunday, December 21, 2008

Kerst komt eraan

Voor de mensen die het gemist hebben, Tony heeft zijn 73ste jaar in Belize City gevierd. Het schijnt het erg gezellig te hebben gehad (helaas wij waren geen getuigen dit keer) en natuurlijk was zijn vriend / dokter ook van de partij. Dat laatste lijkt wel een beetje op de slogan van de belastingdienst “Mooier kunnen we het niet maken, wel makkelijker”

Daarnaast gaat het een stuk beter met hem en wij hebben hoop dat hij snel van de zuurstof af is. Hoor de gisteren dat hij vandaag weer voor het eerst wilt auto rijden, zou zeggen “Zand zakken voor de deur”. Ten minste dat is wat Ome Joop altijd bij de Dik Voor Elkaar Show schreeuwde.

Dan nu mijn status in de U S of A. Net na Thanks Giving hebben Lenore en ik de mouwen uitgestoken om zoveel mogelijk bewijsmateriaal te verzamelen om het Departmant of Homeland Security te van overtuigen dat wij wel “ECHT” getrouwd zijn.

** Een van onze foto's tijdens een Obama rally **

We hadden dan ook drie A4 enveloppen in een grote envelop gestopt met daarin; Belastingpapieren, gezamenlijke bankrekeningen, gezamenlijke rekeningen van telefoon / electriciteits verbruik, gezamenlijke verzekeringen, 4 stuks brieven van vrienden van familie met ondertekening van een notaris, ruim 60 foto's van ons / familie / vrienden allemaal genoemd bij naam en tijd frame. Oja als klap op de vuurpijl een bonnetje van onze gezamenlijke rekening bij onze favoriete Winery.

Wij kregen de melding van de post dat de DHS het pakket op de 11 december had ontvangen en dachten; De uitslag zal nog wel even duren nu we al deze informatie hebben verzonden. Nee wat blijkt uit een brief van afgelopen vrijdag, zij hebben mij de Status als Permanent Resident al een dag later toegekend.

In iedergeval is dat het mooiste kerstcadeau wat ik dit jaar heb mogen ontvangen.

Sunday, December 14, 2008

Harvey Milk

Het is al weer maanden geleden dat het weer eens lekker fatsoenlijk heeft geregend dat de afvoer van de dakgoten spontaan verstopt raken. Gevolg was dan ook dat ik even met een trap half in de stromende regen stond om de afvoer vrij te maken. Inderdaad half in de regen want dankzij vriend Edwin hebben sinds deze zomer doorzichtige golfplaten over onze pergola.

Het was overigens ook een mooie dag om eens naar de film te gaan, dus vanmorgen in de krant zoeken waar “de” film draaide. Wij wilde namelijk graag het verfilmde van Harvey Milk zien, hij is diegene die het Castro District (San Francisco) een naam heeft gegeven en hiervoor in de politiek is gestapt om voor zijn geaardheid op te komen.

Harvey Milk en burgemeester George Moscone werden op 27 november 1978 van het leven beroofd toen board of supervisor (wethouder) Dan White hen van het leven beroofde. Sean Penn speelt een fantastische hoofdrol en ik zou zeggen mensen dit is een aanrader.

Saturday, December 13, 2008

Donkere dagen

Het is midden december en dat betekend voor velen dat de broekriem even moet worden aangetrokken. In twee weken is het alweer kerstmis en zoals altijd blijkt dat voor velen toch weer een kloten tijd. Zoals jullie allemaal kunnen zien gaat het op het moment niet zo goed in de VS.

Is het niet de auto industrie die het hier aan zichzelf heeft te danken dan wel een flinke zet van de aandeelhouders die meer waard voor hun geld willen hebben. Of mensen in het parlement van Californië die alles korten op bv onderwijs en overheidsbanen maar op dezelfde tijd ieders U$ 173,- p.d. innen naast hun salaris. Gretigheid ten top waarop alles in elkaar stort.

Elke dag zien en horen we op het nieuws hoeveel mensen er weer worden ontslagen en diegene die geluk hebben mee kunnen verhuizen met het bedrijf. Dan heb je ook nog van die bedrijven die zich failliet laten verklaren en waar de 401K (pensioen) van de werknemers worden bevroren.

Moet zeggen dat wij tweetjes hier tot nu toe niet zoveel last van hebben, Lenore is verzekerd van werk in de gezondheidszorg en ik werk nog steeds bij de kleine baas. En laat die kleine baas zich toch nog steeds kunnen redden ten opzichte van de grote jongens. Wij maken ondanks dat we de broekriem aardig aantrekken geen zorgen over onze werkgelegenheid.

Sunday, November 30, 2008

Update 3 weken Belize (from Tony)

Vandaag 1 december is het 3 weken geleden dat we terug waren in Belize. In de vorige update (op zondag 23/11 geschreven) liet ik duidelijk weten dat ik me al een hele piet voelde. Maar maandag veranderde alles; bloeddruk was erg laag, hartslag erg hoog en het lopen was als een dronken man.

En dinsdag vroeg iemand aan Bep hoe de temperatuur was. Bep had nog een thermometer, zelden gebruikt en vroeger eens bij het Kruitvat in Nederland gekocht. De temperatuur was zo laag dat we die niet meer vertrouwden, dus Bep weg om een nieuwe te kopen. Maar die gaf dezelfde lage waarden. Dinsdag Dr. Hidalgo gebeld. Die zou langs komen. Toen hij niet kwam en we dat aan Paul en Lenore vertelden heeft Lenore ’s avonds laat Dr. Hidalgo nog gebeld. Die belde toen dat we woensdagmorgen om 8 uur naar het ziekenhuis moesten komen.

Wij waren er op tijd en ik moest in de emergency op een van de bedden gaan liggen. Bep in de apotheek de anti-biotica gekocht en daar lag ik dan; aan het infuus en de ant-biotica. Na een borst rontgenfoto en een cardio echo en een ademhalende behandeling tegen de middag weer thuis.

Donderdag hetzelfde ritueel (zonder rontgenfoto en cardiac echo), maar toen zei Dr. Hidalgo dat ie me wilde opnemen. Dus daar lag ik weer in het ziekenhuis. Allerlei spuiten en infuus heb ik gehad.

Zondag morgen was “alles” weer normaal en werden de medicijnen verminderd. En om 4 uur kregen we het groene licht; je kunt naar huis. Naar aanleiding van de rontgenfoto denken ze dat alles te maken heeft met een “kleine” longontstekening. Waar en hoe ik die opgelopen heb is voor mij een raadsel. Ik zit voorlopig weer op 2 ltr/min zuurstof en ik voel me nog niet zoals ik me een week geleden voelde.

Tony

Nog 31 dagen voor het nieuwe jaar

Thanks Giving is inmiddels achter de rug en kan even geen Turkey meer zien want Amerikanen zijn goed in leftovers creeren zodat je het hele weekend nog kunt genieten.

Tony mag overigs blij zijn dat ze deze feestdag niet in Belize kennen want hij is weer paar dagen opgenomen. Aan de ene kant denken we aan een longonsteking maar sluiten het hart niet uit. Nadat hij zondagmiddag uiteindelijk genoeg was aangesterkt mocht Beppie hem weer mee naar huis nemen. Wordt vervolgt.

Vandaag was het voor ons tijd om de kerstboom traditie getrouw uit Sonoma te halen en dat betekend zelf het kreng omzagen en weer naar huis. Als je bedenkt dat dit ritje ter vergelijking met Nederland al snel Enschede naar Amersfoort is en weer terug dan zullen jullie wel zeggen; Die zijn gek. Mensen voor ons is dit een uitje plus 15 gallon (57 liter) benzine kost hier momenteel U$ 25,- dus dat is meteen het verschil.

Thuis gekomen gaat de telefoon, het was Erika (stiefdochter) die niet zo vrolijk klonk. Afgelopen nacht was zij met vrienden naar LA was gereist om vervolgens met haar vader en zijn huidige vriendin (wonende in Tucson) naar Tucson te rijden waar zij op College zit. Zij was zelfs gisteren nog zo slim om met hen te checken of dit door zou gaan want paps veranderd bij de dag.

Wat blijkt deze twee volwassenen waren totaal blut en nu moest ze de vlucht die ze met de kerst zou hebben omgooien om zo naar huis te komen. We zijn dan hier ook behoorlijk pissig en nu maar zien of ze nog met kerst thuis komt. Mag dan zelf wel niet de perfecte vader zijn maar dit heb ik mijn kids nog nooit geflikt. Zo moest dit even kwijt terwijl ik een flinke nip van de Brandy neem.