3e weekend van mei.

Het is vrijdagmorgen en een paar mensen hopen dat ik een surprise visit doe in Enschede. Yannick en Jolanda treden in het huwelijk maar helaas geen Paul die opeens om de hoek van een deur komt kijken. Ik/wij hadden graag willen komen maar het ging gewoon niet en dus moest ik het doen met prachtige foto's van de gebeurtenis. Inderdaad een gebeurtenis want van het een komt het ander, zowel Venancio als Yill deden tijdens hun zegje voor de camera een huwelijks aanzoek aan hun geliefde. Love is in the air zou ik maar zeggen. Zoals Yannick en ik al reeds overeens zijn; “Twee maal scheepsrecht” dus we horen wel wanneer deze festijnen plaats vinden.
Vrijdag was het ook de dag dat ik vol verschillende frustratie vroeg naar bed ging met het genot van een dvd-tje.

Zaterdag morgen/middag was het relaxen al was ik de telefonische helpdesk voor vriend Brian die bij zijn vader een tweede hands hot tub plaatste en een paar probleempjes hadden. 's Middags was het tijd om met Lenore naar Emeryville te rijden, een jongedame had voor Medical Care een fundraising georganiseerd en moet zeggen het was erg gezellig en leuk om weer te zien waar Lenore en haar naaste collega's het allemaal voor doen. Voor de gene die het niet weten, zij reizen een tot twee keer per jaar naar een derde wereldland om niet alleen mensen te helpen maar ook om het medisch personeel te trainen.
Na de fundraising stond mijn taxi klaar, Eko kwam mij namelijk ophalen om naar de dance party in San Francisco te gaan met als hoofdact “DJ Tiësto”. Het duurde ruim een uur om de toko binnen te komen maar daarna konden we uit onze bol gaan. Niet omdat de halve Aziatische meiden en andere in hun lingerie setje (het zal je dochter maar zijn) zitten te dansen of dat we een Xtc pilletje hebben ingenomen. Nee wij kwamen puur voor de muziek en hebben onder het genot van een plastic beker bier en flesjes water heerlijk genoten. Rond half twaalf hadden wij ons in de grote Arena van de Cowpalace gestationeerd terwijl Ferry Corsten (uit Rotje knor) draaide.


Klokslag twaalf uur nam Tijs Verwest ( DJ Tiësto) het over en de menigde ging totaal uit hun dak. Dat deed ook het trafostation van de Cowpalace een uur later, want 0.55uur was het opeens donker en over en uit. De noodverlichting deed het goed binnen het pand maar buiten was het Nada. Gelukkig is je politie je beste vriend en hadden de zwaailichten aangezet zodat we de wagens op de parkeerplaats konden vinden. Na een avondje stappen hoord ook wat eten en dus zijn we gestopt bij Denny's in San Pablo wat overigens naast El Sobrante ligt.
Gevolg voormij was dan ook dat ik dwars door de Formule 1 race heb geslapen die in Monaco plaats vondt. Gelukkig wist de TiVo het op te nemen waardoor ik de moeiste race van het seizoen niet hoefde te missen.

Krijgen we weer normale temperaturen

Het is hier de laatste dagen flink puffen wat het weer betreft en moet zeggen dat ik zoveel mogelijk binnen blijf qua werk. Laat ik in het huis van Danville van de week de airco's hebben aangesloten wat voor de timmerlieden en mij een goede uitkomst was. Echter toen de kroonluchter in de entree gehangen moest worden was Paultje toch even de lul. De hot tub is inmiddels een cool tub geworden om 'savond even bij te komen en ben blij dat Lenore vorig jaar een airco had gekocht die je in het raam kunt hangen.

De warmte bracht donderdag voor velen in California ook een goede uitkomst met zich mee. De veto van Arnie over het gay marriage is door de rechtbank overruled. Dit kan nu alleen nog terug worden gedraaid door een referendum in November.

Lekker warm,

Het is hier de laatste dagen lekker warm en dat betekend dat mensen een stuk vrolijker zijn dan normaal. Nadeel van al dat lekker weer en lange tijd geen regen is dat wij 15% minder water mogen gebruiken dan normaal. De San Pablo reservoir wat nog geen kilometer van ons af ligt heeft sinds februari geen regenwater meer op kunnen vangen. Dat betekend voor vele in de East Bay minder water consumeren.
Voor de rest is er weinig hier te melden.

Pinksterdagen

Ik ben nu een week terug van mijn KY trip en ik moet zeggen dat het werkritme snel terug was behalve mijn gedachte. Zweef met mijn gedachte regelmatig terug en realiseer dat het leven te kort is. Een ding is wel, ik ben na deze week een paar vrienden en een ervaring rijker.

Dan de zaterdag, na eens heerlijk tot negen uur te hebben uitgeslapen en een slome start was het tijd om naar Napa Valley te gaan. Was daar al een lange tijd niet meer geweest en moest toch even gaan kijken hoe de druif-ranken er bijstaan. Zoals altijd is Louis Martini de laatste stop voordat we weer richting huis gaan en laten we daar nu net Nancy en Randy tegen het lijf lopen terwijl de tuin van de Vineyard inlopen. Wij kennen hen via onze vrienden in Portland die afgelopen kerst hier op bezoek waren en waren net op weg richting Rutherfort Grill. Het was dan ook niet zo moeilijk om op de uitnodiging in te gaan en hun te vergezellen.

Dan nu, het is 1e pinksterdag wat overigens hier niet wordt gevierd behalve in de kerk. Dus we houden het gewoon dan ook maar bij moederdag en Formula 1. Juist het was voor mij weer eens vroeg opstaan om de race te bekijken en zat er dan ook een beetje als een kip zonder kop met een bakje koffie voor zijn neus.

Zaterdag 3 mei 2008

Mijn trip naar Kentucky zit er bijna op, het is half vijf 's morgens als de vader van Victor en ik zei de gek Lauren naar het vliegveld brengen. Ze geeft nog een dikke knuf aan Suzy en voordat we weten zijn we richting Louisville. Overigens moet ik daar vanmiddag om vier uur zijn om mijn vlucht naar huis te halen. Suzy ligt sinds twee dagen aan de morfine en is sinds donderdag niet meer bij geweest. De zuster had reeds gezegd; Het kan 5 minuten duren maar niet langer dan 24uur.
We zitten inmiddels na het ontbijt buiten even bij te praten met zus Nicole die het allemaal te veel wordt. Het is hier inderdaad stil op de farm en ja als je dan uit een druk NL komt dan valt het niet mee kan ik je vertellen. Ik heb haar nog maar net gekalmeerd en Ken komt naar buiten lopen of wij snel naar binnen willen komen. Mam heeft net nog een keer de ogen open gedaan maar het is nu menis zegd hij. Al lopend naar de woonkamer zet ik mijn mobieltje uit. Aangekomen in de woonkamer is het inderdaad even slikken en tranen als ze precies om 12.00uur eindelijk ophoud met vechten en haar weg naar boven vindt. Ben in iedergeval blij voor Victor en haar dat dit thuis heeft mogen gebeuren zoals zij dit graag wilde. Voor Victor zal het leven totaal anders worden nou hij zijn soulmate kwijt is. Echter Ken en hij gaan waarschijnlijk over een maand al via Californië richting Nederland, Duitsland en Oostenrijk waar Suzy's as zal worden uitgestrooid.
De mensen die mij hebben aangemoedigd om deze trip te maken terwijl ik in dubio zat wil ik allemaal via deze weg bedanken. Het is een onvergetelijke trip geworden waar ik mijn vriendschap dankzij Suzy heb mogen uitbreiden.
Inmiddels zit ik nu op ruim 30.000ft richting Houston. Mijn verhaal te schrijven met een potje Heineken. Suzy proost.

Donderdag 1ste Mei

Uitgekkigheid weet ik niet meer wat mijn onderwerp van vandaag zou zijn.
Dinsdag aan het eind van de middag is Suzy met de ambulance richting Webster gebracht.
Kan in iedergeval zeggen dat wij koninginnedag onbewust goed zijn doorgekomen zonder dat wij ons hoefde te verkleden. Suzy was goed te pas en heeft met ons allen buiten gezeten terwijl wij genoten van de barbecue. Ik krijg nog steeds een duimpje omhoog van haar en we genieten van elk moment zolang het nog kan. Echter vandaag was het in het begin flink mis, ze heeft veel pijn en weet soms niet wat ze wil. Wij hopen dat ze snel ophoud met vechten maarja je weet niet wat in het koppie omgaat. Zowel haar maar als wij hebben het al tegen haar gezegd dat ze mag ophouden met vechten. Het fijne is in iedergeval wel dat ze nu buiten op de patio ligt overdag nu het lekker weer is.

Mensen een fijne dag, dit was het even uit Webster.

Inmiddels maandag

Het is bijna maandagmiddag en mijn vierde dag in Kentucky. En dat betekende voor Suzy dat de dokter vanmorgen met een goed bericht, namelijk dat ze morgen met de ambulance naar huis wordt gereden en dat alle faciliteiten worden geregeld. Dus dat betekend een automatisch bed, genoeg medicatie en zuurstof. Het fijne is dat Victor zijn belofte kan waarmaken en haar thuis de laatste dagen kan geven. We weten het allemaal, het is een kwestie van dagen of weken. Zondag was de dag dat vriend Hans met pijn in zijn hart vertrok, ik weer hier in de Hospital verblijf om een van de turns over te nemen en vriendin Lauren vanuit NL bij ons aansloot. Inmiddels heb ik de voetmassage van Hans overgenomen en de verpleging begint aardig aan ons te wennen. Maar morgen is de dag dat we terug gaan naar haar huis in Webster, een klein gehucht in de middel of nowhere. Tot die tijd is het nog even een nachtje kramperen, junkfood eten en shoppen bij de Wallmarkt.

Le Grange

Le Grange is een voorstad van Louisville waar het Baptist Hospital een locatie heeft inclusief een soort verpleegafdeling. Het gaat hier er echter anders aan toe dan in Nederland. Ze zorgen hier dat de mensen weer stabiel zijn zodat ze thuis verder kunnen worden verzorgd. Wel een vreemde gewaarwoording dat je gisterenavond in het gasten verblijf zit en een kist voorbij zit komen van de nummer vier van deze week. Suzy heeft zoals altijd haar eigen willetje en verdomd het op te geven terwijl het lichaam anders zegd. Morgen komt haar beste vriendin Lauren en we zullen zien hoe dat verloopt. Vanmorgen hebben we toch eens gekeken voor een hotelkamer met de discount van de hospital, er schijnt echter een evenement te zijn dus damn niets te vinden. Zelf ga ik vanavond mee naar Webster om wat meer rust te nemen, het schijnt een 2uur durende rit te zijn dus ben benieuwd. Een ding is zeker, ik ben blij dat ik toch eerder ben gekomen.

........

Een vreemd begin van mijn reis, Lenore wilde mij optijd naar het vliegveld brengen aangezien ze morgen moet werken. Geen probleem, echter dan moet je niet bij de incheck balie er achterkomen dat je de laptop tas thuis bent vergeten met praktisch alles erin zoals bv mijn telefoon charger. Ik belde mijn lieve schat die inmiddels weer richting huis reed en checkte de auto nog even, nada.
Damn dan maar niet dacht ik bij mijzelf, dan kan ik ook niets verliezen. Lenore dacht inmiddels hetzelfde en dacht Paul zonder telefoon charger betekend weinig contact voor een week. En inderdaad de schat kwam terug met de tas dus ik heb geen excuses meer om niet te bellen en/of te emailen. Inmiddels zit ik nu in Houston te wachten om mijn connectie, thuis hoef ik niet te bellen want het is 4.30uur in California terwijl Texas twee uur voorloopt. In iedergeval heb ik een uur de tijd om van mij koffie te genieten voordat mijn vlucht richting Louisville vertrekt.
Het is weer reeds zeven uurtjes geleden dat ik ben aangekomen op het vliegveld en dat Hans mij op stond te wachten. In een halfuurtje stonden we in het verpleegtehuis en gelukkig was Suzy goed te pas en konden we wat woorden wisselen. Zus Nicole, Victor en Hans wisselde afgelopen dagen elkaar af en nu ben ik erbij gekomen. Victor's ouders en broer letten op hun huis en hun geadopteerde zoon.
De sfeer is hier goed en we lachen er toch wel wat vanaf, want dat is wat Suzy ook zou willen.

Even een kort bericht.

Zoals jullie zien heb ik de laatste weken weinig geschreven en dat zal de komende week ook wel zo blijven. Deze jongen gaat zometeen met een Red-Eye richting Kentucky om daar een vriendin op te zoeken. Net in het nieuwe jaar vertelde de doktoren dat er kanker was geconstateerd en dat ze het direct zouden aanpakken. Vol goede moed ging ze richting de bestralingen en vervolgens nog een operatie om een tumor te verwijderen. Alles leek de goede kant op te gaan tot afgelopen weekend.
In ons telefoon gesprek merkte ik direct dat het niet in het snotje was en dus hups een ticket geboekt voor aankomende dinsdag zodat ik al mijn werk nog voor die tijd kan overdragen. Dat laatste is inmiddels gebeurt en heb de ticket veranderd in een vlucht vannacht.

Met anderen woorden, ik sla mijn Koninginnefeest maar eens over.

Ok dan, hier is ie dan

Het werd inderdaad hoog nodig tijd dat er weer een update kwam, ten minste als ik twee mensen mag geloven.

Vorige week was het een damn hot weekend en dat terwijl de shed in elkaar moest.
Jacob (timmerman), Eko (de bekende Nler voormij), Rodolfo (Mexicaan) en ik zij de gek. De basis van de Shed stond inderdaad in twee en half uur. En dan bedoel ik vloer, en wanden. Het probleem zat dan ook in het dak wat wij bij het demonteren in drie stukken hadden gezaagd. Dit bleek al snel niet genoeg te zijn en heb de laatste twee dakdelen nogmaals gehalveerd.

Ondanks dat ik de hoeken, het dak nog moet afwerken kon ik het niet laten om mijn spullen er in te zetten.

Onderhand zijn we de 15e april gepasseerd en dat betekende, slik de tax betalen. En zo hoor ik langzaam rondom mij heen dat velen hardwerkende mensen hetzelfde krijgen opgelegd. We hebben dan ook maar besloten om te wat extra te werken voor vakantie. De eerste is reeds in zicht, over zes weken even een weekje Belize. Lekker, samen met die ouwe een lekkere heerlijk 1Barrel Rum drinken. Nu alleen nog de tickets scoren.

Effe uitpuffen.

Na een week buffelen was het gisteren tijd om eens een keer weinig te doen. Wat wel tijd werd was de takken naar de stort brengen aangezien die er al sinds februari liggen. Onderweg kregen Lenore telefoon van onze accountant, slecht nieuws. We moeten een aardig bedrag richting de IRS sturen en helaas kunnen wij niets in een pensioenfonds stoppen om het bedrag lager te maken. Met andere woorden, je wordt gestraft als je jezelf uit de naad werkt om rond te komen. En dat noemen ze het land van de onbegrensde mogelijkheden GVD.

En dan de zondag, ik wilde Formule 1 live bekijken echter halve wegen de race vielen mijn ogen dicht dus dat schoot ook niet op. Dan maar vandaag weer de tuin in om de grond klaar te maken waar de schuur komt te staan. Dat ding willen we aankomende zaterdag dan ook gaan opzetten, we zijn Jacob (timmerman), Eko, ik zei de gek en de twee Mexicanen van Home depot.

Mensen zou zeggen een fijne werkweek.

Genoeg om over te lullen

Zaterdag was het eens tijd om een schuur op te halen waar wij al weken een oogje op hadden.
Dat betekende samen met de huidige eigenaar Sergo en hulp van Eko om de schuur in stukken uit elkaar te halen. De schuur is lxbxh 4,2mtr x 2,4mtr x 3,6 inclusief dak. We hadden besloten om het dak in drie stukken te zagen maar al snel bleek dat het te zwaar zou zijn. Dus voor Sergo en mij om richting Home Depot te rijden om 2 Mexicanen op te halen die hier wachten op werk terwijl Lenore en Eko een vrachtwagen of aanhanger proberen te scoren. Dat laatste konden we snel vergeten want het was de 29e en dat betekend dat velen mensen verhuizen en helemaal rond de recessie die komen gaat. Met de hand van de twee Mexicanen wisten we de totale schuur in 8 uur te verplaatsen zonder het weer op te bouwen.

Zondag was het al weer drie jaar dat wij elkaar het ja woord gaven echter wat doe je op zo'n dag. Napa begint vrij normaal te worden dus belde Lenore haar broertje Ron op. Laten we eens naar de shooting range gaan. Voor het eerst in ons leven stonden we daar dan met een .45 kaliber gun in een schietschijf te knallen. Vreemd eigenlijk want wij behoren tot de weinigen in Amerika die geen pistool in huis heeft. Ons motto is dat wij eerst een hond aanschaffen voordat er zo'n ding in huis komt.

Dan deze week mijn eerste project met Solar Panels, het huis wat ik in Danville hebt geinstalleerd krijgt maar liefst 24 panelen met een totaal vermogen van 4KW.
Het resultaat mag er zijn en nu nog een paar dagen wachten want het huis moet nog een vaste net aansluiting krijgen.

De 1e en enige paasdag

Het is zondag de 23e maart en het is pasen zoals jullie waarschijnlijk wel weten. Wij merken er vandaag weinig van behalve dat velen winkels gesloten zijn (opmerkelijk) en dat alle Amerikanen de BBQ massaal uit de schuur halen. Voormij ook een start van de dag met veel ergernis aangezien er twee mensen weer eens verdomd veel achter mijn laptop hebben gezeten deze week en meteen merkbaar was. Als Windows al actief wordt en meldt dat ik een trojanhorse dan moet het wel verdomd erg zijn. AdAware zag deze keer niets maar SpyBot wist in no-time 2094 meldingen te tonen en eraf te vegen.
In iedergeval ga ik nu maar eens brunchen bij de buurtje Lauren en Ken.

Dagen van slecht en .....

Het slechte nieuws is dan wel wat er in Tibet gebeurt. De jaren onderdrukking was voormij altijd al een reden om China nooit te bezoeken echter nu begint het gezeik weer. Ja en wat doen je dan hier in de VS, niet meer naar de Chinees gaan? In iedergeval probeer ik alle producten die daar geproduceerd zijn niet te kopen. Soms wel moeilijk in mijn geval want ook bij de elektrische groothandel zie ik vaak made in China. Dan het andere feit, ik ga liever naar de groothandel die door de Chinese wordt gerund dan door Amerikanen. Dit omdat de mensen vriendelijke zijn en dat ik in een bezoekje van 10 minuten alles heb ipv 50 minuten. Ben ik nu hypocriet?

Dan vanmorgen een vreemd telefoontje van vriend Paul, twee directieleden bij mijn vorige bedrijf zijn op non-actief gesteld. Velen die mijn goed kennen wisten al dat het tussen een van hen en mij nooit heeft geboterd aangezien ik niet eens was hoe meneer zaken deed. Het komt mij dan ook niet echt als verrassing want dit kan alleen maar ten goede komen van het bedrijf.

Beide firma Gerrard hebben we trouwens vandaag ook afscheid genomen. Joshua is een goede monteur echter heeft paar vervelende trekjes. Teveel aan de telefoon hangen op een dag en de zoveelste klant teleurstellen dat hij pas 3 uur later aan komt kakken en vervolgens in no-time weg is. En daarnaast kwam ik er achter dat meneer zijn uren opschroefde op een van mijn projectjes.

Zo nu gaan we fijn het paasweekend in, echter als een normaal weekend want wij kennen geen 2e paasdag.

Derde zondag van Maart

Er is de afgelopen weken minder op de Blog geschreven dan ik eigenlijk wou. Ten eerste heb ik mij toch eens overlaten halen om een hyves pagina aan te maken en ten tweede hebben wij nog steeds last dat de klok een uur vooruit is gezet. Dat komt vooral aangezien wij hier vroege vogels zijn en opeens boem het is weer donker 'morgens.

Een ding kwam ik van de week wel tegen toen ik richting mijn werk reed namelijk deze banner op het gebouw. Eerst denk je krijg nou wat, sinds wanneer zit die gemeenschap zonder geld voor een community center. Wat blijkt nou dit heeft alles te maken met de tax return, zoals in NL moet hier ook voor 15 april alles worden opgestuurd. Blijkbaar is er een aftrekpost voor schenkingen wat in sommige gevallen heel aantrekkelijk is. Zo zie je maar weer, die gemeenschap is slimmer dan je denkt.

Wat een nieuws.

Het is een weekje rustig geweest en daar komt nog eens bij dat ik toch maar eens aan het Hyves ben begonnen. Maar wat is het nieuws hier, geen Christenen die klagen over een Cartoon bij de Zeeuwse krant. Of het hele verhaal rond rondom Geert Wilders nee dat houdt ook niet op.

Nee hier hebben we andere problemen, een regering die elke maand 12 miljard dollar uitgeeft aan de oorlog van Irak terwijl de gezondheidszorg en scholen worden gekort en/of gesloten. Dit laatste geldt vooral voor de scholen. En dan gek dat mensen zich blauw werken om hun kinderen op een prive school te krijgen.
Zo zag ik vorige week zelfs een stuk op 60 minutes van een groep die normaal gezondheidszorg in de derde wereld landen verlenen zijn neer gestreken in de VS. Dank U meneer Bush je hebt het land de afgelopen acht wel aardig te grabbel gelegd.
En dan vergeet ik bijna nog meneer Spitzer, de gouveneur van de staat New York. Ik denk dat die man thuis meer geen liefde kreeg want anders ga je toch niet op Valentijnsdag een slippertje maken van ruim US 5500,-

Zo je ziet het maar weer, het is hier smullen van het nieuws.

Weinig nieuws

Het onderwerp zegt het al, ik heb bijna of niets te melden.
- Behalve dat de Dollar afgelopen verdomd diep gezonken is en het einde nog niet in zicht is.

- Dat mensen de knip op de portemonnee houden waardoor het werk toch wel een stuk schaarser wordt.

Zoals je ziet weinig nieuws.

Een tijdelijk huisgenoot.

Onze NL visite is nog niet weg of we hebben nu een tijdelijk huisgenoot erbij. Het is James de zoon van Lenore die weer terug is gedoken in de studieboeken nadat hij geen fulltime baan bij NBC kon krijgen. Het was dan ook vanmorgen met zijn drietjes rond half zeven richting Salinas (vlak bij Monterey) om zijn besteltruck op te halen en beide wagens vol te laden. In de na middag waren we weer thuis en terwijl ik zijn kamer in gereed maakte gingen de overtollig dozen richting een opslag.

Dan nu mijn kijk op de voorverkiezingen hier in de VS. Terwijl Hillary met modder blijft gooien richting Obama en McCain aan de zijlijn geniet staat opeens weer een oude rot op die in 2000 de verkiezingen aardig wist te beïnvloeden. Het is Ralph Nader die weer eens opstaat met zijn groene partij. Echter ik denk dat hij dit keer van de koude kermis thuis komt als Obama de voorverkiezingen voor de Democraten wint en die kans is vrij groot. Hillary probeert met alle macht onzin uit te kramen terwijl Obama vrij nuchter blijft. Twee weken terug zag ik overigens Michelle Obama bij Larry King live en ik moet zeggen dat ik veel vertrouwen heb als zij de First Lady is.
We wachten dan ook maar weer tot 4 maart om te zien of mijn vriend het red. Moet er namelijk niet aandenken dat McCain president wordt, zijn vrouw Cindy vind ik totaal niet geschikt als First Lady. Nog mooier gezegd; Geef haar een bezem en ze vliegt er op weg.

De toerist uithangen

Heb al ruim een week niet meer geschreven en dat komt vooral doordat onze gast (Robin) vaak er achter zit. Dus heb de tijd om andere dingen te doen zoals het huis schoonmaken. De gast heeft het hier aardig naar zijn zin, zodra wij er niet zijn duikt Eko (NL-student) op om samen wat dingen te doen echter vrijdagmiddag en zaterdagmiddag was het mijn beurt. Vrijdagmiddag een bezoekje aan downtown Berkeley inclusief de campus van UC Berkeley (Cal). Zaterdag richting de Golden Gate Bridge en San Francisco. Vandaag zat Robin op Eko te wachten om te kijken voor een vlucht richting Las Vegas, ondertussen kon hij mij mooi helpen met wat elektra. Het werd namelijk tijd om de Sky tubes boven de eettafel eens te voorzien van wat armaturen zodat we 's avonds ook licht hebben. En als je dan toch bezig bent waarom dan ook niet twee wandarmaturen. Tijdens het klussen kwam de moeder van Kirk Hammett langs met haar hond om een praatje te maken. Volgens mij toch wel een rare gewaarwording voor ons gast die op eens wel had gehoord dat de Metallica mam twee deuren van ons af woond. Terugkomend op de Las Vegas trip, die gaat niet door want het werd toch wel even te prijzig. Morgen richting Monterey want het is President Day en dus mag ik ook weer de toerist uithangen. Maar eerst nog even weer tubben met mijn grote vriend.