Inmiddels maandag

Het is bijna maandagmiddag en mijn vierde dag in Kentucky. En dat betekende voor Suzy dat de dokter vanmorgen met een goed bericht, namelijk dat ze morgen met de ambulance naar huis wordt gereden en dat alle faciliteiten worden geregeld. Dus dat betekend een automatisch bed, genoeg medicatie en zuurstof. Het fijne is dat Victor zijn belofte kan waarmaken en haar thuis de laatste dagen kan geven. We weten het allemaal, het is een kwestie van dagen of weken. Zondag was de dag dat vriend Hans met pijn in zijn hart vertrok, ik weer hier in de Hospital verblijf om een van de turns over te nemen en vriendin Lauren vanuit NL bij ons aansloot. Inmiddels heb ik de voetmassage van Hans overgenomen en de verpleging begint aardig aan ons te wennen. Maar morgen is de dag dat we terug gaan naar haar huis in Webster, een klein gehucht in de middel of nowhere. Tot die tijd is het nog even een nachtje kramperen, junkfood eten en shoppen bij de Wallmarkt.

Le Grange

Le Grange is een voorstad van Louisville waar het Baptist Hospital een locatie heeft inclusief een soort verpleegafdeling. Het gaat hier er echter anders aan toe dan in Nederland. Ze zorgen hier dat de mensen weer stabiel zijn zodat ze thuis verder kunnen worden verzorgd. Wel een vreemde gewaarwoording dat je gisterenavond in het gasten verblijf zit en een kist voorbij zit komen van de nummer vier van deze week. Suzy heeft zoals altijd haar eigen willetje en verdomd het op te geven terwijl het lichaam anders zegd. Morgen komt haar beste vriendin Lauren en we zullen zien hoe dat verloopt. Vanmorgen hebben we toch eens gekeken voor een hotelkamer met de discount van de hospital, er schijnt echter een evenement te zijn dus damn niets te vinden. Zelf ga ik vanavond mee naar Webster om wat meer rust te nemen, het schijnt een 2uur durende rit te zijn dus ben benieuwd. Een ding is zeker, ik ben blij dat ik toch eerder ben gekomen.

........

Een vreemd begin van mijn reis, Lenore wilde mij optijd naar het vliegveld brengen aangezien ze morgen moet werken. Geen probleem, echter dan moet je niet bij de incheck balie er achterkomen dat je de laptop tas thuis bent vergeten met praktisch alles erin zoals bv mijn telefoon charger. Ik belde mijn lieve schat die inmiddels weer richting huis reed en checkte de auto nog even, nada.
Damn dan maar niet dacht ik bij mijzelf, dan kan ik ook niets verliezen. Lenore dacht inmiddels hetzelfde en dacht Paul zonder telefoon charger betekend weinig contact voor een week. En inderdaad de schat kwam terug met de tas dus ik heb geen excuses meer om niet te bellen en/of te emailen. Inmiddels zit ik nu in Houston te wachten om mijn connectie, thuis hoef ik niet te bellen want het is 4.30uur in California terwijl Texas twee uur voorloopt. In iedergeval heb ik een uur de tijd om van mij koffie te genieten voordat mijn vlucht richting Louisville vertrekt.
Het is weer reeds zeven uurtjes geleden dat ik ben aangekomen op het vliegveld en dat Hans mij op stond te wachten. In een halfuurtje stonden we in het verpleegtehuis en gelukkig was Suzy goed te pas en konden we wat woorden wisselen. Zus Nicole, Victor en Hans wisselde afgelopen dagen elkaar af en nu ben ik erbij gekomen. Victor's ouders en broer letten op hun huis en hun geadopteerde zoon.
De sfeer is hier goed en we lachen er toch wel wat vanaf, want dat is wat Suzy ook zou willen.

Even een kort bericht.

Zoals jullie zien heb ik de laatste weken weinig geschreven en dat zal de komende week ook wel zo blijven. Deze jongen gaat zometeen met een Red-Eye richting Kentucky om daar een vriendin op te zoeken. Net in het nieuwe jaar vertelde de doktoren dat er kanker was geconstateerd en dat ze het direct zouden aanpakken. Vol goede moed ging ze richting de bestralingen en vervolgens nog een operatie om een tumor te verwijderen. Alles leek de goede kant op te gaan tot afgelopen weekend.
In ons telefoon gesprek merkte ik direct dat het niet in het snotje was en dus hups een ticket geboekt voor aankomende dinsdag zodat ik al mijn werk nog voor die tijd kan overdragen. Dat laatste is inmiddels gebeurt en heb de ticket veranderd in een vlucht vannacht.

Met anderen woorden, ik sla mijn Koninginnefeest maar eens over.

Ok dan, hier is ie dan

Het werd inderdaad hoog nodig tijd dat er weer een update kwam, ten minste als ik twee mensen mag geloven.

Vorige week was het een damn hot weekend en dat terwijl de shed in elkaar moest.
Jacob (timmerman), Eko (de bekende Nler voormij), Rodolfo (Mexicaan) en ik zij de gek. De basis van de Shed stond inderdaad in twee en half uur. En dan bedoel ik vloer, en wanden. Het probleem zat dan ook in het dak wat wij bij het demonteren in drie stukken hadden gezaagd. Dit bleek al snel niet genoeg te zijn en heb de laatste twee dakdelen nogmaals gehalveerd.

Ondanks dat ik de hoeken, het dak nog moet afwerken kon ik het niet laten om mijn spullen er in te zetten.

Onderhand zijn we de 15e april gepasseerd en dat betekende, slik de tax betalen. En zo hoor ik langzaam rondom mij heen dat velen hardwerkende mensen hetzelfde krijgen opgelegd. We hebben dan ook maar besloten om te wat extra te werken voor vakantie. De eerste is reeds in zicht, over zes weken even een weekje Belize. Lekker, samen met die ouwe een lekkere heerlijk 1Barrel Rum drinken. Nu alleen nog de tickets scoren.

Effe uitpuffen.

Na een week buffelen was het gisteren tijd om eens een keer weinig te doen. Wat wel tijd werd was de takken naar de stort brengen aangezien die er al sinds februari liggen. Onderweg kregen Lenore telefoon van onze accountant, slecht nieuws. We moeten een aardig bedrag richting de IRS sturen en helaas kunnen wij niets in een pensioenfonds stoppen om het bedrag lager te maken. Met andere woorden, je wordt gestraft als je jezelf uit de naad werkt om rond te komen. En dat noemen ze het land van de onbegrensde mogelijkheden GVD.

En dan de zondag, ik wilde Formule 1 live bekijken echter halve wegen de race vielen mijn ogen dicht dus dat schoot ook niet op. Dan maar vandaag weer de tuin in om de grond klaar te maken waar de schuur komt te staan. Dat ding willen we aankomende zaterdag dan ook gaan opzetten, we zijn Jacob (timmerman), Eko, ik zei de gek en de twee Mexicanen van Home depot.

Mensen zou zeggen een fijne werkweek.

Genoeg om over te lullen

Zaterdag was het eens tijd om een schuur op te halen waar wij al weken een oogje op hadden.
Dat betekende samen met de huidige eigenaar Sergo en hulp van Eko om de schuur in stukken uit elkaar te halen. De schuur is lxbxh 4,2mtr x 2,4mtr x 3,6 inclusief dak. We hadden besloten om het dak in drie stukken te zagen maar al snel bleek dat het te zwaar zou zijn. Dus voor Sergo en mij om richting Home Depot te rijden om 2 Mexicanen op te halen die hier wachten op werk terwijl Lenore en Eko een vrachtwagen of aanhanger proberen te scoren. Dat laatste konden we snel vergeten want het was de 29e en dat betekend dat velen mensen verhuizen en helemaal rond de recessie die komen gaat. Met de hand van de twee Mexicanen wisten we de totale schuur in 8 uur te verplaatsen zonder het weer op te bouwen.

Zondag was het al weer drie jaar dat wij elkaar het ja woord gaven echter wat doe je op zo'n dag. Napa begint vrij normaal te worden dus belde Lenore haar broertje Ron op. Laten we eens naar de shooting range gaan. Voor het eerst in ons leven stonden we daar dan met een .45 kaliber gun in een schietschijf te knallen. Vreemd eigenlijk want wij behoren tot de weinigen in Amerika die geen pistool in huis heeft. Ons motto is dat wij eerst een hond aanschaffen voordat er zo'n ding in huis komt.

Dan deze week mijn eerste project met Solar Panels, het huis wat ik in Danville hebt geinstalleerd krijgt maar liefst 24 panelen met een totaal vermogen van 4KW.
Het resultaat mag er zijn en nu nog een paar dagen wachten want het huis moet nog een vaste net aansluiting krijgen.

De 1e en enige paasdag

Het is zondag de 23e maart en het is pasen zoals jullie waarschijnlijk wel weten. Wij merken er vandaag weinig van behalve dat velen winkels gesloten zijn (opmerkelijk) en dat alle Amerikanen de BBQ massaal uit de schuur halen. Voormij ook een start van de dag met veel ergernis aangezien er twee mensen weer eens verdomd veel achter mijn laptop hebben gezeten deze week en meteen merkbaar was. Als Windows al actief wordt en meldt dat ik een trojanhorse dan moet het wel verdomd erg zijn. AdAware zag deze keer niets maar SpyBot wist in no-time 2094 meldingen te tonen en eraf te vegen.
In iedergeval ga ik nu maar eens brunchen bij de buurtje Lauren en Ken.

Dagen van slecht en .....

Het slechte nieuws is dan wel wat er in Tibet gebeurt. De jaren onderdrukking was voormij altijd al een reden om China nooit te bezoeken echter nu begint het gezeik weer. Ja en wat doen je dan hier in de VS, niet meer naar de Chinees gaan? In iedergeval probeer ik alle producten die daar geproduceerd zijn niet te kopen. Soms wel moeilijk in mijn geval want ook bij de elektrische groothandel zie ik vaak made in China. Dan het andere feit, ik ga liever naar de groothandel die door de Chinese wordt gerund dan door Amerikanen. Dit omdat de mensen vriendelijke zijn en dat ik in een bezoekje van 10 minuten alles heb ipv 50 minuten. Ben ik nu hypocriet?

Dan vanmorgen een vreemd telefoontje van vriend Paul, twee directieleden bij mijn vorige bedrijf zijn op non-actief gesteld. Velen die mijn goed kennen wisten al dat het tussen een van hen en mij nooit heeft geboterd aangezien ik niet eens was hoe meneer zaken deed. Het komt mij dan ook niet echt als verrassing want dit kan alleen maar ten goede komen van het bedrijf.

Beide firma Gerrard hebben we trouwens vandaag ook afscheid genomen. Joshua is een goede monteur echter heeft paar vervelende trekjes. Teveel aan de telefoon hangen op een dag en de zoveelste klant teleurstellen dat hij pas 3 uur later aan komt kakken en vervolgens in no-time weg is. En daarnaast kwam ik er achter dat meneer zijn uren opschroefde op een van mijn projectjes.

Zo nu gaan we fijn het paasweekend in, echter als een normaal weekend want wij kennen geen 2e paasdag.

Derde zondag van Maart

Er is de afgelopen weken minder op de Blog geschreven dan ik eigenlijk wou. Ten eerste heb ik mij toch eens overlaten halen om een hyves pagina aan te maken en ten tweede hebben wij nog steeds last dat de klok een uur vooruit is gezet. Dat komt vooral aangezien wij hier vroege vogels zijn en opeens boem het is weer donker 'morgens.

Een ding kwam ik van de week wel tegen toen ik richting mijn werk reed namelijk deze banner op het gebouw. Eerst denk je krijg nou wat, sinds wanneer zit die gemeenschap zonder geld voor een community center. Wat blijkt nou dit heeft alles te maken met de tax return, zoals in NL moet hier ook voor 15 april alles worden opgestuurd. Blijkbaar is er een aftrekpost voor schenkingen wat in sommige gevallen heel aantrekkelijk is. Zo zie je maar weer, die gemeenschap is slimmer dan je denkt.

Wat een nieuws.

Het is een weekje rustig geweest en daar komt nog eens bij dat ik toch maar eens aan het Hyves ben begonnen. Maar wat is het nieuws hier, geen Christenen die klagen over een Cartoon bij de Zeeuwse krant. Of het hele verhaal rond rondom Geert Wilders nee dat houdt ook niet op.

Nee hier hebben we andere problemen, een regering die elke maand 12 miljard dollar uitgeeft aan de oorlog van Irak terwijl de gezondheidszorg en scholen worden gekort en/of gesloten. Dit laatste geldt vooral voor de scholen. En dan gek dat mensen zich blauw werken om hun kinderen op een prive school te krijgen.
Zo zag ik vorige week zelfs een stuk op 60 minutes van een groep die normaal gezondheidszorg in de derde wereld landen verlenen zijn neer gestreken in de VS. Dank U meneer Bush je hebt het land de afgelopen acht wel aardig te grabbel gelegd.
En dan vergeet ik bijna nog meneer Spitzer, de gouveneur van de staat New York. Ik denk dat die man thuis meer geen liefde kreeg want anders ga je toch niet op Valentijnsdag een slippertje maken van ruim US 5500,-

Zo je ziet het maar weer, het is hier smullen van het nieuws.

Weinig nieuws

Het onderwerp zegt het al, ik heb bijna of niets te melden.
- Behalve dat de Dollar afgelopen verdomd diep gezonken is en het einde nog niet in zicht is.

- Dat mensen de knip op de portemonnee houden waardoor het werk toch wel een stuk schaarser wordt.

Zoals je ziet weinig nieuws.

Een tijdelijk huisgenoot.

Onze NL visite is nog niet weg of we hebben nu een tijdelijk huisgenoot erbij. Het is James de zoon van Lenore die weer terug is gedoken in de studieboeken nadat hij geen fulltime baan bij NBC kon krijgen. Het was dan ook vanmorgen met zijn drietjes rond half zeven richting Salinas (vlak bij Monterey) om zijn besteltruck op te halen en beide wagens vol te laden. In de na middag waren we weer thuis en terwijl ik zijn kamer in gereed maakte gingen de overtollig dozen richting een opslag.

Dan nu mijn kijk op de voorverkiezingen hier in de VS. Terwijl Hillary met modder blijft gooien richting Obama en McCain aan de zijlijn geniet staat opeens weer een oude rot op die in 2000 de verkiezingen aardig wist te beïnvloeden. Het is Ralph Nader die weer eens opstaat met zijn groene partij. Echter ik denk dat hij dit keer van de koude kermis thuis komt als Obama de voorverkiezingen voor de Democraten wint en die kans is vrij groot. Hillary probeert met alle macht onzin uit te kramen terwijl Obama vrij nuchter blijft. Twee weken terug zag ik overigens Michelle Obama bij Larry King live en ik moet zeggen dat ik veel vertrouwen heb als zij de First Lady is.
We wachten dan ook maar weer tot 4 maart om te zien of mijn vriend het red. Moet er namelijk niet aandenken dat McCain president wordt, zijn vrouw Cindy vind ik totaal niet geschikt als First Lady. Nog mooier gezegd; Geef haar een bezem en ze vliegt er op weg.

De toerist uithangen

Heb al ruim een week niet meer geschreven en dat komt vooral doordat onze gast (Robin) vaak er achter zit. Dus heb de tijd om andere dingen te doen zoals het huis schoonmaken. De gast heeft het hier aardig naar zijn zin, zodra wij er niet zijn duikt Eko (NL-student) op om samen wat dingen te doen echter vrijdagmiddag en zaterdagmiddag was het mijn beurt. Vrijdagmiddag een bezoekje aan downtown Berkeley inclusief de campus van UC Berkeley (Cal). Zaterdag richting de Golden Gate Bridge en San Francisco. Vandaag zat Robin op Eko te wachten om te kijken voor een vlucht richting Las Vegas, ondertussen kon hij mij mooi helpen met wat elektra. Het werd namelijk tijd om de Sky tubes boven de eettafel eens te voorzien van wat armaturen zodat we 's avonds ook licht hebben. En als je dan toch bezig bent waarom dan ook niet twee wandarmaturen. Tijdens het klussen kwam de moeder van Kirk Hammett langs met haar hond om een praatje te maken. Volgens mij toch wel een rare gewaarwording voor ons gast die op eens wel had gehoord dat de Metallica mam twee deuren van ons af woond. Terugkomend op de Las Vegas trip, die gaat niet door want het werd toch wel even te prijzig. Morgen richting Monterey want het is President Day en dus mag ik ook weer de toerist uithangen. Maar eerst nog even weer tubben met mijn grote vriend.

Air Guitar

Wij krijgen hier genoeg van dus de stalling is op het moment leeg.

Een week update

Vorige week donderdagmiddag was het zover, een weekend naar Lake Tahoe en ons vermaken in de sneeuw. De vrouw was reeds met Renee 's morgens rond 8 uur vertrokken terwijl ik samen met Hall in de namiddag zou vertrekken. Dat laatste hebben wij geweten, het begon rond het middaguur al in de Bay Area te regenen wat zou inhouden dat het in de Sierra's zou gaan sneeuwen. Rond half drie in de middag kwam het met bakken uit de lucht terwijl wij net van start gingen. En dit ging in begin van de bergpas over in sneeuw, bij Colfax was er een controle. Als je inmiddels niet met sneeuwkettingen reed dan kwam je niet verder en de sneeuw kwam met bakken te gelijk naar beneden. De totale tocht duurder dan ook ruim zes uur voordat we over waren.
Na een lekker nachtrust was het tijd richting Squaw Valley te gaan. Bij de ingang van de weg eerst nog even ski's bij Dave's gehuurd en vervolgens met de lift omhoog. De piste lag er fraai bij en de zon maakte het nog fraaier. Zaterdagmorgen kreeg ik skies van Hall om uit te proberen en verdomd hier kon ik echt fatsoenlijk mee de berg na beneden. Dat laatste kwam na een paar uur snel aan een eind, het weer was zo slecht dat het nieuwe sneeuwfront je de berg opduwde.
Dus na de lunch terug naar ons verblijf en verdomd het bleef maar sneeuwen. Het terras van het verblijf lag vol met 150cm sneeuw, dus het was tijd omdat schoon te maken. De volgende ochtend (zondag) lag hetzelfde pak er weer. Er lag zoveel sneeuw op de straat dat je zonder 4-wheel drive niet weg kon, damn laten wij nu front wheel drive hebben. Na diverse mensen met hun 4-wheel drive te hebben geholpen dacht wij, dat moet ons ook lukken. Helaas wij kwamen niet verder dan de buren plus een band is van de velg afgelopen. Voor ons tweetjes zat er niets anders op dan tot de volgende dag te wachten en direct het werk te bellen. En te genieten van de Super Bowl.
De volgende dag reden we via Truckee terug om twee nieuwe banden te scoren voordat we een droge pas over konden rijden.

Dan Super Tuesday begon zwaar klote voor mij, ik was van diverse dingen zo gefrustreerd dat ik mijn mobieltje op het deskboard van de auto gooide. Echter ik gooide het tegen de ruit, gevolg een flinke ster in mijn voorruit, jammer voormij want de centen zijn even op.

Bezoek, juist wij krijgen dit weekend een vakantieganger op bezoek, Robin de zoon van goede vrienden naam twee weken geleden contact met ons op of hij langs kon komen. Wist hem er van te overtuigen dat hij beter twee weken kon komen dan een week. Dus zaterdag wordt het weer gezellig plus een verse lading kaas van de Zuivelhoeve.

Aanhoudende kou

Ik begin het nu wel een beetje zat te worden wat betreft het koude weer. Onze woodpellets vliegen er ’s avonds er door om het huis warm te maken. De 500kg van deze brandstofkorrels zijn er bijna door en dat is toch wel echt zwaar K. Normaal gesproken verzorgd de kachel in de woonkamer warmte voor het hele huis maar nu gaat ook in de eetkamer de openhaard aan. Om toch met deze kou positief te blijven moet ik misschien wat meer aan skiën denken. Het is misschien best een goed idee om wat ski rek en strek oefeningen te doen voordat deze jongen vrijdag op de latten gaat staan. Het is echte onder een voorbehoudt “ Het weer”. Wij willen namelijk niet vast komen te zitten op de bergpas richting Lake Tahoe.

Honden weer

Ik heb deze week niet zoveel te schrijven want er is niet echt wat gebeurt laat staan dat ik wat speciaals heb mee gemaakt heb. Het enige wat ik kan zeggen dat het hier al ruim een week regende en het houdt maar niet op. Ik weet dat ik niet teveel moet liggen zeiken want een beetje regen wordt je niets anders van. Inderdaad wij hebben ons internet gewoon plus elektriciteit en dat is niet overal bij ons in de Bay Area. Als we toch over water praten dan maar even lekkage, juist er was een lek van de badkamer op de boven verdieping. Het hele plafond er onder kon ik met de hand zo na beneden trekken en dus heb ik een aannemer laten komen. Die zei dat hij met alle plezier een nieuwe badkamer wilde maken echter ik wil je niet op onnodige kosten jagen want je badkamer ziet er verder prima uit.
Dat betekende dan ook laten drogen en repareren. Dat is inmiddels gedaan en nu ook meteen een goed excuses om de plafond in de badkamer er onder wat fraaier te maken met wat downlights.

Damn wie maakt nu de Punta Rock

Wátina: I called out!

“Oh God, please change my life this year/I ask you to change my life but please don’t take it away/Please leave me here where I can be a bothersome spirit…”

Hoor net vanuit betrouwbare bronnen dat Andy Palacio op 47 jarige leeftijd is overleden. Een artiest die zijn Punta Rock in het Garafuna ten gehoren bracht, een eigen platen label was begonnen om artiesten te helpen en nationale muziek te stimuleren. Hij was net internationaal doorgebroken en inmiddels ambassadeur van Unesco.
Helaas moeten we het nu met You Tube fimpjes doen en de CD's.

Als je hier niet vrolijk van wordt dan moet je toch maar achter de garaniums gaan zitten.