Huisje, boompje, beestje

Het is even stil geweest vanaf deze kant, elke keer denk je watt e schrijven en dan is er even geen inspiratie. Of er gebeurt iets op 6 juli in de omgeving waar wij op de televisie mee dood worden gegooid terwijl in Nederland men een vliegtuigramp in San Francisco in een minuutje voorbij ziet komen.

De datum is een bekenden voor ons echter deze keer ben ik gewoon aan het werk en nog voordat ik van de ramp hoor gaan er nog even goede herineringen van de “Ouwe” door mijn hoofd.

In de middag rijd ik nog even bij de familie Laanen langs om naar het problemen van de tuin verlichting te kijken. En daar zag ik de beelden even voorbij komen terwijl ik door het huis liep, ik kwam immers voor de tuin verlichting.

Al snel blijkt dat de kortsluiting in een lantaarnpaal te zitten die Astrid tien jaar geleden zelf heeft geplaatst. Echtermet mijn kolenschoppen kon ik het even vergeten om mijn handen fatsoenlijk in de paal te krijgen. Dus ik kreeg even assistentie van Astrid die nog net paar minuten tijd had voordat zij met haar Ambulance een dienst in de ghetto van Richmond mag verzorgen.
Uit eindelijk lukt het mijzelf met veel gepiel om de nieuwe connectie te maken, er is een reden dat ik nooit gynocoloog ben geworden.

Naast alle toestanden trekt het werk hier weer even aan en laten we hopen dat het ook zo blijft. Morgen ga ik mijn eerste electrische auto oplader installeren en hopen dat er mee zullen volgen. In iedergeval is deze Fiat 500e blij om morgen bij zijn eigenaar binnen 4 uur volledig opgeladen is.

En wat betreft het beestje, yep de kat Mango is een ondeugd en groeit als kool.

Sunshine after all

We kwamen afgelopen zondag terug van onze korte trip in Zuid Californië en mochten het meteen ontgelden. De temperaturen waren drastisch naar beneden gezakt en de wind en de wolken komend van de Pacific Oceaan maakte het er niet vrolijker op. Terwijl in Nederland de zon scheen moesten wij het hier even ontgelden.
Maar gelukkig was het van korte duur want midden in de week klaarde het al behoorlijk op en dat maakt een ritje rond om de baai dan toch wel wat gezelliger. Inderdaad opzoek naar jobs en verder met een eventueel projectje in de Antillen. Dat laatste ligt nog verweg echter je moet optimstisch blijven.

Ondanks dat de zomervakantie hier is aangebroken zijn er meer auto’s op de weg dan de afgelopen twee jaar. Zal de economie dan toch aantrekken? In San Francisco is het booming business voor de grote bedrijven maar ja daar kom je als kleine jongen gewoon niet tussen. Het is dan ook gewoon de moet er in houden.

En dat doet vriend Mark blijkbaar ook, de man ziet de toekomst wel zitten want die stapte afgelopen zaterdag met zijn vriendin het huwelijks bootje in. Lenore en ik waren ook uitgenodigd en de plechtigheid werd in en Boedha tempel gehouden. Zelf wist ik er niet wat ik er van moest denken maar het gezang, de plechtigheid en de drums maakte de trouwerij een prachtig geheel.
Daarna was richting restaurant waar we met zo’n 60 mensen nog een etentje hadden.

Dan ook een update wat betreft de uitbreiding in ons huis. Sinds twee weken hebben wij een klein katje in huis met de naam Mango. Echter het kleine lieve beestje heeft problemen met het eten binnen houden en het groeien. Eén ding is zeker, hij is Billy al de baas. Nu nog alleen hopen dat morgen de dierenarts iets simpel kan doen om hem weer de groeispurt en acitiveit in het beestje terug te krijgen.

En dan is het alweer zondag, vaderdag om precies te zijn. Tja en dan sta je toch even stil dat die “ouwe” er niet meer is. Mooie herineringen schieten voorbij en dan is het even zoeken waar ik een mooi plaatje van hem kan vinden.

Zuid Californië

Het blijft apart om richting de woestijn te rijden en daar paar dagen te gaan genieten. Vanuit het noorden van LA rijden we via de carpool lanes op de 210EB (East Bound) richting het dorre landschap in het oosten. Wij treffen het natuurlijk dat we net tijdens spitsuur de grote stad doorkruizen maar dat mag de pret niet drukken.

De laatste 24 mijl nemen wij de 10 als er een groot windmolenpark aan de horizon opduikt. Honderden staan in de Valley om de windstroom van LA op te vangen en energie op te wekken. We draaien rechts achter de heuvelrug en daar ligt het, Palm Springs. Er is praktisch geen hoogbouw te zien wat deze plaats uniek maakt te opzichte van Las Vegas.



Ons verblijf is een Bed & Breakfast Casa Cody wat net twee straten achter de downtown area is gelegen. De B&B is in de afgelopen 100 jaar opgebouwd en grootheden als Charlie Chaplin kwamen hier over de vloer. Wij krijgen van de gastheren Chris en Domeniq de sleutels kamer nummer 2 met een eigen keuken. Zowel aan de voorkant als de achterkant van de kamer heeft een zwembad wat erg vervelend is en we spenderen zoveel mogelijk tijd hier.

Met dank aan de airconditioning unit hebben wij een goede nachtrust en na het ontbijt is het tijd om richting Joshea Tree te rijden. Het park ligt op zo’n 45 minuten rijden van hier en dus tijd om een kijkje te nemen.
Met het inrijden van het park heb je echt zoiets van “Wow”. De bomen en de rots blokken geven het gevoel van totale serene rust terwijl de weg al kronkelend zich door het landschap begeeft. Rotsen zien eruit of kinderen met klei alles aan elkaar hebben geplakt. Of is het toch wachten op de Flinstones.

De parkranger had ons eerder in de visitor center aangegeven waar je het beste een wandeling kunt maken en dus parkeren we daar de auto. Een looptrail van 1.5 kilometer brengt ons in de Hidden Valley waar je elke 10 seconde weer een adembenemende verandering ziet. Het zal dan ook moeilijk worden om al die foto’s hier te posten.

Op onze weg terug kon ik het niet laten om even bij een restaurant / dive bar te stoppen met de toepasselijke naam “Willie boys”. Lenore twijfelt aangezien ik nog niet op Yelp.com heb gekeken of het überhaupt wel wat is. We lopen een praktisch lege toko binnen met een bull waar je op kunt rijden.

We nemen plaats aan de bar en ik kijk of men naast de Bud light wel echt bier hebben, en ik heb geluk. Screena die achter de bar staat adviseert ons nog even 10 minuten met het lunch menu te wachten aangezien happy hour zo meteen begint. De wings en de kleine hamburgers waren erg lekker dus we konden echt uitbuiken op ons laatste half uurtje richting Palm Springs om vervolgens direct aan het zwembad te liggen.

Een weekje erop uit

Het is maandag als ik net voor zeven langzaam wakker wordt. Langzaam aangezien de dag ervoor eerst de familie over de vloer kwam om even samen met nicht LaRocha die even terug is uit Afrika de familie kan zien. Mijn eigen gemaakte Saison vloeide rijkelijk en was blij dat ik optijd naar bed zou kunnen, of toch niet. Nee vriend Brian wilde nog even op zijn eigen verjaardag langskomen en een biertje drinken. En aangezien deze beste man hier voor maar liefst een uur moet rijden om hier te komen kon ik geen “Nee” verkopen.


In iedergeval is het maandag en heb ik vanmiddag een afspraak met John van het NL-Consulaat om richting Stanford University te gaan. Een groep studenten bouwen een duurzaam huis van de toekomst die ook nog eens betaalbaar moet zijn. Men is halvewege met de bouw en na de presentatie is het in drie groepen over het bouwproject lopen waar je vragen mag stellen. Welke domitica ga je gebruiken, hoe stop je de installatie in het huis etc. Een interesante bevinding aangezien ik zelf ook in de toekomst probeer te denken. Maar het blijft leuk als je wat tips met elkaar kunt uitwisselen.

Als ik ‘savonds thuis kom heb ik de knollen op maar stop toch alvast de kampeerspullen in de auto. Het is namelijk begin juni en dat betekend even een korte vakantie met mijn lieve schat. Dit jaar is het geen Belize maar gaat het richting het zuiden van California. Kings Canyon en Sequoia National park liggen aan elkaar vast en proberen daar voor de dinsdagnacht een campspot te krijgen.




Na een vier uur durend ritje komen wij aan bij de entree van Kings Canyon, de ranger zegt dat de campgrounds in Sequoia helemaal vol zitten maar dat er genoeg plek is hier in de Canyon. Al snel belanden wij bij het visitor center en vragen om advies. De ranger daar zegt dat er voldoende spots zijn hier op de vier dichtsbijzijnde campgrounds en het klopt. Wij kiezen voor Sunset Campground en zoeken een mooi plaatsje uit ver van alle mensen. Ons tentje staat tegen een ravijn aan die word afgeschermd door paar grote rotsblokken. Aan de andere kant allemaal lege kampeerplekken, de naast buren zijn ongeveer 300 meter verderop. Dus een eigen toilet voorziening en het enige wat ik vannacht misschien kan verwachten is een black bear bij onze Food lockbox.
Het vuurtje in de daarvoor geinstalleerde ring knappert lekker en het is nu nog even wachten op de zonsondergang en de daarbij behorende sterrenhemel. En dit alles ondergenot van een lekker lokaal biertje.

Vanmorgen hadden we onze spullen al rond 7 uur in de wagen en na een lekker ontbijtje was het richting Sequoia rijden waar we paar stops hebben gemaakt. Onder het rijden zagen we beiden een black bear de weg oversteken, maar ondanks Lenore's snelle aktie is hij niet op de gevoelige plaat terecht gekomen.

Op dit moment bevinden we ons tussen Bakersfield en Los Angeles met als eind bestemming Palm Springs.

Een gewone week

Het is een drukke week met veel nieuwe ideeën. Daar is dan ook voldoende tijd voor aangezien de opdrachten stagneren. Terwijl ik het internet afzoek naar nieuwe producten die het leven makkelijker maken in de Elektra Wereld krijg ik een telefoontje. Het is Diane die de T-shirts klaar heeft van mijn bloed eigen tokootje. Overbuurman Steven had vorige maand een nieuwe logo gemaakt maar had ook een idee voor de achterkant.

Mijn enige vereiste was dat de zwarte T-shirts hier in de States gemaakt moesten zijn en zo geschiedde. Het resultaat mag er zijn en nu is het op naar een fatsoenlijke website. En nu heb ik geen excuses meer altijd maar bier T-shirts te dragen.
Ondertussen is het hier sinds een weken ook een gevecht tegen de mollen die onze mooie gras mat in de tuin naar de filistijnen brengen. Met wat vriendelijk middeltjes als sonar geluiden probeer je zo'n beestje eerst af te schrikken. En aangezien het niet werkte kwam Lenore in actie met rookstaven die je in het gangenstelsel drukt. Maar de Mol bleek ons te slim af te zijn en dus nu maar een plastic fles in het midden van de gangenstelsel plaatsen (met de opening naar boven).
En aangezien dit ook niet mocht baten kwam Lenore met het zware geschut aan “twee Mollen klemmen”. Het resultaat mag er eindelijk zijn want inmiddels hebben we er één gevangen.

Het is woensdag als ik voor de tweede keer een meeting heb met een Nederlandse aannemer hier in San Francisco. Zijn visie is om huizen die hurrican / earthquake proof te bouwen. En als je dan ook nog eens Dutch design en of-grid wil maken dan wordt het wel heel interessant. Echter ons gesprek wordt even onderbroken door een andere Nederlander. Het is goede vriend en Trade Director van het Consulaat of ik vrijdag hen kan helpen bij het opzetten van de vijfde Dutch night in het The Young museum. Het mocht de pret niet drukken want ik denk dat het weer een geslaagde meeting was. Het enige wat niet opging was het rijden minpuntje was dat ik tijdens de spits weer naar huis kon rijden. En dus nam ik maar de toeristische route, de Golden Gate Bridge waar je gewoon elke keer een kick van krijgt.

En voordat je het weet is het alweer vrijdag, zoals afgesproken melde ik mij op de 31e verdieping in downtown San Francisco bij grote vriend Laanen. Die had inmiddels het draaiboek met transport naar het The Young museum om gedraaid ivm vertraging van twee artiesten die uit Houston kwamen. Dus hups in een taxi richting Golden Gate Park om de mensen in aantocht op te vangen wat betreft mijn werkzaamheden. Het installeren van Artecnica licht armaturen, ondanks dat de armaturen te gelijk met de band aankwamen konden wij ze nog net op tijd als decoratie neerzetten voor deze avond met Jazz.

Inmiddels is het weekend en mocht ik weer eens genieten van een heerlijke Formule 1 race in Monaco. De uitslag verklap ik niet aangezien er diverse sport freaks anders gek van mijn worden.

Maar ik wil wel even de felicitaties overbrengen naar de dames van FC Twente want blijkbaar presteren die weer eens beter dan de heren. Misschien tijd voor meneer Munsterman dat hij TV rechten voor dit evenement gaat verkopen.

Mijn Memorial weekend is gewoon lekker dingen rondom het huis doen zoals het biervat met Num Nutz Saison te vullen en te testen.

Dagje The Young

Het is een gewone vrijdagmiddag als wij optijd richting San Francisco rijden. En met optijd bedoelen wij de vroege vrijdagmiddag spits voorwezen want wij moeten immer de Bay Bridge over.

Er is namelijk een Nederlandse schilderijen expositie die normaal in het Mauritshuis in Den Haag hangen. Om de expositie extra aandacht te geven heeft het Nl-se Consulaat elke vrijdagavond een andere motto ernaast; “In dit geval een Curaçao Night”


Echter in ons geval hadden wij geen problemen met het verkeer en dus liepen Lenore en ik rond half drie 'smiddags al de expositie “Girl with a pearl earring” Inderdaad het meesterwerk van Johannes Vermeer's. Natuurlijk waren er naast Vermeer andere namen zoals Rembrandt, Ferdinand Bolt, Frans Hals en Jan Steen.


Jan Steen



Maar aangezien wij geen diehard kunstliefhebbers zijn waren wij reeds rond 45 minuten alweer uit de expositie. Dus om de tijd te doden ga je lekker een kopje koffie drinken, of toch gewoon een potje Grolsch. De keuken was net gesloten dus ik was net te laat voor bitterballen.

Opeens zaten wij beiden in maanden te rekenen wanneer Vincent hier voor het laatst was geweest want we hadden toen een abonnement bij het California Academy of Sciences genomen. En dus hups naar buiten en richting het andere museum wat aan de overkant in Golden Gate Park is gelegen.




Er waren daar ook paar nieuwe exposities en konden ons dus verder vermaken totdat de muziek zou gaat spelen.

Op ons weg terug in de het The Young kwamen wij diverse bekenden tegen en dus een praatje met een drankje en natuurlijk muziek. Al met al een geslaagd dagje uit.

Praktisch een maand in vogevlucht

De afgelopen weken was er weinig inspiratie om achter de computer te zitten laat staan om te schrijven. Maar als je vanuit Nederland een emailtje krijgt of alles met mij goed gaat dan moet je toch langzamerhand wel wat gaan schrijven.

Ik begin dan ook maar eens bij Queensday 2013 want ook hier in de States wordt het door diverse Nederlandse groepen gevierd. Maar aangezien wij geen vrije dag op dinsdag kregen was er afgelopen jaar al geplanned om dit naar zaterdag 27e april te zetten.


Het Nederlandse Consulaat en een grote groep vrijwillgers hadden wat moois opgezet. In de Willemiena tuin van Golden Gate Park was er voor jong en oud wat te doen. Voor de kids was er een spelletjes parcour opgezet terwijl de volwassen zich lekker zaten te maken bij Nederlandse winkels, eettentjes en natuurlijk de Grolsch bar.

Lenore en ik zijn overigens ’s morgens vanuit downtown area gestart met de jaarlijkse fietstocht. Zelf had ik dit keer geen fietsen bij mij maar één van de sponsoren had electrische fietsen beschikbaar gesteld. En kan je nu uit eigen ervaring zeggen dat dit ondanks het gewicht best praktisch is als je de heuvels op moet.





Al met al een geslaagde dag die diversen Nederlanders disndag de 30e april nog een keertje overdeden. Ondanks dat wij 9 uur op NL achterlopen heeft het consulaat de moeite genomen om de troning van Willem Alexander in de picture te brengen. Na de feestelijke aangelegenheid zijn we met een klein gezelschap naar het stadhuis in San Francisco gelopen om daar een toast uit te brengen onder genot van Champagne en natuurlijk de Nederlandse vlag uit te hangen.






Een week later was het weer feest maar dan anders. Het Boonville bierfestival word voor de 17e keer gehouden onderleiding van Anderson Valley Brewing Company. Voor de mensen in Enschede klinkt deze brouwerij misschien bekend in de oren aangezien de gebroeders Groen deze toko hebben overgenomen. Het bier is overigens ook verkrijgbaar bij de Beiaard op de Oude Markt.
Voor mij is dit een compleet uitje aangezien ik de eer heb om de brouwers en medewerkers van Ale Industries te vergezellen. Of anders gezegd, kamperen en niet te kort aan kostelijk vocht in en rondom het festival. De brouwers kamperen op het terrein van de brouwerij terwijl andere festival gangers naast het festival terrein neer strijken.



En natuurlijk is het heerlijk om dan zo de pub van Anderson Valley brouwerij binnen te lopen om vervolgens een lekker Nederlands praatje met Andries te maken die mij nog herkende van het vorige jaar.
Al met al geslaagde weken om met veel plezier op terug te kijken.

Een avondje netwerken onder de Dutchies

Het is alweer een week geleden dat vriend en tevens Trade Director van het Nederlandse Consulaat mij een emailtje met een herinnering stuurd. Een presentatie met als titel “From Robots on Mars, to Autonomous Cars on Earth, Self-driving vehicles are a reality!”
De presentatie is georganiseerd door de NAF en is in een nieuw jasje gestoken, Men is van plan om dit jaar te beginnen met een hele reeks innovatie presentaties van Nederlanders hier in de Bay Area.


Ik besluit mijn dan ook aan te melden en de file voor lief te nemen, Want Silicon Valley tijdens de spits te bereiken is niet altijd een lolletje.

Zo gezegd zo gedaan en ik sta een half uur eerder geplanned voor de deur bij het nieuwe Nissan Research Center in Sunnyvale. Na wat bekende gezichte zie ik ook veel nieuwe gezichten wat het allemaal interestanter maakt. Na een hapje en een drankje is het tijd voor de presentatie van Dr. Maarten Sierhuis.


Iedereen zit aandachtig na Maarten zijn opbouw van het verhaal te luisteren hoe men het eerste Mars voertuig maakte, bestuurde en wat er allemaal voor nogig was om een geslaagde missie te maken. Natuurlijk wist hij de nodige humor er in zijn presentatie te stoppen waaronder de biertap van Heineken.
Vervolgens ging het over na de auto van de toekomst en wat voor een obstakels er allemaal op de weg kunnen liggen. Of welke doelgroep hier gebruik van kan maken. Google rijd op het moment met volledige computer gestuurde wagens rond maar Nissan is ook flink op weg. En het is dan ook geen wonder dat men dan de man achter “Brahms artificial intelligence computer language” tot director van het nieuwe research center bombardeerd.

Al met al een geslaagde avond, jammer alleen dat ikzelf nu de wagen naar huis heen moet rijden.

Langzaam aan …

De tijd vliegt, ook al doe je geen donder, dat is de conclusie uit mijn eigen onderzoek. Want laten we eerlijk zijn, sinds dat ik een beetje grieperig bent probeer je wel wat thuis te doen. Maar als je er later erop terug kijkt dan blijft het al snel bij hond uitlaten en hangen zonder de computer en/of telefoon.
Het enige postieve is dat ik weer eens genoten hebt van het televisie kijken dankzij de goede serie van HBO “Games of Thrones”. Want laten we eerlijk zijn het nieuws was ook niet wat.

Welke idioot haald het in zijn hoofd om een paar bommen af te laten gaan tussen het publiek bij een marathon. Ik kreeg net zoals velen hier een smsje met het nieuws en het enige wat er door mij heen ging was “Daar gaan we weer”. Welke gek en/of organisatie haald het in zijn hoofd om zoiets te doen. Te ziek voor woorden.

Achja mijn eet en bier lust was toch al niet perfect en dus neem ik nog maar even mijn NyQuil voor het slapen gaan. De dinsdag start namelijk vrij vroeg.

En inderdaad rond kwart over zes zit ik al in mijn auto richting de garage, de Minivan word van een nieuwe timing belt voorzien. En zoals gewoonlijk zijn dat de kosten waar je nu niet op zit te wachten maar beter nu dan dat later mijn auto naar de gort gaat. Een goede planning is in iedergeval vooraf gegaan. Eerst Lenore richting het werk gebracht en vervolgens richting mijn schoonouders. Deze krijgen namelijke een nieuwe granieten aanrechtblad en of ik de bouwpastoor wil spelen en de vaatwasser uit zijn benaarde positie wil halen. Verdamme sinds wanneer ben ik een loodgieter, het staat namelijk niet op mijn voorhoofd geschreven.

In iedergeval wel tijd voor een blog update zodat de diverse fan's weer wat te lezen hebben.

Ziek als een hond

Het was is alweer een paar dagen terug dat ik opeens een virusje mijn keel binnen kwam sluipen. Zoals gewoonlijk spoel ik dan mijn keel diverse malen en stop ik bij de eerste drogisterij die ik tegenkom voor de Ricola. Het hielp en klaarde weer een beetje op totdat de zaterdagmorgen aanbrak.

En laten wij nou net op zaterdag Nederlands uit Los Angeles op bezoek krijgen. De tieners van Marcel en Jacky wilde namelijk Six Flags bezoeken en dus kwamen paps en mams bij ons opbezoek.
Ondergenot van een kopje koffie en Nederlands gemaakt brood uit LA begonnen we met de middag.

Naar al het bijkletsen in Nederlands en Engels was het tijd om even naar mijn grrrrrrrrr zakelijke email account te kijken. Marcel is namelijk handige Harry en adviseerde mij om het email account via de jongens van Google te laten lopen. Via een Flow-Charge legde hij mij uit hoe het werkte en het was zeer verhelderend. Mijn emails lopen nu via google en lopen mu synchroon met mijn Outlook en phone email, super.

Ondertussen snorterde ik ook syncroon en was de sanitiser niet aan te slepen en dus bleef Paul netjes op een afstand van iedereen. Toch besluit ik even om samen met Marcel richting Six Flags te rijden om de jongens op te halen en de Corn Hole game achter in de tuin te spelen. Het is een outdoor game waar je zakken met bonen op een plaat van de tegenstanderd gooit. Een mooi spel waar je veel mee kunt lachen.

Lenore had inmiddels de BBQ al op volle toeren om haar zelf gemaakte hamburgers aan de man te brengen en het werd weer een gezellige avond. Echter wij miste nog een persoon, John uit Glanerbrug was ook in de landen en die kwam nog even zijn buikje vullen.

Al met al een geslaagde avond en totaal kapot. Ik besluit zelfs de live Formule 1 race uit China over te slaan en dat zegt best wel wat. Het staat in iedergeval op de DVR en kijken het op de zondagmiddag. Althans, volgens mij is het weer beter om naar deze blog direct weer naar bed te gaan.

Alles in bloei en dan …

Alles in bloei en dan …

Het zijn hier een paar spannende weken geweest. Uit mijn vorige blog konden jullie lezen dat mijn opdrachtgever weer moeilijk begon te doen. Dus stuur je eerst al jouw gevraagde papieren op en word het stil. Zo stil dat afgelopen woensdag een email de deur uitging met een vriendelijke herinnering. Daar kregen Mark en ik snel antwoord echter het het harde bewijs duurde even. Op vrijdag belde ik met de bank over een online transactie was binnengekomen. De dame van de bank belde een uur later, helaas wij zien niets. Toch gaf ik ze de voordeel van de twijfel, want ik Amerika werkt men hier nog steeds met checks. En inderdaad thuis aangekomen lag er een envelope in mijn brievenbus en dus is het hoofdstuk met deze fabrikant / opdrachtgever afgesloten.


Deze week was er ook een weer omslag en kon het niet laten om de foto op FB te zetten waarop de nodige reakties vanuit Nederland kwamen. Inderdaad mensen wij hebben niets te klagen en en blij voor jullie dat er weer Nederlandse zonneschijn is.

Geen grap

In Nederland is het alweer 1 April als ik deze blog schrijf en post. En tevens twintig dagen later dan de vorige posting, Jezus. Nou over Jezus gesproken, in Nederland zijn er weer twee paasdagen. Ben benieuwd of mensen tijdens het winterse weer de woon en auto boulevards weer onveilig gaan maken.

Hier is de werk situatie weinig veranderd, het werk is mondjes maat en na een een email met een copy richting een CEO hebben wij het eerste helft van ons geld gekregen. Echter net voor het ontvangen geld was ik te vriendelijk en dus begint meneer de opdrachtgever weer te zeiken. En dus ben ik de volgende keer gewoon een grote zakkenwasser, of moet ik zeggen deze week als de grote eikel weer in de ogen moet kijken.

Ondertussen hebben wij onze trouwdag weer rustig voorbij laten gaan. Zoals gewoonlijk was de heer en mevrouw Boerhof weer eens als eerste maar dat kan ook niet missen. Die beste mensen lopen zo'n 32 jaar voor op dezelfde dag. Nogmaals gefeliciteerd. Daarnaast is vriend en oud collega Ben Alofs ook altijd attent om even een emailtje te sturen, super.

Lente in Twente El Sobrante

Jullie zullen wel denken of deze jongen nog eens een update gaat schrijven en hier is het dan eindelijk. De afgelopen maand ben ik druk met het project bij het [ In ] geweest. Inderdaad net zoals in Nederland het woord [ Ben ] wordt / werd gebruikt. Ondanks dat wij avonds / nachts werkte konden wij zien dat dit bedrijf flink aan de weg timmert. Zoals gewoonlijk teken je hier in Silicon Valley een disclosure dat je niets naar buiten brengt dus ik zou zeggen volg zelf de update van de toko.

Inmiddels ben ik bij onze vriendin Margret aan het werk die een oud bedrijfspand heeft gekocht en dat is goed te merken. De mensen die hier aan het gebouw werkte neemde het niet zo nauw met de voorschriften en dus ben ik blij dat ik op materiaal en uren afspraak werk.

En sinds vanmorgen half vijf is het huis hier ook voor een week rustiger, althans. Ik mocht vanmorgen Lenore met haar medische groep naar het vliegveld van San Francisco brengen. Gelukkig was ik voor de spits en dat ging dus goed. De medische trip gaat nu richting American Samoa wat ten noorden van Nieuw Zeeland ligt. En tja het kan wel American Samoa heten maar wat blijkt je hebt een paspoort bij deze trip nodig. Een collega is in een taxi gestapt en deze en gene hebben de paspoorten bij het ziekenhuis afgeleverd en zo kon de trip met een flinke vertraging beginnen.
De vetraging van de tweede vlucht was dus danig dat het kritisch was dat men optijd op het vliegveld in Honolulu aankwam. Er zijn namelijk maar twee vluchten per week ( LOL ).
Maarnet voor deze blog hebben ze net het vliegtuig kunnen halen, of zou het zo zijn dan Hawaii Airlines toch meer klant vriendelijkheid heeft dan United?

Vervelend zo'n eiland
Terwijl de bovenstaande groep in de stress stonden was erbij veel mensen wonende in de San Francisco Bay Area een flinke ontlading. De Nederlandse Honkbal ploeg heeft Cuba voor de tweede keer in Japan verslagen. De Sport Commentatoren zijn hier helemaal enthousiast aangezien de ploeg van Cuba nummer 1 op de wereld ranglijst staat / stond.





Dus voor mij was het sms-en geblazen. Trade Director van het Nederlandse Consulaat Peter Laanen is op dit moment in Austin voor het jaarlijkse SXSW. Een jaarlijkse convensie voor muziek , film en de nieuwe technologie hiervoor. De beste man is tevens voormalig KNBSB voorzitter en zoals mijn zoon Vincent weet is deze man één grote motivator voor velen waaronder deze gek.
Ondertussen kreeg ik van oud collega een telefoontje van;” He dude we need to go”. Mijn conclusie, ik wacht nog even tot morgen vroeg en beslis wat te doen. Aan de ene kant wil ik direct kaarten kopen maar daarnaast is het NL Consulaat bezig om een hele sectie te kopen om zo een beter prijs voor de Nl-ers te bemachtigen.



Eén ding is zeker, de Public house onder het AT&T park in San Francisco word omgedoopt tot Holland House. Ben benieuwd of men nu eindelijk in Nederland meer tijd besteed aan de jongens die het echt verdienen.



Inderdaad Nederlanders als Peter Den Hartog zijn creatief en denken meteen aan St. Patrick's day wat hier ook aanstaand weekend wordt gevierd.

10 dagen verder

Ik heb de afgelopen week weer in de nachtdienst gedraait en het zal ook nog wel zo even blijven. Het installeren van het het draadloos lichtcontrole systeem gaat namelijk niet zonder slag en stoot. Doordat wij onze PO laat kregen kon ik niet optijd mijn kring van electriekers aanboren. Aan de andere kant ook goed want hoe de fabrikant os vertelde om de licht/bewegings sensor te bevestigen leek gewoon amateuristisch. Het heeft ons dagen gekost om het probleem uit de weg te ruimen en nog wel met een hele simpele oplossing.Velcro of anders gezegd klitteband doet zijn naam eer aan.

Inmiddels heeft Mark te kennen gegeven op zich te concentreren op de verkoop van onze installatie en werk ik nu nog met twee mensen. Opzich niet verkeerd echter het is tijd rovend en het zal mooi zijn als we het project klaar zouden krijgen. Ben bang dat ik er nog twee en halve week bij aan kan knopen maar zolang het resultaat positief is.

Ondertussen zijn Mark en ik bezig om met andere mensen samen te werken die zich al acht jaar bezich houden met de verkoop en de design van lichtcontrole systemen. Allemaal positieve dingen die hopenlijk volgende maand gaan spelen. Ons idee om design, installatie, inbedrijfstellen en onderhoud aan klanten te leveren doe hier praktisch niemand. Dus laten we de grote jongens nu eens voor zijn.

Nachtdiensten draaien leverd ook mooie momenten op. Ik kan nu heerlijk met Billy naar en in het naast gelegen park lopen zonder haast te maken dat het donker wordt. Het is op dit moment immers zonneschijn maar fris +/- 18 graden.

Lekker afwezig

Ik ben net terug uit Nederland en daar komt het bericht uit Silicon Valley dat Mark en ik eindelijk het project mogen bezichtigen. Het is maandag morgen de 21e januari als wij om 9 uur ‘smorgens voor de deur staan voor een bedrijf wat iedereen zeker van naam kend.

Wij lopen door de toko en hebben diverse vragen zodat wij een fatsoenlijke aanbieding kunnen maken. Echter in ons achterhoofd spelen diverse dingen en dus komen wij de volgende dag met de aanbieding die netjes lijkt en dat wij het daar voor kunnen doen. Maar weer laat de man in kwestie niets van zich horen en word er een spelletje gespeeld. Uit eindelijk belt Mark de man op en komen tot een agreement wat in mijn ogen een week eerder ook gedaan kon worden.

Zo gezegd zo gedaan, ik schuif wat kleine klusjes nog een dag naar voren voordat wij uiteindelijk op woensdag de 30e rond 19 uur het pand binnen met al ons gereedschap. Inderdaad de komende weken werken wij van 19uur tot 3uur ‘snachts. Op het moment dat ik thuis kom gaan de eerste mensen richting het werk. Zo stap ik in mijn bed en stapt Lenore een uur later eruit. Je moet inderdaad wat als je een droom hebt om een lichtbesturingssystemen te installeren.

In dit geval gaat het om het aanpassen van de armaturen en tja er is hier geen andere keus. De hond is er overigens niet rauwig om want baasje kan hem mooi overdag in het park uitlaten. Ik heb direct afgelopen zaterdag Marloes en Vincent opgebeld ddat ik verdomd veel respect voor hen hebt met die rare diensten bij hun bedrijf.

Al met al heb ik het weekend aardig kunnen bijtanken met als flinke domper zonet de Super Bowl finale tussen de Baltimore Ravens en de San Francisco 49-ers. Het mooie van het verhaal was dat Lenore de familie had uitgenodigd en dat wij dus gewoon thuis konden blijven. Volgende seizoen beter zal ik maar zeggen.

In het Oosten van het land

Het is 3 januari als ik rond 2uur wakker schrik van de telefoon. Mijn roer belt mij nooit rond deze tijd of er moet stront aan de knikker zijn. En inderdaad een goed familielid is van ons heen gegaan. Marianne is een van de weinige aangetrouwde familieleden waar ik van dag één contact mee had. De laatste jaren was zijn ondanks het vechten tegen de klote ziekte kanker diegene die mensen hielp laat staan contact hield. Van slapen komt niets meer, en het malen wordt alleen maar erger. Gaan of niet gaan draait in mijn hoofd maar van wat?

De dag gaat voorbij en bel mijn neef Bert die nu tevens weduwnaar is geworden. Ik meld hem dat het er niet in zit om te komen ivm de cash flow. Mijn gevoel laat mij echter niet met rust en ik vervolg mij internet minuten naar de United Airines site. Ik moet even slikken van de vliegkosten maar gelukkig heb ik nog wat airmiles bij de maatschappij staan. Er zijn vluchten met de gespaarde miles beschikbaar en dus is het overleg met mijn lieve schat de doorslag “Gaan”

Zo gezegd zo gedaan kom ik maandag de 7e stilletjes in Enschede aan zodat ik vrienden niet teleur kan stellen. Het stroom leverend doet er nog een schepje boven op want ook ik mag genieten van de stroomuitval en het zuurkool eten bij kaarslicht. De toon is gezet en ik geniet van de gastvrijheid die mijn schoonzus Elsbeth, broer Wilbert en de kinderen geven.

De volgende ochtend zit ik naast mijn grote broer om een ritje te maken richting het “Schöne Limburg” waar de familie woont. Velen familie leden wisten niet dat ik zou komen en dus was het weer zien van de verschillende gezichten heerlijk. Na de mooie plechtigheid was er nog even een tijd om met de familie te kletsen bij de koffie tafel en even later nog bij mijn neef Bert thuis.

Het is woensdag als de pijn van mijn kies aardig begint op te lopen. Een combinatie van ibuprofen en de paracetamol had er moeite mee om mijn ontsteking te remmen. Nou zou je zeggen dan spreek je de reisverzekering aan maar daar zit nu et het addertje. Ik had eigenlijk deze week een behandeling moeten hebben in de States en kan dus geen aanspraak doen op de desbetreffende verzekering. Toch besluit ik na een gesprek met Gert en Henry toch te gaan. Het resultaat was een Consultant van E 35,55 en een antibiotica van E 11,-

De rest van mijn dagen heb ik uitgetrokken voor verrassings bezoekjes en natuurlijk genieten van Marloes, Vincent en Stefan. Voor de mensen die ik niet heb bezocht is er de volgende keer weer tijd voor.

Mijn NL reis sluit ik af met een dagje bij Biervriend Jan Ronald. Wij hebben heerlijk bij kunnen praten over het kostelijk vocht en en de situatie in de Nederlandse biermarkt die volgens mij nog steeds door de heren van AB Inbev, Heineken en SabMiller (Grolsch) worden gedomineerd.

Naast onze tweede bier uitwisselings programma was het ook nog even genieten bij Cafe ’t Arendstnest in Amsterdam. Dit keer had ik geluk dat ik bij het jaarlijkse Kika event kon zijn en heb met diverse heren uit bierland mogen kletsen.

Geen voortgang

De afgelopen week hebben Mark en ik vrij hard gewerkt op iets te bereiken. Maar het blijkt weer eens dat Amerikanen jou van alles positief kunnen zeggen en dan gewoon weken niets van zich laten horen. Dus je probeert het weer en nog steeds is het stroef. Inmiddels heb ik de startup bijbel al flink door geworsteld maar dat terzijde.
Het werk gaat nog steeds mondjes maat. Kleine dingen maar goed het brengt in iedergeval iets op tafel. Misschien toch maar eens een andere weg inslaan wat balen is.