Het blijft apart om richting de woestijn te rijden en daar paar dagen te gaan genieten. Vanuit het noorden van LA rijden we via de carpool lanes op de 210EB (East Bound) richting het dorre landschap in het oosten. Wij treffen het natuurlijk dat we net tijdens spitsuur de grote stad doorkruizen maar dat mag de pret niet drukken.
De laatste 24 mijl nemen wij de 10 als er een groot windmolenpark aan de horizon opduikt. Honderden staan in de Valley om de windstroom van LA op te vangen en energie op te wekken. We draaien rechts achter de heuvelrug en daar ligt het, Palm Springs. Er is praktisch geen hoogbouw te zien wat deze plaats uniek maakt te opzichte van Las Vegas.
Ons verblijf is een Bed & Breakfast Casa Cody wat net twee straten achter de downtown area is gelegen. De B&B is in de afgelopen 100 jaar opgebouwd en grootheden als Charlie Chaplin kwamen hier over de vloer. Wij krijgen van de gastheren Chris en Domeniq de sleutels kamer nummer 2 met een eigen keuken. Zowel aan de voorkant als de achterkant van de kamer heeft een zwembad wat erg vervelend is en we spenderen zoveel mogelijk tijd hier.
Met dank aan de airconditioning unit hebben wij een goede nachtrust en na het ontbijt is het tijd om richting Joshea Tree te rijden. Het park ligt op zo’n 45 minuten rijden van hier en dus tijd om een kijkje te nemen.
Met het inrijden van het park heb je echt zoiets van “Wow”. De bomen en de rots blokken geven het gevoel van totale serene rust terwijl de weg al kronkelend zich door het landschap begeeft. Rotsen zien eruit of kinderen met klei alles aan elkaar hebben geplakt. Of is het toch wachten op de Flinstones.
De parkranger had ons eerder in de visitor center aangegeven waar je het beste een wandeling kunt maken en dus parkeren we daar de auto. Een looptrail van 1.5 kilometer brengt ons in de Hidden Valley waar je elke 10 seconde weer een adembenemende verandering ziet. Het zal dan ook moeilijk worden om al die foto’s hier te posten.
Op onze weg terug kon ik het niet laten om even bij een restaurant / dive bar te stoppen met de toepasselijke naam “Willie boys”. Lenore twijfelt aangezien ik nog niet op Yelp.com heb gekeken of het überhaupt wel wat is. We lopen een praktisch lege toko binnen met een bull waar je op kunt rijden.
We nemen plaats aan de bar en ik kijk of men naast de Bud light wel echt bier hebben, en ik heb geluk. Screena die achter de bar staat adviseert ons nog even 10 minuten met het lunch menu te wachten aangezien happy hour zo meteen begint. De wings en de kleine hamburgers waren erg lekker dus we konden echt uitbuiken op ons laatste half uurtje richting Palm Springs om vervolgens direct aan het zwembad te liggen.
No comments:
Post a Comment