Langs het water

Een paar weken geleden werd Pim tijdens een Business lunch op het Consulaat gevraagd of de haven van Oakland mee kon helpen rond de aankomst van de Nederlandse zeilboot de clipper. De Clipper Race is een race van 10 zeilboten rondom de wereld met een flink Engels tintje. De boten worden bemand door mensen met diverse achtergrond plus een paar proffesionals aan boord. San Francisco had hun neus opgetrokken aangezien men de America Cup hadden binnen gehaald en the underdog “The City of Oakland” liep er mee weg. Overigens vind ik de haven daar ook vele malen beter voor geschikt maar dat ter zijde.

Aangezien ik naast Pim stond zei hij tegen mij “joh laten we dit samen doen” Er ging een week voorbij wat emails betreft en meneer had alles in kannen en kruiken. Er is een Nederlandse Manager bij een van de Yacht Clubs in Alameda en alles zag er prima uit. Tot opeens een email kwam, jongens we hebben dinsdagavond vergadering want de boten komen een week eerder aan dan geplanned. Elke boot kreeg een restaurant toegewezen die gratis eten verzorgd, de plaatstelijk micro brewery Linden Street Brewery steld zijn bier gratis ter beschikking plus een plaatselijke wijnhandel geeft wijn als donatie. Het is vrijdagmorgen, ik krijg een telefoontje van Pim; He joh straks leg ik de speedboot in het water en ga ik de eerste boot welkom heten ga je mee. Wat zou ik dat graag willen maar Lenore en ik zitten in Napa valley voor onze 7 jarige trouwdag. Terwijl ik de laatste winery van de dag uitloop krijg ik een smsje met een foto van “de Gold Coast” van het eerste Australische team.

Op de plaatselijk Tv-zender kon ik tijdens het nieuws zien hoe mijn grote vriend de blikjes Heineken aan de bemanning gaf terwijl ze net de Finishlijn “The Golden Gate Bridge” hadden gepasseerd. Het is inmiddels zaterdagmorgen, het regend pijpenstelen als de tweede boot de “Singapore” binnenkomt. Zelf heb ik nog niets gemist die dag en heb telefonisch contact met de water kant terwijl ik nog aan de wijntjes zit te nippen. Diverse boten varen in Stealth mode wat inhoudt dat men de tegenstander niet wil laten weten waar ze zitten. Dus het bleef gissen in welk tijd frame de ”De Lage Landen” nu binnen zou komen. In iedergeval was ik die middag mooi optijd voor de “New York” die als derde de haven binnen kwam.

Na het drink van paar biertjes en de bemanning op het eten stort wordt er in onze groep flink gediscusseerd. Die avond vliegen emails heen en weer dus besluiten we om 6uur met elkaar contact op te nemen. Daarnaast zien we ook via het internet dat het tweede Australische team een flinke problemen hebben met gewonden. En deze liggen zo’n 400 mijl uit de kust en de zee is ruw. De kikvorsmannen van de kustwacht konden zelf niet in het water springen voor eigen gevaar en hebben vandaag de redding voortgezet. Het is inmiddels 6uur ‘smorgens en de smsjes en de emails gaan weer door terwijl Ajax – Heracles inmiddels 3-0 staat. De boot komt om half negen de haven binnen en dus hups douchen en in de kleren. Het bagger weer van de dag is weg, de zon staat tegen strakke blauwe lucht terwijl er nog een straffe wind staat. Pim heeft via Facebook en de email lijsten van diverse NL organisaties landgenoten proberen te porren om naar Oakland te komen. Echter de enige Nederlanders die er zijn is een moeder van een Nederlandse deelneemster, de Manager van de Yacht Club, een ouderstel NL / USA stel die hun in de zelfde haven heeft liggen en wij twee. Daarnaast natuurlijk de mensen van de organisatie.

Ivm de stand van de ochtend zon werd de boot aan een andere stijger gelegd waar wij niet bij konden komen doordat de immigration eens de paspoorten moest stempelen. In iedergeval had de proffesionele fotograaf wat goede kiekjes kunnen maken terwijl wij ons opmaken voor de meet en greet met de bemanning.

Het restaurant naast de kade gaat open voor elke boot en er is genoeg drank en eten voor de bemanning. Al met al een geslaagde zondag.

De vooruitzichten vanuit El Sobrante

We zitten al weer op eind maand en dat betekend dat hier alles langzaam in bloei moet komen. Of moet ik zeggen alles stond al in bloei echter de regenval van de afgelopen weken heeft de bloesems van de bomen verpletterd.

En wat doe je dan op zulke momenten, juist je gaat bier brouwen of naar een van de vele bier festivals. Vroeger trok ik een vies gezicht als men mijn een Porter of een Stout voor mijn neus neer zetten. Nee laat mij maar gewoon bij een pilsje houden, die tijden zijn totaal veranderd. En het is helemaal vervelend als één van de beste bierkroegen van de San Francisco Bay Area ook nog eens een Imperial Stout feest organiseerd. Er stonden afgelopen zaterdag maar liefst 50 taps achter de kleine bar met een gezellig volgepakte mensen massa.

Maar natuurlijk staat het leven niet alleen uit bier. Want wij vinden het af en toe ook fijn om weer wat mensen te zien. Zo komt onze vriendin Corry begin mei een paar daagjes hier op bezoek en komt zoon Vincent begin Augustus ons opzoeken. En als je dan zo’n ticket regeld dan zie je dat niet altijd alles vlekkenloos kan gaan. Er waren mijn twee uitgangspunten belangrijk tijdens dit hoogseizoen.

Rechtstreekse vlucht en betaalbaar. Laat Arke Fly nu per 7 juni rechtstreeks op Oakland California vliegen. De meningen zijn verdeeld over deze maatschappij het dat had vaak te maken met vertraagde vluchten. Maar als Oakland International Airport nu maar 30 minuten van je huis ligt en ook nog eens goed bereikbaar dan ga je ervoor.

Echter het online boeken ging niet zoals het zou moeten gaan. Op de site staat alleen maar een 0900 nummer dus begin je te emailen. Binnen een uur kreeg ik een persoonlijk bericht terug en tevens een telefoonnummer die ik kan bellen.

De vriendelijke mevrouw met een Antiliaans accent begreep de hele situatie en dus geen probleem. Echter toen ik wilde betalen kwam ik erachter dat men alleen een Europese CreditCard, Idealen/of automatische overmaking per internet bankieren accepteren. Blijkbaar heeft men hier ook de oplossing voor, namelijk ruim een week de tijd te geven om het geld over te maken. Al met al gaan we een leuke tijd tegenmoet.

Maart roert zijn start

De afgelopen maand is ons voor bij geschoten. Een externe harddrive waar mijn hele boekhouding opstond begaf het, vervolgens in rook opging toen mijn IT mannetje het uit de opkasting haalde en op zijn computer aansloot. Helemaal lullig als je klaar bent voor de accountant om de tax af te ronden dus alles mocht er opnieuw in.

Mijn verlichting cursus is afgerond en heb ondertussen niet stil gestaan met netwerken, zowel met Amerikanen als met Nederlanders. Zo was er vorige week de hele Gaming Industrie in de stad en dus een reden voor het Consulaat om een ontbijt op poten te zetten wat erg interesant was.

Dan het weer, is het hier in Januari en Februari alstijd druilerig weer maar dit keer niet, de zon straalt en je gaat je afvragen wat het jaar gaat brengen. Maar dan hebben we maart en jahoor het komt hier al een week met bakken uit de lucht en de hond is er niet blij mee.

Dan de iPad3 rage van vandaag, in ons huis is er vraag na het apparaat echter wist het nog een half jaar te verschuiven. De Apple winkel van San Francisco ligt op zo’n 200 meter afstand van mijn werk en dus zag ik vanmorgen een glimp van de wachten de mensen in de regen. Terwijl we via het ochten nieuws zien dat het op diverse plaatsen in de wereld druk is valt het hier redelijk mee. En dus besluiten mijn collega en ik het uit. Een goed georganiseerd team wachtte ons buiten op met de vraag wat je exact wilde, vervolgens wordt je naar binnen geloost (in een volle zaak) naar een verkoper die je ondertussen paar vragen steld. En voordat je het weet ben je paar minuten later eigenaar van een fraai apparaat. Vervolgens nog even naar een tech die je door de setup loods en binnen 15 minuten sta je in je eigen kantoor met het product te spelen.

Het is bijna weekend en dus genoeg tijd voor het nieuwe speeltje.

Weekendje er op uit

Het is tijd om er eens op uit te gaan, zeker nu er iemand in ons huis een lichte burnout heeft opgelopen. Zelf voel ik mij prima, werk is steady op het kantoor in San Francisco, netwerken blijft mijn hobby en ik doe daarnaast een licht opleiding van de IES (Illuminating Engineer Society). Dat laatste kreeg gisteren een tintje aangezien onze president in de stad was en het blok / straat waar ik les heb hermetisch was afgesloten voor verkeer maar ook voetgangers. Na een grondige check mochten ik en paar cursisten nog doorlopen naar ons opleiding centrum wat schuin aan de andere kant van het Moscone Center ligt. De veiligheidsdienst staan paraat met zwaar geschut en terwijl wij de deur binnenlopen krijgen we te horen van een agent dat wij voorlopig niet meer door deze deur naar buiten kunnen. Ik blijf met cursisten nog zo’n 10 minuten voor de glazen pui staan om een glimp op te vangen van de beste man maar helaas ik besluit om richting de klas te gaan die maar half is gevuld.

Het is 3 uur later als ik weer naar buitenkom en het hele blok is nog afgesloten aangezien hij blijkbaar juist in het hotel naast de Moscone Center verblijft. Voor mij is het tijd om richting de Metro te gaan want morgen is het vroeg dag.

Het is inmiddels 6.30uur ‘smorgens en zit samen met mijn lieve schat ergens op 30.000ft boven California. Een week geleden hebben wij tickets geboekt om een goede vriendin Desire in de LA area te bezoeken. En tja als de dame in kwestie dan ook nog eens dicht bij Disneyland woont dan ben je blijkbaar de klos.

Ik zeg de klos aangezien ik een hele lange wachtrij voor attracties denkt te zien, het is namelijk maandag President Day en dat betekend dat scholen vanaf vandaag een week vrij zijn. Op onze vlucht is er gelukkig nog niet veel van te merken want probeer je kids maar eens om 4.15uur in de auto te krijgen om richting het vliegveld te krijgen, NOT.

Onze vlucht is mooi optijd en rond 8.00uur ‘smorgens zitten we in onze huurauto om richting Disneyland te rijden. De TomTom maakt paar grove fouten met aanwijzingen maar dat mag de pret niet drukken, we zitten niet vast in de file en weten de parkeerplaats nog redelijk snel te vinden.

Geweldig om te zien dat Disney naast de fastfood diverse stalletjes met gezond eten en drinken heeft

Zoals we Disney uit Parijs kennen ziet er alles gelikt en compact uit en de mensen massa komt snel op gang. Maar in iedergeval hebben we “Space Mountain”, “Captain E/O”, “Pirates of the Caribbean”, “Jungle Ride”, “The Hunted Mansion” en “Indian Jones” kunnen doen. Ben dan ook blij dat we maar een park hebben aangedaan, we kunnen altijd nog terugkomen als het laag seizoen is.

We besluiten dan ook om het voorgezien te houden, een drankje in Disney Town te veroberen en de auto richting de University of Irvine te rijden. Desire is inmiddels thuis en we besluiten ’s avonds over de campus te lopen richting de Steelhead Brewery / Restaurant. Ik besluit samen met Desire een samples te delen zodat we zien welk biertje nu echt het lekkerste is. Terwijl Lenore blijft lekker aan de Chardonnay zippen. Kleine hint voor de Universiteiten in Nederland dat zulke ondernemeingen altijd lopen.

Zaterdagmorgen, na een lange wandeling met de hond nemen we de auto richting Balboa Island wat ook wel bekend is als Newport Beach. Een leuk uitje richting het water echter verder dan de pond in de haven komen we niet.

De Pacific bedanken de dames voor en we lopen richting BJ’s Restaurant & Brewery. Ook hier deel ik de samplers met Desire en Lenore zipt hier ook weer lekker op haar wijntje. Als ik een stukje papier vraag aan de manager om zijn acht biertjes op te schrijven veranderd alles voor ons. We krijgen over brouwen en waar hun bier gemaakt wordt en uit het niets komt er een extra Seasonal biertje te voorschijn cool.

Ik moet zeggen de biertjes waren beter van smaak dan de avond ervoor en dan hebben we het nog niet over de pizza’s. Wat dachtje namelijk van een Cheeseburger Pizza. Weet zeker dat mijn zoon Vincent de volgende keer zegt; “Waar is BJ’s” De 6 slices pizza wat ik had gegeten was zo vullend dat ik ‘savonds nog steeds geen honger had maar ipv dat nog steeds aan het uitbuiken was.

Het zondagmorgen acht uur, oeps de eerste helft van mijn clubje FC Twente is bijna over. Dus dan maar inschakelen voor de 2e helft. Ondertussen maak ik mij klaar om hier wat werkzaamheden te doen. We waren gisteren namelijk op de terug weg nog even bij Home Depot gestopt voor een eettafel armatuur plus wat wandcontactdozen. Na mijn reparaties zit ons Couchsurfen er weer op en genieten nog even van de middag. Vanavond is het weer terug naar de San Francisco Bay Area om morgen weer een frisse start van de week te beginnen.

Zo heb je de vaart er in …..

Mijn laatste blog schreef ik dat ik aardig fanatiek was geworden qua beweging. Het zwemmen is op de door de weekse dag nog steeds een must. ‘s Avonds leg ik mijn tas klaar met de kleren voor de volgende dag en ‘smorgen rol ik letterlijk uit bed. Schiet direct in mijn sport tenue, zip beneden even aan mijn koffie en check snel even mijn email. En voordat mensen eigenlijk mij op de Google Talk kunnen bereiken lig ik al languit baantje te trekken. Het 42 minuten durende ochtend rittueel leverd mijn zo’n 1.5 kilometer zwemmen op.

Naast dit alles was ik vorige week ook begonnen om mijn carbon fiets in het weekend van stal te halen. Ik fietste van mijn huis bergopwaarts richting Orinda met een mooi uitzicht op het Stuwmeer en weer terug, ten minste als je er op dat moment nog oog voor hebt.

Echter voor dit weekend kwam er echt de klad er in nadat donderdag de jicht weer helemaal in mijn linkervoet opspeeld. Dat dit nu net moet gebeuren tijdens de San Francisco Beer week is wat minder.

Ik zit dan ook met mijn pootje omhoog en de pijn vreet gewoon energie van mij. In iedergeval fijn dat het in het weekend gebeurd en niet door de week. Neem overigens niet weg dat ik maandagmorgen niet ga zwemmen. Wil ondanks de tegenslag gewoon door zwemmen ook als is het resultaat geen 1.5km

Hieper de Piep, Hoera

Als ik mijn niet vergis dan is onze vorstin vandaag jarig dus moest het even van de daken schreeuwen. Ik had ook graag aanstaande donderdag even het glas willen heffen in het Consulaat met de maandelijkse borrel maar dit keer gaat het niet lukken.
Deze jongen probeert weer even een cursus mee te pikken en in dit geval van de Amerikaanse Licht Techneuten. Of ze mij wat nieuws kunnen leren is de vraag maar in iedergeval word ik weer wat scherper om de dingen rondom verlichting. Zit nu alleen maar met mijn neus in de lichtbesturing systemen. Om dit nog even an ate sterken ben ik van plan om paar dagen over de grootste lichtshow van de Verenigde Staten te lopen maar dat is pas in mij.

Dan het zwemmen, ik ben inmiddels in week 4 beland en moet zeggen het gaat mij redelijk goed af. Ondanks de oorontsteking heb ik het toch weten te redden om na paar slokken koffie elke morgen rond 6uur in het zwembad baantjes te trekken.

Groeten vanuit Napa Valley

De eerste weken van januari vliegen voorbij maar ik moet zeggen vol verwachting. Zoals ik eerder schreef was mijn goede voornemen van dit jaar ‘smorgens vroeg zwemmen bij een plaatselijk sportschool. En nu na 14 dagen kan ik zeggen dat ik blij bent dat ik de stap heb genomen. Het is wel even wennen dat je elke door de weekse dag om 6 uur in het verwarmde buitenbad springt om vervolgens 1.5 kilometer te zwemmen. Aangezien zwemmen ook plezier moet zijn en niet elke keer mijn baantjes te tellen heb ik via Amazon.com een horloge gevonden die mijn baantjes teld. Een goede uitkomst want dan kan ik echt heerlijk aan dingen denken wat ik juist die dag moet gaan doen.

Echter het is ook lekker om bij te komen met zijn tweetjes en met dank aan ons gezamelijk kerstcadeau aan elkaar zijn wij zaterdag morgen richting Napa vertrokken. Normaal maken wij eens in de paar maanden er een dagtripje van en komen dan niet verder dan St. Helena. Ons doel was nu Calistoga, een plaatsje zo’n 25km van St.Helena. Ons hotel had een soort paspoort om diverse Wineries te bezoeken zonder de tasting kosten te hoeven betalen. En dit konden wij mooi doen voordat wij onze hotel kamer in konden.

We starten bij “Chateau Montelena”, de winery die bekend is geworden door in 1976 de 1e prijs te halen met een Chardonnay en later is verfilmd in “Bottle Shock”. Echter wij waren snel klaar, de wijn was niet alleen extreem duur maar ook nog eens niet lekker. Dus op richting de naast gelegen wineries met de namen “Envy Wines” en “Summer Estate Wines”. Beide hadden heerlijke wijnen en ook nog eens goed geprijst. En het is dan niet vreemd dat wij met een fles onder de arm richting onze auto lopen.

Het weer speelt niet mee maar we besluiten vervolgens naar “Sterling Vineyards” te gaan die hun tasting room boven op een heuvel heeft staan. Normaal ga je met een gondel naar boven echter vandaag door de harde wind en regen werden we met een taxibusje naar boven gebracht. Van bovenaf heb je normaal prachtig uitzicht over Napa Valley behalve vandaag. Sterling is een wel bekende en gerespecteerde winery maar aangezien wij de flessen van hun hier gewoon bij de plaatstelijke slijter kunnen kopen besparen wij ons nu even met nog meer uitgaven.

De hotel kamer van de Comfort Inn was goed en ook het zwembad en de whirlpool moesten we even testen voordat we gingen uit eten. Die lieve schat van mij had namelijk een tafel gereserveerd bij de “Calistoga Inn Restaurant & Brewery”. Tja en als ik bij een Brewery kom dan laat ik mij graag verleiden tot een biertje die past bij mijn eten. In dit geval had ik een Primerib besteld en besloot om een over heerlijk Saison erbij te drinken. Overigens moet ik zeggen dat dit mijn “beste” Primerib is die ik heb gegeten. Alles was perfect, zelfs de Paela die aan de overkant van mijn stond.

Het is inmiddels zondagmorgen en na een ontbijtje op de kamer en het uitchecken rijden we om de hoek. “Lava Vine Winery” is zo klein dat ik er bijna voorbij reed, maar met correctie van mijn bijrijdster zet ik de auto al snel op de parkeerplaats.

De tasting room is in een soort garage achter het huis maar dat mocht de pret niet drukken. Wij kwamen als eerste gasten binnen wandelen en snel volgde er diverse mensen meer. De gastheer was een plezierige man en wist veel over zijn wijnen te vertellen. De wijnen waren geweldig en hij trok zelfs flessen open die eigenlijk niet op de normale tasting menu stonden. Zeer bijzonderen wijnen en gelukkig bijna allemaal rood. Al met al, we hebben een nieuwe winery gevonden waar we vaker naar terug gaan.

Nu was het tijd om langzaam richting huis te rijden want vanmiddag is er een belangrijke American Football wedstrijd op tussen de SF49ers en de NYGiants.
Maar we kunnen het niet laten om even bij Merryvalle en Louis L Martini wineries naar binnen te lopen waar wij members zijn. Het was dan even bij kletsen onder genot van een drankje en vervolgens in de stromende regen richting huis om de hond uit te laten. Die laatste had de afgelopen nacht bij mijn schoonzus geslapen en was nu weer terug in onze tuin.

Na thuiskomst hebben wij beiden onze oude kleren aangedaan plus paar flinke stappers aangezien de paden bij Kennedy Grove erg slipperig zijn in deze omstandigheden.

De Football wedstrijd was spannend, je hoorde geen auto op straat rijden want iedereen zat voor de buis gekluisterd. Echter het mocht niet zo zijn dat de SF 49ers richting de Superbowl gaan dit jaar. Jammer want ze hadden eindelijk eens een goed seizoen.

Gezondheid gaat voor een tripje NL

Al maanden denk ik aan een tripje richting NL, mijn voorkeur gaat natuurlijk uit naar de goedkoopste maanden en dan kom je al snel uit januari t/m maart. Echter in de laatste posting schreef ik al dat ik het nagelegen zwembad ging bezoeken ivm overgewicht, wie kent dat niet.

En inderdaad sinds maandagmorgen lig ik rond kwart voor zes ‘smorgens baantjes te trekken voordat ik naar het werk ga. Daarnaast duikt er dit weekend een tweede hands wielrenners fiets op zodat ik weer mijn ritme terug kan krijgen.
Ondanks deze aktiviteiten blijft mijn hobby “netwerken” ook gewoon doorgaan want het zijn twee spannende weken voor de cleantech company waar voor ik op het moment werkzaam bent. Of de investeerders stoppen meer geld in het bedrijf of het wordt opgeslokt door een groot bedrijf.

Dankzij mij netwerken is het deze week ook veel Nederlands praten, is het niet lunchen met mensen van het consulaat dan is het wel de groep van Saxion Hogeschool Enschede ontvangen die hier Cleantech companies en universiteiten bezoeken. Ik heb sinds twee jaar contact met de school en als het even mee zit dan gaan ze binnen een paar maanden onze produkten in NL uitproberen. Maar eerst moeten alle opstakels uit de weg worden geruimd.

Dan hier een kranten artikel wat ik vanmorgen in mijn emailbox zag liggen. Een paar weken geleden had ik even tijd en ipv standaard de Telegraaf website te bezoeken ging ik eens kijken op de TC Tubantia. Daar zag ik een ludieke aktie voor Serious Request nadat de eerder opgezette aktie van Giel Beelen niet doorging. Je kunt dus wel raden waar die bal heel gaat, echter tot de tijd dat hier iemand heen vliegt blijft die op een veilige plek in Tukkerland.

Oud en nieuw en de 2012 1 e week.

Het is woensdagavond en na een dagje werken en paar kleine dutjes besluiten wij voor oud en nieuw richting onze vrienden in Portland Oregon te rijden. De trip richting de State border ging vrij soepel en we zeiden nog tegen elkaar “Dit gaat lekker vlotjes”. We waren net Lake Shasta voorbij gereden en bereiken de grens met Oregon. Een grote misbank verschijnt vooronze neus met de nodige regen wat aardig roet in het eten gooide. Wij besluiten na een uur toch maar snel de auto aan de kant te zetten en lekker een uurtje te maffen. Ondanks de voorzorgs-maatregelheden waren de meegenomen slaapzakken net niet nodig. Met een uitgerust gevoel en een strakke bak koffie rijden we verder en komen net voor negen uur ‘smorgens aan. Jammer genoeg bleef het maar regen maar na wat bijkletsen en nogmaals een flinke dut zijn we samen met gastvrouw Pat wezen lunchen bij de Thai.

Vrijdag was een lekker relax dagje, ‘smiddags pakte wij een bioscoopje en ‘savond hadden wij een ontmoeting met Lenore’s biologie leraar die sinds 12 jaar in Portland woont. Na een drankje bij hem thuis reden wij met zijn allen naar Laurelwood Brewing Company om samen met onze vrienden te dineren. We hebben wat afgelachen maar natuurlijk waren wij vergeten foto’s te maken.

Zaterdagochtend, het is oudjaarsdag en na een telefoontje schiet ik in de kleren om even mijn NL vrienden een bezoekje te brengen. Heerlijk om weer even Nederlands te kletsen ondergenot van een bakje leut en een soesje. Vervolgens naar de Porland Art Museum waar ik Lenore en vrienden weer tegenkom om even wat cultuur op te snuiven.
Het is bijna drie uur ‘smiddags en dat betekend dat het in Nederland al flink te keer gaat met vuurwerk, en dat terwijl ik mijn glas bier hef bij de DeSchutes Brewing Company. Na zo’n drie kwartier bel ik maar eens naar Nederland aangezien ik weet dat dochter Marloes de keet vol met vrienden heeft zitten

Onze Oudejaarsavond ziet er anders uit, we rijden ‘savonds met de tram de stad in om lekker samen met onze vrienden uit te gaan eten. Pat had bij Jack’s (Sea Food Restaurant) een tafel gereserveerd.

Hier geen oudejaarsconferance, oliebollen en bank hangen. Nee heerlijk eten bij een super restaurant. We waren net voor twaalven klaar met smullen en besluiten dan ook nog maar even het aftellen mee te maken voordat wij de tram naar ons slaapadres terug nemen.

Het zondag 1 januari 2012, langzaam worden wij wakker en doen wat boodschappen bij Fred Meijer wat hier de plaatselijk AH is. Bij terugkomst vroeg Rick of wij zin hadden in een leuke wandeling. We pakken de auto om vervolgens begin van de berg om hoog te lopen. De klim is zo rond de 300 meter omhoog brengt ons door een mooi stuk bos. Het uitzicht is fantastisch op Mount Hood en Mount St.Helen. Na een middagje Rummikub zit het er weer op.

De 2e rijden we weer terug om weer fris van start te gaan. Goede voornemers zijn meer bewegen zodat de kilootjes er weer afvliegen. Ik heb mij nu inmiddels opgegeven het zwembad gebruikt bij de plaatselijk sportschool en mag er morgen dan ook aan geloven. Kleren zijn gepakt en ga voor het werk zwemmen. Eigenlijk het zelfde wat ik in de jaren zeventig deedmet mijn ouders, alleen nu mag ik naderhand richting werk en niet naar school.

I don’t like Mondays

Voor velen een bekendgevoel maar tevens ook nummer 1440 van de Boomtown Rats die weer ten hore wordt gebracht tijdens de Top2000. Lekker uitbuiken van alle kerstdiners met een Ambachtelijk biertje en natuurlijk weer de internet radio met de Nederlandse stemmen.

Dit is overigens de eerste keer in vijf jaar dat ik de luxe heb om grootdeel van deze lijst te luisteren en geniet er met volle teugen van. Morgen is het weer strak aan de bak in San Francisco om projecten voor begin 2012 voor te bereiden. De deadlines van subsidies voor 2011 staan moeten eind januari klaar zijn anders kan men fluiten. Een leuke opdracht met veel voldoening, echter dat neemt niet weg dat wij de laatste dagen van het jaar toch nog even een trip naar Portland gaat maken. Inderdaad Vincent wij gaan naar mijn favoriete stekje wat jouw wel bekend is. Even bij tanken en dan volgende week weer flink van start in een nieuw jaar.

Mensen ik zou zeggen geniet van de vrije dagen en de jaarwisseling.

Aftellen ....

Het aftellen voor de kerst en nieuw-jaar is nu echt begonnen. De nodige kerstkaarten hebben onze brievenbus weten te vinden en juist op een moment dat ik juist er nog geen had geschreven. Met de social media krijg je tegenwoordig zoveel kerst groeten dat je bijna gaat vergeten dat er nog steeds een unieke dienst heet zoals TNT-post en de USPS.

In iedergeval kijk ik er zondag naar uit om de start van de radio's 2 TOP 2000 te horen starten. Helemaal nu ik vandaag lees dat niet minder dan NL's tweede astronaut Andre Kuiper vanuit de ruimte het startsein geeft. En dan gaan wij er even vanuit dat deze morgen ook de ruimte wordt ingeschoten. Een ding weet ik zeker, heel Nederland ligt twee weken op zijn gat ivm het uitbuiken.

Zou zeggen allemaal fijne feestdagen en een gezond 2012.

De kou

Het is weer zover, hoor ik vanuit Nederland klaag geluiden over het weer maar ik doe er ook graag aan mee. Ik wil nu niet zeggen dat het niet met een jas goed uit te houden is maar houd niet van het grijze grouwe weer bah. Ondanks dat de pellet stove op volle kracht het huis probeer warm te krijgen zit ik te vernikkelen van de koud. Het word vandaag dat ook flink bank hangen zodat ik morgen weer vol aan de bak kan. Zit dan ook lekker aan de grog.

En dan vergeet ik bijna te vertelllen dat zes jaar geleden rond deze datum ik Nederland verruilde voor de VS. De tijd gaat snel en zie naar de ups en downs een mooie toekomst voormij opkomen. Mijn contract bij de clean tech company is voor volgend jaar verlengd en daarnaast blijf ik bezig om met andere mensen het gat in de markt te vinden van wat betreft energy saving.

Voor de rest weinig nieuws, wil nog wel even de mensen bedanken voor de kaarten, emails en telefoontjes voor mijn verjaardag.

Een frisse start

We zijn inmiddels in December beland en kunnen langzamerhand af tellen voor het nieuwe jaar. Een ding is zeker, 2011 is voormij het jaar met vele veranderingen op werk gebied. In maart en april zat ik nog met mijn handen in het haar en was somber over de rest van het jaar. Is het wel zo verstandig om voor jezelf te beginnen, het antwoord is “JA”.

Mond reclame is ook hier de beste manier om aan kleine en iets grote projecten te komen wat ik net aan kan in mijn uppie. En dan is er LinkedIn, een geweldige site waar de zakelijke wereld op zoek is naar de personen binnen hun bedrijf.

Zo werd mijn sollicitatie gesprek bij een high tech company omgezet in een tijdelijke baan met als doel van mijn kan; Wat ik leer kan ik later in de praktijk brengen. In begin ben je even aan het aftasten en dan vervolgens doe jij je werk goed en pas je in de groep. Gevolg is dat men mij een half jaar langer op contract wil hebben echter voor het financieële moet we nog rond om tafel zitten.

Ondertussen heb ik ook weer een paar projecten uit Nederland die ik mag uit rekenen waar ik overigens heel erg blij mee bent. Dus 2011 mag ik als een succesvol jaar zien.

Twee weken terug melde ik ook dat deze jongen conatct heeft met een stel andere geeks. We zijn aan het kijken of wij een andere toko kunnen starten. Een toko die Turn key Projecten realiseerd voor Energy Renewable & Savings. Wij zullen zien of 2012 worden dit uit de grond kunnen trekken.

Inmiddels is het hier aardig fris in de San Francisco Bay Area en de eerste kerstkaart heeft osn inmiddels vanuit Hengelo bereikt. Was ik vorig jaar nog diegene die zo lekker optijd was met de kaarten. Tot op vandaag heb ik nog geen kaart geschreven, laat staan de kerstboom opgezet.

Het gras is altijd groener …

Ook hier is de herfst eindelijk begonnen. Dat het een maand later is dan normaal mag de pret niet drukken zolang het ook maar weer optijd over is.
Het is dan niet verwonderlijk dat de kachel weer volop aan is en daarnaast de nodige bierbrouwsels in hun frementers staan. Het is zondag en dus ook mooi om tevens deze biertjes in de flessen te stoppen.

Wat het werk betreft gaat het zijn gangetje, als het bij mijn kantoorbaan iets rustiger is dan neem ik vaak de kans om de klanten buiten blij te maken. Sterker nog de komende tijd ben iik toch meer iets vaker buiten te vinden aangezien er weer paar projecten aankomen. In mijn achterhoofd ben ik ook bezig om te kijken hoe ik de energie zuinige produkten op grotere schaal aan de man te brengen. Een grotere installateur zou eventueel een optie kunnen zijn zolang het maar klikt.

En dan onze grasmat, sinds dat ik hier woon ergeren wij ons aan de tuin die nodige stapje bij beetje aangepakt moet worden. Dus we hadden de afgelopen 4 maand een stel offertes aangevraagd waar absurde prijzen op tafel lagen.

Uiteindelijk zijn wij voor een alleen een nieuwe grasmat gegaan met een nieuw bewatering systeem. De enige die nog niet blij is de hond. We mogen namelijk de eerste 14 dagen niet op het graslopen. Het is dan ook tot Thanks Giving (aanstaande donderdag) aftellen voor ons zodat Billy de hond zijn ADHD kwijt kan.

Bad Friday

Het is maandagavond en de kinderen uit de buurt en daarbuiten zijn al flink met hun Trick or Treats bezig als ik thuis kom. Het snoep goed gaat zo snel de deuruit ondanks Lenore meer had gekocht dan normaal en dus hadden wij zelf nog even tijd om door de buurt te lopen.

De nieuwe job gaat vrij voorspoedig al blijft er wat buitenwerk liggen en dus ben ik twee dagen richting het zuiden van de Bay afgereist om de ruwbouw van de klant tot een einde te brengen. Echter de beste man blijft maar dingen aan zijn bouw toevoegen wat tot op de dag maanden vertraging heeft opgeleverd. Ik was gedurende week flink opgeschoten en waarschijnlijk was dat mede dat ik kort en krachtig tegen de klant was. Echter na een bezorgt telefoontje van mijn bouwkundige aannemer dacht ik shit de vrijdag wordt een combo dag. In de ochtend richting het zuiden van de Bay, vervolgens rond 9uur terug rijden en de metro richting downtown San Francisco nemen.

Echter alles liep natuurlijk anders dan geplanned. Het regent op straat en dus neem ik in het zuiden van de Bay nog even de tijd om langs Peet’s Coffee te rijden. Althans, dat lukte nadat ik een vluchtheuvel over het hoofd had gezien, door de lucht vloog die net voor mijn eigen afslag is gelegen. Op de hele boulevard heeft met borden op deze heuvel staan maar op deze dus niet. Daar stond ik perplex op de linker afslag, twee velgen en banden na de gort. Ben het kruispunt overgereden en heb de auto bij de Chevron tankstation geparkeerd en ben na binnen gelopen. De pompbediender vertelde mij dat ik nummer zoveel was maar blijkbaar doet niemand een officiele klacht richting de gemeente.

In iedergeval was het tijd voor een Peet’s Coffee en wachten op Chad die mij vandaag toch te hulp kwam schieten. Na een bezoekje aan de plaatselijke banden centrum was het even terug rijden na de auto. De sleepdienst was optijd en nogmaals weer terug om de schade op te maken. We kwamen al snel uit op vier nieuwe velgen, vier nieuwe banden en achja doe dan ook maar het olie verversen erbij.

De bewuste vluchtheuvel in de namiddag.


Al met al kwam de grap uit op een zo’n 1600 dollar maar goed laten we het erbij houden dat ik met de schrik ben vrij gekomen. Het gesprek met de klant verliep beter dan ik had verwacht. Meneer wilde niet meer met mij spreken omdat ik geen tijd meer voor hem had gehad terwijl hij juist over meer wijzigingen wilde hebben. Dit terwijl hij mij juist onder druk zet om het project z.s.m. af te ronden.

Na het goed lopende gesprek ben ik als nog richting San francisco gegaan om wat werkzaamheden te verrichten. Een totaal andere dag dan verwacht en dus ga ik zo nog maar even van huis werken.

Grand Canyon, Las Vegas, Bryce Canyon …

Na de stress volle omstandigheden van diverse mensen in de afgelopen dagen was het nu rust. Na het inchecken bij Mather Campground was het snel nog even de tent opzetten en een vuurtje bouwen in de bij behorende BBQ pit. Al snel bleek dat wij onze kleine bijl waren vergeten en dus was het snel nog even een tripje richting de plaatselijk winkel hier.

Ondergenot van een biertje en wijntje leerde wij direct onze Zwitserse buren kennen en het was zo gezellig dat wij eigenlijk ons avondeten waren vergeten. Net voor tienen zochten wij onze slaapzakken op echter al snel kwamen wij er achter dat wij binnen een uur plat op de harde grond lagen, Ai. Wat doen je dan op zo’n moment, juist stom blijven liggen tot de volgende morgen.

De ochtend begon al goed met het gejengel van de overburen, die hadden namelijk de kleine niet onder controle en jammerde al rond 5 uur de Campground wakker. Het was dan ook een genot om te zien dat zij vanmorgen uiteindelijk de tent inpakten. Na het ontbijt was het snel even het luchtbed weer oppompen en het ventiel-schroef beter te sluiten. Met wat gewichten erop zien wij vanmiddag dan wel of dit luchtbed einde verhaal is.

Dan het bezoek aan de South Rim van de Grand Canyon, het ligt op zo’n kilometer rijden van de camping. Je pakt vervolgens een gratis shuttle bus die met totaal negen stops uitkomt bij Hermer Point. Wij besluiten tot het einde mee te gaan en vervolgens langs de Rim terug te lopen. In totaal hebben wij 6 van de 12 kilometer gelopen op een praktisch vlakke hoogte van zo’n 2100 meter hoogte met grandioze uitzichtpunten die ik voorheen nog nooit had gezien. Kon ook niet anders want ondanks de frisse omstandigheden was het kraakje helder. Na de hand heerlijk even bij een hotel op het terras gezeten met een lichte versnapering.

Aangekomen bij onze tent bleek ons luchtbed na zijn mallemoer te zijn en wat doe je dan op zo’n moment als je weet dat je vanaf morgenavond spaarzaam met de ruimte in de auto om moet gaan. Juist je gooit het in de recycling container en stopt morgen voor een nieuwe.

Het plaatsvervangende luchtbed ligt inmiddels op zijn plaats, de zon daalt in zo’n 5 minuten achter de bomen en het wordt hier snel weer koud. Tijd om het kampvuur weer aan steken en de laptop weer op te bergen.

Het is maandag en tijd om weer terug naar Las Vegas te rijden. Net voordat we Las Vegas binnen rijden stoppen we even bij Sport winkel om een nieuw luchtbed te halen. Daarnaar is het richting het hotel, douchen en hups naar het vliegveld om Vincent, Marloes en haar vriend Stea op te halen. Elke luchthaven blijft anders, bij debagage claim zijn er drie roltrappen en dus was het makkelijker om dichtbij de carosel te staan. Een paar minuten nadat ik hen had begroet kwam hun koffers al over de carosel rollen. Een telefoontje naar Lenore en de Honda Odessy met haar er in kwam al snel te voorschijn. Via Paradise drive en Main Street wisten wij snel weer ons hotel te bereiken.

Voor hen was hen dan snel even opfrissen en gezellig met ons over Fremont Street lopen. De straat is overdekt met LED screen van ruim 500 meter lang. Na het avondeten was er nog even voor diegene die een gokje wilde wagen terwijl Vincent en ik richting de hotelkamer liepen.

De dinsdag liep gesmeerd, na het ontbijt was het tijd voor uitchecken, de auto uit de garage rijden en de imperial vol gooien met tenten en slaapzakken. Na een vijf uur lange rit kwawen we op de KOA campground aan in Canonville. Nu zijn wij in eerste instantie niet gek KOA’s. Te dicht op elkaar en te druk. Dit management had dit juist niet voor ogen en dus is het een ruimte opzet. Groot voordeel is dat het aan de achterkant van Bryce Canyon ligt en tripjes heel erg makkelijk maakt.

Het is woensdag en ik kan je vertellen dat onze slaapzakken niet tegen de kou waren bestand zoals men beloofde. Na een warme douche was iedereen weer goed gemuts en na een stevig ontbijt was het op naar Bryce Canyon National Park waar wij ons de hele dag hebben vermaakt.

Op onze campsite was het tijd voor een potje kolonisten van Catan, het kampvuur aansteken plus een warme maaltijd. Dankzij de volle maan konden wij het zicht op de melkweg vergeten maar Vincent wist als nog een paar vallende sterren te zien. Nu maar hopen dat zijn wensen uitkomen. In iedergeval kunnen wij nu beter slapen nu wij wat extra deken over onze slaapzakken hebben liggen.

Donderdagmorgen, iedereen heeft zo lekker geslapen dat wij we na de douche en een lekkere bak koffie klaar zijn voor de volgende trip. Zion National Park ligt op zo’n andere half uur van onze camping en is totaal anders dan Bryce Canyon. Aangekomen in het park kijken we even rond bij het visitor center waarna wij vervolgens een shuttle bus de canyon in nemen.

In dezelfde bus moeten wij nou net voor een luidruchtig stel van rond de 26-30 jaar zitten. Mevrouw mag zichzelf zo graag horen praten dan diverse mensen de hele geschiedenis die uit de luidsprekers kwamen niet konden horen. Een oude mevrouw voormij keek al steeds geergerd om en dus was het na de tweede stop van de totaal negen om even vriendelijk vragen of men de volume van hun conversatie konden minderen. Aangezien men mijzelfs niet hoorde werd mijn volume luidde en ook wat onvriendelijke. Het stel schrok zo dat men direct stil viel en bij de volgende stop de bus verlieten, YES.Marloes en Stefan hebben deze fantastische dag genoeg foto’s geschoten dat men in iedergeval deze trip in herinnering kunnen houden.

Aan het eind van de middag is het nog snel even tijd om een wasje te draaien en te drogen voordat wij uit eten gaan. Het enige rstaurant in de buurt wat open is in het laagseizoen is Clark’s in het dorpje Tropic. Aangezien men hier verdomd goed vlees heeft waren onze borden gevuld met Rib eye, New York Steak, een geweldige hamburger en Pork-ribs. We gingen dan ook met een gevuld gevoel terug richting de slaapzak.

Het is vrijdagmorgen, onze wekker ging niet af en dus wordt het opstaan een uur later dan geplanned. Ik laat meteen de luchtmatras leeg lopen en laat de slaapzakken even luchten. Terwijl Lenore richting de douche loopt besluit ik het water aan de kook te brengen en verder te gaan met de werkzaamheden. Ook de andere starten snel op en voordat we het weten is iedereen gedouched en zit iedereen aan de ontbijt tafel. Het is nu alleen nog een kwestie om alles weer op en in de auto te krijgen voordat we richting de Grand Canyon gaan. Voordeel van deze rit is dat we in iedergeval qua tijdsverschil weer een uur extra krijgen. Het word dan ook na de 5uur langdurige snel de tent opzetten en vervolgens richting de South Rim te gaan om van de zonsondergang te genieten.

En de timing ging goed, wij hadden nog net tijd genoeg om de bus van het park ons zes mijl verderop af te laten zetten. Voor onze ogen zag het er perfect uit, op de gevoelige digitale plaat wat minder.

Terug op de Campground was het tijd voor het kampvuur aan te steken en lekker van de laatste uurtjes van de dag genieten.

De zaterdag breekt aan, en het is tijd om te gaan. De kwestie was alleen “direct naar huis of eerst nog dead valley” Net als wij de afslag Hooverdam / Las Vegas krijgen besluiten we om direct naar huis te rijden zodat ik de zondag iets meer rust heb. Het was dan ook één uur ’s morgens als wij El Sobrante bereiken.
De week die volgde nam Lenore onze gasten mee op sleeptouw terwijl ik aan het werk was. De vrijdag had ik echter toch nog even de gelegenheid om met zijn allen naar het grootste doolhof van California te gaan. Moet zeggen er leuk in een verdomd groot maisveld.

Het is zaterdag, voor Marloes, Stefan en mij staat het Craft Beer Festival op het programma. Inderdaad ze zijn net zoals mij vrijwilliger en wij besluiten samen de water punten te bevoorraden en de emmers met bieroverblijfsels te verwijderen.

Voordeel, genoeg tijd om bier te proeven. De avond sluiten we thuis af met een heerlijke film “Paranomal 2” Had ik sinds Poltergeist jaren zulke films geweigerd om te kijken, nu was het beter te doen. De 21 plus gasten zijn samen met Erika nu aan het stappen en dus kunnen wij lekker op een oor.

De zondag staat in een dagje Napa Valley, voor diegene die hier al eens zijn geweest weten dat dit altijd heerlijk en relax kan zijn

Het is maandag, onze gasten zijn er alleen op uit in San Francisco nadat ze gisterenavond nog even een ticket hebben gekocht voor de Sightseeing tour. De bus dropped je overal af en je kunt er zo weer verder mee rijden. Net voor zessen stonden ze bij mijn kantoor gebouw op 4th en Market en dus hups samen naar huis. Na de Chili te hebben gemaakt en te hebben veroberd is het hele stel nu naar de “Paranomal 3 film” die hier net afgelopen donderdag in premiere is gegaan.

Best of the West

Een mooie titel voor een van de reis programma’s die de Green Tortoise busmaatschappij heeft als je een rondje Las Vegas, Grand Canyon etc boekt.

Echter wij doen het vandaag op ons eigen houtje. Het is vrijdag en we zouden de kids in Las Vegas oppikken van het vliegtuig. Helaas twee van de drie hadden de ESTA formulier niet ingevuld en of betaald. Conclusie, foutje bedankt en U mag dus niet naar de VS vliegen. Wat wij ook deden aan Delta’s Airlines kant in Dusseldorf en de onbeschofte telefonische klanten service medewerker. We kwamen geen steek verder. Ondanks dat redden Lenore en ik richting Las Vegas en regel het wel vanuit de auto.

Het grappige is dat onze hotel reservering via AAA (ANWB in VS) er alles aandeed om onze boeking om te gooien en kregen zelfs 2 extra nachten van hen.

Na een avond in Las Vegas met ons tweetjes en nogmaals met Delta een telefoon te hangen is het eindelijk geregeld. Maandagavond kunnen we hen eindelijk van het vliegveld afhalen en dan gaan genieten. Dan ook nog een grote dank aan Air Berlin die een gigantische goede customer service heeft en zeker genoemt mag worden als een top maatschappij. (Hier laat ik het even bij aangezien we anders twee A4-tjes vol kunnen schrijven.

Ondanks de gratis overnachtingen besluiten we toch richting de Grand Canyon te rijden om daar aan de South Rim te kamperen. Al met al is de week stress voorbij en kunnen we nu eindelijk genieten.

Nu even de Blog uploaden bij de McDonald in Williams want wat er is nu makkelijk om ergens heen te gaan die free wifi hebben.