Ski verrassing

Afgelopen week ben ik begonnen met mijn online class om mijn license voor een electrician te verlengen. Naast een beunhaas klusje en het werk was het toch nog aardig uit te houden.

Vrijdagmiddag kreeg ik net een telefoontje van collega Dennis om hem even te helpen met trouble shoot in een timmerwerkplaats terwijl Lenore Hall aan de lijn had. Ik hoop dat jullie tijd hebben om vanavond nog naar Lake Tahoe te komende want dit is het perfect ski-weekend.
Mmm. laat ik nu net met Eko hebben af gesproken want meneer is net terug uit de NL's met heel veel sambal. Hij kwam in iedergeval even over om samen met mij wat Chimay bier te drinken terwijl ik de auto inpakte.

Dus 's avonds rond half acht richting Tahoe City, gelukkig waren de traffic jams al verleden tijd en konden wijn in precies drie uurtjes netjes rijden.

Zaterdagmorgen perfect weer, de zon staat aan een strakke blauwe hemel en dat met 1.80meter nieuwe sneeuw wat deze week is gevallen. Erg vervelend.

Hall en ik bij Red Dog met Lake Tahoe op de achtergrond

Zo zie je maar weer, verrassingen zijn altijd leuker dan thuis zitten en af te vragen wanneer ik weer een volledige 40urige werkweek heb.

Squaw Valley view


Lenore klaar voor het vervolg van de dag

Het voelen van

De afgelopen maanden is er al aardig over geschreven maar nu begin ik het ook te voelen.
De recessie raakt nu alle vlakken in Californië, 10% van de bevolking is als werkeloos geregistreerd echter dit aantal is velen maler hoger en schat het zelf tussen de 20-30%. Daarnaast geld hier geen werk geen geld, ook al werk je voor een werkgever.

Mijn Tasmanië collega heeft vrijdag ontslag genomen en begint maandag bij een Solar Company, het enige wat op het moment booming is. Wij hebben namelijk sinds eind December geen goede paycheck meer in huis gehad. Dus tja ik kreeg vanmorgen ook een virtuele trap onder mijn kont van vrouwlief, solliciteren kreeg ik te horen.

Ze heeft inderdaad gelijk, ik mag mijn baas erg graag echter ben niet met hem getrouwd plus hij betaald nu niet de rekeningen. De CV ligt nu bij twee mensen in de email om te checken en dan gaan de open sollicitaties morgen de snelweg op. Ben benieuwd of ik nog op tijd ben om de switch naar Solar te maken.

Malbec Blind Tasting

Het is een druilerig weekend wat weer betreft maar dat betekend niet dat je het gezellig kunt maken. De afgelopen weken hebben Lenore en ik diverse Malbec's wijn verzameld om samen met vrienden een blind tasting te doen.

De achtergrond van onze Malbec Blind tasting had te maken met het feit dat wij vorig jaar bij Lake Tahoe waren ingesneeuwd en een Malbec van Argentinië opende. Daarnaast hebben wij van onze favoriete Winery Louis Martini een paar flessen Malbec thuis die tot opheden nog niet te krijgen zijn. En voelde ons genoodzaakt om de proef op de som te nemen.

Dean en Rosemary een van onze panelleden.

De wijnen variëren van 8-48 dollar, moet voor de niet Amerika gangers zeggen dat een fles wij onder 8 dollar niet te drinken is. Echter 90 procent van de wijnen waren onder de 15 dollar.

Margret en Renee proberen hun beste wijn te ontdekken.


Brent heeft de smaakt te pakken.

Om problemen te verkomen hebben wij het etiket afgeplakt, de coller (hals-bescherming) plus de wijnkurk vervangen. Vervolgens nummers een tot en met zeven willekeurig zodat het ook voor ons Blind Tasting werd.


Ja Ken de wijn match jouw shirt.

Rondom half acht druppelde iedereen binnen waaronder Brian en Anita die dezelfde middag nog bij Martini waren geweest om te kijken of ze Malbec konden scoren.

Anita een van onze vaste wijnproevers.


En natuurlijk haar hubby Brian.

Girl Power?

Elke wijn kreeg punten voor: Look, Smell, Taste and Swallow. Doordat wij absoluut niet wisten wat, wat was bleek de verrassing nog groter te zijn.

De uitslag volgens de niet professionele wijn proevers:
1.Louis M. Martini Sonoma Valley 2006 U$ 48.-
2.Moncagu Mendoza Argentina 2006 U$ 8.99
3.William Hill Estate Napa Valley 2005 U$ 34.-
4.Francis Coppala Celestrial Blue Lab. 2006 U$ 14.99
5.Elsa Bianchi Wine Of Argentina 2008 U$ 7.99
6.Pascual Toso Mendoza Argentina 2007 U$ 12.99
7.Terrazas de los Andes Argentina 2007 U$ 9.99

Opmerking: Alle wijnen zijn willekeurig door elkaar gedronken en bij diverse winkels en/of wineries gekocht.

Nieuw State Budget

Ik moest vanmorgen toch even echt flink in mijn arm knijpen toen ik het nieuws las. Na ruim 105 dagen is het gelukt nadat de klojo's eens voor 48uur in het Senaat van Sacramento hadden gebivakkeerd. In een eerdere berichtgeving schreef ik over 44 miljard te kort maar het schijnt 42 miljard dollar te zijn. Californië is een van de weinige Staten waar je een meerderheid van 2/3 stemmen moet hebben en zie het gevolg.

State Senate President Pro Tem Darrell Steinberg, D-Sacramento, links, bedankt Sen. Abel Maldonado, R-Santa Maria voor de nodige stem. (Rich Pedroncelli / AP)


Een ding is zeker, er zit een minderheid aan mensen in het Senaat die voor hun eigen hachje opkomen met het excuses ; “Wij zitten hier voor het volk”. Vervolgens stem je de voorzitter van de Republikeinen weg om tijd te rekken. Jammer dat deze mensen nog ruim 3 jaar mogen genieten van een verzekerde salaris.

Door deze verrekte actie van hen zijn er al duizenden mensen op straat komen te staan en is Californië echt tot de afgrond gekomen.

Zo zie je maar weer, een twee partijen systeem met een 2/3 meerderheid werkt niet.

Het wordt er niet vrolijker op

Naast het weer in Californië begint het valen van het parlement in Sacramento ook Californië te nekken. Veel zijn met mijn eens, een twee partijen systeem werkt niet. En vooral als je twee derde van de stemmen moet hebben om een nieuwe regeling te passeren.

Ruim 103 dagen geleden was moest het budget van Californië rond zijn. De Republikeinen Law-makers roepen dat ze belasting verlichting willen terwijl er een budget gat was van maar 44 miljard.
Door al die strubbelingen in het parlement zijn er al diverse ontslagen ontstaan, scholen gesloten etc.

Morgen worden er zelfs 20.000 die voor de State werken ontslagen plus eind van de week is er zelfs een deadline wat betreft het stop leggen van 276 bouwprojecten waardoor 91.000 mensen zonder werk komen te zitten.

Door al dit geouwehoer is de State nu 9.5 miljard in het rood met alle gevolgen van dien, namelijk hogere belastingen op alle fronten zoals o.a. Benzine.

Het lullige van het verhaal is dat de padvinders in het parlement wel gewoon hun salaris door betaald krijgen namelijk 150.000 dollar per jaar plus 173 dollar onkosten vergoeding per dag. Misschien tijd voor een minimum loon van 8,50 dollar per uur?

Een middagje Golden Gate Park

Sinds een paar dagen is het weer hier bar slecht, goed om de water bassins te vullen echter het blijft onprettig. Sinds dit weekend proberen Lenore en ik er meer op uit te trekken want tot op heden heb ik te weinig gezien.

Dus hups in de auto naar San Francisco om daar via Haigts Street in Golden Gate Park uit tekomen. Op het lijstje stond de Japanese Garden maar we begonnen bij de Conservatory of Flowers.








We zouden ook graag naar het nieuwe museum California Academy of Sciences gaan echter wij waren bang dat we te veel schreeuwende kinderen tegen zouden komen ivm het weer.

Rond zes uur was het tijd om ons te melden bij La Trappe, juist een restaurant met een Belgisch tintje.
Het was namelijk Eko's verjaardag en tevens Frits zijn afscheid. Naast de frites met mayonaise was het pannetje met mosselen ontzettend lekker. Het was een genoegen om La Choufe bier van de tap te krijgen dus het kon niet meer stuk.

Vanmorgen echter had deze jongen toch even moeite om op te staan en dat terwijl wij rond kwart voor acht 'smorgens de buurtje zouden helpen. De Buuf had namelijk gevraagd of wij samen met haar man Ken de vrijwilligers wilde helpen met een ontbijt tafel voor de kerk.

Nou dat hebben ze geweten, na een rustige start met ballonnen op te blazen doken wij de keuken in. Lenore achter de bakken met eten, Ken achter scramble eggs en ik als afwas koning om de diverse attributen zoals bakplaten van de steamer schoon te houden. Een geslaagde morgen kunnen we wel zeggen.

Sceptisch bezoekje

De afgelopen weken hebben we reeds gezien dat onze nieuwe president een goede start probeert te maken. Heb van diverse mensen uit de NL's begrepen dat het bij jullie ook een hele hype is en dat het wel even genoeg is.

Voor ons is het toch even anders, zoals eerdere berichten via mijn blog en de media kan men lezen dat hier nog steeds een golf van ontslagen plaats vinden. De enige die op dit moment zo'n beetje winst maken is Wall Markt en de McDonald, raar maar waar. Oja hoe kan ik nu de film- en bier- industrie vergeten.

Ondertussen bakkenleien de Democraten en de Republikeinen verder en dan zie je dat een twee partijen systeem niet echt van een leie dakje gaat. Ben dan ook deze week benieuwd of het stimulas plan doorgaat.

Dus na wat onderonsjes tussen Lenore en mij hebben wij besloten om ons vanmorgen op te geven voor een Economic Recovery House Meeting wat een paar uur later plaats vond. Er was een meeting te vinden binnen een straal van 5 mijl echter de buurt is toch iets te tricky. De andere zaten vol en/of hadden rare tijden. Dus dan maar naar Napa Town.

Aangekomen stroomde het huis al aardig vol en het huis was dan ook vol met mensen tussen de 25-80jaar. Inderdaad het was ongelovenlijk als je hoorde wat de mensen reeds hadden gedaan voor hun community en de Obama campagne zelf. Wij waren dan ook complete nieuwkomers en Lenore die vrij sceptisch was is het in een keer kwijt. In de discussie werden de belangrijkste punten genoteerd en de dame die de housemeeting gaf zou dezelfde middag nog feedback geven aan de administration.

Thuisgekomen had ik een standaard email in de bus met een message van mijn grote vriend Barack, met een bedankje dat wij de moeite hadden genomen om bij elkaar te komen. We zijn dan ook weer een ervaring rijker en zie wat hier het vervolg op is.

Vreemde regelgeving

De VS is en blijft een vreemd land vooral als je kijkt hoe tegenstrijdig de regelgeving is. Een paar weken geleden is nu de Visa regeling van start gegaan wat betreft het bezoeken van de VS.

Je moet minimaal 3 dagen van te voren je Visa online aanvragen en men kan je voor een lullige reden weigeren. Daarnaast moet men ook nog eens 10 dollar betalen zodat de kosten voor de reclame “ Visit America” kan bekostigen. En dit in een tijd dat het land juist het toerisme nodig heeft om de economie te redden. Het is dan ook geen wonder dat men nu de nieuwe regering vragen om het hele verhaal te versoepelen en of te schrappen.

Dan hebben we ook nog een typisch verhaal van het land met de onbegrensde mogelijkheden, namelijk de vrouw in South California die een achtling ter wereld bracht. Je denkt waarschijnlijk wat is er mis mee.

De dame in kwestie (Nadya Suleman) is namelijk al een alleenstaande moeder van zesling die werkeloos is en bij haar ouders woont. En op kosten van de belasting betalers zich weer opnieuw kunstmatige heeft laten bevruchten.

Mensen die geen werk hebben kunnen namelijk van Medical gebruik maken, zodra je een baan hebt kun je dit vaak shacken. Het is dan ook geen wonder dat mensen verontwaardigd zijn, zij kunnen namelijk vaak geen ziektenkosten verzekering veroorloven.

Inmiddels is de SuperBowl begonnen waar de Pitsburg Steelers en de Arizona Cardinals tegen elkaar uitkomen. Dit betekend dat het dagelijkse leven bijna totaal stil ligt en mensen massaal voor de TV zitten. Is het niet voor de Football dan is het wel voor de speciale reclame.

Zowat Februari

De tijd vliegt in het nieuwe jaar terwijl North California door een kou front wordt getroffen.
Onze president heeft de eerste week al aardig van zich laten horen echter het effect zal nog wel maanden op zich laten wachten.

Hadden we vorige week nog gehoopt dat de massa ontslagen langzaam zouden stoppen maar niets is minder waar. Zo kondigde Home Depot (Amerikaanse Gamma) gisteren 7000

ontslagen en vandaag deed Boeing er nog een schepje boven op namelijk 10.000. En dan hebben we het nog niet over de plaatselijke Chocolade fabrikant die door de grote Hersi Group de deuren moet sluiten.

Daarnaast krijgt Arnie het budget in California maar niet rond, democraten en republikeinen kunnen maar niet eens worden en we zitten momenteel al 84 dagen over de data. De enige reactie wat ik hier op kan maken; Wat een padvinders.

Bush Farewell Party

De dagen gaan snel in januari maar ik kan jullie vermelden dat de Bush Farewell Party in dit huis goed bevallen is. Natuurlijk waren er zoals gewoonlijk een stel klojo's waaronder mijn baas die de dinsdag in hun hoofd hadden ipv een zaterdag.

Reden voor de zaterdag was natuurlijk om de mensen op de party te krijgen aangezien dinsdag niemand tijd en/of de moeite neemt om te komen.

Dinsdag was natuurlijk inauguration day van Barack en tja wat doe je dan als je de laatste week bijna geen uren hebt gedraaid. Juist je gaat naar het werk met gemengde gevoelens. Echter toen we bijna een uur aan het werk waren zei Tasmania Tim; He kerel zullen we toch maar eens kijken welke Coffee Shop een TV aan heeft, er zit er hier een by the way paar honderd meter verderop.

Dus wij in de auto en direct Bingo, twee grote breedbeeld TV's en een lekker gemixt gezelschap. Al durende het program werd het voller en voller. Mensen waren gekluisterd aan de buis, er werd luid geapplaudisseerd, geklapt en de nodige traan.

Nu alleen nog waar maken.

Eindelijk hij is morgen weg

Ik weet dat het tijd is voor een Blog maar ik zou zeggen; Kijk eerst dit filmpje.
By the way voor mensen die via de Hyves kijken moeten even doorlinken naar mijn echte Blog om dit te kunnen zien.

Daarnaast vergeet niet dat deze man van zijn acht jaars ambttermijn twee jaar vakantie heeft gehad.

Update: 2 maanden Belize. (Tony's update)

In de laatste update van november 30 staat nog beschreven dat ik in het ziekenhuis heb gelegen met een lichte longontsteking. Ik zat toen weer op 2 ltr/min zuurstof. Op advies van Dr. Hidalgo is het afbouwen langzamer gegaan dan ik zelf hoopte. Maar de laatste weken was het toch teruggebracht naar ½ ltr/min. Op 19 december hebben we ‘n kleine zuurstoftank met een speciale regelaar in ‘n draagtas gekocht . Die regelaar geeft iedere keer als je door de cannula inademt een zuurstof pulsje. Toen was ik dus mobiel en na even oefenen kon ik weer zelf auto rijden. Oudejaarsavond zijn we zelfs naar een party bij vrienden geweest. Alles ging dag na dag beter tot……zaterdag 3 januari. Op m’n linkerbovenbeen , waar ze de aders voor de bypasses uitgehaald hebben , kreeg ik bij een van die littekens een uitstulpsel in de vorm van volgens Bep een uit de kluiten gewassen kroket. Zondag nog dikker, harder en ging pijn doen bij staan of lopen. Maandag naar Dr. Hidalgo. Die regelde meteen een ultrasound. Het bleek een abces met een holte van 6.6 x 3.4 cm vol met vloeistof en rommel. Dr. Lizarraga werd gebeld en die heeft het open gesneden. Het zat vol met bloed en klonten. Nu heb ik antibiotica en moet een hele week terug voor schoonmaken en behandeling van de wond. Maar dat alles mag de pret niet drukken want nu na 2 maanden ben ik sedert 2 dagen af van de zuurstof. Dus ben ik weer bijna de oude.

Tony

Bijna zover

Het is morgen de 11e alweer drie jaar geleden dat Bep en Tony mij op het vliegveld in Belize uit zwaaide en ik met een dikke envelop vol informatie richting de VS vloog voor mijn nieuwe uitdaging.

Een uitdaging mag ik toch wel zeggen als je maar een kist van 1x1x1mtr verscheept en twee rugzakken meeneemt. Zo weinig bagage meenemen is natuurlijk ook te danken aan al die vrienden die mij meerdere malen hebben geholpen om domweg naar de stort te rijden en het huis schoon op te leveren.

In deze drie jaar ben ik mij hier erg gaan thuis voelen, zo goed dat ik zelfs niet even denk om weer in de NL's te komen wonen. Echter zeg nooit nooit.

De economie is hier het laatste jaar flink in het slop geraakt zoals jullie weten, ontslagen zijn hier dagelijks aan de orde, mensen die hun huis kwijt raken. Een paar weken geleden dacht ik zelfs dat ons bedrijfje langzaam weg zou glijden. Opdrachten die uitgesteld worden etc. Echter na volgende week ligt er voor ons weer een klus in San Francisco van ruim 4ton, dat is toch niet gek voor een bedrijfje met 6 monteurs.

Maar over het algemeen hebben de mensen hier hope, iedereen is namelijk blij met de aanstaande president Barrack Obama. Niet dat we denken dat hij het tij in 2 maand kan draaien maar toch.
In iedergeval wel tijd voor een feestje, in januari houd ik altijd een feestje ivm dat ik hier weer een jaartje langer woon maar nu is het anders, we houden namelijk een Bush Farewell Party.

Het gaat in iedergeval lekker knallen want het dak moet er namelijk vanaf.

Koud front

We zijn nu net 4 dagen in het nieuwe jaar en baal flink van het koud front. Eerst hebben Lenore en ik een wedstrijdjes gedaan wie het langste kon hoesten en nu zit ik verdomd met koude voeten. Heb al de warmste sokken en schoenen aangedaan maar het wil tot nu toe niet echt helpen.

In iedergeval komt het lange weekend goed uit om de achter klapbank van mijn mini-van eruit te slopen. De ruimte die nu vrij is gekomen kan ik nu gebruiken voor materiaal plus gereedschap. Daarnaast misstaat de fake-floor die ik nu er boven heb gemonteerd niet. Gereedschap is nu voor het oog weg plus we kunnen de losse kratten met materiaal er mooi op kwijt.

Vrijdag de 2e alweer

Oudjaarsdag is toch niet wat ik van Nederland gewend bent, geen Youp van 't Hek op televisie of een andere oudejaarsconference helaas. Aangezien wij hier geen vuurwerk mogen afsteken en 99,9% van de mensen zich daar ook aan houden tja dan moet je naar The City.

Maar om nu naar San Francisco te rijden met je auto en/of openbaar vervoer, nee dank u.
Daarnaast had ik ook gewerkt en begon ook bij vrouw liefde ogen al langzaam dicht te vallen. Dus hups met een fles Mumm's Champie in de hot tub om in plaats van de sterren tegen de FOG aan te kijken. We waren toch inmiddels flink beiden aan het snotteren dus tja.

De volgende ochtend was het raak, een lichte hangover van de tweede fles. Dus had ik zelf maar besloten om op de nieuwjaarsborrel van schoonmoeder Mim maar eens sapjes te drinken. Dat werkte aardig goed moet ik zeggen echter de nacht was weer vol met snotter werk.

Twee januari was voor mij dan ook de dag om alleen maar naar Wall Greens te rijden om Vicks in te slaan en direct een eucalyptus hoofdbadje te ondergaan. Klaarde er aardig van op maar had besloten om toch binnen te blijven.

Morgen is het alweer zaterdag en de buurtjes zijn weer terug van de Oostkust. Zij komen dan ook voor het avondeten en het borrelen dus ik spaar mij energie totdat ook op.

Mijn goede doel van dit jaar

Ik hoop dat iedereen goed de kerstdagen is doorgekomen, zoals velen weten ben ik niet zo'n kerst mens waar veel herinneringen naar boven komen. Echter de Hawley's (mijn schoon familie) hebben in al die jaren dat ik hier nu kerst heb kunnen vieren mij alle warmte, liefde en ook zonodig mijn ruimte gegeven.

Ik begin dan ook best wel een kerst mens te worden en heb mij de kolere gezocht naar het optreden van Toon Hermans – De herdertjes lagen bij nachte. Deze had ik graag met mijn grote Vriend/Pa via het internet willen delen maar helaas.

De kerstdag verliep zoals altijd erg gezellig met veel gezelligheid, liefde en cadeaus. Naast de familie hadden wij ook diverse vrienden en vrienden van over de vloer die hun familie aan de andere kant van de wereld en/of land hebben. Zo ook Eko en Frits, deze heren kwamen met heerlijke kerstkransen en mijn vertrouwde pindakaas aanzetten. Eko is een vertrouwde student die hier een mijl vandaan woont, Frits doet catering in San Francisco en was zo vriendelijk om de mensen te voorzien van hen drankje en hapjes.

Dan mijn goede doel van het jaar, sinds een paar jaar probeer ik rond december te helpen. Vorig jaar was het Merel uit Enschede die via vrienden een metamorfose van haar huis. Als iemand zoiets verdiende dan was zij het wel.
Echter we zijn een jaar verder en daar is een andere dame met een goed doel. Iris die ik al meer dan een jaar via het internet ken door een forum en ook hyves gaat een sponsor loop voor leukemie en lymphoma foundation doen. Ik heb inmiddels mij check op de brievenbus gedaan en hoop dat Tony mijn bedrag dit jaar ook weer verdubbeld.

Ook wil ik mijn bloglezers oproepen om eens in hun portemonnee te kijken. Kleine bedrag zijn ook welkom en kan makkelijk via de volgende link, alvast bedankt.

Kerst komt eraan

Voor de mensen die het gemist hebben, Tony heeft zijn 73ste jaar in Belize City gevierd. Het schijnt het erg gezellig te hebben gehad (helaas wij waren geen getuigen dit keer) en natuurlijk was zijn vriend / dokter ook van de partij. Dat laatste lijkt wel een beetje op de slogan van de belastingdienst “Mooier kunnen we het niet maken, wel makkelijker”

Daarnaast gaat het een stuk beter met hem en wij hebben hoop dat hij snel van de zuurstof af is. Hoor de gisteren dat hij vandaag weer voor het eerst wilt auto rijden, zou zeggen “Zand zakken voor de deur”. Ten minste dat is wat Ome Joop altijd bij de Dik Voor Elkaar Show schreeuwde.

Dan nu mijn status in de U S of A. Net na Thanks Giving hebben Lenore en ik de mouwen uitgestoken om zoveel mogelijk bewijsmateriaal te verzamelen om het Departmant of Homeland Security te van overtuigen dat wij wel “ECHT” getrouwd zijn.

** Een van onze foto's tijdens een Obama rally **

We hadden dan ook drie A4 enveloppen in een grote envelop gestopt met daarin; Belastingpapieren, gezamenlijke bankrekeningen, gezamenlijke rekeningen van telefoon / electriciteits verbruik, gezamenlijke verzekeringen, 4 stuks brieven van vrienden van familie met ondertekening van een notaris, ruim 60 foto's van ons / familie / vrienden allemaal genoemd bij naam en tijd frame. Oja als klap op de vuurpijl een bonnetje van onze gezamenlijke rekening bij onze favoriete Winery.

Wij kregen de melding van de post dat de DHS het pakket op de 11 december had ontvangen en dachten; De uitslag zal nog wel even duren nu we al deze informatie hebben verzonden. Nee wat blijkt uit een brief van afgelopen vrijdag, zij hebben mij de Status als Permanent Resident al een dag later toegekend.

In iedergeval is dat het mooiste kerstcadeau wat ik dit jaar heb mogen ontvangen.

Harvey Milk

Het is al weer maanden geleden dat het weer eens lekker fatsoenlijk heeft geregend dat de afvoer van de dakgoten spontaan verstopt raken. Gevolg was dan ook dat ik even met een trap half in de stromende regen stond om de afvoer vrij te maken. Inderdaad half in de regen want dankzij vriend Edwin hebben sinds deze zomer doorzichtige golfplaten over onze pergola.

Het was overigens ook een mooie dag om eens naar de film te gaan, dus vanmorgen in de krant zoeken waar “de” film draaide. Wij wilde namelijk graag het verfilmde van Harvey Milk zien, hij is diegene die het Castro District (San Francisco) een naam heeft gegeven en hiervoor in de politiek is gestapt om voor zijn geaardheid op te komen.

Harvey Milk en burgemeester George Moscone werden op 27 november 1978 van het leven beroofd toen board of supervisor (wethouder) Dan White hen van het leven beroofde. Sean Penn speelt een fantastische hoofdrol en ik zou zeggen mensen dit is een aanrader.

Donkere dagen

Het is midden december en dat betekend voor velen dat de broekriem even moet worden aangetrokken. In twee weken is het alweer kerstmis en zoals altijd blijkt dat voor velen toch weer een kloten tijd. Zoals jullie allemaal kunnen zien gaat het op het moment niet zo goed in de VS.

Is het niet de auto industrie die het hier aan zichzelf heeft te danken dan wel een flinke zet van de aandeelhouders die meer waard voor hun geld willen hebben. Of mensen in het parlement van Californië die alles korten op bv onderwijs en overheidsbanen maar op dezelfde tijd ieders U$ 173,- p.d. innen naast hun salaris. Gretigheid ten top waarop alles in elkaar stort.

Elke dag zien en horen we op het nieuws hoeveel mensen er weer worden ontslagen en diegene die geluk hebben mee kunnen verhuizen met het bedrijf. Dan heb je ook nog van die bedrijven die zich failliet laten verklaren en waar de 401K (pensioen) van de werknemers worden bevroren.

Moet zeggen dat wij tweetjes hier tot nu toe niet zoveel last van hebben, Lenore is verzekerd van werk in de gezondheidszorg en ik werk nog steeds bij de kleine baas. En laat die kleine baas zich toch nog steeds kunnen redden ten opzichte van de grote jongens. Wij maken ondanks dat we de broekriem aardig aantrekken geen zorgen over onze werkgelegenheid.

Update 3 weken Belize (from Tony)

Vandaag 1 december is het 3 weken geleden dat we terug waren in Belize. In de vorige update (op zondag 23/11 geschreven) liet ik duidelijk weten dat ik me al een hele piet voelde. Maar maandag veranderde alles; bloeddruk was erg laag, hartslag erg hoog en het lopen was als een dronken man.

En dinsdag vroeg iemand aan Bep hoe de temperatuur was. Bep had nog een thermometer, zelden gebruikt en vroeger eens bij het Kruitvat in Nederland gekocht. De temperatuur was zo laag dat we die niet meer vertrouwden, dus Bep weg om een nieuwe te kopen. Maar die gaf dezelfde lage waarden. Dinsdag Dr. Hidalgo gebeld. Die zou langs komen. Toen hij niet kwam en we dat aan Paul en Lenore vertelden heeft Lenore ’s avonds laat Dr. Hidalgo nog gebeld. Die belde toen dat we woensdagmorgen om 8 uur naar het ziekenhuis moesten komen.

Wij waren er op tijd en ik moest in de emergency op een van de bedden gaan liggen. Bep in de apotheek de anti-biotica gekocht en daar lag ik dan; aan het infuus en de ant-biotica. Na een borst rontgenfoto en een cardio echo en een ademhalende behandeling tegen de middag weer thuis.

Donderdag hetzelfde ritueel (zonder rontgenfoto en cardiac echo), maar toen zei Dr. Hidalgo dat ie me wilde opnemen. Dus daar lag ik weer in het ziekenhuis. Allerlei spuiten en infuus heb ik gehad.

Zondag morgen was “alles” weer normaal en werden de medicijnen verminderd. En om 4 uur kregen we het groene licht; je kunt naar huis. Naar aanleiding van de rontgenfoto denken ze dat alles te maken heeft met een “kleine” longontstekening. Waar en hoe ik die opgelopen heb is voor mij een raadsel. Ik zit voorlopig weer op 2 ltr/min zuurstof en ik voel me nog niet zoals ik me een week geleden voelde.

Tony

Nog 31 dagen voor het nieuwe jaar

Thanks Giving is inmiddels achter de rug en kan even geen Turkey meer zien want Amerikanen zijn goed in leftovers creeren zodat je het hele weekend nog kunt genieten.

Tony mag overigs blij zijn dat ze deze feestdag niet in Belize kennen want hij is weer paar dagen opgenomen. Aan de ene kant denken we aan een longonsteking maar sluiten het hart niet uit. Nadat hij zondagmiddag uiteindelijk genoeg was aangesterkt mocht Beppie hem weer mee naar huis nemen. Wordt vervolgt.

Vandaag was het voor ons tijd om de kerstboom traditie getrouw uit Sonoma te halen en dat betekend zelf het kreng omzagen en weer naar huis. Als je bedenkt dat dit ritje ter vergelijking met Nederland al snel Enschede naar Amersfoort is en weer terug dan zullen jullie wel zeggen; Die zijn gek. Mensen voor ons is dit een uitje plus 15 gallon (57 liter) benzine kost hier momenteel U$ 25,- dus dat is meteen het verschil.

Thuis gekomen gaat de telefoon, het was Erika (stiefdochter) die niet zo vrolijk klonk. Afgelopen nacht was zij met vrienden naar LA was gereist om vervolgens met haar vader en zijn huidige vriendin (wonende in Tucson) naar Tucson te rijden waar zij op College zit. Zij was zelfs gisteren nog zo slim om met hen te checken of dit door zou gaan want paps veranderd bij de dag.

Wat blijkt deze twee volwassenen waren totaal blut en nu moest ze de vlucht die ze met de kerst zou hebben omgooien om zo naar huis te komen. We zijn dan hier ook behoorlijk pissig en nu maar zien of ze nog met kerst thuis komt. Mag dan zelf wel niet de perfecte vader zijn maar dit heb ik mijn kids nog nooit geflikt. Zo moest dit even kwijt terwijl ik een flinke nip van de Brandy neem.

Belize update 31 (na 2 weken)

Tony's personal update
Iedere dag gaat het iets beter. In de vorige blog schreef ik optimistisch dat ik het de afgelopen week zonder zuurstof zou proberen. Zaterdag 22 november heb ik de zuurstof verlaagd naar ½ ltr/min., maar op advies van Lenore zit ik nu weer terug op 1 ltr/min. Voor hoelang?

Ik had zelf ook al gemerkt dat bij elke kleine inspanning de hartslag omhoog schiet. Ook Dr. Hidalgo had al gezegd dat ik het langzaam aan moest doen. Wel doe ik 3 keer per dag de oefeningen die ze me geleerd hebben.

Scheren doe ik nu ook weer, en om de andere dag douche ik zittend in een stoel. En verder zit ik de rest van de dag veel achter de computer. Ik hoop binnenkort vanachter de computer weer aan de slag te gaan

Tony

Bijna Thanks Giving

Ben bijna weer een week thuis en begin weer aardig aan het werk ritme te werken. De twee weken in de NL's zijn aardig snel voorbij gegaan en het enige wat ik erg ga missen is Marloes en Vincent. Marloes die altijd vrolijk is (ook achter de balie van de BurgerKing) en Vincent die er steeds beter wordt als keeper van zijn voetbalclub.

Toch ligt mij hart hier in the Bay Area, heb het hier naar mijn zin. Zou bijna zeggen huisje, boompje , beestje. Voor diegene die hier zijn geweest zullen het direct beamen. Het weer, de vele culturen maar natuurlijk ook mijn lieve schat Lenore.

Volgende week is het alweer Thanks Giving, mijn derde en het wordt weer gezellig met de familie.
Stomme is dat ik altijd een schijt hekel aan familie verplichtingen heb gehad maar Thanks Giving en kerstmis hier is gewoon lekker relax. En dan even niet denken aan de stock market maar flink aan de Egg Nog.

Meet and Greet op AMS

De twee weken zitten er weer op, ze zijn snel gegaan en heb heel veel mensen kunnen bezoeken. Vanmorgen ging dan ook de wekker om 4uur, snel even wassen en een kopje koffie. Gert was zo vriendenlijk om samen met mij per NS naar Schiphol te reizen.

Het was nog niet druk bij de incheckbalie dus ik dacht hups er door heen, vergeet het maar. Mijn koffer was 30.6 kg en dus moest ik het over twee bagage stukken verdelen. De tweede had ik niet dus wat komt het dan goed uit dat je een Meet and Greet met je eigen vrouw hebt. Dus shoppen naar een goedkope tas, maar wel groot genoeg waar al het zware spul in kan.

Het was snel over gepakt echter de rijen van de drop-off punt waren nu verdom lang geworden.Daarna was het alweer afscheid van Gert nemen en vervolgens door de douane. Nog even bij kletsen elkaar aankijken en even vasthouden voordat onze wegen weer scheiden. Ik vlieg namelijk via Portland en zij rechtstreeks naar San Francisco.

Vreemd gevoel maar kan nu lekker in het vliegtuig maffen en bijkomen van de afgelopen twee drukke weken. Mensen allemaal bedankt voor jullie gastvrijheid en tot ziens maar weer.

Meteen ook een kleine update, ik kon direct in Portland door vliegen en zit inmiddels in Oakland (16uur plaatselijke tijd) op Lenore te wachten.

Belize update 30 (Drie dagen in Belize)

Nogmaals een update van Tony himself.

Maandag terug gekomen op 2 liter / minuut zuurstof. Dinsdag voelde ik me weer een stukje beter en (zoals geadviseerd door de therapeut in Miami) heb de zuurstof verlaagd naar 1 1/2 liter / minuut.

Een aantal mensen gebeld waaronder de CEO van de Ministry of Health. Er blijkt nog niets gedaan te zijn met de aanbesteding van de nieuwe apparatuur. Kan dus mooi de draad oppakken en m'n rol spelen.

Woensdagmorgen heeft Bep mijn kapster opgehaald. M'n haar ziet nu weer netjes uit.
In Miami had ik met de therapeut geoefend op een trap van 3 treden. In huis zijn het 9 treden, maar het gaat vanaf het begin goed om die hindernis te nemen. Dus geen bed in de kamer en voor een plasje, dutje en slapen ga ik naar boven.

Morgen (donderdag) ga ik het proberen met 1 liter / minuut. Als dat goed gaat dan vrijdag of zaterdag naar een 1/2 liter / minuut. En dan....hopelijk volgende week zonder extra zuurstof.

Tony

Belize update 29

Deze blog is vandaag geschreven door de hoofdrol speler Tony zelf.

Gisterenmorgen (maandag) zijn we (Bep en ik) om 10 uur door een ziekenauto opgehaald. Had Ginny geregeld voor 3 uur Op het vliegveld was het even spannend of de credit card van Scotiabank zou werken. Dit keer geen probleem.

Na een tijdje van brancard in een rolstoel met de zuurstof fles naast me. Toen via security (zelfs m'n sloffen deden ze door de scanner). Probleempje! De paramedic mag niet verder maar wilt z'n zuurstoffles terug.Met een pasje kan het blijkbaar toch. Met iemand van de airport die de rolsstoel duwt, de paramedic en Bep richting gate.      

Om ca kwart voor een in een rolstoel en een speciaal verpakte zuurstofles op m'n schoot door de slurf naar het vliegtuig. Toen een paar meter lopend naar de stoel (2e rij achter de 1e klas) waar de zuurstoffles onder de stoel naast me op de grond werd gelegd.

Het vliegtuig A/A vertrok mooi op tijd en landde In Belize om even na 2 uur. In een speciale smalle rolstoel ben ik naar buiten gerold en de trap afgedragen. In een normale rolstoel richting paspoort controle en customs. Alles was tot in de puntjes geregeld in Belize. Buiten was het even wachten op de ambulance.

Marga was er met Elsa om Ginny en Blance op te halen. De zuurstof cylinder kon terug naar het vliegtuig. Bep en ik in ambulance richting ziekenhuis waar ik Dr. Hidalgo weer ontmoette. Staff van het ziekenhuis kwam me begroeten. Raul had al een grote cylinder zuurstof geregeld en ging die thuis installeren.

De paramedic scheen een oxygen concentrator te hebben. Kwam de machine brengen en Bep heeft me naar huis gereden met een kleine fles oxygen naast me. De paramedic kwam en installeerde de oxygen concentrator naast het bed. Dus overdag "aan" de cylinder en s'nachts aan de concentrator.

Tony

Miami update 28

Met Tony gaat het stapje voor stapje een stuk beter. Heb hen zaterdagnacht nog aan de lijn gehad en ze proberen morgen naar Belize terug te vliegen. De tickets zijn er, nu alleen de toestemming van de dokter nog.


Ondertussen zit mijn eerste week in de NL erop en ben ik langzaam kapot. Ik heb heel veel mensen bezocht en lekker met mijn kids opgetrokken. Weinig slaap en veel lachen kon mijn motto van de week wel eens zijn.

Op een Nederlands forum had ik al geschreven dat ik 99,9% van de mensen had afgewerkt, mmm dat was niet zo'n beste woordkeuze. Wat ik wel kan zeggen dat de band met sommige vrienden alleen maar hechter is geworden, zoals bij die van Maartje en Corrie bijvoorbeeld.

Marloes en Sietze klaar voor de start?

Dan de zaterdag, ik heb er eens voor gekozen om eens iets sportief te doen met de kinderen. Eerst morgens naar een grandioos voetbalwedstrijd van Vincent te kijken en daarna richting Enschede's nieuwe trots namelijk de schaatsbaan.
Hanneke aardig opdreef.

Vincent heeft aardig de smaak te pakken.

Om het voor de jeugd niet te saai te maken had ik Martine's kids gevraagd om mee te gaan. Het was dan ook een leuke gezellige middag en dus kon er ook nog wel een bezoek van het pannenkoekenhuis er vanaf.

Altijd maar de toetjes, dat zou verboden moeten worden.


Niky en haar sorbet.

De avond vervolgde ik met een kleine kroegentocht in de binnenstad van Enschede. En ja met wie kan ik dit anders doen dan met Mando.

De zondag was anders dan anders, eerst even een filmpje van James Bond pakken met Vincent en daarna door naar dames die ik al jaren niet meer had gezien. Gertie (mijn ex-schoonmoeder) had Sonja op bezoek.

De laatste genoemde dame was eens mijn schoonzus maar heb nog af en toe contact met haar. Zij wilde graag dat ik haar aanstaande man ontmoette en ja waarom ook niet.
Sonja heeft natuurlijk haar streken niet verleerd en dus kreeg ik dit keer een telefoon in de handen gedrukt. En zo lul je met een ex-schoonvader die in Frankrijk woont, bizar maar waar.

Miami Update 27

Mijn excuses dat ik de laatste dagen niet een Blog update heb gemaakt van Tony. Echter het nieuws is nog steeds hetzelfde. Hij moet nog een week revalideren echter de verzekering zit weer dwars. Ik kan op dit moment hier niet te veel zeggen maar we blijven positief.

Een ding wel, het gaat stukken beter dan dat wij drie weken geleden en we zijn dan erg blij met al jullie lieve en aardige emails.


Dan mijn trip in de NL's. Terwijl Lenore goed werk verricht met Medical Care For Children in Obgomoaon, Nigeria vlieg ik door het oosten en zuiden door het land om de diverse mensen te zien. Natuurlijk eerst Marloes en Vincent die ik in een jaar niet meer heb gezien maar ook de zieken mensen die ons dierbaar zijn.

Zo ging ik vandaag met Wendy en Wendy naar limburg om daar de familie te bezoeken.

Vannacht wordt het toch een lange nacht aangezien ik met eigen ogen wil zien wat de eerst komende uren met de Amerikaanse verkiezingen gebeurt.

Miami Update nummer 26

Tony is aardig goed te pas en het eten gaat lekker naar binnen. Hij weet zelfs wanneer de kok van wacht is gewisseld dus de smaak pupillen laten hem nog niet in de steek. Hij gebruikt alleen nog meer zuurstof dan hij zou moeten en hier werken ze aan.

Het lopen gaat goed en hij herinnert Bep er aan dat hij elke uur een stukje moet lopen. Eerdere berichten dat ze waarschijnlijk vrijdag naar huis gaan zit er niet in. De dokter wil hem ter observatie een week in het hotel hebben. De luchtvaartmaatschappij heeft een eis van minimaal 48 uur maar de dokter wil er zeker van zijn dat hij de trip kan maken.

Een ding hebben we in iedergeval wel geleerd, Lenore gaat namelijk met een goede reisverzekering naar Nigeria. Ik zei de gek had al een kleine reisverzekering voor de NL trip ivm Tony.

Zit dan ook inmiddels op het vliegveld van Oakland om in een uurtje richting Portland te vliegen.
Voor de mensen in de NL's, here I come. Ik hoop zoveel mogelijk mensen te zien echter mijn kids en de zieken staan eerst op de lijst.

Miami Update 25

Weer even een kleine update van de Tony, Bep en natuurlijk steun en toeverlaat Ginny.
Tony schijnt sinds vandaag begonnen te zijn met revalideren wat lopen betreft, kan meteen zeggen dat dit even vies tegenviel voor meneer.

Het wilde niet echt lukken vandaag en de fysiotherapeut heeft het dan ook maar snel naar morgen verschoven.


Wat betreft met ons, de luitjes in Californië. Die zijn nog even bezig om wat extra uurtjes te draaien zodat dat diepe gat wat betreft onbetaald verlof minder zeer doet.

Miami update nummer 24

Begin de tel zo langzamerhand een beetje kwijt te raken maar we hebben weer een korte update.
Tony heeft snelle vorderingen met zijn proces, volgens mij wil hij weer snel naar huis toe. Hij eet fatsoenlijk, kan nu wat langer aan de telefoon zijn voordat hij naar zijn zuurstof masker moet pakken en legt zijn knieën al op de borstkas.

De dermatoloog is druk bezig met de doorlig plek wat hij in Belize heeft opgelopen te behandelen dus al met al positieve dingen. Voor Bep betekent al snel weer terug naar de realiteit, namelijk geen betaalbare lekkere wijntjes.

Hier in Californië gaat het zijn gangetje, vrouwlief zat vanmorgen haar Absentee Ballot al in te vullen en voor de vaste bloglezers zal het wel duidelijk zijn dat ze Obama heeft aangekruist.

We maken er hier verder een rustig weekend van en gewoon lekker de dingen rondom het huis doen.

Miami Update 23

Terwijl hier de verkiezings strijd hier nog 12 dagen te gaan heeft hebben weer positief nieuws uit een verdeeld Florida.

Tony maakt het uitzonderlijk goed wat betreft zijn recovering, hij krijgt al de tweede dag vast voedsel en kan zelfs gekke bekken trekken als een dokter ontdekt dat hij niet zijn patient heeft. Had het graag willen zien want dit moet haast “Priceless” zijn.

Vanmiddag nam hij zelf even de moeite om het zuurstof kapje even van zijn mond af te nemen om te vragen wat of wij (David en ik) de calculatie van 1.4 miljoen dollar hadden gescoord.
Bracht hem echter snel aan het lachen en dat had ik even niet moeten doen want hij moest naar zijn kussen grijpen.

Klinkt allemaal zeer postief, de dermatoloog is vanmiddag geweest voor de wond die hij heeft overgehouden van het doorliggen. Ga er dan ook vanuit dat meneer in No-time thuis zit achter zijn pc maar zonder sigaret.

Miami update 22

Het is 9.30uur in Miami en Tony heeft een goede nachtrust gehad en ons werd net verteld dat hij zo meteen nog van de beademing afgaat. Meer vanavond

Miami Update 21

Tony is vanmiddag rond 1300uur Eastern time naar de Holding Area gereden waar hij nog twee uur heeft gelegen voordat het echt ging gebeuren. Rond 1530 was het zover, Bep mocht nog even gedag zeggen en hijzelf maakte nog wat grapjes voordat Klaas Vaak hem uit eindelijk onder narcose bracht.

Het enige wat Bep en Ginny konden doen was proberen te ontspannen echter als het dan te lang gaat duren dan krijg je als zoon toch af en toe grappig smsjes. Het was uit eindelijk 2000uur toen meneer klaar was en de dokter naar Bep toe kwam.

Tony heeft uiteindelijk twee bypasses gekregen en één nieuwe hartklep. De dokter was te vreden en Bep mocht hem een uur later een bezoekje brengen.

We proberen morgenvroeg nog even een update te geven, hijs chijnt nu nog lekker te slapen.

Miami update nummer 20

De riskante maar o zo nodige operatie van maandag is vanmiddag doorgeschoven naar dinsdag. Lenore en ik maken al paar dagen grapjes dat deze wel goed gaat aangezien Florida het bejaardencentrum van de States is.

Tony was overigens ook goed te pas vandaag en maakte zelf ook tijdens onze conversatie paar grapjes. Daarnaast vertelde Bep dat hij zijn avond eten aardig naar binnen zijn gewerkt en dat hij toch nog de tijd probeert te nemen voor een potje kaarten. Morgen is er dan ook weer een update wat betreft Miami.


Dan nu toch weer een stukje over de verkiezingen want deze kermis duurt nog 14 dagen.
In mijn dagelijks werk kom ik diverse mensen tegen waaronder republikeinen, echter wat mij de laatste week echter opvalt dat deze toch hun partij de rug toedraaien en ervoor uitkomen dat Obama toch een beter kandidaat is. En nu helemaal na steunbetuiging van Colin Powell in het zondagmorgen nieuwsprogramma “Meet the Press".

Ga er dan ook vanuit dat onze regering een volledige draai gaat maken zoals ik al eerder had voorspeld.

Miami Update nummer 19

Vanmorgen hebben wij weer even contact gehad met Bep en de verpleging in Miami. Tony had deze morgen even last van een lage bloeddruk maar dat is inmiddels onder controle.

Maandagmorgen gaat hij onder het mes en wordt er een drievoudige bypass gemaakt plus een hartklep vervangen. Tot zover de update.


Ondanks dat we elke dag meerdere keren updates krijgen gaat ons leventje dan ook verder. Zo gingen Lenore en ik gisteren op uitnodiging van Louis Martini Winery richting Sonoma, dit ligt net ten westen van Napa Valley.

Twee wijnmakers en een aankomende gaven rondleiding aan select gezelschap van 17 personen waaronder wij zij de gekken. In de wijngaard hebben ze diverse sections waar vaak een andere druiven soort groeit, we kregen te horen hoe de wijnmakers kiezen wanneer ze de druiven plukken etc. erg interessant.

Na ruim anderhalf uur trokken ze boven op Rattle Snake Ridge (met een prachtig uitzicht over de Valley) een paar flessen wijn los, bah. Vervolgens na beneden, in de oude wijnkelder hadden ze een tafel staan met 5 goed gevulde glazen voor iedereen. Van 1970 tot aan nu met de diverse karakters.

Na het vervelende proeven,not hups richting de lunch tafel waar de nieuwe release werden los getrokken, ook erg vervelend. Onze dag was dan ook geslaagd.

Miami update nummer 18

Waren wij zo positief in de laatste update, zo zijn wij dat nu ook echter met een andere draai. Het schijnt dat Tony een tweede cardioloog na het weekend had gehad die zeer positief was, echter de eerste kwam weer terug en vertrouwde de zaak niet.

Gisteren hadden ze een Tony-meeting en gingen nogmaals door de onderzoeken heen. Wat bleek ze hadden zich te veel op de longen gefocused, maar wat bleek één belangrijke hartklem werkte niet plus de aorta heeft diverse wonden en dichtgeslibte plaatsen.

Het plan is nu ene open hart operatie, eerst een bypass rond het hart en dan vervolgens de hartklep vervangen. Nu zullen jullie denken moet dit nu echt, het schijnt dat het risico groter is als hij het niet doet (een zogenoemde tijdbom) dan als hij het wel doet. Het is inderdaad een zware ingreep maar daar is zowel Tony als wij van bewust.

Bep heeft goede steun aan Ginny en vertelde ons dan ook geen zorgen te maken en gewoon met onze dagelijkse bezigheden te doen. Ze heeft ook gezegd dat ik de NL trip beslist niet moet gaan cancelen, maar houd mij annulering-verzekering wel achter de hand.

Miami Update nummer 17

Het is net rond kwart over zes 's morgens in Californië terwijl wij een update van Bep krijgen.
Heb haar gevraagd om vandaag even snel alles in een email te schrijven zodat ik het kan bloggen voordat ik hier wat verkeerd neer schrijf.

De dokter heeft gisteren een kijk-operatie willen doen, dan gaan ze met een kleine camera door de aorta heen. Echter deze was al snel gestopt want ze waren bang dat ze meer schade aan zouden richten dan goeds.

Men gaat hem dan ook medicijnen voorschrijven om de aders op te schonen. Daarnaast begint Tony met fysiotherapie om zijn spieren weer aan te sterken. Ginny en Bep is ook gevraagd om de hele dag met hem bezig te zijn zodat hij dinsdag weer naar huis kan vliegen.

Dit is het even voor nu wat betreft Tony

Bij ons gaat het leventje verder en dat betekend ook het debat tussen Obama en McCain volgen.
Echter als je in San Francisco rond loopt en je zoekt een restaurant met de TV op de politiek geschakeld dan kun je ze op één hand tellen.

Echter net voor het debat loopt de hele toko vol om de 90 minuten gelul toch te volgen. De reacties achteraf op de TV konden wij echter niet volgen want wij hadden kaarten voor het concert van Joe Jackson.

Hij speelde in het Warfield theater en tot mijn stomme verbazing hadden ze eens geen stoelen op de vloer voor het podium staan. Het was dan ook een geslaagde avond.

Miami Update nummer 16

Goed nieuws wat betreft Tony, ze hebben hem vanmorgen van de Ventilator afgehaald en heb vanmiddag even met hem gepraat. Het eerste wat ik kreeg te horen toen ik vroeg hoe de ouwe was; GVD wat ouwe. Kijk hij is weer bijna beter dacht ik bij mijzelf.

Het onderzoek wat hij vandaag zou krijgen is naar morgenvroeg verschoven, na deze resultaten bekend zijn wordt er actie ondernomen.

Ondertussen gaat ons leventje aan de andere kant van de VS weer gewoon verder. En dus tijd voor een kleine verkiezings cartoon.

Miami update nummer 15

Na gisteren een lange dag te hebben gehad zijn Lenore en ik weer thuis. Ondertussen had Bep al reeds contact gegevens ingesproken en dus hier is de beloofde update van de maandag.

Tony ligt in Hospital Mountain Sinai terwijl de meegereisde senioren een leuk plekje bij Days Inn hebben gevonden. Tony ligt nog steeds op de ICU en men heeft vandaag bijna 1 liter water (Pulmonary EDEMA) uit zijn longen gehaald. De arts vertelde dat hij een hartaanval gehad in de periode dat hij opgenomen werd in Belize tot nu.

Er is een zwakpunt in zijn aorta (Abdominal Aortic Aneurism) waar ze morgen na gaan kijken. Hij heeft geen Embolism en Trombose.

Vandaag is het Columbus Day in de VS en is vandaag alles op een laag pitje.

Ontspannend Belize

Een druk is van ons afgevallen en dus snel even paar uurtjes de hort op. Helaas zit een bezoekje Hopkins Village er niet in, sorry Ingrid. De Cayes word ook niets als je nog even om 13.00uur er heen wilt dus het wordt Old Belize.

Het ligt net iets buiten Belize City en heeft een fake beach maar toch. Als je er even tussen uit wilt dan is dit een goede optie.



Vanavond kregen we via email te horen dat iedereen in Miami is gezetteld. Nu kijken hoe snel ze Tony gaan oplappen.

Terwijl Ginny de tijd Bep gezelschap houdt komt haar zoon morgen aan in Belize. Dus dat wordt nog even een meet and greet voordat wij weg vliegen.

Elsa is nu de tijdelijke bewoonster van het huis in Belize City dus niet schrikken als men iemand anders aan de telefoon krijgen.

Belize update nummer 14

Mensen een opluchting van je welste na een onrustige start, het vliegtuig was erop tijd en nu ging het eindelijk wel soepel. Wilbert en Dustin checkte inmiddels in voor hun vlucht en konden van hun stoel zien wat er gebeuren ging.

Paar minuten voor twaalf gingen ze eindelijk de lucht in en hier zijn paar foto's van deze morgen.


Medisch team is bezig om Tony op hun eigen apparatuur aan te sluiten.


Paul geeft assistentie tijdens het overzetten naar de brandcare.


Tony wordt in het vliegtuig getild.


Eindelijk ze zijn weg dus Lenore en ik gaan nog wat met onze dag doen, doei.

Belize update nummer 13

Normaal is 13 mijn lucky number dus ik ga er voor. Zo net heeft Lenore met het vliegveld in Belize gebeld of er een flight plan was ingediend. Mevrouw we verbinden u even door met de flight controller in the Tower. Echter deze man krijgt informatie pas rond 8uur. We moesten er wel even om lachen want wie wordt nu met de toren door verbonden.

Dus dan maar weer AXA in Chicago bellen die overigens binnen 5 minuten terug belde en verzekerde (Yah right) dat de vlucht net is opgestegen en hier rond 9.30uur aankomt.

Wilbert is inmiddels na het ziekenhuis om zijn vader nog een keer te zien voordat hij straks rond 11.00uur de vlucht naar NL probeert terug te nemen.

Ginny vliegt met American Airlines rond 12uur richting Miami aangezien we maar een plaats in het vliegtuig kregen toe gewezen.

En Lenore en ik, spenderen nog een dagje in Belize voordat onze vlucht na huis gaat.

Maar eerst nogmaals klaar maken voor de dag en hopen dat ik jullie een postieve update.

Belize City update nummer 12

Breek ons de bek niet open, ik vanmiddag faxen en checken of het is aangekomen.
Ja meneer Nijssen geen probleem, dus wij samen met de dokter wachten op de ambulance die komen zal.

Half zeven geen ambu dus laten we eens bellen met de airport, ja we zijn dicht en er is geen vluchtschema ingediend voor later vandaag. G$#@VD.

Dus Dokter Hidalgo en wij in het ongewisse, ik pissig naar huis en vraag een klojo in Chicago of ik misschien Spanish praat, nee maar wel Dutch. Inderdaad wij werden even later door de alarm centrale terug gebeld waar ik onze klacht heb neer gelegd.

Volgende telefoongesprek weer via Chicago, ik heb de telefoon toen maar aan mijn Critical Care Nurse Lenore gegeven. Die heeft toch even haar ongenoegen en ervaring uitgewisseld met Tara van AXA.

Het plan, al geloven wij er nog maar weinig van is dat de Airlift rond 8-9uur aankomt op de airport.
Worden we nu weer voorgelogen (netjes gehouden) of is het nu waar. Ben bang dat ze mij eerst flink moeten knijpen voordat ik het echt ga geloven.

Gebeurt niet vaak dat ik samen met mijn broer Wilbert in Belize ben dus picture time


Daarnaast kwam ik er achter dat Tony's dubbelganger een BBQ handeltje had opgezet.

Belize City update nummer 11

We hebben net eindelijk een verlossend woord van de Alarm Centrale gekregen, hun kantoor in Chicago is op dit moment de vlucht en het ziekenhuis in Miami aan het regelen. Nu is het alleen nog een kwestie van uren of een dag.

Voor ons is dit een hele opluchting kan ik je vertellen en dat betekend het volgende:
Bep en Ginny vliegen naar Miami.
Wilbert en Dustin vliegen net zoals Lenore en ik zondag richting huis.

Bep zal zover ze kan een update verzorgen op deze Blog pagina.

Belize update nummer 10

Frustratie op en top, dokter Hidalgo heeft gisteren met spoed een email gestuurd richting de Alarm Centrale om Tony hier z.s.m. weg te halen. We hebben tot diep in de nacht contact gehad met de mevrouw van Menzis die mijn ouders klacht had behandeld en de Alarm Centrale.

Na een onrustige nacht (ben lek geprikt door de sandflies) heb ik vanmorgen rond 8uur weer contact opgenomen met de Alarm Centrale *. Meneer alles is geregeld, enige probleem is dat zorgverzekeraar Menzis zeer onprofessioneel bezig is. We hebben nog een uur voordat de kantoren sluiten en we doen ons best om jouw vader daar weg te krijgen.

Heb het gevoel dat ze bij zorgverzekeraar Menzis er een flink stuk mis management is en dan houd ik mij nog netjes.

Ginny en Wilbert zijn op het moment naar Belmopan om een visa verlenging te regelen terwijl Bep, Dustin en Lenore zijn in het hospital terwijl ik hoop op een positief telefoontje van uit de NL.


* Ik wil even de mensen van de Alarm Centrale een pluim geven aangezien die druk in de weer zijn om alles te regelen.

Belize update nummer 9

Het is donderdag en de vooruitzichten zien er weer een stuk beter uit na wat communicatie problemen met de NL's. De arts van de alarm centrale vroeg dokter Hidalgo of Tony wel verzekerd was. Ben naar huis gereden en heb direct gebeld en ja de arts in NL had inderdaad het verkeerd begrepen.

Tony is ook sinds vanmorgen van de Ventilator af en heeft nu een mond kapje op, Lenore en Kenny (de Respiratory Therapist) zijn bij hem om te begeleiden.

Heb Tony verteld dat hij zich geen zorgen hoeft te maken, je bent verzekerd en we gaan je hier weghalen.

Morgen zal de alarm centrale in samenwerking met Hildago een plan presenteren hoe nu verder en waarnu heen.


**** UPDATE 13.05 BELIZE TIME ****
Helaas we waren te optimistisch, Tony gaat weer achter de Ventilator.
Hij heeft te veel moeite om het zelf te doen.

Belize Update nummer 8

Het schijnt dat ik aardig met de updates op de blog blijf gooien maar dit wil ik toch wel even kwijt. We komen net van het ziekenhuis en zijn samen met dr Hidalgo aan Tony's bed geweest.

Ze hebben hem uit de narcose gehaald, de ademhaling via de Ventilator is nu wat rustiger gezet en hij is bij. Eerst Bep er natuurlijk bij en toen toen hadden Lenore en ik de eer. Hij kneep mij in de handen en liet een paar tranen over zijn wang glijden, een verdomd fijn gevoel moet ik zeggen.

De ICU is nu overvol en we zijn nu gelimiteerd tot de bezoek uren wat natuurlijk klote is maar goed. Dokter Hidalgo gaat Tony vanmiddag van de Ventilator halen en dan mag meneer het zelf regelen met de zuurstof.

Al met al positief geluiden van deze kant en jullie kunnen erop vertrouwen dat er weer een update komt.

Belize update nummer 7

Het is woensdag 8 oktober en de dagen gaan gestaag voorbij. Ook zo gisteren wat betreft de scenario 's wat ik in mijn laatste update schreef. Want ja als de verzekering niet betaald dan was er maar een optie en dat was niet de beste, namelijk Guatamala.

We stelde al vragen naar elkaar wat we dr Hidalgo meer moeten vragen en wat de exacte kosten zijn.

Echter rond 9uur vanmorgen kregen we goed bericht van Greetje en Wim die wij nu wel dood kunnen knuffelen. Deze geweldige mensen hebben zoveel werk gedaan voor ons geweldig.

Het heugelijk feit dat de bezwaren commissie van Menzis ons in gelijk heeft gesteld wat betreft de afhandeling en dat betekend dat ze tot en met december gewoon verzekerd zijn. De alarm centrale is nu bezig met plan de campagne dus het is nu een kwestie van tijd.

Dit betekend nu dat Tony in het Miami Baptist Hospital behandeld kan worden.

Wordt vervolgd.

Belize Update nummer 6

Zoals de eerder berichten al melden, het was een stabiele dag. Lenore spraak de details door met de dokter en de repertory therapist plus zij checkte Tony.

Vanavond zes uur was het dan toch even het gesprek met Bep, Wilbert, Lenore, dr. Hidalgo en ik zei de gek; Wat zijn de opties nu voor Tony nu de verzekering nog niet over de brug is gekomen.

Een ding is duidelijk, hij moet weg uit Belize en de States is geen optie want daar is geen eigen geld voor. Guatamala is dan de oplossing die overigens goede hospitals hebben, we hadden deze optie de hele dag al besproken.

We kunnen een vliegtuig huren met apparatuur inclusief parametics, een voordeel is dat Lenore mee kan vliegen. Voor de rest hebben wij weinig te melden, wordt vervolgd.

verdomd kleine update nummer 5

Ze hebben Tony aan het begin van de middag uit zijn narcose gehaald en hij was snel bij. Enige probleem was dat zijn bloeddruk omhoog schoot en zijn oxygen achteruit ging.

Ze hebben het even aangekeken maar hebben hem weer onder narcose gebracht om hem stabiel te krijgen.

Belize Update nummer 4

Het is alweer dinsdag 11.15am de tijd gaat snel, Wilbert en Bep hebben het vannacht tot half vier op het hospital volgehouden. Zijn bloed druk ging 's avonds iets om hoog maar nog steeds goed te noemen.

Vanmorgen was ik rond 9uur even in het hospital, ze hadden Tony's X-ray net gedaan en hij kreeg weer een was beurt. Moest echter rond 10uur weer terug zijn want de alarm centrale zou bellen, i.p.v. Dat kregen we diverse telefoontjes van bezorgde mensen en helaas moesten we het kort houden, sorry hiervoor.

Maar dan komt de frustratie, de alarm centrale kan niets doen aangezien Meeuws vanaf het begin van hun Belize Adventure de reisverzekering verzorgde tot nu toe niet over de brug wil komen laat staan de zorgverzekeraar Menzis (voorheen Amicon).

De laatst genoemde is de zorgverzekeraar waar mij ouders altijd hun particuliere verzekering hadden lopen hebben na de veranderingen van het zorgstelsel in Nederland (januari 2006).

Mijn ouders bleven echter netjes de basis verzekering betalen plus de declaraties opsturen die overigens door hen netjes werden vergoed. Er was correspondentie tussen hen en Menzis maar besloten hen midden september een brief te sturen om hen te vertellen u ligt er per 1 oktober uit.

Wat is het dan lullig dat je net in de laatste weken van september de problemen krijgt, mijn moeder (een sterke vrouw) zit nu met haar handen in het haar. Hoe nu verder zul je denken, positief blijven en vanavond bellen met de klojo's bellen. Ik laat me het niet gebeuren dat we het pas rond krijgen als Tony al overleden is. En dan schrijf ik dit nog rustig en kalm.

We hebben een uur geleden met de doctor gepraat en ze halen hem uit de slaap, blijkt echter dat onze vechter nu al wakker wordt en had de eer om het eerste erbij te zijn. Hij zit overigens nog wel met de slang in zijn mond aan de beademing. Morgen zal deze worden verwijderd en dan kijken hoe het gaat. Dit is het even voor nu.

Belize update nummer 3

Het word een korte update maar toch, vanmiddag rond kwart over vijf moesten Bep, Wilbert en ik in het ziekenhuis zijn. We hadden namelijk toch besloten om de prayer van Father Jim door te laten gaan. Niet dat Tony zo'n geloof is maar voor het respect naar de Belizeaanse cultuur.

Ik heb zelf tot 22.00uur het in het ziekenhuis volgehouden en nu is broer Wilbert er die mij heeft afgelost. Morgenmiddag komt Lenore de ploeg te versterken die zo meteen op het vliegtuig stapt. Tony is stabiel en ik duim dat dit ook zo blijft.

Belize City update 2

Dinsdag de 6e oktober, allemaal bedankt voor jullie reacties het is overweldigend en het doet ons goed. Ben gisterenavond niet bij Tony gebleven aangezien hij stabiel was en ik bekaf was.

Nu ben ik in de hospital en zit nog geen 10 meter van Tony in een andere kamer. Wilbert en Dustin landen over een uur zij kunnen het even van mij overnemen en dan kan ik effe naar huis. Via, via ben ik aan het wachtwoord gekomen om internet service hier, de technische mensen kennen we hier goed.

Altijd fijn als je vader op handen en voeten wordt gedragen, maar dat komt ook wel aangezien dit hospital zijn kindje is. Alles wat hier staat is te danken aan zijn inzet al die negentien jaar.

Op het moment echter is Tony onstabiel, sinds 3uur vanmorgen is zijn zuurstof achteruit gegaan. Dit houd voor ons in dat we zelf niet bij hem mogen zijn en we weten dat dit goed bedoelt is.

Doctor Hidalgo vertelde ons vanmorgen dat wij met het ergste rekening moeten houden en hij gaf ons een kans van 20%. Bep en ik zijn vrij realistisch en hadden al rekening gehouden met 10%.
Nu af wachten hoe mijn broer en neef hier op reageren.

Het plan is nog steeds, stabiel maken en dan naar het Baptist Hospital in Miami te vliegen.
Dit laatste ligt ook nu in handen van Meeuws verzekering maar wij hebben een goed vertrouwen dat dit gaat lukken. Naast dit alles hebben wij elke dag contact met de alarm centrale in Amsterdam die ook zeer behulpzaam zijn. Dat laatste mag ook wel eens worden gezegd.

Voor de hyves vrienden, aub zend een bericht naar mijn gewone email. Ik heb geen kans om de hyves hier normaal te openen.

Kleine update in een update.
Het is net 15.00uur Belize time
Een priester kwam net langs om te vragen of hij hem een blessing mocht geven.
Heb de beste man toch maar even weg gestuurd en gevraagd of hij later terug wilde komen.
Bep maakt de beslissing, ik weet namelijk dat mijn vader hier niets voor voelt.

De dokter loopt net de deur uit en is weer tevreden, Tony is weer stabiel en ik zag weer een ontspannen uitdrukking op de dokter zijn gezicht.

Belize City deel 1

Nou mensen hier is de eerste update, vanmiddag rondom kwart voor drie 's middags liep ik op Belize International Airport de trappen af van het vliegtuig. Voordeel dat ik heb is dat mijn handbagage twee kleine rugzakken zijn en dus liep ik zo naar buiten.

Bep (moeders) en Ginny (een goede vriendin van mijn ouders) komen langzaam aanrollen met de auto en we zijn hups richting Belize City. Even thuis een pitstop gemaakt en direct verder naar het Hospital om Tony (die ouwe) te bezoeken. Voor diegene die Belize heeft bezocht, het is UHS gebouw wat meneer Tony zelf heeft gebouwd.

We lopen intensive care binnen en daar zie ik hem liggen aan de beademingsapparatuur met een sonde in zijn mond en alle andere apparatuur. Ze houden slapende zodat hij stabiel blijft en ze nemen twee keer per dag een X-ray van de longen. We zien dat het langzaam beter wordt maar er zit nog steeds wat vocht in de longen.

De bedoeling is dat ze dinsdagmorgen hem bij kennis willen brengen echter dat vind ik zelf nog koffie dik kijken. Morgen komen Wilbert en Dustin aan vanuit de Enschede, deze zijn net zoals ik zei de gek direct op het vliegtuig gesprongen. Echter moeten even de nacht in Houston doorbrengen. Het is langzaam tijd om te gaan slapen, de ogen vallen namelijk aardig dicht.

Helaas had geen puf meer om dit gisterenavond te posten

Dank voor

Mensen dank voor alle opburende reacties, ik zal ze straks in Belize overbrengen.

De 7 uur wachten in Houston waren erg produktief en het was zeker de 8 dollar voor de internet connectie waard.

De telefoontjes en de emails bleven maar binnenkomen en zoals beloofd zal ik voor diegene een update schrijven die je via de email kan verwachten. Over een paar minuten gaan we boarden en dan hups naar Belize City.

Love Fest ja of nee

De afgelopen dagen heb ik reeds veel contact met mijn moeder, mijn maatje (mijn Pa) die normaal elke dag trouw achter zijn pc zit ligt in het ziekenhuis en heeft verdomd veel problemen met ademhalen.
Vanmorgen zette ik mijn pc aan en kreeg te horen om direct over te vliegen, dus hups Paul boekt een ticket. Echter in dezelfde tijd probeerde mijn moeder mij te contacten want men wil de patient naar de States of Mexico laten vliegen en dus ticket heeft geen zin.

In een half uur had ik mijn ticket gecanceld en besloot rustig met Eko naar Love fest te gaan, de Love parade van San Francisco. Zo gezegd zo gedaan echter na een telefoontje rond half zeven was het toch snel naar huis.

Ik kreeg namelijk te horen om alsnog vannacht te vliegen en zo zit je drie uur later op het vliegveld.
Na een rustige vlucht ben ik aangekomen in Houston waar ik ruim zes moet wachten. Mag overigens de pret niet drukken want kan altijd even bloggen niet waar.

Het aftellen is begonnen

De afgelopen week heb ik aardig wat van de bank malaise gezien echter er wordt niets geschreven over Europa. Typische Amerika zou ik maar zeggen maar deze jongen leest wel het nieuws.
Het huis van afgevaardigden heeft nog steeds niet de bail out bill goedgekeurd, ze zullen allemaal wel hebben gewacht op het debat van Sarah palin en Joe Biden. Wat overigens volgens mij niet nodig was geweest want ze waren even sterk en dus geen winnaar.

Voormij is overigens het aftellen ook begonnen, de NL's komen steeds dichterbij.