Een Traan

De afgelopen week heb ik me voorgenomen om de televisie hier in de Verenigde Staten links te laten liggen en me te richten op werk, familie en vrienden. Wat betreft de televisiekanalen, daar had ik al genoeg van gezien, en ik had al netjes gestemd. Aangezien het werk blijft roepen, besloot ik tijdens de verkiezingsuitslagen in een hotel in Palo Alto te overnachten. Zo kon ik grotendeels mijn werk afmaken en het vastzitten in het verkeer een dag overslaan.

Een AI Image ivm met de copy rechten

De Bay Area is één grote blauwe bubbel, dus ging ik met een gerust hart slapen. Maar als je midden in de nacht wakker wordt, op je telefoon kijkt, en verschillende WhatsApp-berichten ziet, weet je dat er iets mis is. Inderdaad, de mensen hebben gekozen voor het kwade: een man die zich wil aansluiten bij zijn dictatorvriendjes en ook nog eens het Huis van Afgevaardigden overneemt. Het land is diep gezonken, en ik moet het nog even verwerken. Een telefoontje naar Lenore om zes uur 's morgens verloopt zoals ik had verwacht: teleurstelling en de vraag "wat nu, waar kunnen we nu heen?" Tja, ik weet het niet, maar ik voel dat dit land niet meer het mijne is. De tijd zal leren wat we hier gaan doen.