De afgelopen weken had ik iets minder te melden en dus even een pas op de plaats. Maar dat geeft mij ook even tijd om een groot compliment naar de Amerikaanse Immigratie dienst te geven qua dienstverlening. Ik moest de Apostille stempel bij mijn naturalisatie papieren zien te regelen en tot mijn verbazing ging dit gesmeerd waar elke logge organisatie iets van kan leren. Na mijn aanmelding online kreeg ik binnen twee werkdagen een tekst bericht op mijn telefoon, bent U beschikbaar om te praten. Yes was mijn antwoord en vervolgens had ik een vriendelijke man aan de telefoon die mij een afspraak regelde voor de volgende werkdag. Die maandag morgen zie ik de ingang wat op mijn email staat met alleen beveiliging terwijl om de hoek de lange rij wachtende staat voor een interview afspraak. De beveiliging was zo netjes om mijn 30 minuten voor de tijd binnen te laten en zo sta je weer buiten voordat je het weet. Dus nu morgen richting het Consulaat om alles af te handelen wat mij weer lekker geruststelt.
Wat mij niet geruststelt is dat geen contact kan vinden met de mensen waarvan ik de Condo in Maui zou gaan verblijven. Hopelijk loopt het voor hen met een sisser af maar ook dit keer kan ik deze vakantie mid september op mijn buik schrijven. Het stadje Lahaina is met de grond gelijk gemaakt en ik leef met de mensen mee.
Dan ander nieuws van de week, eindelijk konden we van start gaan met de twee projecten 5-6 uur noordelijk van de Bay Area. Twee hotels voorzien van laadpalen en dat geeft je dan het excuus om even niet achter je bureau te staan. De graaf troepen waren zondagmiddag al afgereisd terwijl deze jongen rond 2.22uur rustig op weg naar Eureka reed. Heer Douglas voegde zich ’s middags bij het spektakel aan en het was dan ook stug aan het werk. De inspecteur die dinsdag rond de middag zijn eerste check deed was verbaasd wat wij al in één dag geflikt hadden en het was dan donderdag nog maar een formaliteit om onze beide werken goed te keuren en dat de hoteleigenaar zelf nog de nieuwe asfalt toplaag met de nodige parkeer vakken opnieuw moest doen.
Het is donderdag avond als ik nog even bij Lost Coast Brewery naar binnenloop voor de FIFA Women Worldcup, zoals jullie allen weten zijn wij niet door. Blijkbaar is Roord de belangrijk schakel van het elftal, in iedergeval heb ik genoten van de gehele partij.
De vrijdagmorgen is het via de ‘Avenue of the Giants’ richting huis waar dit weekend twee avonden plezier was te beleven met de juiste gasten over de vloer.
No comments:
Post a Comment