We naderen December en dat is te voelen ook, ondanks het zonnetje in het weekend blijft het maar guur weer en daar wordt een mens niet vrolijk van. En dan moet ik meteen denk aan de Rene Froger die ooit voor Adam Curry en Patricia Paay dit nummer zong toen deze twee in 1987 richting de Verenigde Staten verhuisde.
Inmiddels in huize Nijssen een vriendin uit Hengelo neergestreken, zij zou eerst een paar weken ergens anders verblijven. Maar doordat dit op een complete fiasco uitloopt vraagde zij mij of de gastenkamer al in gebruik genomen mochten worden. En ze viel meteen met de neus in de boter want Lloyd Gregory die inmiddels door mijn BNI Chapter Business2Succes een goede vriend is geworden speelde met zijn Guitar Trifecta groep in The Backroom in Berkeley. En het leuke is dat ik weer eens in een andere onbekende Toko kom waar ik regelmatig voorbij loop als ik richting Downtown Berkeley loop.
Terwijl Lenore, Martine en ik de Backroom naar binnenlopen is het kijken waar een ideaal plekje is. Het is meer een veredelde grote woonkamer met diverse bankstellen en daar achter de bar krukken aan de wand voor diegene die wat hoger willen zitten. Wij besluiten om op een heerlijke zachte bank te zitten en een wijntje te openen, je moest namelijk je eigen drank meenemen en dat hoef jij niet twee keer tegen deze heer te zeggen.
Calvin Keys, Carl Lockett en Lloyd Gregory beginnen op hun gitaren te spelen en ik zie Lenore heerlijk weg dommelen met de blues in haar oren en ik kon het dan ook niet laten om paar kleine por in haar zij te geven. Een geslaagde avond en we rijden dan ook weer rustig richting huis en genieten van een rustige zondag met wat voetbal op de televisie.
De donderdag breekt vroeg aan als ik door de regen de Berkeley Yachtclub binnenloop voor mijn wekelijkse BNI meeting die wij de eerste van de maand op locatie doen en niet op Zoom.
Na een goede meeting rijd ik nog snel even naar mijn kantoor om wat te pakken om vervolgens de Bay Bridge over te steken. Ik had namelijk met Fred Bok op het Nederlandse Consulaat afgesproken die een weekje in de buurt is en het mooie is dat ik ook meteen even met de kopstukken Vincent Storimans en Dirk Janssen van het Consulaat kan bij praten. Fred heb ik leren kennen via vriend en goeroe Peter Laanen en dus denk ik graag even mee hoe ik Fred meer contacten kan bezorgen hier in de Bay Area.
De week gaat in vogelvlucht totdat Peach, één van onze katten in een klap niet meer vooruit te branden is en niet meer wil eten en drinken. Dus het wordt voor de dame een dag bij de dierenkliniek uithangen met gevolg dat de portomonee zo wel snel leeg raakt.
De donderdag komt het bakken uit de lucht echter Peach denkt het er zijne van ondanks zij zich niet 100% voelt, gaat rustig onder een stoel en verdwijnt even later. Aan het eind van de middag terwijl het grauwe daglicht verdwijnt is er paniek en net als Lenore’s vriendin Sharon voor de deur staat. We hebben tot de late uurtjes zitten roepen en zoeken maar Peach gaf niet thuis, tot dat wij vanmorgen wakker werden na een lange nacht. Ze lag aan de voeten eind van Lenore en blijkbaar was zij na drieën door het kattenluikje onze slaapkamer binnengelopen.
No comments:
Post a Comment