De Formula 1 Gran Premio De La Ciudad De México mag dan wel afgelopen zijn maar ik wil nog een keer de complimenten geven aan de al de mensen die er waren! De Rodriguez broers zullen van boven genoten, zowel Ricardo and Pedro waren coureurs die beide opkwamen tijdens sports events in 1962 en 1971.
Onze trip gaat nog even verder want op maandag morgen staat Mario (onze eerste rijder) reeds om 5.50 uur ‘morgens voor het hotel. Zack (mijn buurman) heeft namelijk een auto rit naar Teotihuacán geregeld, wat een archeologische plaats is van de Aztecs. Voor het de poort warden wij verwelkomt door wat honden die de klok gelijk hadden gezet op de man die de bewaking eten kwam brengen en on seen lekkere sandwich wist te verkopen.
Inmiddels werd de rust lichtelijk verstoord van een paar honderd meter boven de grond, zo’n 50 tot 70 ballonvaarders kwam langzaam over het Archeologische terrain vliegen. Helaas was het niet meer geoorloofd om de tempel van de zon en de maan te beklimmen maar dat mag de pret niet drukken. Het blijft indrukwekkend hoe men deze kolossale gebouwen hebben gebouwd en dat zij de tijd ver vooruit waren.
Terug in Mexico City hebben wij ‘avonds weer in de prachtige buurt gegeten bij één van de velen restaurants wat weer een mooie afsluiter is van de dag.
Het is inmiddels dinsdag morgen wanneer wij weer naar een goed hotel ontbijt richting de binnenstad verplaatsen. De eerste twee dagen van November wat betekent dat ‘El día de los Muertos’, met decoratie, kostuums en eten (waar men op dag één hun overleden kinderen van familie en vrienden herdenken en de tweede dag de volwassenen).
Op het grote plein voor het overheids gebouw staan 32 grote poppen met 32 offer plaatsen die alle provincies van Mexico vertegenwoordigen. Indrukwekkend maar blijkbaar heeft Zack nog meer in petto, de grote kerk met een tour door de kelder van de immense kerk waar alle bisschoppen maar op diverse families liggen die het kunnen betalen om met de familie onder de kerk een plekje kunnen bemachtigen. Na een kleine wandeling door de stad is het tijd voor een lekker lunch met prachtig uitzicht voordat wij ons weer terug trekken in de Roma Norte buurt.
Het is inmiddels dinsdagmorgen en de Uber naar het vliegveld gaat sneller dan verwacht, blijkbaar is iedereen weer terug gekeerd naar hun eigen dag patroon en we zijn in no time bij de gate waar ik vier $ op mijn ticket heb staan, inderdaad Paul is vandaag de pisang en mag zich belden bij de beveiliging en de beste man heeft zo’n 10-15 testjes gedaan of ik niets verkeerds bij mij had. Overigens was ik wel blij dat ik als eerste eruit werd gepikt zodat ik tijd genoeg had om mijn koffer normaal in de bagage bak te kunnen leggen. Aangekomen is en blijft het een verademing om Global Entry te hebben want we zoefde gewoon door de alles heen en de BART naar huis was ook weer dit keer een kat in het bakkie.
1 comment:
Weer een mooi verhaal broer.
Post a Comment